Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Appenzell Ausserrhoden
Appenzell Ausserrhoden to niewielki, pagórkowaty kanton we wschodniej Szwajcarii, rozciągający się między Jeziorem Bodeńskim a masywem Alpstein. Łowiectwo rekreacyjne prowadzone jest tu w formie polowań na podstawie patentu. Urząd ds. Przestrzeni i Lasów, Wydział Przyrody i Dzikich Zwierząt, odpowiada za planowanie łowiectwa. Kanton dzieli się na trzy okręgi łowieckie: Hinterland, Mittelland i Vorderland. Od 2016 roku administracje łowieckie kantonów Appenzell Ausserrhoden, Appenzell Innerrhoden i St. Gallen koordynują spisy populacji oraz planowanie łowieckie w odniesieniu do jelenia szlachetnego we wspólnym obszarze bytowania.
«Uratowane w maju»
Plan łowiecki na sezon 2025/2026 przewiduje odstrzał 602 saren, 71 jeleni i 17 kozic.
Polowanie na jelenie szlachetne i kozice trwa od 1 do 20 września, druga sezon łowiecki na jelenie odbywa się od listopada do grudnia. Populacja saren opisywana jest jako „zdrowa i lekko rosnąca”. Populacja kozic natomiast jest „stabilna na niskim poziomie”.
Ratowanie i zabijanie sarnich koźląt: paradoks
Od 2024 roku Związek Myśliwych Patentowych Appenzell Ausserrhoden oferuje na terenie całego kantonu ratowanie sarnich koźląt przy użyciu dronów i kamer termowizyjnych. Wiosną myśliwi rekreacyjni wyruszają z nowoczesną technologią, aby uchronić koźlęta przed śmiercią pod kosiarką. Jesienią te same sarny są odstrzeliwane. 602 sztuki według planu łowieckiego.
Z psychologicznego punktu widzenia ten paradoks jest znamienny, ponieważ ujawnia centralny kognitywny dysonans łowiectwa rekreacyjnego: myśliwi rekreacyjni ratują zwierzęta, by później je zabić. Ratowanie koźląt przedstawiane jest jako forma „hodowli łowieckiej”, jako dowód więzi z naturą i poczucia odpowiedzialności. Jednak z perspektywy zwierzęcia logika ta jest groteskowa: przeżyć w czerwcu, umrzeć w październiku. Psychologicznie ratowanie koźląt służy moralnemu odciążeniu. Umożliwia przedstawienie jesiennego zabijania jako części „całościowego” zaangażowania, zamiast tego, czym rzeczywiście jest: uzbrojonego zajęcia rekreacyjnego.
Kozica: ochrona z furtką
Populacja kozic w Appenzell Ausserrhoden jest «stabilna na niskim poziomie». Plan odstrzału przewiduje «ochronę zaplecza» oraz «stabilizację» na obszarach środkowych i przednich. Mimo to do odstrzału dopuszczono 17 kozic. Psychologicznie widać tu ten sam schemat, co w Nidwalden: ochrona nie oznacza wstrzymania polowań, lecz ich redukcję. Nawet gatunek na «niskim poziomie» jest nadal odstrzeliwany, ponieważ całkowita rezygnacja podważyłaby samą zasadę polowania.
Jelenie: «niesłabnąco wysoki» stan pomimo polowan
Populacja jeleni we wspólnym siedlisku kantonów Appenzell Ausserrhoden, Appenzell Innerrhoden i St. Gallen jest opisywana jako «niesłabnąco wysoka». Mimo corocznych odstrzałów, skoordynowanego międzykantonalnego planowania łowieckiego i polowań specjalnych populacja nie maleje. Psychologicznie jest to znany schemat: łowiectwo rekreacyjne twierdzi, że reguluje dzikie zwierzęta, jednak poprzez presję łowiecką i dynamikę populacji samo wytwarza takie liczebności, które następnie służą jako uzasadnienie dla kolejnych polowań.
Praca hodowlana jako budowanie tozsamosci
Stowarzyszenie myśliwych z licencją Appenzell Ausserrhoden aktywnie kreuje się na obrońcę przyrody. Poprawa siedlisk, sadzenie żywopłotów, usuwanie drutu kolczastego: praca hodowlana jest profesjonalnie dokumentowana i komunikowana. Prezes kantonalny podkreśla «wspólną strategię wszystkich zainteresowanych naszą przyrodą» i wyraża nadzieję na «dobrą współpracę z organizacjami ochrony środowiska i przyrody».
Psychologicznie ta autoprezentacja to klasyczny reframing. Łowiectwo rekreacyjne pozycjonuje się jako «partner ochrony przyrody», choć jednocześnie zabija rocznie 690 dzikich zwierząt samej zwierzyny płowej. Praca hodowlana jest realna i zasługuje na uznanie. Jest jednak instrumentalizowana: nie służy przede wszystkim zwierzętom, lecz legitymizacji zabijania. Temu, kto sadzi żywopłoty i ratuje młode, trudno przypisać rolę oprawcy zwierząt. Właśnie to jest psychologiczną funkcją: hodowla uodparnia na krytykę łowiectwa rekreacyjnego.
model genewski pokazuje, że poprawa siedlisk i ochrona dzikich zwierząt są możliwe również bez łowiectwa rekreacyjnego. Praca hodowlana nie jest argumentem za polowaniem, lecz argumentem za ochroną przyrody, a ta nie potrzebuje broni.
Więcej na ten temat w dossier: Psychologia polowania
Kantonalne analizy psychologiczne:
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Glarus
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Zug
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Bazylea-Miasto
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Szafuza
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Appenzell Ausserrhoden
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Appenzell Innerrhoden
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Neuchâtel
- Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Turgowia
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Nidwalden
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Uri
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Obwalden
- Psychologia hobby-myślistwa w kantonie Schwyz
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Jura
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Bazylea-Okręg
- Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie Zurych
- Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie Genewa
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Berno
- Psychologia hobbystycznego polowania w kantonie Solothurn
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Aargau
- Psychologia hobby-myślistwa w kantonie Ticino
- Psychologia polowań hobbystycznych w kantonie Valais
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Gryzonia
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie St. Gallen
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Fryburg
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Vaud
- Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Lucerna
Więcej na temat łowiectwa hobbystycznego: W dossier Psychologia łowiectwo rekreacyjne klasyfikujemy badania, motywy i skutki społeczne. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →