JagdSchweiz redeneert tegen zichzelf: de tegenstrijdigheden van de koepelorganisatie op een rij

Wie de standpuntnota's van JagdSchweiz naast elkaar legt, stuit op terugkerende spanningen.

De koepelorganisatie van de Zwitserse recreatieve jagers verwijst bij de vos naar de ecologische rol van roofdieren, terwijl haar vicevoorzitter in het parlement een op aantallen gebaseerde beperking van de wolvenpopulaties bepleit. Hij beschrijft de zelfregulatie van wilde dieren als een realiteit en verklaart de recreatieve jacht toch tot noodzaak. Hij erkent de giftige werking van lood en wijst een verbod af. De ruzie met de Ökologischer Jagdverein Schweiz is slechts het meest zichtbare gevolg. Het volgende overzicht is uitsluitend gebaseerd op documenten van jagdschweiz.ch en op openbaar gedocumenteerde gebeurtenissen.

De wolf als regulator van de vos en als doelwit van een bovengrens

In Standpuntnota over de vossenjacht van 20 november 2025 noemt JagdSchweiz het ontbreken van topprodatoren als een van vier redenen voor hoge vossenpopulaties. Lynx en wolf zouden mesopredatoren zoals de vos beperken. De vereniging citeert daarbij hetzelfde onderzoek als de Ökologische Jagdverein.

Ongeveer twee weken later, tijdens de wintersessie van 2025, diende kantonsraadslid Fabio Regazzi de motie 25.4464 in. Het motie eist een paradigmawisseling: wolven zouden regionaal gereguleerd moeten kunnen worden zodra een vooraf bepaalde drempelwaarde wordt overschreden. Bepalend zouden op aantallen gebaseerde criteria zijn, niet langer het bewijs van concrete schade. Tien maanden later nam de Nationale Raad het voorstel aan met 116 tegen 73 stemmen. Volgens het handelsregister is Regazzi vicevoorzitter van het bestuur van JagdSchweiz.

Daarmee dient zich een belangenconflict aan: dezelfde vereniging die de regulerende werking van wolf en lynx op de vos erkent, telt onder haar vicevoorzitters iemand die de wolvenpopulaties wil beperken, ongeacht de opgetreden schade. Toegespitst: het symptoom wordt bejaagd, de oorzaak eveneens, en in beide gevallen blijft de recreatieve jagers de voorgestelde oplossing.

Dat wolven gereguleerd moeten worden wanneer prooidieren afnemen, staat ook in het wolvenstandpunt van februari 2017. Tegelijkertijd stelt het lynxstandpunt van juli 2013 dat roofdieren zo moeten worden gestuurd, «dat het gebruik van de populaties en daarmee de jacht in elk geval mogelijk blijft». Slechts een jaar eerder, in mei 2012, had de vereniging nog geschreven dat het perspectief bij wolf, lynx en beer «niet mag worden ingeperkt tot Zwitserland». In 2013 eiste zij vervolgens lynxcompartimenten die «in elk geval beperkt moeten worden tot Zwitsers grondgebied».

In 2013 met het WWF ondertekend, in 2026 tegen het WWF besloten

De motie is niet alleen in strijd met het vossenpapier, maar ook met een overeenkomst die JagdSchweiz zelf mede heeft ondertekend. In 2013 kwam de vereniging samen met Pro Natura, WWF Schweiz en de schapenfokkersvereniging, onder begeleiding van het BAFU, tot gemeenschappelijke uitgangspunten voor het beleid ten aanzien van roofdieren. Daarin staat dat afschot mogelijk is bij schadeveroorzakende individuele dieren en bij gevestigde populaties in geval van schade. Alle betrokkenen verplichtten zich om de ecologische rol van roofdieren te erkennen en uit te dragen.

De schaderelatie was de kern van dit compromis. Precies dit onderdeel schrapt de motie Regazzi. Pro Natura en WWF, destijds partners in dit compromis, bestrijden het voorstel vandaag als een “grasmaaimethode”. JagdSchweiz heeft het document uit 2013 nog steeds op zijn website staan, onder de rubriek “Standpunten”.

In 2023 vertrouwd, in 2025 als werkeloos bestempeld

In mei 2023 wees het bestuur van JagdSchweiz de Wolfinitiatief af, dat de wolf het hele jaar door bejaagbaar wilde maken. De motivering is opmerkelijk: als de wolf bejaagbaar zou worden, zouden recreatieve jagers verantwoordelijk worden, met name voor het betalen van de wildschade. Bovendien had men zich ingezet voor de nieuwe jachtwet en vertrouwde men erop dat deze verstandig zou worden uitgevoerd.

Tweeënhalf jaar later noemde de vicevoorzitter van diezelfde vereniging het op individuele gevallen gebaseerde systeem van deze wet in zijn motie te traag, te ingewikkeld en werkeloos. Het vertrouwen van 2023 heeft 2025 niet overleefd. En de gepubliceerde motivering voor de afwijzing van het wolveninitiatief zette niet de beschermingsstatus of de ecologische rol van de wolf centraal, maar de kosten van de wildschade voor de recreatieve jagers.

De reden waarom de vereniging de wolf niet bejaagbaar wil maken, staat al in haar standpunt over de vergoeding van wildschade van februari 2013: wildschade zou «het gevolg zijn van een gewenste soortenrijke fauna» en moet uit de staatskas worden betaald; een bijdrage van de recreatieve jagers is alleen te rechtvaardigen bij bejaagbare soorten. Een vereniging die de regulering van de wildpopulaties als haar publieke taak presenteert, weigert op te draaien voor de gevolgen daarvan. Ook bij de vraag wie er schiet, is zij consequent: in januari 2020 adverteerde het persbericht over de jachtwet met de regulering «door de wildbeheerders van de kantons». In september 2023 verklaarde JagdSchweiz dat recreatieve jagers kunnen worden ingezet zodra de capaciteit van de wildbeheerdienst ontoereikend is.

Grondbroeders beschermen en grondbroeders schieten

De belangrijkste rechtvaardiging voor de vossenjacht in het document van JagdSchweiz is de bescherming van grondbroedende vogels zoals het korhoen en de houtsnip, en van de haas. Dezelfde vereniging verdedigt de jacht op precies deze soorten en bovendien op de alpensneeuwhoen en de sneeuwhaas. In 2022 heeft zij bij Wildtier Schweiz een rapport besteld dat de politieke druk voor bescherming moet afweren. De kernstelling: een diersoort zou kunnen profiteren van zijn bejaagbaarheid. Datzelfde rapport becijfert het jaarlijkse aantal geschoten houtsnippen, gemiddeld over de jaren 2016 tot 2020, op 1773 dieren, waarvan 1396 in Ticino, en vermeldt de soort op de Rode Lijst van Zwitserland als “kwetsbaar”.

Het rapport zegt bovendien dat de sterke afname van de veldhaas grotendeels te wijten is aan de intensivering van de landbouw, en dat de bedreiging van hazelhoenachtigen vooral berust op verlies van leefgebied. Dat is precies het standpunt van de Ökologischer Jagdverein. Voor de vossenjacht blijft daarmee niets over: als het leefgebied het probleem is, lost het afschieten van vossen dat niet op. En als korhoen en houtsnip beschermd moeten worden, dan allereerst tegen de recreatieve jagers, die er jaarlijks duizenden van doden.

«Geen bedreigde soorten» en een rapport dat het tegendeel zegt

In februari 2021 schreef JagdSchweiz aan bondsraadslid Simonetta Sommaruga dat er in Zwitserland «al vele decennia geen bedreigde soorten meer worden bejaagd». De houtsnip haalde de brief als «niet bedreigd» in, gebaseerd op de Europese Rode Lijst. Een jaar later bestelde de vereniging het rapport bij Wildtier Schweiz, dat de soort volgens de Zwitserse Rode Lijst als «kwetsbaar» classificeert. De brief uit 2021 geeft bovendien toe dat de haas in het Middelland «ernstig bedreigd» is, en dat de korhoenpopulatie in Wallis «tot 50% lijdt door skitoerisme». De vos komt in deze oorzaakanalyse niet voor. Vier jaar later werd hij tot hoofdreden voor de bescherming van de bodembroeders verklaard.

Dezelfde brief noemt de eisen van de natuurbeschermingsverenigingen «puur tactisch en ideologisch gemotiveerd» en vraagt om een «zakelijk onderbouwde discussiecultuur». In mei 2023 schreef JagdSchweiz aan de Ständerat dat de biodiversiteitscrisis «wetenschappelijk bewezen» is, meer dan een derde van alle soorten bedreigd is, en dat «snel handelen» nodig is. Dat was de onderbouwing voor het tegenvoorstel op het biodiversiteitsinitiatief. Het initiatief zelf werd in 2024 bestreden door een comité, waarvan de voorzitter de vicevoorzitter van JagdSchweiz was. Meer hierover verderop.

De vossenjacht in het hol: tegelijk uitgestorven en onmisbaar

In januari 2022 stelde de voorzittersconferentie van JagdSchweiz in een positiepaper vast dat de vossenjacht bij het hol volgens een enquête niet meer vaak wordt beoefend. In november 2025 verklaarde de vossennotitie de winterse jacht bij het hol tot een bijzonder efficiënte en onmisbare methode voor een regionaal intensieve vossenjacht.

Het document uit 2022 levert nog meer op. Het noemt de training van holhonden ‘het alfa en omega van de ongevallenpreventie’ en geeft tegelijk toe dat het ondanks meerdere private initiatieven tot dusver niet is gelukt om ook maar één kunstbouw in Zwitserland te realiseren. De honden die volgens de vereniging verplicht getraind moeten zijn, kunnen in Zwitserland niet worden opgeleid. Als reden om de vossenjacht in het hol in stand te houden noemt het document uiteindelijk dat bij een verbod het verdere bestaan van de fokkerij van teckel- en terriërrassen op de tocht zou komen te staan. De vos wordt dus in het hol gedood, zodat een hondenras zijn toepassing behoudt.

Lood is giftig, een verbod is toch onnodig

De Standpunt van JagdSchweiz over loodvrije munitie, gedateerd februari 2016 en nog steeds geldig, begint met de erkenning dat loodresten in geschoten wilde dieren steenarenden en lammergieren kunnen vergiftigen en doden. Zij verwijst naar de studie van de Vogelwarte Sempach en de Bündense jachtdienst. De vereniging beveelt elke recreatieve jager aan om waar mogelijk loodvrij te schieten. In hetzelfde document wijst zij een algeheel verbod op loodhoudende munitie af.

Het mission statement van de vereniging prijst wildbraad ondertussen aan als een gezond, residuvrij voedingsmiddel dat een zinvol alternatief zou vormen voor industrieel geproduceerd voedsel. De autoriteiten zien dat anders. Het Bundesamt für Lebensmittelsicherheit und Veterinärwesen beveelt aan om met loodmunitie geschoten wild slechts zelden te eten, en raadt kinderen tot zeven jaar, zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en vrouwen met kinderwens het eten van wild helemaal af, omdat niet valt uit te sluiten dat het dier met lood is geschoten. De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid stelt sinds 2010 dat er voor lood geen onschadelijke dosis bestaat. Het Duitse Bundesinstitut für Risikobewertung waarschuwt dat loodsplinters zich ver rondom het schotkanaal verspreiden, en becijfert de loodopname in jagershuishoudens op tot het tienvoudige van een gewone veelvraat. En het kankeronderzoeksagentschap van de WHO classificeert rood vlees, waartoe ree, hert, gems en wild zwijn behoren, als waarschijnlijk kankerverwekkend, en verwerkt vlees zoals gedroogd vlees als kankerverwekkend.

Residuvrij is dus noch het vlees, noch de reclame ervoor. Precies dit vlees serveert JagdSchweiz bij het wildbuffet in het Bundeshaus aan zo'n honderd parlementariërs, zonder één woord te reppen over de waarschuwingen van de eigen federale overheidsinstantie. De stand van het onderzoek vat het overzicht Wildbraad en gezondheidsrisico's samen. Hoe de Europese koepelorganisatie FACE hetzelfde spel op EU-niveau speelt, heeft Wild beim Wild gedocumenteerd.

Lawaai stresst wilde dieren, tenzij het uit het geweer komt

In september 2025 steunde JagdSchweiz de vuurwerkinitiatief. Lawaai veroorzaakt bij wilde dieren «stressreacties», reeën, herten en gemzen vluchten uit hun schuilplaatsen, «met een hoog energieverlies, dat vooral in de wintertijd kritisch is», tot aan dodelijke vallen. Vogels verlaten hun broedgebieden «vaak voor lange tijd». Als «belangenbehartiger van de inheemse wilde dieren» voelt de vereniging zich verplicht om op deze verstoring te wijzen.

Wat voor raketten geldt, geldt niet voor geweerschoten. De hoogjacht vindt plaats in precies die maanden waarin de vereniging het energieverlies als kritisch bestempelt, en de standpunt over geluiddempers uit 2018 onderbouwt de geluidsreductie in de eerste plaats met de bescherming van schutter, hond en omwonenden. Het gemzendocument uit 2016 stelt vast dat de jachtdruk bij de instorting van de gemzenpopulatie «zelfs de doorslaggevende» factor kan zijn. Bij het Postulaat Reichmuth verklaarde JagdSchweiz in 2023 dat «recreatief gebruik van het bos» tot stress leidt en vraatschade bevordert. De verstoring door de recreatieve jacht zelf wordt in geen van deze documenten becijferd.

Het mission statement: zelfregulatie ja, jacht toch

Het Mission van JagdSchweiz bevat een zin die men de vereniging kan voorhouden in de discussie over de zelfregulatie voor de voeten geworpen zal worden: wildbestanden reguleren zichzelf, ook in het cultuurlandschap. De vereniging geeft daarmee de kernstelling van de jachtkritiek toe en voegt eraan toe dat deze zelfregulatie schade, ongelukken, massale sterfte en ziektes met zich mee zou brengen. Bewijs daarvoor levert zij niet. Het kanton Genève leeft sinds 1974 zonder recreatieve jacht, zonder dat een van deze scenario's zich heeft voorgedaan.

In dezelfde beleidsvisie staat dat jacht vaak neerkomt op het afzien van afschot. Het vossenpapier eist echter een regionaal zeer intensieve en langdurige bejaging. De beleidsvisie stelt dat Zwitserse recreatieve jagers dierenmishandelende methoden principieel afwijzen. De vereniging verdedigt de vossenjacht in het hol, de vangst met kastvallen en de training van honden op levende vossen. En terwijl de Ecologische Jagersvereniging de trofeejacht afwijst, noemt de beleidsvisie van JagdSchweiz trofeeën uitdrukkelijk als onderdeel van de jacht.

Dierenwelzijn: in 2016 afgewezen, in 2023 toegejuicht, in 2023 uitgehold

In de Raadpleging over de gedeeltelijke herziening van de jachtwet 2016 schreef JagdSchweiz dat het dierenwelzijn zijn belangen al had kunnen inbrengen: «nieuwe, uitgebreide bepalingen daaromtrent wijzen wij af». In het document over de herziening van mei 2023 staat dat de verankering van het dierenwelzijn in de jachtwet «voor ons van groot belang» is. Datzelfde document eist dat honden gewond wild mogen «vastgrijpen en doden» zonder strafbaar te zijn, en vraagt om het vrijgeven van geluiddempers en «instrumenten om ’s nachts te kunnen schieten». De visie belooft het schot dat onmiddellijk doodt, en wijst dierenmishandelende methoden af. Het standpunt over het schot met hagel van 2014 ziet geen noodzaak tot herziening, omdat slechts één van de 120 geschoten reeën schotverwondingen zou hebben vertoond. Een cijfer dat de vereniging zelf aanvoert als bewijs dat aangeschoten wild «niet in grote aantallen» sterft.

De code: benutten en naspeuren, behalve als je het niet doet

Het Jachtcode van JagdSchweiz verplicht de recreatieve jagers: «Wat ik bemachtig, verwerk ik zelf of laat ik zoveel mogelijk verwerken.» Volgens de vereniging belandt ongeveer 60 procent van de geschoten vossen niet eens bij de bontverwerking.

De code verplicht bovendien tot tijdig naspeuren wanneer een dier niet meteen dodelijk is geraakt. In het kanton Zug hebben zes vergunninghoudende jagers zich tot het Bundesgericht gewend om de naspeurplicht af te schaffen en de premie van tien frank per vossenstaart terug te vorderen. Een reactie van de koepelorganisatie, die het naspeuren als een kwestie van eer verkoopt, is er niet.

Rustzones toejuichen, nationale parken bestrijden

De beleidsvisie belooft dat jagers rustzones en jachtbeperkingen toejuichen, wanneer deze objectief onderbouwd en noodzakelijk zijn. De praktijk ziet er anders uit. In november 2016 sneuvelde het Parc Adula rond de Rheinwaldhorn bij de stembus, een project met 250 tot 300 miljoen frank aan investeringen en ongeveer 200 arbeidsplaatsen voor bergdorpen die met leegloop te maken hebben. De recreatieve jagerschap in Graubünden en Tessin mobiliseerde hiertegen, omdat er in de kernzone niet gejaagd zou mogen worden. In juni 2018 volgde het nee tegen het Parco Nazionale del Locarnese, ondanks steun van het kanton, acht gemeenten en het BAFU. Tot de prominente tegenstanders behoorde de toenmalige Nationalraadslid Fabio Regazzi, destijds al bestuurslid van JagdSchweiz, die het jachtverbod in de kernzone bestreed.

Zwitserland heeft sinds 1914 slechts één nationaal park. Twee pogingen voor een tweede zijn mislukt, beide keren met de georganiseerde recreatieve jagerschap in de oppositie. Een vereniging die natuurbescherming als haar kerntaak presenteert, heeft tweemaal verhinderd dat natuur zonder geweer wordt beschermd. Hoe de vereniging haar «publieke opdracht» verder invult, laat de feitencheck bij de brochure «De jacht beschermt en is nuttig».

Fabio Regazzi: een vicevoorzitter tegen de standpunten van zijn vereniging

De tegenstrijdigheden van de vereniging hebben een naam. Fabio Regazzi is lid van de Kantonsraad, voorzitter van de Zwitserse Federatie van kmo’s (Schweizerischer Gewerbeverband) en vicevoorzitter van JagdSchweiz. In alle drie functies verdedigt hij standpunten die elkaar onderling uitsluiten.

Bij de wolf: JagdSchweiz ondertekende in 2013 de schadevergoedingsregeling als kern van het compromis met WWF en Pro Natura, en verklaarde in 2023 te vertrouwen op een verstandige uitvoering van de jachtwet. Regazzi diende in december 2025 het voorstel in dat deze schadevergoedingsregeling schrapt.

Bij de biodiversiteit: JagdSchweiz schreef in mei 2023 dat de biodiversiteitscrisis wetenschappelijk bewezen is en snel handelen vereist. Regazzi leidde in 2024 als voorzitter van de kmo-federatie het nationale neen-comité tegen het biodiversiteitsinitiatief en noemde dit «onnodige en overdreven regelgeving».

Bij het vuurwerk: JagdSchweiz steunt sinds september 2025 het vuurwerkinitiatief om wilde dieren te beschermen tegen geluidsstress. De kmo-federatie onder leiding van Regazzi bestrijdt datzelfde initiatief al sinds januari 2024 als «wettelijk micromanagement van menselijke emoties» en verwierp in november 2025 ook het tegenvoorstel. Regazzi zelf staat in het persbericht van de kmo-federatie vermeld als contactpersoon.

Bij de beschermde gebieden: de visie van zijn vereniging verwelkomt rustzones en jachtbeperkingen. Regazzi bestreed in 2018 het Parco Nazionale del Locarnese, omdat in de kernzone niet gejaagd zou mogen worden.

Ofwel kent de vicevoorzitter de standpuntnota's van zijn eigen vereniging niet, ofwel kent hij ze wel en handelt hij er bewust tegen in. Beide mogelijkheden zijn voor een lid van de Kantonsraad, die zich in het parlement voordoet als expert op het gebied van jachtvraagstukken, geen bewijs van betrouwbaarheid. Wie op maandag namens de ondernemersvereniging vuurwerk verdedigt en op dinsdag als jachtfunctionaris wilde dieren tegen lawaai wil beschermen, speelt geen dubbel spel per ongeluk. Een vereniging die zo iemand aan het hoofd duldt, heeft gekozen voor de belangen, niet voor haar eigen documenten.

David Clavadetscher: de man die alle documenten schreef

Wie de standpuntnota's naast elkaar legt, stuit steeds weer op dezelfde afzender. David Clavadetscher is al meer dan tien jaar directeur van JagdSchweiz. Zijn bedrijf Sandona GmbH in Zofingen voert het secretariaat van de vereniging, bij de Europese jachtlobby FACE fungeert hij als penningmeester, en sinds 2025 daarnaast als vrederechter in het district Zofingen. Een Portret heeft Wild beim Wild in december 2025 gepubliceerd.

Het lynxstandpunt uit 2013, de standpunten over hagelschot en wildcamera's uit 2014, het wolfsstandpunt uit 2017, het geluiddemperdocument uit 2018, het herzieningsdocument uit 2023 en het vuurwerkstandpunt uit 2025 dragen zijn e-mailadres als contactgegeven. De brief aan bondsraadslid Sommaruga uit 2021 heeft hij mede ondertekend, en in het persbericht over de jachtwet uit 2020 is hij de contactpersoon voor informatie. De tegenstrijdigheden in dit artikel zijn dus niet het werk van wisselende besturen, maar liepen via één en hetzelfde bureau.

Dat geldt ook voor de tegenstrijdigheden tussen document en optreden. Over de terugloop van de gemzen verklaarde Clavadetscher in de media dat de hoofdverantwoordelijkheid bij de vrijetijdsmaatschappij ligt. Het gemzendocument, dat zijn secretariaat in 2016 samen met de conferentie van jachtbeheerders opstelde, noemt de jachtdruk als factor die «zelfs doorslaggevend kan zijn». In zijn brief uit 2021 eiste hij een «zakelijk onderbouwde discussiecultuur» en verweet hij de natuurbeschermingsorganisaties beweringen die «puur tactisch en ideologisch gemotiveerd» waren. In dezelfde brief staat dat er geen bedreigde soorten worden bejaagd. Zijn eigen rapport weerlegde dat een jaar later.

Hoe de directeur omgaat met kritiek op deze tegenstrijdigheid, is gedocumenteerd. Namens JagdSchweiz klaagde hij IG Wild beim Wild aan wegens laster. De strafrechtbank van Bellinzona sprak de redactie op 17 juli 2020 vrij: de bekritiseerde uitspraken waren geen leugens en hadden geen lasterlijk karakter.Het vonnis is rechtsgeldig. Ook de civielrechtelijke procedures in Locarno leverden de vereniging niets op. Wie de eigen documenten niet met elkaar in overeenstemming kan brengen, maar wel degenen die dit opmerken voor de rechter sleept, heeft de rollen omgedraaid.

Commentaar: Een vereniging heeft het bestuur dat zij kiest, en het secretariaat dat zij betaalt. Bij JagdSchweiz ondersteunt het secretariaat al jarenlang elk standpunt dat de vicevoorzitter net nodig heeft, en schrijft het het volgende zodra het oude niet meer past. Een directeur die vuurwerk beschrijft als stress voor wilde dieren en tegelijk nachtkijkers voor de jacht bepleit, die het naspeuren van aangeschoten wild als erezaak verkoopt en de hagelgeweerjacht als onproblematisch, documenteert niet de houding van een vereniging, maar het ontbreken daarvan. Dat diezelfde man sinds 2025 als vrederechter neutraliteit belooft, maakt de zaak er niet beter op.

Commentaar: Een vereniging zonder lijn, maar met een vicevoorzitter in de Kantonsraad

De tegenstrijdigheden volgen een patroon. Waar de wetenschap de recreatieve jacht zou kunnen rechtvaardigen, wordt zij aangehaald. Waar diezelfde wetenschap de recreatieve jacht overbodig zou maken, wordt zij genegeerd. De vossenjacht heeft ontbrekende wolven nodig, dus moeten wolven ontbreken. Grondbroeders hebben bescherming tegen de vos nodig, maar niet tegen het geweer. Lood is dodelijk voor arenden, maar mag niet worden verboden. De vossenbejaging in het hol is zeldzaam, maar onmisbaar. Nationale parken zijn wenselijk, zolang er nog in gejaagd mag worden.

De Ökologische Jagdverein laat zien dat men diezelfde bronnen ook eerlijk kan lezen. Dat JagdSchweiz dit niet doet, is geen kwestie van feiten, maar van belangen. En die belangen zitten met Fabio Regazzi tegelijk in de Kantonsraad, in de ondernemersvereniging en in het bestuur van de vereniging. Wie op zoek is naar consistentie, vindt die maar op één plek: aan het eind van elk standpunt van JagdSchweiz staat dat recreatieve jagers mogen schieten. En dat zijn vicevoorzitter elk standpunt mag verdedigen, zolang het dit doel dient.

Bronnen: Alle documenten van JagdSchweiz

Alle documenten zijn afkomstig van jagdschweiz.ch en zijn op 26 september 2026 veiliggesteld. Documenten die daar alleen als webpagina zonder pdf beschikbaar zijn, zijn opgeslagen als ongewijzigde tekstkopie met bronvermelding.

• Standpunt van JagdSchweiz over de vossenjacht, 20 november 2025
• Feitelijke duiding van de vossenjacht, korte versie, 15 december 2025
• Expertiserapport Wildtier Schweiz: gevolgen van bejaagbaarheid voor korhoen, alpensneeuwhoen, houtsnip, veld- en sneeuwhaas, 2022
• Standpuntbepaling over de toekomst van de vossenjacht met honden in het hol, voorzittersconferentie januari 2022
• Standpunt over het gebruik van loodvrije munitie, 19 februari 2016
• Gemeenschappelijke uitgangspunten van de verenigingen over het beleid inzake roofdieren, 1 februari 2013 (tekstkopie)
• Standpunt roofdieren, 9 mei 2012 (tekstborging)
• Standpunt lynxbeheer, juli 2013
• Standpunt over de regulering van wolvenpopulaties, 6 februari 2017
• Standpunt over het wolveninitiatief, 30 mei 2023 (tekstborging)
• Standpunt over het afschot van wolven door jagers, 15 september 2023 (tekstborging)
• Preventie en vergoeding van wildschade, 15 februari 2013 (tekstborging)
• Standpunt over de gedeeltelijke herziening van de jachtwet, vernemlating, december 2016
• Standpunt over de gedeeltelijke herziening van de jachtwet, voorstel aan het parlement, 15 januari 2018
• Persbericht «De nieuwe jachtwet komt dier, natuur en mens ten goede», 13 januari 2020
• Brief aan bondsraadslid Sommaruga «Gebruik van het jachtregaal» met bijlage, 24 februari 2021
• Herziening jachtwet en jachtverordening, 26 mei 2023
• Standpunt over het postulaat Reichmuth, 30 mei 2023 (tekstborging)
• Tegenvoorstel voor het biodiversiteitsinitiatief, 30 mei 2023 (tekstborging)
• Standpunt over het vuurwerkinitiatief, 24 september 2025
• Standpuntdocument gemzenbeheer JagdSchweiz en JFK, december 2016
• Standpunt over hagelschot, 27 februari 2014
• Standpunt over het gebruik van wildcamera's, 27 februari 2014
• Standpunt over het gebruik van geluiddempers op jachtwapens, 29 maart 2018
• Standpunt over internationaal jachttoerisme, 28 februari 2014
• Gevolgen van windturbines voor landzoogdieren, 17 september 2015 (tekstborging)
• Visie van JagdSchweiz (tekstborging)
• Jachtcode van JagdSchweiz (tekstborging)