Podcastaflevering: Jacht, wilde dieren en verantwoordelijkheid

Wild beim Wild onderzoekt en documenteert het jachtseizoen 2026/27 zo grondig dat men bijna vergeet zelf naar buiten te gaan en poolshoogte te nemen.

Centraal staan jachtongevallen, ambtelijk toezicht, wildbeleid, de tegenstrijdigheden van de jachtcultuur en een concreet hulpaanbod voor slachtoffers van geweld in Ticino.

De aflevering begint bij de grenzen van het jachttoezicht: een wildhoeder uit Graubünden beschrijft warmtebeeldcontroles, voertuigdoorzoekingen en naspeuringen naar aangeschoten dieren. Maar juist deze naspeuringen tonen het probleem: jaarlijks gaat het om zo'n duizend gevallen, en lang niet elk gewond dier wordt teruggevonden. Daarbij komen misgelopen schoten, controles, een in het Avers met een hert verward paard, en dodelijke jachtongevallen in berggebied. De centrale vraag luidt: wat zegt het over een systeem wanneer het intensieve controles nodig heeft om de schade van zijn eigen praktijk te beperken?

Daarna richt de blik zich op het wildbeleid. De lynxen in het zuidelijke Middelland zijn een positief signaal, maar geen reden voor ontspanning: de verbinding tussen de Jura en de Alpen hangt af van enkele, vaak vernietigde of aangetaste wildcorridors. Tegelijk nemen de politieke signalen voor een koerswijziging toe – zoals de roep om wetenschappelijk onderbouwd vossenbeheer in Bern of besluiten in Zürich tegen de bejaging van bepaalde vogelsoorten en voor begeleide duiventillen in plaats van doding.

Ook de jachtcultuur wordt kritisch belicht: hoge afschotplannen, wolvenregulatie, problematische schoten bij slechte lichtomstandigheden en het verschil tussen de gedragscode van verenigingen en publiek gepresenteerde beelden van schutters met hun buit. Internationale jachtcijfers laten bovendien een wisselend, maar over het geheel genomen wankel beeld zien: in meerdere landen dalen het aantal jachtvergunningen en de aanwas van nieuwe jagers duidelijk. Tegelijk worden risico's en blinde vlekken zichtbaar – van twijfelachtige jachtpraktijken tot het bagatelliseren van gezondheidsrisico's van wildbraad.

Tot slot gaat het over wapentoegang, geweld en concrete hulp. Na de femicide in Faido steunt Wild beim Wild de «Cassette Arancioni» in Ticino: oranje brievenbussen waarmee slachtoffers van geweld anoniem en laagdrempelig om hulp kunnen vragen. De aflevering verbindt zo wildbeleid en jachtpolitiek met een fundamentele maatschappelijke vraag: wie neemt verantwoordelijkheid wanneer controle, wapens en de gevolgen van geweld niet als op zichzelf staande gevallen, maar als structurele problemen zichtbaar worden?

Slotgedachte: Het seizoen toont niet slechts afzonderlijke misstappen. Het toont een systeem waarvan de gevolgen zichtbaar worden bij dieren, in het landschap en bij mensen, en dat zich moet stellen tegenover de vraag naar verantwoordelijkheid.