Jeże spryskane farbą: policja widzi naruszenie ustawy o ochronie zwierząt
Biała farba na kolcach, nieznani sprawcy i spekulacje na temat motywu: w Effretikon znaleziono oznakowane jeże. Specjaliści ostrzegają przed zagrożeniami dla zdrowia, a policja widzi w tym naruszenie przepisów o ochronie zwierząt.
Zdjęcie: Viktor Smoliak / Unsplash
Noc należy do jeża
W Effretikon (ZH) w ostatnich tygodniach pojawiły się jeże, których kolce były spryskane białą farbą. Policja kantonalna Zurychu uznaje to za naruszenie przepisów o ochronie zwierząt. Kto za tym stoi i dlaczego, pozostaje nieznane, a Effretikon nie jest pierwszym miejscem, w którym dokonano takich odkryć.
Dwa oznakowane jeże w ogrodzie
Jak stwierdził „Zürcher Oberländer” jako pierwszy poinformował 5 listopada, mieszkanka Ursula Alayan znalazła pod koniec września chorego jeża z białym oznakowaniem farbą i zaniosła go do stacji dla jeży w Hinwil. Czy oznakowanie farbą miało związek z jego chorobą, nie wiadomo. W październiku jej kamera do monitorowania dzikich zwierząt zarejestrowała kolejnego jeża z białym oznakowaniem. Do tego czasu Alayan zdążyła już rozwiesić w okolicy ulotki i zwrócić uwagę na problem w lokalnej grupie na Facebooku, jak mówi w rozmowie z portalem blue News. Obawia się, że w przyszłym roku proceder będzie trwał nadal.
Policja: naruszono godność i dobrostan zwierząt
Policja kantonalna Zurychu została poinformowana 30 października, jak potwierdziła w rozmowie z blue News. Uznaje spryskiwanie za naruszenie przepisów o ochronie zwierząt, dotyczące w szczególności godności i dobrostanu jeży. Według jej oceny białe oznakowanie farbą może pogorszyć kamuflaż nocnego dzikiego zwierzęcia, ponadto substancje barwiące mogą być wchłaniane przez skórę i działać toksycznie. Policja nie ma żadnych wskazówek co do sprawców, a o innych przypadkach w kantonie nie wie.
Szwajcarska Ochrona Zwierząt STS zwraca uwagę w rozmowie z blue News, że już samo schwytanie i przytrzymywanie jeży może oznaczać dla nich znaczny stres. Dochodzą do tego możliwe zagrożenia ze strony samych barwników oraz mgiełki z rozpylanej farby, którą jeże wdychają. W przypadku podejrzenia umyślnego znęcania się STS radzi zawiadomić policję lub kantonalny urząd weterynaryjny.
Bazylea, Stein am Rhein, Regensdorf
Effretikon nie jest odosobnionym przypadkiem. Według STS już w 2022 roku w okolicach Bazylei znaleziono kilka jeży pomalowanych farbą w sprayu. W Stein am Rhein SH w maju 2023 roku kilka jeży zostało spryskanych farbą, a w kwietniu 2024 roku pojawił się tam kolejny jeż spryskany na czarno. STS nie dysponuje systematycznie zebranymi danymi, dlatego nie może ocenić, czy takich przypadków przybywa. Centrum Jeży w Zurychu zna jeden przypadek z Regensdorfu: pewien mężczyzna oznaczył dwa jeże białą farbą na dużej powierzchni, aby móc je później rozpoznać.
Rytuał czy rozpoznawanie?
Marco Schaffner, kierownik stacji dla jeży w Hinwil, zasugerował w rozmowie z „Zürcher Oberländer” motyw duchowy: za oznaczeniami może stać rytuał szamański, którym ludzie chcą chronić „jeże voodoo”. Nie ma na to dowodów. Annekäthi Frei, współkierowniczka Centrum Jeży w Zurychu, uważa wyjaśnienie ezoteryczne za mało prawdopodobne. Jej zdaniem bardziej oczywiste jest również tutaj pragnienie indywidualnego rozpoznawania jeży. Na taki wzorzec natrafiła Ursula Alayan podczas swojego researchu w internecie: ludzie oznaczają jeże, dokarmiają je i rozpoznają na zdjęciach z kamery leśnej.
Oznaczenia uzasadnione naukowo należy odróżniać od dowolnego spryskiwania. STS wskazuje na badania naukowe, w których trzeba przestrzegać wymogów prawnych i stosować możliwie oszczędzające metody. Monika Waelti, kierowniczka biura Pro Igel Schweiz, wymienia w rozmowie z blue News profesjonalnie prowadzone stacje dla jeży, które podczas opieki nad miotem młodych jeży opatrują pojedyncze kolce niewielkim oznaczeniem farbą. Nie można tego porównywać ze spryskiwaniem całego jeża.
Komentarz: Dzikie zwierzę nie jest projektem
Czy w Effretikon ktoś chciał rozpoznawać jeże, czy za tym stoją inne wyobrażenia, pozostaje niewyjaśnione. Dla oceny tej ingerencji ma to drugorzędne znaczenie: schwytanie dzikiego zwierzęcia, przytrzymanie go i zafarbowanie na własne potrzeby nie jest wyrazem troski. To myślenie w kategoriach posiadania wobec istoty żywej, która nie należy do nikogo.
A przecież jeż zachodni ma już dość problemów. Od października 2024 roku Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody IUCN umieszcza go na swojej Czerwonej Liście jako gatunek potencjalnie zagrożony, głównie z powodu dróg, zabetonowanych powierzchni i intensywnego rolnictwa. To, że jeży ubywa także w Zurychu, jest udokumentowane od lat. Kto łapie jeża wyłącznie po to, by go później rozpoznać, i znakuje go, naraża zwierzę na niepotrzebny stres, a późną jesienią dodatkowo w czasie, gdy przygotowuje się ono do hibernacji. Należy to odróżnić od łapania i opieki nad chorymi lub rannymi jeżami według wskazówek specjalistów.
Ostrożność jest też potrzebna przy dokarmianiu. Pro Igel oceniła na podstawie informacji producentów dziesięć karm suchych i cztery mokre dostępne w szwajcarskich sklepach. Jak podaje „Beobachter”, żaden z badanych produktów nie został uznany za odpowiedni. Wynik ten dotyczy zbadanych gotowych karm, a nie każdego dokarmiania potrzebujących pomocy jeży pod fachowym kierunkiem.
Kto naprawdę chce pomóc jeżom, zostawia w ogrodzie liście i stosy gałęzi, wyłącza na noc robota koszącego i zostawia otwarte przejścia w ogrodzeniach. Kto znajdzie rannego lub chorego jeża, powinien zwrócić się do stacji opieki nad jeżami lub do gabinetu weterynaryjnego.
Jeż nie potrzebuje kolorowej plamki, by przetrwać. Potrzebuje ogrodów, w których może być jeżem, niewidzianym i niezakłócanym. Jakie inne zagrożenia stworzone przez człowieka dotykają dzikie zwierzęta na terenach zabudowanych, pokazuje nasz przegląd badań Dzikie zwierzęta w świetle faktów.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W naszych dossier na temat łowiectwo rekreacyjne gromadzimy sprawdzone fakty, analizy i raporty tła. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →