Odcinek podcastu: łowiectwo, dzikie zwierzęta i ochrona

W tym wydaniu „Wild beim Wild” mowa o trwającym sezonie łowieckim 2026/27 w Gryzonii, Valais i Ticino oraz o pytaniu, kto tak naprawdę reguluje kogo. Do tego dochodzą konflikty o grunty prywatne i wypadki z udziałem dzikich zwierząt, pasożyt zawleczony wraz ze zwierzyną łowną oraz 25 lat statystyki łowieckiej.

Regulacja populacji wilków: odstrzały według kwot

Gryzonia rozpoczyna sezon z 4 616 zaplanowanymi odstrzałami jeleni i trzecią z rzędu proaktywną regulacją populacji wilków, jak dokumentuje Bündner Ticker. Kanton podaje rekordową liczbę 88 szczeniąt wilków, podczas gdy liczba zagryzionych zwierząt gospodarskich do końca września spadła o około jedną trzecią do 128. Według licznik wilków od 1 września zabito co najmniej 42 wilki. W Schwyz regulacja objęła cztery szczenięta watahy Chöpfenberg, natomiast indywidualnie zidentyfikowani sprawcy zagryzień pochodzili z zeszłorocznego miotu.

Valais chciał całkowicie zlikwidować cztery ze swoich jedenastu watah. W przypadku Réchy-Anniviers Konfederacja odmówiła zgody na całkowity odstrzał, ponieważ nie były spełnione kryteria ochrony stad. W obszarze watahy Nanz kantonalna tabela od grudnia 2023 roku wykazuje już 17 zabitych wilków, a mimo to znów zamieszkała tam cała rodzina wilków: zwolnione terytoria zostają ponownie zajęte. W Ticino kanton płaci myśliwym rekreacyjnym w ramach programu wilczego premią 500 franków za każdego zabitego wilka, w Valais zastrzelenie chronionej wilczycy w Herbriggen kosztowało strzelca 300 franków.

Polityka łowiecka: planowanie według popytu

W konsultacjach nad prawem łowieckim Valais domaga się kwot na wilki i odstrzału szczeniąt od czerwca, rząd Gryzonii okna regulacji od 1 czerwca, czyli w samym środku okresu odchowu młodych. Gryzoński związek rolników chce tolerować najwyżej dwie watahy, obecnie w kantonie przebywa w całości lub częściowo 19. Do tego dochodzi w Gryzonii 2’159 zabitych lisów i borsuków bez udokumentowanej wartości dla biologii dzikiej fauny, ogrodzenie dla zwierzyny wokół lasu ochronnego w Sumvitg za około 1,5 miliona franków oraz losowanie RTR, podczas którego strażnik przyrody tydzień po zastrzeżeniu zgłoszonym przez IG Wild beim Wild w urzędzie rzecznika ponownie wylosował patent łowiecki.

W Tessyn urząd tłumaczy spadek liczby saren o 30 procent między innymi mniejszym zainteresowaniem łowiectwem. Tym samym władza sama potwierdza, że wynik odstrzału zależy od upodobań strzelców, a nie od potrzeby, którą uzasadnia się łowiectwo rekreacyjne.

Ochrona dzikich zwierząt i konflikty

Dwie radne Wielkiej Rady Ticino złożyły interrogazione, ponieważ myśliwi rekreacyjni wchodzą mimo tablic zakazu do prywatnego lasu, w którym pasą się osły. Wniosek nie porusza jednak kwestii pokoju łowieckiego, czyli prawa właścicieli do odmowy łowiectwa rekreacyjnego na swoim gruncie ze względów sumienia.

Po zmiany czasu wieczorny szczyt komunikacyjny nagle wypada w zmierzchu. W badaniu z USA liczba kolizji z jeleniami wzrosła w tygodniu po zmianie czasu o 16 procent. Lis i borsuk są pod koniec października we wszystkich kantonach poza Genewą otwarte do odstrzału, natomiast Ticino ogranicza łowiectwo zwierzyny drobnej do światła dziennego. Francja objęła pardwa alpejska po wyroku najwyższego sądu administracyjnego trwałą ochroną, w Gryzonii i Valais nadal się do niego strzela. A z okazji Światowy Dzień Przeciwko Polowaniom 11 listopada IG Wild beim Wild wzywa o godzinie 11:11 do minuty ciszy ku pamięci 341 dzikich zwierząt, które według wyliczeń ginęły w 2025 roku każdego dnia przez łowiectwo rekreacyjne.

Kłusownictwo, pasożyty i 25 lat statystyk łowieckich

W Sologne po raz pierwszy we Francji stwierdzono obecność motylicy amerykańskiej. Pasożyt trafił do Europy w XIX wieku wraz z importem dzikich zwierząt do hodowli w zagrodach i może być śmiertelny dla saren i kozic. W okolicy Brescii operacja „Pettirosso” pokazuje, jak zorganizowane jest kłusownictwo ptasie: w 2025 roku karabinierzy skonfiskowali wzdłuż szlaków przelotu w przedgórzu Alp ponad 2’460 ptaków.

Analiza Statystyka łowiecka 2000–2025 pokazuje: polowania na lisy zmniejszyły się o połowę, polowania na ptaki — ponad o połowę. W przypadku jelenia szlachetnego odstrzały natomiast niemal się podwoiły, a populacja mimo to nadal rosła. Obietnica regulacji rozpada się w świetle własnych statystyk.

Czy chodzi o kwoty odstrzału wilków, ogrodzenia lasów ochronnych czy pasożyty z zagród łowieckich: koszty ponosi najczęściej ogół społeczeństwa. Pytanie tego odcinka brzmi: Kto tak naprawdę reguluje tu kogo?