Wat is een recreatieve jager?

Eerst analyseren we wat een recreatieve jager en vervolgens een pseudojager precies is.

De recreatieve jager

Een hobby is volgens Wikipedia een vrijetijdsbesteding die de beoefenaar vrijwillig en regelmatig uitoefent, die dient voor het eigen plezier of de ontspanning en bijdraagt aan het eigen zelfbeeld, dus een deel van zijn identiteit vormt. Het woord «hobby» is afgeleid van het Engelse hobbypaard dat in beide betekenissen – kinderspeelgoed en vrijetijdsbesteding – wordt vertaald met «stokpaardje».

In onze streken is de Jacht tegenwoordig een activiteit die voornamelijk in de vrije tijd van werkende mensen wordt uitgeoefend. De reden daarvoor is dat niemand tegenwoordig nog op jacht hoeft te gaan om zich te voeden. De steentijd is voorbij.

«Tegenwoordig bestaat er echter geen ethiek die het doden van dieren of vleesconsumptie rechtvaardigt, aangezien wij ons allang geweldloos en gezond kunnen voeden zonder daarvoor moordend door bos en veld te hoeven trekken».

Wild beim Wild

Wanneer mensen vroeger jaagden, gebeurde dat met respect voor het leven en alleen om de eigen clan te voeden. Er werden niet voor de lol vossen, vogels en andere dieren gedood omdat men zich verveelde, ontspanning zocht of via een verkeerd begrepen natuurervaring ontspanning zocht (wat bij nadere analyse ook niet werkt – zie Jachtkoorts).

Je kunt het draaien en keren zoals je wilt: de jacht vindt in het Duitstalige gebied hoofdzakelijk in de vrije tijd plaats. Dat is geen uitvinding van radicale dierenbeschermers, maar gewoon een feit. Recreatieve jagers zullen altijd amateurs blijven, omdat ze nu eenmaal geen beroepsjagers of professionele wildbeheerders zijn.

Ook een gepensioneerde in een jachtgezelschap, die dagelijks vele uren in het bos kan zijn, is een recreatieve jager, want hij doet dit in zijn vrije tijd.

Zowel de recreatieve jager (indoctrinatie, jagerslatijn) als de wildbeheerder (wetenschappelijke vakkennis) kan goed opgeleid zijn. Theorie is echter niet alles. Een gram praktijk is meer waard dan tonnen theorie.

Graubünden: Jeder zehnte Hirsch nur angeschossen

Niemand zou op het idee komen een buurtvoetbaltoernooi met recreatieve voetballers een hogere kwaliteitsstandaard toe te kennen dan de Champions League met professionele voetballers. Het is toch glashelder dat professionele wildbeheerders een heel ander niveau brengen dan recreatieve jagers. Daarvan profiteren de wilde dieren door minder dierenleed, evenals de bevolking, de natuur en het milieu.

Veel recreatieve jagers lijken met deze eenvoudige verbanden al overvraagd te zijn en hebben grote moeite om dit mentaal goed te plaatsen.

De directeur David Clavadetscher van JagdSchweiz in Zofingen, beweert bijvoorbeeld in een Zwitserse boulevardkrant: «De term ‹recreatieve jager› is door militante jachttegenstanders bedacht om de veeleisende activiteit van de jagers in diskrediet te brengen». Kan hij dit ook bewijzen, of is het weer alleen jagerslatijn?

Er is in elk geval niets mis met de term «recreatieve jager», «vrijetijdsjager», «amateurjager» enzovoort, want de term beschrijft taalkundig precies en foutloos een stand van zaken.

De pseudo-jager

Het voorvoegsel pseudo daarentegen geeft aan dat iets niet echt is, maar slechts nagemaakt of nagebootst.

Pseudo wordt vaak gebruikt om uit te drukken dat een persoon of zaak slechts schijnbaar iemand of iets is, of zich de schijn geeft iemand of iets te zijn, terwijl dat in werkelijkheid niet het geval is.

Directeur David Clavadetscher en consorten zijn geen echte jagers zoals wij die kennen van de oerbevolking, maar altijd ook pseudo-jagers, die in hun vrije tijd niet zelden gewoon een decadente, sadistische of ook dierenkwellende hobby beoefenen, iets wat zelfs de echte jagers van de oerbevolking nooit zouden goedkeuren of doen.

David Clavedetscher presenteert zich in het openbaar overigens, symbolisch en waarschijnlijk niet zonder reden, niet als recreatieve jager; op internet circuleert een foto die hem als zakenman tijdens het watersporten toont. Omgekeerd zou David Clavadetscher ook kunnen beweren: «De term ‚recreatieve zeiler‘ is bedacht door militante waterbeschermers om het veeleisende werk van zeilers in een kwaad daglicht te stellen». Hoe absurd.

David Clavadetscher en zijn vereniging Jagd Schweiz zijn sterk verankerd in de criminaliteit van haar leden (recreatieve jagers) verankerd. Een nieuwe tactiek van de militante vereniging is: op feiten gebaseerde kritiek van vredelievende burgers met willekeurige aangiften.

De heer David Clavadetscher neemt ook persoonlijk, op een onaangename manier en met verwarde gedachtesprongen, contact op met journalisten die objectief of negatief over de jacht schrijven. Dan is er als gewone burger wel ruggengraat nodig om niet te bezwijken voor de deels niet alleen subtiele dreigementen van de kant van de recreatieve jagers.

Het huidige doden van dieren door de moderne recreatieve jager komt vooral voort uit hebzucht, winstbejag, domheid, genot, onverschilligheid, ergernis, afgunst, gewichtigdoenerij, pronkzucht, opschepperij, jaloezie, arrogantie, onwetendheid, begeerte, hoogmoed, egoïsme, misgunning en minachting voor levende wezens in het algemeen.

Volgens gerenommeerde wetenschappers, onderzoekers, wildbiologen en praktijkvoorbeelden is het in de moderne, grotendeels door de mens bepaalde en vormgegeven leefomgeving zonder meer mogelijk en ethisch verantwoord om wildpopulaties aan zichzelf over te laten. Het kanton Genève kent dit moderne beheer van wilde dieren al ruim 40 jaar. Wat daar vroeger honderden recreatieve jagers ook slecht deden, wordt tegenwoordig door een goed dozijn professionele wildbeheerders gedaan, die indien nodig regulerend ingrijpen en niet op basis van willekeurige jachttijden en uit plezier in het doden vossen, dassen, vogels en andere dieren afslachten en leed veroorzaken.

Sanitaire en therapeutische afschoten door wildbeheerders zijn niet hetzelfde als regulerende bejaging op basis van jagerslatijn of de verkeerd begrepen natuurbeleving van recreatieve jagers.

Voor de recreatieve jager staat niet het welzijn van het wilde dier, dat er belang bij heeft te blijven leven, voorop. Daarom zou men recreatieve jagers onder meer ook geen podium moeten geven op scholen, voor kinderen en jongeren, voor hun sektarische gedachtegoed. Want de recreatieve jagers verhullen en misleiden de kinderen bewust en heel gericht. Wie later toch in een jachtgezelschap terechtkomt, ziet pas de volle omvang van het hele weerzinwekkende en wrede gedachtegoed en de vaak zinloze daden (Vossenjacht, trofeejacht in binnen- en buitenland, drijfjacht, drukjacht, vogeljacht, bijzondere jacht, valjacht, holenjacht, haat tegen roofdieren enzovoort) van de recreatieve jagers, die dan moeten worden uitgeleefd.

Doden voor de lol mag en kan nooit een hobby zijn – maar is een zaak voor de psychiatrie.

Niet zonder reden laten we ook geen pedofielen op scholen lesgeven, hoewel zij vast ook "veeleisende" prestaties zouden kunnen leveren. Zowel pedofielen als recreatieve jagers hebben echter een verstoorde verhouding tot de sociale norm. Beide groepen hebben het ook altijd heel onchristelijk gemunt op de zwaksten in de samenleving, om zich te herstellen, te ontspannen, één te zijn met hun natuur enzovoort.