Odcinek podcastu: Łowiectwo, wilk i polityka

W tym wydaniu «Wild beim Wild» zajmujemy się rozdźwiękiem między tym, co obiecują władze i organizacje, a tym, co faktycznie dzieje się w kantonach. Odcinek prowadzi przez politykę wilczą, kantonalne bilanse łowieckie, pracę medialną lobby łowieckiego oraz cztery decyzje dotyczące ochrony zwierząt.

Polityka wobec wilka: premie, watahy i niejasne granice ochrony

W Tessynie zabito młodego wilka z watahy Camoghè. Ujawnia to, jak działa nowy model kantonalny: wyszkoleni myśliwi rekreacyjni otrzymują ryczałt startowy w wysokości 300 franków, 30 franków za godzinę do maksymalnie 80 godzin oraz 500 franków za każdego zabitego wilka. W odróżnieniu od profesjonalnej straży przyrody część odszkodowania jest więc bezpośrednio uzależniona od śmiertelnego wyniku.

Równocześnie trwają konsultacje w sprawie nowelizacji prawa łowieckiego do 16 października. Mają one umożliwić odstrzał wilków również między lutym a majem oraz na obszarach federalnych rezerwatów łowieckich. Raport wyjaśniający sam przyznaje, że mogą pozostawać osierocone młode zwierzęta. Artykuł o federalnych rezerwatach łowieckich stawia zasadnicze pytanie: obszar chroniony, który chroni tylko dopóki nikt nie jest niepokojony, jest jedynie fasadą.

W Wallis całkowicie odstrzelono watahę Nanz Stado Nanz dopuszczone do całkowitego odstrzału, w ciągu tygodnia jest to już druga wataha po watasze Augstbord. Ile wilków zostało dotkniętych, jakie szkody zostały im przypisane i jak chronione były stada, kanton nie ujawnia.

Bilanse łowieckie z kantonów

Gryzonia rozpoczyna się od 4616 planowanych odstrzałów jeleni oraz trzeciej z rzędu proaktywnej regulacji populacji wilków. Udokumentowano przypadek postrzelonego kozła sarny, którego poszukiwania po dziesięciu godzinach przerwano bez skutku, oraz chybione odstrzały, które według danych urzędowych od lat sięgają czterocyfrowych liczb.

W Tessyn brzmi oficjalny bilans jesiennego polowania – polowano mniej, ale lepiej. Chodzi o proporcję płci zabitych jeleni, a nie o dobrostan niebędących ludźmi zwierząt: 1882 jeleni, 501 kozic, 399 dzików i 167 saren. Dwaj myśliwi rekreacyjni, którzy ponieśli śmierć w wypadkach, nie figurują w tym bilansie.

Valais zezwala na odstrzał trzech gatunków z Czerwonej Listy – słonki, cietrzewia i pardwy górskiej – i podtrzymuje premie za zabicie lisów.Sankt Gallen chce rozwiązać wspólnoty hodowlane jeleniowatych, ponieważ cele odstrzału od lat nie są realizowane, a myśliwi rekreacyjni – jak podaje raport kantonalny – wolą spierać się o trofealne byki niż zajmować się odstrzałem łani i cielaków.

Jak portrety medialne przedstawiają tę praktykę jako więź z naturą, pokazują artykuły dotyczące polowania na sarny w kantonie Berno oraz lasu Eschenbergwald. W Argowii ulotka myśliwych rekreacyjnych wyjaśnia mieszkańcom, jak mają się dostosować, pod groźbą grzywny do 20 000 franków. Jednocześnie zamknięte ambony myśliwskie uznano tam za niewymagające pozwolenia, mimo że okólnik z 2015 roku obejmuje je obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Kultura łowiecka, media i lobby

RTR rozlosowuje licencję łowiecką i pozwala publiczności wybrać „najpiękniejsze” zdjęcie z upolowanym zwierzęciem. Ocena medioznawcza uznaje to za niewzbudzające zastrzeżeń, mimo że Szwajcarski Związek Strażników Przyrody określa takie zdjęcia jako bezsensowne i szkodliwe.

Artykuł o JagdSchweiz i FACE pokazuje, jak ten układ funkcjonuje w całej Europie: unia personalna związku i polityki, pieniądze publiczne przy niewielkiej kontroli oraz wilk jako wspólny wróg. Barometrze łowieckim sam związek zamówił. Wynik badania WaMos 2, zgodnie z którym 79 procent społeczeństwa odnosi się do łowiectwa rekreacyjnego z zastrzeżeniami lub je odrzuca, nie pojawia się w komunikatach związku.

Ochrona zwierząt i polityka wobec dzikich zwierząt

Parlament zapisał w ustawie zakaz futra pochodzącego z hodowli związanej z okrucieństwem wobec zwierząt, z okresem przejściowym do 2030 roku. 30 młodych Orłosęp opierzyło się w tym roku, co stanowi rekord, jednak ołów z amunicji myśliwskiej pozostanie w dużej mierze dozwolony do 2030 roku. Turgowia jednogłośnie przekazał dalej wniosek o zakaz ogrodzeń z drutu kolczastego. A Szwajcaria na Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej przedstawiła swoje Rezolucja w sprawie delfinów wycofana, zanim doszło do negocjacji.