01.10.2026, 18:46

Zoeken

Jacht

Jachtseizoen in Aargau: wat het informatieblad van de recreatieve jagers verzwijgt

Bij de start van de drijfjachten vertelt een informatieblad de bevolking hoe ze plaats moeten maken voor de recreatieve jagers. Over dierenleed, onnodige afschietingen en de eigen bouwwerken staat er niets in.

Redactie Wild beim Wild — 1 oktober 2026
Audio bij het artikel

«Als de honden komen»

0:00 -0:00
Alle liedjes

Van oktober tot december vinden in Aargau grote drijfjachten plaats.

De Aargauer Zeitung legt haar lezers daarom uit wat er nu in het bos geldt, gebaseerd op een informatieblad van Jagd Aargau, de vereniging van de Aargause recreatieve jagers. De boodschap: waarschuwingsborden ‘Let op jacht’ serieus nemen, honden aanlijnen, met het paard uitwijken, met de fiets op verharde paden blijven, opvallende kleding dragen. En wie de jachtactiviteiten opzettelijk hindert, riskeert volgens het informatieblad een boete tot 20’000 Zwitserse frank.

Het wordt gelezen als veiligheidsinformatie. In werkelijkheid is het een gedragsinstructie waarmee een kleine vrijetijdsgroep de grote meerderheid van de bosbezoekers naar haar eigen behoeften richt. Wat het informatieblad niet vermeldt, is minstens zo veelzeggend als wat erin staat.

Drijfjacht betekent drijfjacht

‘Drijfjacht’ klinkt naar organisatie en vakkundigheid. Bedoeld wordt echter dat wilde dieren met drijvers en honden uit hun schuilplaatsen worden opgejaagd en tijdens hun vlucht worden beschoten. Reeën, wilde zwijnen en vossen worden in paniek richting de schutterslinie gedreven, familiegroepen uiteengerukt.

Wie op een vluchtend dier schiet, mist vaker raak. Doodt het schot niet onmiddellijk, dan vlucht het dier verder met verwondingen aan poten, kaak of buikholte. Hoe vaak dit gebeurt, willen veel kantons liever niet precies weten: bij een enquête van de Zwitserse dierenbescherming STS onder de kantonale jachtdiensten bleven negen kantons het antwoord schuldig. Waar cijfers beschikbaar zijn, wordt bij naspeuringen afhankelijk van het kanton slechts 35 tot 65 procent van de gewonde dieren gevonden (STS-rapport ‘Schampschoten en naspeuringen bij de Zwitserse jacht’). Ongeveer de helft van de aangeschoten niet-menselijke dieren wordt dus nooit van hun lijden verlost. Meer hierover in het artikel over Misschoten bij de recreatieve jacht. Een concreet geval uit een bos in Aargau wordt gedocumenteerd in de TierCrime-aflevering Geen ontsnapping voor de drijfjacht.

Dat is niet noodzakelijk. Drijfjachten in deze vorm zijn kenmerkend voor de kantons met jachtgebieden. Graubünden bijvoorbeeld verbiedt in de jachtwet luidruchtige drijfjachten en recreatieve jacht in groepen van meer dan vier personen, en Genève komt al sinds 1974 helemaal zonder recreatieve jacht toe. Dat Aargau vasthoudt aan drijfjachten, is een jachtpolitieke beslissing, geen ecologische (meer hierover in de vergelijking Patentjacht en jacht met jachtgebieden).

Klein wild zonder rechtvaardiging

In de herfst worden niet alleen reeën en wilde zwijnen geschoten, maar ook vossen, dassen, marters, zwarte kraaien en tegenwoordig ook gericht wasberen. Voor een grootschalige bejaging van vos, das en marter bestaat geen wildbiologische rechtvaardiging. Vossen reguleren hun aantallen zelf via hun sociale structuur; waar ze bejaagd worden, stijgt het voortplantingstempo, en de gaten worden snel weer opgevuld. De dierenwelzijnswet verbiedt het om een dier ongerechtvaardigd pijn, lijden of angst toe te brengen. Dat uitgerekend een vrijetijdsvermaak deze rechtvaardiging zou moeten leveren, is allesbehalve vanzelfsprekend. Achtergronden hierover bieden de artikelen over Laagwildjacht en wildziekten en de campagne Einde aan de vossenjacht.

Ook het argument van schadebestrijding houdt maar gedeeltelijk stand. In Aargau wordt er meer geschoten, en toch blijven de schades door wilde zwijnen hoog. Wie leidende zeugen schiet, kan de sociale structuur van de roedels verstoren en daarmee de voortplanting en schade eerder aanwakkeren dan afremmen.

De psychologie erachter

De jacht met jachtgebieden maakt van het bos een gevoeld eigendom. Jachtgebieden worden gepacht, beheerd en verdedigd, hoewel wilde dieren niemand toebehoren. Daaruit ontstaat een duidelijk wij-tegen-zij: wie jaagt, hoort erbij, wie vragen stelt, stoort. De Psychologie van de recreatieve jacht in Aargau beschrijft dit patroon uitgebreid.

Het informatieblad sluit hier naadloos op aan. Wandelaars, ruiters en mountainbikers moeten uitwijken, zich aanpassen, zich zichtbaar maken. Voor verstoring van de jachtactiviteiten dreigen boetes van vijf cijfers. De vraag wat recreatieve jagers de samenleving verschuldigd zijn, stelt de tekst niet. Hoe vanzelfsprekend dit zelfbeeld gekoesterd wordt, bleek ook bij de brevettering op kasteel Habsburg, waar de directeur van Jagd Aargau de jonge jagers meegaf dat ze zich niet moesten laten wijsmaken dat de bevolking niet achter de recreatieve jacht staat.

Regels gelden niet voor iedereen gelijk

Hoe ongelijk de maatstaven zijn, blijkt uit een geval in het Nederaaretal. Daar heeft IG Wild beim Wild vier jachthutten gedocumenteerd: gesloten houten cabines met deur, dak en raamopeningen op hoge stalen frames, buiten de bebouwde kom. Het kanton verklaarde ze vergunningsvrij. Zijn eigen circulaire van 15 december 2015 stelt gesloten jachthutten echter uitdrukkelijk bouwvergunningsplichtig. En ook Jagd Aargau noemt de gesloten jachthut in een presentatie uit 2023 zelf «bouwvergunningsplichtig». De vereniging, die nu de bevolking de regels uitlegt, heeft de vergunningsplicht voor gesloten jachthutten dus zelf gedocumenteerd. Het volledige onderzoek: Jachthutten in het Aaretal.

Er wordt alleen gecontroleerd als iemand oplet. In Aargau is de gemeente verantwoordelijk, en die verneemt meestal pas van niet-vergunde bouwwerken door meldingen van buitenaf.

Wat u kunt melden

Wie de komende weken in en aan de rand van het bos onderweg is, kan meehelpen. Wij verzamelen meldingen over alles wat niet klopt bij de recreatieve jacht, bijvoorbeeld:

  1. Recreatieve jagers die onder invloed van alcohol jagen of met geladen wapen op paden en wegen onderweg zijn
  2. Dierenmishandeling: aangeschoten of gewond achtergelaten niet-menselijke dieren, afgebroken naspeuringen, honden die wilde dieren opjagen of doden
  3. Schoten in de buurt van paden, huizen, weiden of mensen
  4. Drijfjachten zonder waarschuwingsborden of afzettingen
  5. Achtergelaten kadavers of ingewanden langs paden en in waterlopen, evenals verdachte vallen
  6. Gesloten of grote jachthutten, ingebetonneerde hoogzitten en hoogzitten in open landschap

Handig zijn foto's of video's, de locatie (gemeente, indien mogelijk met coördinaten of kaartuitsnede), datum en tijdstip, en een korte beschrijving. Meld dit alstublieft via ons contactformulier; wij behandelen meldingen vertrouwelijk.

Bij acuut gevaar, bijvoorbeeld wanneer een dronken recreatieve jager met een wapen onderweg is of er schoten in de richting van mensen vallen, waarschuwt u eerst de kantonpolitie via 117. Daarna kunt u ons het incident melden.

Zo blijft u aan de veilige kant

Fotografeer en film alleen vanaf openbare wegen en houd afstand van gewapende personen. Spreek recreatieve jagers niet aan. Waar waarschuwingsborden staan, komt u een andere dag terug. Betreed jachtinstallaties niet, klim er niet op en verander er niets aan. Wie rustig documenteert, biedt niemand een voorwendsel om te spreken van belemmering van de jachtactiviteiten.

Meer gevallen uit het kanton vindt u onder Aargau, de juridische grondslagen in het artikel over juridische situatie rond hoogzitten in Zwitserland.

Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →