Podcastaflevering: Jacht, wolf en politiek

In deze aflevering van «Wild beim Wild» gaat het over de afstand tussen wat autoriteiten en verenigingen beloven, en wat er in de kantons daadwerkelijk gebeurt. De aflevering voert langs het wolvenbeleid, de kantonnale jachtbalansen, het mediawerk van de jachtlobby en vier besluiten op het gebied van dierenwelzijn.

Wolvenbeleid: premies, roedels en onduidelijke beschermingsgrenzen

In Tessin is een jonge wolf uit de Camoghè-roedel gedood. Daarbij wordt zichtbaar hoe het nieuwe kantonnale model werkt: opgeleide recreatieve jagers ontvangen een startvergoeding van 300 Zwitserse frank, 30 Zwitserse frank per uur tot maximaal 80 uur en 500 Zwitserse frank voor elke gedode wolf. Anders dan bij de professionele wildbeheerders hangt een deel van de vergoeding hiermee rechtstreeks samen met een dodelijke afloop.

Tegelijkertijd loopt de vernemlating over de herziening van de jachtwet tot 16 oktober. Deze wil het afschieten van wolven voortaan ook tussen februari en mei mogelijk maken, evenals in federale jachtbanzones. Het toelichtende rapport erkent zelf dat verweesde jonge dieren kunnen achterblijven. Het artikel over de jachtbanzones stelt de fundamentele vraag: een beschermd gebied dat alleen beschermt zolang niemand wordt gestoord, is slechts een schijnvertoning.

In Wallis werd het Nanz-roedel vrijgegeven voor volledige afschot, binnen één week het tweede roedel na de Augstbord-roedel. Hoeveel wolven het betreft, welke prooien aan hen worden toegeschreven en hoe de kuddes beschermd waren, maakt het kanton niet openbaar.

Jachtbalansen uit de kantons

Graubünden start met 4'616 geplande hertenafschotten en de derde proactieve wolvenregulatie op rij. Gedocumenteerd zijn een aangeschoten reebok, waarvan de naspeuring na tien uur zonder resultaat werd gestaakt, en misafschotten, die volgens officiële gegevens al jarenlang in de duizenden lopen.

In Ticino luidt de officiële balans van de hoogjacht dat er minder, maar beter gejaagd zou zijn. Daarmee wordt de geslachtsverhouding van de gedode herten bedoeld, niet het welzijn van de niet-menselijke dieren: 1'882 herten, 501 gemzen, 399 wilde zwijnen en 167 reeën. De twee recreatieve jagers die hierbij dodelijk verongelukten, komen in de balans niet voor.

Het Wallis geeft met houtsnip, korhoen en alpensneeuwhoen drie soorten van de Rode Lijst vrij en houdt vast aan kopgeld voor vossen.St. Gallen wil de edelhert-beheergemeenschappen opheffen, omdat de afschotdoelen al jarenlang niet worden gehaald en de recreatieve jagers volgens het kantonnale rapport liever twisten om trofeeherten dan om kaalwild.

Hoe mediaportretten deze praktijk kaderen als natuurverbondenheid, laten de bijdragen over de reeënjacht in kanton Bern en over de Eschenbergwald zien. In Aargau legt een informatieblad van de recreatieve jagers de bevolking uit hoe zij zich moet aanpassen, op straffe van boetes tot 20'000 frank. Tegelijkertijd werden daar gesloten jachthutten als vergunningsvrij aangemerkt, hoewel de circulaire uit 2015 ze aan de bouwvergunningsplicht onderwerpt.

Jachtcultuur, media en lobby

RTR verloot een jachtvergunning en laat het publiek de «mooiste» afschotfoto kiezen. Een media-ethische beoordeling acht dat onproblematisch, hoewel de Zwitserse vereniging van wildbeheerders dergelijke beelden zinloos en schadelijk noemt.

De bijdrage over JagdSchweiz en FACE laat zien hoe dit kader Europawijd functioneert: personele unie van vereniging en politiek, publiek geld met weinig controle en de wolf als gemeenschappelijk vijandbeeld. Het Jachtbarometer heeft de vereniging zelf besteld. Het resultaat van WaMos 2, waaruit blijkt dat 79 procent van de bevolking de recreatieve jacht met voorbehoud bejegent of afwijst, ontbreekt in de verenigingsmededelingen.

Dierenwelzijn en wildtierbeleid

Het parlement heeft het verbod op dierenmishandeling bij de productie van bont wettelijk verankerd, met een overgangstermijn tot 2030. 30 jonge Lammergier zijn dit jaar uitgevlogen, een record, maar lood uit jachtmunitie blijft tot 2030 grotendeels toegestaan. De Thurgau heeft een verbod op prikkeldraadhekken unaniem aangenomen. En Zwitserland heeft bij de Internationale Walvisvaartcommissie haar dolfijnenresolutie ingetrokken, voordat erover werd onderhandeld.