Słonka w Szwajcarii: zagrożona, polowana i ignorowana
Słonka figuruje na Czerwonej Liście Szwajcarii jako gatunek „narażony” (VU). Jej populacja lęgowa jest niewielka i nadal maleje. Z Mittelland zniknęła niemal całkowicie. Konfederacja zainwestowała 500 000 franków w krajowy projekt, który miał wyjaśnić przyczyny jej spadku. Jednocześnie w Szwajcarii w 2025 roku odstrzelono 1400 słonek, w 2024 roku było ich 2120, w zdecydowanej większości w Ticino (Statystyka łowiecka Szwajcarii 2025). Badanie BAFU (Bohnenstengel i in., 2020) wykazało, że szwajcarskie ptaki lęgowe pozostają w kraju aż do dobrze zaawansowanego sezonu łowieckiego, a w zależności od metody 14 do 33 procent odstrzelonych słonek to ptaki miejscowe. Fondation Franz Weber komentuje: „Polowanie na słonkę to czysta aktywność sportowa i rekreacyjna. Nie ma potrzeby regulacji liczebności, ponieważ nie istnieją też żadne konflikty między ludźmi a zwierzętami.” BirdLife Schweiz porównuje tę sytuację do jazdy po alkoholu: „To trochę tak, jakby nie zakazywać jazdy po alkoholu, bo ta przyczyna nie znajduje się na pierwszym miejscu wśród przyczyn śmierci na drogach.”
Charakterystyka
Słonka (Scolopax rusticola) należy do rodziny bekasowatych (Scolopacidae), jest więc ptakiem brodzącym, który wbrew zwyczajom swojej rodziny żyje nie nad wodą, lecz w lesie. Jest mniej więcej wielkości gołębia domowego, ma długość ciała 33 do 38 centymetrów i waży od 250 do 420 gramów. Jej upierzenie to arcydzieło kamuflażu: złożony wzór w odcieniach brązu, czerni, szarości i beżu, który czyni słonkę praktycznie niewidoczną na dnie lasu. Długi, prosty dziób (6 do 8 centymetrów) to jej najważniejsze narzędzie: za jego pomocą szuka w miękkiej, wilgotnej ściółce leśnej dżdżownic, które stanowią do 90 procent jej pokarmu.
Biologia i tryb zycia
Słonka jest samotnikiem prowadzącym nocny tryb życia. W ciągu dnia siedzi nieruchomo na ściółce leśnej, polegając na swoim kamuflażu. O zmierzchu i w nocy wylatuje na otwarte przestrzenie (łąki, polany leśne), by szukać pożywienia. Wiosną samce wykonują spektakularne loty godowe (tzw. „ciąg słonek”): o zmierzchu przelatują nad koronami drzew, wydając charakterystyczne niskie „kwarkanie” i wysokie „piskanie”. Samica wysiaduje jaja samotnie i składa 4 jaja w zagłębieniu w ściółce z liści. Okres wysiadywania trwa od 21 do 24 dni. W razie niebezpieczeństwa samica potrafi ścisnąć pisklę między ciałem a udem i odlecieć wraz z nim, co jest wyjątkowym zachowaniem wśród ptaków.
Największe pole widzenia ze wszystkich ptaków
Słonka ma chyba najbardziej niezwykłe ustawienie oczu ze wszystkich ptaków. Jej duże, ciemnobrązowe oczy osadzone są wysoko i po bokach głowy, co zapewnia jej niemal pełne, 360-stopniowe pole widzenia. Może jednocześnie widzieć do przodu, do tyłu i do góry, nie poruszając głową (Umweltnetz Schweiz, 2023). Dzięki temu przystosowaniu, siedząc na ziemi, potrafi dostrzec wroga z każdej strony, podczas gdy dziobem szuka w glebie dżdżownic. Na ten niezwykły narząd zmysłu, który powstał w ciągu milionów lat ewolucji, myśliwi rekreacyjni odpowiadają strzałem ze śrutówki o zmierzchu.
Liczebność i rozmieszczenie: ptak znika
Status na Czerwonej Liście
Słonka została wpisana na Czerwoną listę ptaków lęgowych Szwajcarii (Knaus i in., 2021) jako gatunek „narażony” (VU). Nie jest to jedyny łowny gatunek ptaka z Czerwonej listy: polować wolno także na głowienkę („silnie zagrożona”), cyrankę, czernicę i krakwę (wszystkie „narażone”). Spośród tych gatunków to jednak słonka jest zdecydowanie najczęściej odstrzeliwana. Szwajcarską populację lęgową szacuje się na 1000 do 4000 tokujących samców (Szwajcarska Stacja Ornitologiczna, szacunek liczebności 2013–2016). Według Czerwonej listy populacja jest niewielka i nadal maleje. Szwajcarska Stacja Ornitologiczna w Sempach stwierdza: „Jako ptak lęgowy słonka w Szwajcarii niemal całkowicie zniknęła od lat 1993–1996 na wysokościach poniżej 900 metrów” (Vogelwarte Sempach, Atlas).
Rozmieszczenie w Szwajcarii
Słonka jest jeszcze szeroko rozpowszechniona wzdłuż północnego skraju Alp i w Alpach Centralnych w Gryzonii. Z Wyżyny Szwajcarskiej zniknęła niemal całkowicie. W przypadku Jury istnieją wskazówki, że obszar jej występowania nieznacznie się skurczył (Stacja Ornitologiczna Sempach, Vogeljagd in der Schweiz, 2024). Preferuje wilgotne, widne lasy z dobrze rozwiniętą warstwą krzewów i ziół oraz miękką, bogatą w próchnicę glebą. Utrata tych siedlisk w wyniku zagęszczenia lasów, wysychania na skutek zmian klimatu oraz zanieczyszczenia światłem uchodzi, obok łowiectwa rekreacyjnego, za przyczynę jej spadku liczebności (Bohnenstengel i in., 2020).
Kontekst europejski
W całej Europie populację szacuje się na około 10 do 13,5 miliona dorosłych ptaków. Europejska Czerwona Lista (BirdLife International, 2021) klasyfikuje gatunek jako „najmniejszej troski” (LC), odnotowuje jednak tendencję spadkową. Zagrożenie jest problemem specyficznie szwajcarskim i zachodnioeuropejskim: siedliska lęgowe ulegają pogorszeniu, a polowania w czasie przelotu i na obszarach zimowania nakładają się na degradację siedlisk. We Francji co roku odstrzeliwuje się kilkaset tysięcy słonek. Szwajcaria leży na szlaku wędrówki, którym ptaki przemieszczają się z północno-wschodniej Europy przez Europę Środkową do regionu Morza Śródziemnego i na wybrzeże Atlantyku. Każdy odstrzał w Szwajcarii dodaje się do łącznej śmiertelności wzdłuż tego szlaku.
Więcej na ten temat: Dossier: Łowiectwo i bioroznorodnosc
Polowania: łowiectwo sportowe na gatunek zagrożony
Sytuacja prawna
Zgodnie z federalną ustawą o łowiectwie słonka jest gatunkiem łownym, z okresem ochronnym od 15 grudnia do 15 września (art. 5 ust. 1 lit. p JSG). Poluje się na nią w siedmiu kantonach: Ticino, Valais, Vaud, Fryburg, Neuchâtel, Jura i Berno (w Jurze Berneńskiej). Wszystkie niemieckojęzyczne kantony zniosły polowania na słonkę (Freiburger Nachrichten, 2024). Okres łowiecki różni się w zależności od kantonu, ale w większości kantonów zaczyna się w połowie września lub w połowie października. W kantonie Fryburg okres łowiecki trwa obecnie od 1 listopada do 14 grudnia (Państwo Fryburg). W niektórych kantonach obowiązuje limit dwóch ptaków na myśliwego rekreacyjnego lub myśliwą rekreacyjną i dzień polowania (Fondation Franz Weber, 2020).
Skala odstrzału
Roczny odstrzał w latach 2003–2022 wynosił średnio 1’911 słonek (rozpiętość: od 1’424 do 2’508). W 2023 roku zastrzelono 1’157, w 2024 roku 2’120, a w 2025 roku 1’400 słonek (Federalna Statystyka Łowiecka). Około 85 procent odstrzałów przypada na kanton Ticino: w 2025 roku było to 1’172, w 2024 roku aż 1’864. Spośród gatunków ptaków z Czerwonej Listy słonka jest tym samym zdecydowanie najczęściej odstrzeliwanym gatunkiem. W 2025 roku znalazła się łącznie na czwartym miejscu pod względem odstrzału ptaków, za wroną siwą, krzyżówką i kormoranem (bez zdziczałych gołębi domowych). Dane według kantonów znajdują się w dossier Statystyka łowiecka Szwajcarii 2025. Fondation Franz Weber stwierdza: „Polowanie na słonki jest wyłącznie aktywnością sportową i rekreacyjną. Nie istnieje konieczność regulacji liczebności populacji” (Fondation Franz Weber, 2020).
Badanie BAFU: strzela się do szwajcarskich ptaków lęgowych
Kluczowe pytanie dotyczące polowania na słonki brzmiało przez długi czas: czy podczas jesiennych łowów strzela się do miejscowych ptaków lęgowych, czy tylko do ptaków przelotnych z północno-wschodniej Europy? Lobby łowiectwa rekreacyjnego twierdziło, że szwajcarskie ptaki lęgowe dawno odleciały, zanim rozpocznie się sezon łowiecki. Badanie zlecone przez BAFU (Bohnenstengel et al., 2020; Info fauna/CSCF Neuchâtel wraz ze Stacją Ornitologiczną w Sempach) obaliło to twierdzenie. W ramach badania słonki w Jurze Neuchâtel wyposażono w nadajniki satelitarne i stwierdzono: szwajcarskie ptaki lęgowe wyruszają do zimowisk dopiero od połowy października. Na początku listopada nadal ponad połowa z nich przebywa na terenach lęgowych. 95 procent odlotów ma miejsce między 21 października a 20 listopada (Bohnenstengel et al., 2020; Stacja Ornitologiczna w Sempach, Vogeljagd in der Schweiz, 2024).
Ponieważ ponad 75 procent wszystkich odstrzałów przypada na okres między 16 października a 15 listopada (Bohnenstengel et al., 2020), zabijane są również miejscowe ptaki lęgowe. Uzupełniająca analiza izotopowa wykazała, że w zależności od metodyki od 14 do 33 procent zastrzelonych słonek to ptaki miejscowe. W przypadku 19 procent badanych osobników pochodzenie pozostało niejasne (Umweltnetz Schweiz, 2023). Stacja Ornitologiczna w Sempach konkluduje: „Presję łowiecką na słonkę należy zmniejszyć” (Stacja Ornitologiczna w Sempach, 2024).
Nieudana rewizja JSG: kosmetyka zamiast ochrony
Zrewidowane prawo łowieckie, odrzucone przez wyborców w 2020 roku, przedłużyłoby okres ochronny słonki o jeden miesiąc (początek polowań od 16 października zamiast połowy września). BirdLife Szwajcaria skrytykowała: „Ta zmiana to tylko kosmetyka: 96 procent słonek można nadal odstrzeliwać także w ramach nowego prawa łowieckiego, w tym nasze szwajcarskie ptaki lęgowe, które pozostają w kraju aż do późnej części sezonu łowieckiego” (BirdLife Szwajcaria, statystyka łowiecka). Fondation Franz Weber wyliczyła: w okresie, który zostałby objęty przedłużoną ochroną, przypada zaledwie 4 procent odstrzałów. Rewizja była zmarnowaną szansą, by wreszcie objąć słonkę ochroną. Także obowiązujące od 1 lutego 2025 roku prawo łowieckie dopuszcza polowanie na słonkę od 16 września do 14 grudnia (art. 5 ust. 1 lit. p JSG).
Groteskowe podwójne finansowanie
BAFU z jednej strony finansuje projekty wspierania gatunku, jakim jest słonka, kwotą 500 000 franków (jednorazowo) i co roku dokłada około 200 000 franków do kosztów projektów ochrony ptaków. Jednocześnie zezwala na polowanie na ten sam gatunek w siedmiu kantonach. Magazyn konsumencki Saldo komentuje: „Groteska: słonka jest gatunkiem priorytetowym dla programów wspierania gatunków. Konfederacja i kantony finansują projekty mające zwiększyć jej liczebność, a jednocześnie Konfederacja zwalnia te zwierzęta do odstrzału” (Saldo, 2021).
Więcej na ten temat: Dlaczego łowiectwo rekreacyjne nie sprawdza się jako kontrola populacji
Znaczenie ekologiczne
Opiekun gleby i gatunek wskaźnikowy
Słonka jest specjalistą od wilgotnych, bogatych w strukturę lasów o miękkiej glebie. Intensywnie żerując (wydłubując z ziemi dżdżownice i larwy owadów), spulchnia glebę leśną oraz poprawia jej napowietrzenie i drenaż. Jej obecność wskazuje na nienaruszone warunki glebowe, odpowiednią wilgotność i zdrową populację dżdżownic. Tam, gdzie znika słonka, znika wskaźnik jakości ekosystemu leśnego.
Sieć pokarmowa
Słonka jest zdobyczą jastrzębia, puchacza, puszczyka i lisa. Jej jaja i pisklęta padają łupem kun, wron i dzików. Jako ogniwo łączące ekosystem glebowy (dżdżownice, larwy owadów) z drapieżnikami leśnymi pełni ważną funkcję w sieci pokarmowej lasu.
Historia kultury
Słonka od wieków jest jednym z głównych motywów europejskiej kultury łowieckiej i literatury. «Schnepfenstrich», czyli lot godowy o zmierzchu, opisywali poeci i przyrodnicy – od Johanna Petera Eckermanna po Petera Bertholda. Polowanie na słonkę uchodziło za «królewską dyscyplinę» łowiectwa drobnej zwierzyny. Dziś jest symbolem łowiectwa rekreacyjnego, które nie chce przyjąć do wiadomości, że czasy się zmieniły, a gatunek zagrożony nie jest już dostępny jako sportowa zdobycz.
Co musiałoby się zmienić
- Natychmiastowa ochrona słonki w całej Szwajcarii: Słonka figuruje na Czerwonej Liście jako gatunek «narażony» (VU). Jej populacja lęgowa jest niewielka i nadal się zmniejsza. Z Mittellandu niemal zniknęła. Łowiectwo rekreacyjne jest udowodnionym dodatkowym czynnikiem śmiertelności, który dotyka rodzime ptaki lęgowe. Słonka musi zostać skreślona z katalogu gatunków łownych. To, co wprowadziły już wszystkie kantony niemieckojęzyczne, musi zostać wdrożone w siedmiu pozostałych kantonach oraz na szczeblu federalnym.
- Natychmiastowe przesunięcie sezonu łowieckiego co najmniej na 1 grudnia: Dopóki słonka pozostaje gatunkiem łownym, okres ochronny musi zostać wydłużony tak, aby nie obejmował już rodzimych ptaków lęgowych. Według badania BAFU 95 procent odstrzału rodzimych słonek przypada między 21 października a 20 listopada (Bohnenstengel et al., 2020). Dopiero okres ochronny do 1 grudnia w dużej mierze oszczędziłby szwajcarskie ptaki lęgowe.
- Zakończenie groteskowego podwójnego finansowania: Konfederacja nie może jednocześnie finansować ochrony gatunku słonki i zezwalać na polowania na nią. To marnotrawstwo pieniędzy podatników i sprzeczność, która podważa wiarygodność całej polityki ochrony różnorodności biologicznej.
- Poprawa siedlisk: Wilgotne, widne lasy z dobrze rozwiniętą warstwą runa i miękką glebą muszą być celowo wspierane. Osuszanie gleb leśnych oraz zacienianie wskutek zaniechania trzebieży to główne przyczyny utraty siedlisk. Projekt BAFU dotyczący preferencji siedliskowych słonki (Vogelwarte Sempach/CSCF) dostarcza do tego niezbędnych podstaw.
- Międzynarodowe zaangażowanie na rzecz ograniczenia polowań na szlaku migracji: Szwajcaria musi w ramach Konwencji berneńskiej i porozumienia AEWA (Porozumienie o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich ptaków wodno-błotnych) działać na rzecz ograniczenia łącznej śmiertelności łowieckiej na szlaku migracji. Kilkaset tysięcy słonek odstrzeliwanych rocznie we Francji dotyczy także ptaków, które przelatują przez Szwajcarię lub w niej gniazdują.
Zestaw argumentow
„Większość słonek odstrzelonych w Szwajcarii to ptaki przelotne, łowiectwo nie szkodzi szwajcarskiej populacji.” Badanie BAFU (Bohnenstengel i in., 2020) obaliło to twierdzenie. Szwajcarskie ptaki lęgowe pozostają w kraju do późnej jesieni, daleko w sezonie łowieckim: na początku listopada połowa z nich wciąż przebywa na terenach lęgowych. W zależności od metodyki 14 do 33 procent odstrzelonych słonek to ptaki miejscowe. W przypadku 19 procent pochodzenie jest niejasne. Stacja Ornitologiczna w Sempach domaga się dlatego ograniczenia presji łowieckiej. Fakt, że strzela się do ptaków przelotnych, nie czyni łowiectwa bardziej akceptowalnym: ptaki te są łowione także na dalszym szlaku migracji we Francji, Hiszpanii i Włoszech. Każdy odstrzał w Szwajcarii dodaje się do łącznej śmiertelności.
„Słonka nie jest zagrożona w skali europejskiej, jej odstrzał jest uzasadniony.” Całkowita liczebność populacji europejskiej nie jest argumentem za polowaniem na gatunek, który w Szwajcarii uznawany jest za „narażony”. Czerwona lista ocenia stan krajowy. Szwajcaria ma odrębny obowiązek ochrony swoich populacji lęgowych. Jeśli gatunek jest zagrożony w skali kraju, nie wolno na niego polować w tym kraju, niezależnie od jego statusu globalnego. Wszystko inne to zrzucanie odpowiedzialności.
„Kantony dostosują okres łowiecki, to wystarczy dla ochrony.” Dotychczasowe dostosowania to kosmetyka. Wydłużony okres ochronny w nieudanej nowelizacji prawa łowieckiego zapobiegłby zaledwie 4 procentom odstrzałów. Także kanton Fryburg jedynie przesunął początek polowań na 1 listopada i wyraźnie wykluczył zakaz polowań, powołując się na „bogatą tradycję polowań na słonki” (Freiburger Nachrichten, 2024; Kanton Fryburg: polowanie na słonki mimo Czerwonej Listy). Dopóki łowiectwo pozostaje zasadniczo dozwolone, słonka nie jest chroniona. Tylko całkowity zakaz polowań daje gatunkowi bezpieczeństwo, jakiego wymaga jego status na Czerwonej liście.
„Łowiectwo rekreacyjne na słonki ma długą tradycję.” Tradycja polowań na słonki to tradycja wyższych warstw społecznych, która nie ma nic wspólnego z ochroną różnorodności biologicznej. Polowanie na przelocie słonek uchodziło za „królewską dyscyplinę” łowiectwa drobnej zwierzyny. Ta tradycja nie może stać ponad przetrwaniem gatunku. Tradycja nie jest argumentem za kontynuowaniem praktyki, która dodatkowo obciąża zagrożony gatunek. Wszystkie niemieckojęzyczne kantony zniosły już polowania na słonkę i pokazują, że można bez nich funkcjonować.
„Konfederacja inwestuje w ochronę gatunkową słonki, więc problem został dostrzeżony.” Problem został dostrzeżony, ale rozwiązanie jest odrzucane. Konfederacja zainwestowała 500 000 franków w badania nad słonką, a jednocześnie co roku pozwala odstrzelić znacznie ponad tysiąc osobników (2025: 1400). To tak, jakby naprawiać dziurę w łodzi, jednocześnie wiercąc nowe. Program ochrony gatunkowej traci wszelką wiarygodność, dopóki nie zakończy się polowań na chroniony gatunek.
Szybkie linki
Artykuły na Wild beim Wild:
- Łowiectwo w świetle faktów
- Dlaczego łowiectwo rekreacyjne nie sprawdza się jako kontrola populacji
- Problem ochrony zwierząt: dzikie zwierzęta cierpią i giną w męczarniach z powodu myśliwych rekreacyjnych
- Okrucieństwo wobec zwierząt: masakra lisów w Szwajcarii
- Statystyka łowiecka Szwajcarii 2025: Co pokazują dane federalne
- Kanton Fryburg: polowanie na słonki mimo Czerwonej Listy
- Słonka na muszce: hiszpańscy hobbyści myśliwi
Powiązane dossier
- Pardwa alpejska w Szwajcarii: relikt epoki lodowcowej między kryzysem klimatycznym, turystyką a strzałem z broni
- Kozioł alpejski w Szwajcarii: przemycony, uratowany, trofeum
- Bóbr w Szwajcarii: zasiedlony i dopuszczony do odstrzału
- Słonka w Szwajcarii: zagrożona, polowana i ignorowana
- Ptaki wodne w Szwajcarii: zimowi goscie na linii strzalu
- Gołębie w Szwajcarii: symbol pokoju i masowy odstrzał
- Krukowate w Szwajcarii: Najinteligentniejsze zwierzęta na celowniku
- Sójka w Szwajcarii: leśniczy lasu na celowniku
- Świstak w Szwajcarii: relikt epoki lodowcowej i masowy odstrzał
- Królik dziki w Szwajcarii: silnie zagrożony, a jednak objęty łowiectwem
- Zając bielak w Szwajcarii: kryzys klimatyczny i strzał ze strzelby
- Szop pracz w Szwajcarii: odstrzał z powodu błędnego pochodzenia
- Kuna domowa w Szwajcarii: gatunek synantropijny pod presją łowiecką
- Kuna leśna w Szwajcarii: płochliwy mieszkaniec lasu pod presją łowiecką
- Borsuk w Szwajcarii: inżynier ekosystemu na celowniku
- Jeleń szlachetny w Szwajcarii: powrócił i został zdegradowany do roli zwierzyny odstrzałowej
- Sarna w Szwajcarii: najczęściej odstrzeliwane dzikie zwierzę w łowiectwie rekreacyjnym
- Dzik w Szwajcarii: łowiectwo rekreacyjne pogłębia problem
- Kozica w Szwajcarii: polowanie wysokogórskie, stres klimatyczny i mit przeludnienia
- Zając szarak w Szwajcarii: zagrożony, polowany i ignorowany
- Statystyka łowiecka Szwajcarii 2025: Co pokazują dane federalne
- Samoregulacja populacji zwierząt dziko żyjących: naukowe dowody z Genewy, Parku Narodowego i porównań międzynarodowych
- Konflikt las–zwierzyna w Szwajcarii: Dlaczego narracja o zgryzaniu nie usprawiedliwia łowiectwa rekreacyjnego
Źródła
- BAFU, Eidgenössische Jagdstatistik: Waldschnepfe 2003–2025, nach Kantonen, abgefragt am 21.10.2026 (jagdstatistik.ch)
- Schweizerische Vogelwarte Sempach (2024): Vogeljagd in der Schweiz, Standpunkt (vogelwarte.ch)
- Schweizerische Vogelwarte Sempach: Habitatpräferenzen und Start des Zugverhaltens bei der Waldschnepfe, Projekt (vogelwarte.ch)
- Szwajcarska Stacja Ornitologiczna w Sempach: Atlas ptaków lęgowych Szwajcarii, łowiectwo i prześladowanie przez człowieka (vogelwarte.ch)
- Bohnenstengel T., Rocheteau V., Delmas M., Vial N., Rey E., Homberger B., Gonseth Y. (2020): Projet national sur la Bécasse des bois, Rapport final. Info fauna, Neuenburg, im Auftrag des BAFU (bafu.admin.ch)
- Knaus P., Antoniazza S., Keller V., Sattler T., Schmid H., Strebel N. (2021): Rote Liste der Brutvögel. BAFU und Schweizerische Vogelwarte, Umwelt-Vollzug Nr. 2124 (bafu.admin.ch) (Waldschnepfe: VU)
- Schweizerische Vogelwarte (2020): Bestandsschätzung der Brutvögel in der Schweiz, Update 2013–2016 (Waldschnepfe: 1’000 bis 4’000 Männchen)
- BirdLife International (2021): European Red List of Birds 2021 (Waldschnepfe Europa: LC, abnehmend)
- BirdLife Schweiz: Die aktuelle Jagdstatistik und das revidierte Jagdgesetz (birdlife.ch, 2020)
- BirdLife Schweiz (2023): Jagd auf bedrohte Tiere, Eine Anomalie besteht im Kanton Waadt fort (birdlife.ch)
- Staat Freiburg, Amt für Wald und Natur: Waldschnepfe, Jagdzeit 1. November bis 14. Dezember (fr.ch)
- Fondation Franz Weber (2020): Die Waldschnepfe, Verletzliche Art zum Sport gejagt (ffw.ch)
- Freiburger Nachrichten (2024): Rada Państwa nie chce zakazać polowań na zagrożonego ptaka (freiburger-nachrichten.ch)
- Umweltnetz Schweiz (2023): Ptak z panoramicznym widokiem (umweltnetz-schweiz.ch)
- Saldo (2021): Zagrożone ptaki wydane na odstrzał (saldo.ch)
- Naturschutz.ch (2020): JSG: NIE dla polowań na gatunki zagrożone (naturschutz.ch)
- NABU NRW: Słonka, zagrożenie i prawo łowieckie (nabu.de)
- CH-Wildinfo nr 1 (2018): Projekt badawczy BAFU dotyczący słonki, nadajniki ARGOS (wildtier.ch)
- Ustawa federalna o łowiectwie i ochronie dziko żyjących ssaków i ptaków (JSG, SR 922.0), wersja z 1 lutego 2025 r. (fedlex.admin.ch)
- Ustawa o ochronie zwierząt (TSchG, SR 455)
- Konwencja berneńska: Konwencja o ochronie europejskiej dzikiej flory i fauny
Nasze zobowiązanie
Słonka jest jednym z najbardziej tajemniczych ptaków Szwajcarii. Aktywna nocą, doskonale zamaskowana, obdarzona największym polem widzenia spośród wszystkich ptaków, żyje w ukryciu w naszych lasach i długim dziobem szuka dżdżownic w wilgotnej glebie. Kto zobaczy ją podczas toku nad koronami drzew, usłyszy głębokie kwokanie i wysokie pisknięcia o zmierzchu, doświadcza jednego z ostatnich momentów nietkniętej dzikiej przyrody w Szwajcarii.
Ten ptak figuruje na Czerwonej Liście. Jego populacja lęgowa jest niewielka i nadal się zmniejsza. Z Niziny Szwajcarskiej zniknął. Konfederacja inwestuje setki tysięcy w jego badania i wspieranie. A mimo to co roku odstrzeliwuje się znacznie ponad tysiąc słonek (2024: 2’120, 2025: 1’400) – o zmierzchu, ze śrutówki, wytropionych przez psy myśliwskie. Wśród nich są udokumentowane szwajcarskie ptaki lęgowe, które właściwie powinny być wspierane. Żaden myśliwy rekreacyjny ani żadna myśliwa rekreacyjna nie potrzebuje słonki. Nie wyrządza ona żadnych szkód. Nie ma konfliktu między człowiekiem a zwierzęciem. Jest tylko tradycja, która jest starsza niż zrozumienie, że gatunku zagrożonego nie wolno wydawać na odstrzał. Wszystkie niemieckojęzyczne kantony już wprowadziły to zrozumienie w życie. Brakuje jeszcze siedmiu kantonów i Konfederacji.
Wniosek jest jednoznaczny: słonka musi być chroniona w całej Szwajcarii. Polowanie na gatunek zagrożony jest nie do pogodzenia z ustawą o ochronie zwierząt, Czerwoną Listą i jakąkolwiek formą ekologicznego rozsądku. Ten dossier jest na bieżąco aktualizowany, gdy wymagają tego nowe dane, badania lub zmiany polityczne.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W naszej przeglądzie dossier gromadzimy analizy faktów, opracowania i raporty tła.
