Odcinek podcastu: łowiectwo, wilki i dzikie zwierzęta

W tym wydaniu „Wild beim Wild" mowa o jesieni, w której władze zezwalają na więcej odstrzałów niż kiedykolwiek wcześniej, podczas gdy bilans dla różnorodności biologicznej jest gorszy niż kiedykolwiek. Odcinek przeprowadza słuchaczy przez regulację populacji wilków, sezon łowiecki w kantonach i nowy raport WWF.

Regulacja populacji wilków i drapieżniki

Od zmiany rozporządzenia o łowiectwie BAFU może, według KORA, zatwierdzić regulację populacji szczeniąt wilków, „jeszcze zanim potwierdzono ich obecność". W przypadku co najmniej czterech watah w Gryzonii zgoda Konfederacji wydana została przed pierwszym oficjalnym potwierdzeniem rozrodu. W przypadku watahy Stagias między pierwszym potwierdzeniem miotu a śmiercią dwóch wilków upłynęły dwa dni.

podsumowaniu po pięciu tygodniach pokazuje: od 1 września prewencyjnie zabito co najmniej 26 wilków, a BAFU wydał zgody dla 37 watah. Żadna instytucja nie publikuje bilansu całościowego, dlatego IG Wild beim Wild na bieżąco prowadzi licznik odstrzałów wilków.

Rumunia zezwala na odstrzał 969 niedźwiedzi brunatnych. W Jurze wataha na Mont Tendre uchodzi za zaginioną, a transgraniczna wataha z Jougne przeniosła się do kantonu Neuchâtel. To, czego strukturalnie brakuje w ochronie stad, opisuje artykuł o niedoborze pasterzy na halach: ochrona stad zależy od ludzi, którzy mogą zostać na miejscu. W kantonie Schwyz w trzech na cztery przypadki ataków brakowało podstawowej ochrony.

Sezon łowiecki w kantonach

W Gryzonia we wrześniu zabito 17 wilków oraz około 8’400 kozic, saren i jeleni. Urząd nazywa ten bilans „pozytywnym". Dla IG Wild beim Wild władza, która zabijanie ponad 8’000 dzikich zwierząt w 30 dni księguje jako sukces, uprawia nie zarządzanie populacjami dzikich zwierząt, lecz rozrywkę z państwową pieczęcią. W konkursie zdjęć z upolowanych zwierząt organizowanym przez RTR wygrało zdjęcie myśliwej rekreacyjnej z dziewięcioletnią kozicą, a tydzień po skardze do ombudsmana strażnik przyrody ponownie wystąpił w roli ślepego losu. Co więcej, sama RTR przytacza badanie, według którego od 96,1 do 98,5 procent emocjonalnych reakcji na takie zdjęcia jest negatywnych.

W Valais polowanie wysokogórskie w całości przypada na okres rykowiska jeleni. Zabito 1’607 jeleni szlachetnych i 1’617 kozic, w tym 150 jeleni na federalnych terenach ochrony łowieckiej. Sąd Federalny orzekł w 2020 roku, że na tych terenach strzelać mogą wyłącznie osoby szczególnie wykwalifikowane. Koziorożec z najwyższej klasy wiekowej kosztuje myśliwych rekreacyjnych z Valais 5’000 franków, pozostałych Szwajcarów 12’500, a osoby mieszkające za granicą 25’000 franków. Jeśli to samo zwierzę kosztuje w zależności od miejsca zamieszkania pięć razy więcej, to nie jest regulacja, lecz sprzedaż trofeum. Co do polowania na kozice bilans pokazuje więcej martwych zwierząt mimo dodatkowych przepisów ochronnych.

Ticino płaci 500 franków za każdego zabitego wilka, przy limicie kosztów wynoszącym 250’000 franków rocznie. Polowanie wysokogórskie w Ticino pochłonęło dwa ludzkie życia w wyniku upadków. Myśliwy rekreacyjny z Toggenburga otrzymał mandat w wysokości 200 franków za jelenia szlachetnego zastrzelonego w okresie ochronnym, którego wziął za rogacza.

W W kantonie Zug Sąd Federalny oddalił wniosek o zastosowanie środków tymczasowych złożony przez myśliwych rekreacyjnych: obowiązek poszukiwania postrzelonej zwierzyny i zniesienie premii za lisy pozostają na razie w mocy. Neuchâtel nadal zezwala na polowanie na zagrożonego zająca szaraka, a Fryburg otwiera swój fundusz fauny na strzelnice. A w kantonie Hiszpania liczba licencji łowieckich spadła w ciągu dwudziestu lat o połowę, podczas gdy odstrzały biją kolejne rekordy.

Dzikie zwierzęta, ochrona i różnorodność biologiczna

Living Planet Report 2026 organizacji WWF wykazuje dla badanych populacji kręgowców średni spadek o 73 procent od 1970 roku. Szwajcaria ma zaległości w porównaniu z innymi krajami, mówi szef WWF Thomas Vellacott. Taki jest też bilans ponad 100 lat „opieki i pielęgnacji” w wykonaniu myśliwych rekreacyjnych. Jako jedną z najważniejszych przyczyn wymierania gatunków raport wymienia nadmierną eksploatację. Że można inaczej, pokazuje wydra: niegdyś prześladowana, wraca dzięki zrenaturyzowanym rzekom.

Inicjatywa fajerwerkowa z 29 listopada dotyczy bezpośrednio dzikich zwierząt: dzikie gęsi przeleciały w noc sylwestrową nawet o 16 kilometrów dalej niż zwykle. Sprawa Berngau, w którym myśliwy rekreacyjny zastrzelił dwoje pracowników urzędu podczas kontroli broni, rodzi pytanie o skuteczne testy przydatności. Zurych nie ma w przypadku Szopy pracze żadnej koncepcji, chociaż Niemcy pokazują, że polowania nie powstrzymują rozprzestrzeniania się. A artykuł o Poroże wyjaśnia, dlaczego jelenie odbudowują je co roku od nowa.

Więcej zezwoleń, więcej odstrzałów, kurczące się populacje: opieka nad zwierzyną, która zasługuje na tę nazwę, zaczyna się od tego, żeby nie strzelać.