Neuchâtel zezwala na polowanie na zagrożone zające szaraki, Fryburg otwiera Fundusz Fauny na strzelnice

W kantonie Neuchâtel od 1 października trwa polowanie na sarny, a 24 i 31 października nastąpi polowanie na zająca szaraka. W sąsiednim kantonie Fryburg Wielka Rada postanowiła, że Fundusz Fauny będzie mógł w przyszłości współfinansować także strzelnice dla myśliwych rekreacyjnych. Oba przypadki rodzą pytanie, jaką wagę przypisuje się ochronie gatunków zagrożonych i ich siedlisk w porównaniu z interesami łowiectwa rekreacyjnego.

Neuchâtel: „stabilność” w wersji związku

Radio RTN poinformowało 9 października, że wydano około 160 zezwoleń na polowanie na sarny. Do 9 listopada zostanie zabitych około 300 saren, a liczba ta ma być od kilku lat stabilna. Dane pochodzą od Gillesa Waldera, prezesa Fédération des chasseurs neuchâtelois, a nie od kantonu.

Dla porównania z tą oceną istotne są oficjalne dane o odstrzale. Według sprawozdania za rok 2025 kantonalnego Urzędu ds. Fauny, Lasów i Przyrody 163 osoby wykupiły patent na polowanie na sarny i zabiły 312 saren. W roku poprzednim było to 153 patenty i 270 saren. To, czy odstrzał był stabilny przez kilka lat, można ocenić jedynie na podstawie dłuższego szeregu czasowego. O samej liczebności populacji dane o odstrzale i tak mówią niewiele.

Według Rozporządzenie łowieckie Rady Państwa na sezon 2026/27 pozwala każdemu myśliwemu rekreacyjnemu zastrzelić dwie dorosłe sarny, jedną samca i jedną samicę. Młode zwierzę może w każdej chwili zastąpić dorosłe. Do tego dochodzi do 40 dodatkowych znaczków po 85 franków na obszary z „problematycznym zgryzaniem”. Krytyczną analizę uzasadnienia szkodami spowodowanymi zgryzaniem znajdą Państwo w naszym dossier o narracji o zgryzaniu.

W 2025 roku zgłoszono ponadto 82 sarny zabite w ruchu drogowym oraz trzy sarny jako zdobycz rysia. Więcej o sytuacji gatunku w dossier o sarnie.

Zając szarak i słonka: gatunki z Czerwonej Listy na celowniku

Neuchâtel zwalnia zająca polnego do odstrzału w soboty 24 i 31 października. Na jedno zezwolenie wolno upolować jednego zająca. Strzelać wolno wyłącznie śrutem i tylko w lasach, na pastwiskach i łąkach trwałych, a sześć sektorów pozostaje zamkniętych. W 2025 roku 43 osoby wykupiły zezwolenie na zająca i zabiły 14 zajęcy polnych.

Chociaż zając polny jest na Czerwonej liście ssaków BAFU i info fauna sklasyfikowany jako gatunek narażony (VU), Neuchâtel nadal zezwala na polowania na niego. Czerwona lista uzasadnia tę klasyfikację dalszym spadkiem liczebności populacji. Jak polowania na zające uregulowano w Gryzonii, Ticino i Valais, pokazuje nasz artykuł o polowaniach na zwierzynę drobną 2026. Tło sprawy przedstawia Dossier o zajacu szaraku.

Słonka również znajduje się na Czerwonej liście ptaków lęgowych jako gatunek narażony. W Neuchâtel wolno na nią polować od 19 października do 14 grudnia, do 15 ptaków na jednego myśliwego rekreacyjnego w sezonie. W 2025 roku zabito 58 słonek.

Zakaz dokarmiania z wyjątkiem przynęty z kukurydzy

Uchwała łowiecka zakazuje dokarmiania dzikich zwierząt i wykładania lizawek solnych. Kto złamie ten zakaz, traci zezwolenie ze skutkiem natychmiastowym. Wyjątkiem jest kukurydza jako przynęta podczas specjalnego polowania na dziki z zatwierdzonych ambon. Polowanie to odbywa się od 1 lipca do 30 września, przy czym na ziemi może leżeć jednocześnie najwyżej 500 gramów kukurydzy.

Na osobę dozwolone są cztery dziki. Po każdym odstrzale można pobrać kolejną markę, łącznie najwyżej cztery dodatkowe. W 2025 roku myśliwi rekreacyjni zabili 267 dzików, do tego doszły 46 odstrzałów regulacyjnych. Za szkody w uprawach i na łąkach kanton wypłacił w 118 przypadkach 118’743 franków. Wraz z prewencją, umowami z rolnikami i ekspertyzami koszty wyniosły 186’836 franków. Dlaczego większa presja łowiecka raczej pogłębia problem, wyjaśnia dossier o dziku.

Podczas polowania na dziki od 1 października do 9 listopada co do zasady dozwolone jest swobodne użycie psów, przy czym obowiązują szczególne ograniczenia terenowe. Dozwolone jest także polowanie norowe ze specjalnie szkolonymi psami. O kulturze łowieckiej kantonu zob. także Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Neuchâtel.

Fryburg: fundusz faunistyczny na strzelnice

W kantonie Fryburg Wielka Rada uchwaliła 9 października 2026 roku rewizję ustaw o łowiectwie, rybołówstwie oraz ochronie przyrody i krajobrazu głosami 96 do 0. Nowy artykuł 39 ustęp 1 litera d prawa łowieckiego pozwala przeznaczać środki z Fonds de la faune na dotowanie strzelnic służących szkoleniu osób polujących. Wniosek radnego Wielkiej Rady z ramienia SP, Grégoire'a Kubskiego, dotyczący tego przepisu został odrzucony 28 głosami przeciw 66, przy 5 wstrzymujących się.

Ustawa podlega fakultatywnemu referendum, a termin jej wejścia w życie określa Rada Stanu. Konkretne dotacje nie zostały więc jeszcze przyznane. Zgodnie z sprawozdaniem wyjaśniającym Rady Stanu mogą one dotyczyć budowy, utrzymania lub eksploatacji obiektów, a ich wysokość będzie ustalana w ramach budżetu.

Impulsem była interpelacja parlamentarna w sprawie braku strzelnic. Rada Stanu odrzuciła wówczas ten pomysł: twierdziła, że nie ma prawnego obowiązku udzielania wsparcia. Według «La Liberté» kanton już dziś dopłaca 13’000 franków do szkoleń strzeleckich. Ponadto podatnicy już teraz pokrywają roczny deficyt łowiectwa rekreacyjnego wynoszący około 60’000 franków.

WWF Fryburg odrzucił tę nowość w swojej odpowiedzi w ramach konsultacji z 16 marca 2026 r.. Fundusz jest już teraz zbyt skąpo zasilany. Od lat nie popłynął z niego ani jeden frank na tworzenie siedlisk dla dzikich zwierząt. Sprawozdanie fachowe do kantonalnej strategii różnorodności biologicznej zalecało sanację funduszu, a nie dodatkowe jego obciążanie. Jeśli państwo chce wspierać strzelnice, powinno robić to z zwykłego budżetu.

Rewizja przynosi kolejne złagodzenie przepisów. Odebranie prawa do polowania dyrekcja będzie mogła w przyszłości orzekać na okres najwyżej pięciu lat, a dotychczasowy minimalny okres jednego roku zostaje zniesiony. Lista życzeń fryburskiego lobby łowiectwa rekreacyjnego nie jest przez to wyczerpana, o czym świadczy nasz artykuł o planowanym polowaniu na koziorożce.

Kontekst

To, co RTN przedstawia jako «stabilność», jest punktem widzenia związku. Stabilne jest przede wszystkim polowanie na dwa gatunki z Czerwonej Listy. Kto dopuszcza do odstrzału zająca szaraka sklasyfikowanego jako gatunek narażony, w dwie soboty, ten stawia tradycję łowiectwa rekreacyjnego ponad ochronę gatunkową.

Prezes neuchâtelskich myśliwych rekreacyjnych twierdzi, że skutki tegorocznej letniej suszy będzie można ocenić najwcześniej pod koniec sezonu. Kto tak argumentuje, powinien prewencyjnie obniżyć limity odstrzału. Kanton jednak się ich trzyma.

W Fryburgu ta sama logika dotyczy pieniędzy. Celność jest obowiązkiem tych, którzy sięgają po broń, a jej koszty należą do ich hobby. Fundusz, który ma tworzyć siedliska dla zwierząt innych niż człowiek, może teraz subsydiować strzelnice. Jednocześnie podatnicy pokrywają deficyt łowiectwa rekreacyjnego. W ten sposób rachunek zostaje ponownie przedstawiony ogółowi społeczeństwa. Ile łowiectwo rekreacyjne kosztuje całą Szwajcarię, pokazuje nasze dossier Co łowiectwo rekreacyjne naprawdę kosztuje Szwajcarię.