IWC Hobart: Zwitserland trekt eigen dolfijnenresolutie in

Tijdens de 70e bijeenkomst van de Internationale Walvisvaartcommissie (IWC) in het Australische Hobart heeft Zwitserland woensdagochtend zijn eigen resolutie voor de bescherming van dolfijnen en kleine walvisachtigen ingetrokken.

De intrekking vond plaats voordat de reeds geplande werkgroep over wijzigingen in de tekst kon onderhandelen. De natuurbeschermingsorganisatie Pro Wildlife, die de bijeenkomst ter plaatse volgt, spreekt van een zware klap voor de soortenbescherming.

«De resolutie had brede steun in het plenum, er lagen constructieve wijzigingsvoorstellen op tafel, en de onderhandelingsronde was al vastgelegd», zegt dr. Mona Schweizer, zeebeschermingsdeskundige bij Pro Wildlife. «Ze werd zonder noodzaak ingetrokken.»

Wat de resolutie had geëist

Het Zwitserse ontwerp «Small Cetacean Directed Takes Linked to Commercial Fisheries» ging over gerichte dodingen van dolfijnen en andere kleine walvisachtigen in verband met de commerciële visserij. Het had de wetenschapscommissie opgedragen om betrokken soorten en populaties te identificeren en te prioriteren voor wetenschappelijke aanbevelingen. De verdragsstaten zouden zijn opgeroepen om gegevens over gerichte dodingen beschikbaar te stellen. Het Conservation Committee had op basis van de resultaten eventueel beschermingsplannen moeten ontwikkelen en uitvoeren.

Meerdere staten hadden zich de voorgaande dagen achter het anliegen geschaard en wijzigingsvoorstellen ingediend. De Zwitserse delegatie stelde in haar eigen verklaring vast dat uit de reacties duidelijk was geworden dat een meerderheid de resolutie steunt. Er werd niet over het ontwerp gestemd.

De motivering van Zwitserland

De delegatie motiveerde de terugtrekking met het argument dat een resolutie alleen zo goed is als de uitvoering ervan. Het wetenschappelijk comité zou door bezuinigingen al overbelast zijn. Tegelijkertijd was zij ervan overtuigd dat het onderwerp alleen al doordat Zwitserland het had aangekaart, zou doorwerken in het werk van dat comité.

Pro Wildlife vindt deze redenering tegenstrijdig. Als het comité al overbelast is, zal het zich al helemaal niet bezighouden met een onderwerp waartoe het door niemand wordt verplicht. «Dat het aankomt op de uitvoering, betwist niemand. Alleen valt er zonder besluit helemaal niets uit te voeren», aldus Schweizer.

Ook kritiek op de EU

Pro Wildlife bekritiseert ook de EU. Die heeft in Hobart drie eigen resoluties ingediend, over bijvangst, aanvaringen met schepen en strandingen. Volgens de organisatie zijn dit onderwerpen waarbij van de walvisvaartlanden nauwelijks weerstand te verwachten valt. Bij de enige resolutie die het gericht doden zelf betrof, bleef de steun van de EU achter de schermen uit. In het 80e jubileumjaar van de IWC ontstaat zo de indruk dat vooral conflicten vermeden moeten worden.

Volgens onderzoek van Pro Wildlife worden wereldwijd jaarlijks meer dan 100’000 dolfijnen en kleine walvisachtigen gericht gedood, waarbij minstens 30 soorten betrokken zijn. De IWC houdt zich weliswaar al jaren ook bezig met kleine walvisachtigen, maar een met het moratorium voor grote walvissen vergelijkbaar beschermingsregime bestaat voor hen niet.

Wat nog op de agenda staat

De besprekingen in Hobart gaan tot het einde van de week door. Ter stemming staan onder meer een resolutie van Antigua en Barbuda over «duurzaam gebruik» van walvissen en het walvisbeschermingsgebied in de Zuid-Atlantische Oceaan. Dit laatste was op de laatste bijeenkomst in Lima maar nipt gestrand.

Duiding: een terugtrekking met signaalwerking

Zwitserland profileert zich graag internationaal als stem van de soortenbescherming. Naar eigen zeggen tekende zich in Hobart een meerderheid af voor haar voorstel, toch gaf het op nog voordat er ook maar één zin was besproken. Voor dolfijnen en kleine walvisachtigen die gericht worden gedood, onder meer om als lokaas in de visserij te eindigen, is een voorstel zonder besluit waardeloos. De verwijzing naar krappe budgetten overtuigt niet als onderbouwing voor de terugtrekking.

Het patroon is bekend: Europa's dubbele moraal in de soortenbescherming komt tevoorschijn daar waar het ongemakkelijk wordt. Dat beweging mogelijk is, toont IJsland aan, dat een wettelijk einde aan de commerciële walvisvaart heeft aangekondigd. Des te zwaarder weegt het wanneer juist een land zonder walvisvangstbelangen vrijwillig de aftocht blaast.

Meer bijdragen over walvissen, dolfijnen en bescherming van de zeeën vindt u in de rubriek Dierenwereld.