Liederen
Deze liedjes geven wilde dieren een stem die in het publieke debat over de recreatieve jacht vaak ontbreekt.
Muziek die raakt. Ze verbindt, schept bewustzijn en brengt onderwerpen daar waar argumenten vaak niet meer gehoord worden. Precies daarom stellen wij onze antijachtliedjes gratis beschikbaar – zonder copyright, zonder beperkingen.
Elk van deze liedjes geeft de wilde dieren een stem die in het debat over de recreatieve jacht te vaak ontbreekt.
Je kunt ze downloaden, delen, verspreiden of zelf gebruiken – of het nu in de klas, op social media, bij acties of gewoon om naar te luisteren is.
Tip: Maak van je lievelingslied de beltoon van je telefoon. Zo draag je de boodschap voor de wilde dieren dagelijks bij je en zorg je meteen voor gespreksstof.
Onze boodschap is duidelijk: wilde dieren hebben geen kogels nodig, maar bescherming. En elke stem telt – ook de jouwe.
Doe mee, verspreid de liedjes en help ons een nieuw verhaal over de omgang met wilde dieren te versterken.
Let op voor iPhone en iPad: Houd de liedtitel lang ingedrukt en kies «In bestanden bewaren». Op Android en desktop werkt de download met een gewone klik.
Wilde dieren en hun families
Liedjes die afzonderlijke soorten en hun sociale leven centraal stellen.
Het vertelt over de vos in de nacht, die met schijnwerper en nachtzichttechniek achtervolgd wordt.
Het gaat over de korhoenderhaan in het kwetsbare leefgebied van het hoogveen, waar bejaging en verstoring bijzonder zwaar wegen.
Het vertelt over het afschieten van het sterkste hert als trofee en over het genetische verlies dat het bos overhoudt wanneer het beste van de populatie aan de muur wordt gehangen.
Het voert naar het vossen- of dassenhol, daar waar dieren bescherming zoeken en toch niet veilig zijn.
Het ziet in het wilde dier een verwant wezen in plaats van een afschotobject.
Het vertelt over de sociale structuur binnen de roedel, die door afschot uiteengerukt wordt.
«De rotte»
Het vertelt over het familieverband van wilde zwijnen, dat door bejaging uiteengerukt wordt.
«De Fluit»
Het vertelt over de marmot, die in familieverband leeft, met zijn waarschuwingsfluit de kolonie beschermt en bejaagd wordt voor spek en pseudogeneeskunde.
Het gaat over de dierenmishandelende kunstbouwen, waarin jachthonden op levende vossen worden afgericht voor de vossenjacht onder de grond.
Jachtmethoden en uitrusting
De concrete praktijk van de recreatieve jacht: drijfjachten, vallen, lokaas, techniek.
Het beschrijft hoe wilde dieren bij de drijfjacht worden opgejaagd, achtervolgd en voor de geweren gedreven, en wat deze vorm van jacht voor de dieren betekent.
Het beschrijft de klopjacht met honden vanuit het perspectief van de bejaagde dieren.
Het vertelt over het gericht lokken van wilde dieren naar zoutlikstenen, naar de plek waar het schot wacht.
Het gaat over de camouflage en uitrusting waarmee de recreatieve jacht de dieren achtervolgt.
Het benoemt de gevolgen van de boogjacht voor het geraakte dier.
Het gaat over de sporen die loodhoudende munitie achterlaat in dieren en milieu.
Het ontmaskert de misvatting dat meer afschot de populaties duurzaam reguleert, terwijl bejaging juist de voortplanting kan stimuleren.
Het gaat over de nacht als laatste toevluchtsoord, dat met nachtzichttechniek wordt binnengedrongen.
Het laat zien hoe de steenmarter als zogenaamde "kabelbijter" en pluimveerover wordt bejaagd, terwijl bouwkundige oplossingen zoals marterroosters zouden helpen in plaats van het schot.
Psychologie en gebruiken van de recreatieve jagers
Het perspectief van de dader, rituelen en de doorgifte van generatie op generatie.
Het kijkt achter de façade van "weidelijkheid" en traditie op de hoogzit.
«Wie eenmaal de trekker overhaalt»
Het vraagt naar de drempel die met het eerste schot wordt overschreden.
«Gezworen»
Het gaat over de belofte die we de wilde dieren verschuldigd zijn, tegen de logica van de recreatieve jacht in.
«Erfstuk»
Het stelt de vraag hoe jachtwapen en jachttraditie als erfstuk van generatie op generatie worden doorgegeven.
Het vraagt zich af wat het met kinderen doet wanneer ze al vroeg worden ingewijd in het doden van dieren.
«Zeg het tegen jullie kinderen»
Het vraagt wat wij aan de volgende generatie doorgeven over de omgang met wilde dieren.
Het is de belofte om de traditie van het doden niet door te geven aan de volgende generatie.
Het volgt de keten die begint bij de hoogzit tot aan haar einde.
Het neemt het zelfbeeld van de recreatieve jagers op de korrel, die hun handelen graag verheerlijken als een hogere opdracht.
Het onthult hoe traditie en verentooi het doden tot traditie verheerlijken.
Lobby, mythen en verbloeming
De mechanismen, mythen en de taal achter de recreatieve jacht.
Het ontleedt het «jagerslatijn», de mythen waarmee de recreatieve jacht haar handelen rechtvaardigt.
Het ontrafelt de mythe van het «wildbeheer», dat uiteindelijk toch uitmondt in afschot.
Het benoemt de verwevenheid tussen jachtverenigingen, autoriteiten en politiek.
Het toont hoe roofdieren zoals de wolf tot zondebok worden gemaakt.
Het gaat over dieren die uitsluitend worden grootgebracht en uitgezet met als doel later te worden vrijgegeven voor afschot, een leven als koopwaar voor de recreatieve jacht.
Het stelt de ongemakkelijke vraag naar toezicht en verantwoordelijkheid in het jachtwezen, dus wie eigenlijk degenen controleert die in naam van het wildbeheer beslissen over leven en dood van de wilde dieren.
Het stelt vragen bij het gezag waarmee over het leven van de wilde dieren in het bos wordt beschikt.
Het onthult het doden als vrijetijdsplezier dat zich vermomt als noodzaak.
Het onthult het verbloemende ambtelijke taalgebruik dat van afschot een onschuldige «onttrekking» maakt.
Het stelt vragen bij hoe het doden van wilde dieren wordt verkocht als natuurlijk «product uit het bos».
Het onthult de natuurromantiek waarmee de recreatieve jacht haar bos tot heiligdom verheft.
Regio's en politiek
Concrete plekken en het jachtbeleid in Zwitserland en daarbuiten.
Het herinnert eraan dat een leven zonder recreatieve jacht mogelijk is, zoals in het kanton Genève al meer dan vijftig jaar het geval is.
Het richt de blik op de Walliser afschotpraktijk en het jachtbeleid aldaar.
Het gaat over wilde dieren die geen grenzen kennen, terwijl bescherming en afschot bij de grens ophouden.
Het vertelt over dieren zoals de wolf, die lange afstanden afleggen en uiteindelijk toch op afschot stuiten.
Verlies, dood en stilte
Rouw om het gedode dier en de leegte die achterblijft.
Het gaat over de stilte die blijft hangen wanneer het schot in het bos is weggestorven.
Het toont het spoor dat een afschot in de winter in de sneeuw achterlaat.
Het maakt van een afschotcijfer weer een individu met een eigen verhaal.
Het vertelt over de laatste van zijn soort, over waar bejaging en verdringing eindigen.
Het vraagt zich af wie er van de bejaagde populaties uiteindelijk nog overblijft.
Het vertelt over de auerhoen, die tijdens de balts werd bejaagd en wiens leefgebied door recreatieve jacht en bosbouw bijna verdwenen is.
Het herinnert aan de dieren en de stilte die ontbreken in een uitgekamde natuur.
Het benoemt wat er overblijft na hoogzit en bijvoedering.
Het gaat over het laatste grazen van een dier, voordat het schot valt.
«Wiegenlied voor de ongetelden»
Het is een zacht lied voor al die dieren die in geen enkele afschotstatistiek voorkomen.
Het maakt het leed zichtbaar dat zich buiten het oog van het publiek in het bos afspeelt.
Het gaat over het bewustzijn en de angst van de dieren, die heel goed weten wat hen bedreigt.
Het gaat over degenen die tot zwijgen worden gebracht, en geeft hen een stem.
Leefgebied en jaargetijden
Trek, winterkleed en het bedreigde leefgebied van wilde dieren.
Het gaat over de verharing van dieren zoals de sneeuwhaas, wier camouflage door de klimaatverandering een dodelijke val wordt.
Het gaat over dieren in winterkleed, die in de sneeuw een makkelijk doelwit worden.
Het volgt het spoor in de sneeuw, dat tegelijk leven verraadt en achtervolging mogelijk maakt.
Het gaat over de toevluchtsoorden in het cultuurlandschap, die voor wilde dieren steeds schaarser worden.
Het gaat over de terugkeer van wilde dieren zoals de bever of de otter in heringerichte wateren.
Het eert wat wilde dieren zoals de bever voor het leefgebied betekenen, in plaats van hen als storende factor te zien.
Het volgt de smalle paden waarop wilde dieren tussen bescherming en gevaar onderweg zijn.
Hoop, bescherming en terugkeer
Het tegenontwerp: vrede, bescherming en de terugkeer van de wilde dieren.
Het gaat over het recht van wilde dieren om terug te keren naar hun oorspronkelijke leefgebieden.
Het bezingt de terugkeer van verloren gewaande soorten en het recht van wilde dieren op hun plek.
Het is een oproep om de wapens te laten rusten en de wilde dieren vrede te geven.
«In het bos klinkt een oude belofte»
Het bezingt de belofte om het bos en zijn bewoners te beschermen in plaats van te bejagen.
Het laat het bos zelf spreken, tegen het lawaai van de recreatieve jacht in.