Kantonalna inicjatywa ludowa: kanton Turgowia

«O profesjonalną ochronę dzikich zwierząt»

Inicjatywa konstytucyjna w formie opracowanego projektu

Na podstawie § 26 Konstytucji kantonu Turgowia z dnia 16 marca 1987 roku oraz ustawy o prawie głosowania i wyborczym

Zlozona przez komitet inicjatywy [data zlozenia]

tekście inicjatywy

Niżej podpisane osoby, uprawnione do głosowania w kantonie Turgowia, składają następującą inicjatywę konstytucyjną:

Konstytucja kantonu Turgowia z dnia 16 marca 1987 roku zostaje uzupełniona o następujące paragrafy:

§ [nowy] Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

1Wykonywanie polowania przez osoby prywatne (łowiectwo rewirowe, łowiectwo rekreacyjne) jest zabronione na całym obszarze kantonu Turgowia. Istniejące umowy dzierżawy terenów łowieckich nie będą odnawiane.

2 Ochrona, opieka oraz, w razie konieczności, regulacja populacji dzikich zwierząt należą wyłącznie do wykwalifikowanych specjalistek i specjalistów ds. zarządzania dziką fauną, zatrudnionych przez kanton.

3 Odstrzał dzikich zwierząt jest dopuszczalny jedynie jako środek ostateczny, gdy wszystkie inne odpowiednie środki zapobiegania szkodom lub odwrócenia zagrożenia zostały wyczerpane lub okazały się niewystarczające. Wymaga on uprzedniej zgody Komisji ds. Dzikich Zwierząt.

4 Kanton powołuje niezależną Komisję ds. Dzikich Zwierząt, w skład której wchodzą przedstawicielki i przedstawiciele organizacji ochrony zwierząt i przyrody, nauki oraz właściwych organów. Komisja nadzoruje zarządzanie dziką fauną i podejmuje decyzje w sprawie środków regulacyjnych.

5 Kanton wspiera naturalną regulację populacji dzikich zwierząt, łączenie siedlisk oraz koegzystencję człowieka i dzikiej fauny.

6 Kanton odpowiednio rekompensuje dotkniętym gminom utratę dochodów z dzierżawy terenów łowieckich w okresie przejściowym pięciu lat.

7 Szczegoly reguluje ustawa.

§ [nowy] Ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

1Kanton rezygnuje z regulacji populacji chronionych gatunków dzikich zwierząt na podstawie art. 7a ustawy federalnej o łowiectwie i ochronie dziko żyjących ssaków i ptaków oraz nie wydaje pozwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt chronionych gatunków na podstawie art. 12 ust. 2 tej ustawy, w szczególności w odniesieniu do wilka, rysia, niedźwiedzia, bobra, wydry, szakala złocistego, orła przedniego, tracza nurogęsia oraz innych gatunków chronionych na mocy prawa federalnego. Zastrzeżenie dotyczy ustępu 3.

2 Stawia na wspieranie koegzystencji człowieka i dzikich zwierząt, pasywne zapobieganie szkodom, ekologiczną rewaloryzację siedlisk oraz naukowe monitorowanie obecności dzikich zwierząt.

3 Zastrzega się możliwość podjęcia działań wobec pojedynczych dzikich zwierząt, które stanowią bezpośrednie i poważne zagrożenie dla ludzi. Działania te należy ograniczyć do minimum i przeprowadzać je przez właściwą jednostkę specjalistyczną kantonu.

4 Kanton aktywnie działa w ramach współpracy międzykantonalnej oraz wobec władz federalnych na rzecz ochrony i zachowania zagrożonych gatunków dzikich zwierząt.

Przepis przejściowy

1 Rada Rządowa wydaje niezbędne przepisy wykonawcze w ciągu dwóch lat od przyjęcia niniejszej zmiany konstytucji.

2 Istniejące umowy dzierżawy terenów łowieckich wygasają najpóźniej pięć lat po wejściu w życie ustawodawstwa wykonawczego. Gminy, które tracą dochody z dzierżawy terenów łowieckich, otrzymują odpowiednią rekompensatę w okresie przejściowym.

3 Rada Rządowa zapewnia ciągłość zarządzania dzikimi zwierzętami w okresie przejściowym.

Objaśnienia

1. Sytuacja wyjściowa

W kantonie Turgowia, kantonie o charakterze wiejskim liczącym niespełna 300’000 mieszkańców na obszarze 991 km², dzisiejsze łowiectwo rekreacyjne jest systemem, który nie służy ani ochronie gatunkowej, ani nowoczesnemu zarządzaniu populacjami dzikich zwierząt. Jest to wykonywanie krwawej rozrywki na koszt istot zdolnych do odczuwania, legitymizowane przez przestarzałe narracje, które nie wytrzymują naukowej weryfikacji. Twierdzenie, że bez łowiectwa rekreacyjnego załamie się równowaga ekologiczna, zostało empirycznie obalone przez model genewski funkcjonujący od ponad 50 lat (por. obszerne dossier na temat zakazu polowań w Genewie na wildbeimwild.com).

Turgowia jest kantonem łowiectwa rewirowego. Rewiry łowieckie są wydzierżawiane przez gminy prywatnym towarzystwom myśliwskim. Dzierżawcy płacą czynsz dzierżawny i polują na własny rachunek jako zajęcie rekreacyjne. Wbrew powszechnie powtarzanemu twierdzeniu, dzierżawcy nie przejmują odpowiedzialności za rewir w sensie ekologicznym, lecz działają w ramach kantonalnych planów odstrzału, które są ukierunkowane przede wszystkim na interesy leśnictwa i rolnictwa (por. Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Turgowia a także krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Równolegle na poziomie federalnym coraz więcej chronionych gatunków dzikich zwierząt znajduje się pod presją. Od lutego 2025 roku kantony mogą zezwalać na odstrzał pojedynczych bobrów wyrządzających znaczne szkody (art. 9d JSV). Nurogęś znajduje się pod rosnącą presją. Turgowia jest kantonem nad Jeziorem Bodeńskim: Jezioro Bodeńskie i dolina Thur to obszary ptaków wodnych o znaczeniu międzynarodowym. Paragraf o ochronie gatunkowej ma tu szczególne znaczenie (por. analiza polityki łowieckiej na wildbeimwild.com, jak i dla polityka dotycząca wilka na wildbeimwild.com).

Kanton Turgowia ma możliwość, by dać tu wyraźny sygnał: nie tylko na rzecz profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego, lecz także na rzecz konsekwentnej ochrony zagrożonych gatunków dzikich zwierząt na poziomie kantonalnym.

2. Wzór do naśladowania: kanton Genewa

19 maja 1974 roku dobre 70 procent głosujących w kantonie Genewa opowiedziało się za zniesieniem milicyjnego łowiectwa rekreacyjnego. Przed wprowadzeniem zakazu zwierzyna gruba w kantonie była praktycznie wytępiona: jelenie i dziki zniknęły dziesiątki lat wcześniej, a sarny przetrwały jedynie w liczbie kilkudziesięciu sztuk. Ponad 400 myśliwych rekreacyjnych masowo wypuszczało bażanty, kuropatwy i zające na potrzeby łowiectwa rekreacyjnego.

Doświadczenia od czasu wprowadzenia zakazu łowiectwa rekreacyjnego są jednoznaczne:

Bioróżnorodność znacząco wzrosła. Liczba zimujących ptaków wodnych zwielokrotniła się z kilkuset do około 30’000. To dla Turgowii kluczowy argument: jeśli zniesienie łowiectwa rekreacyjnego nad Jeziorem Genewskim zwielokrotniło liczbę ptaków wodnych z kilkuset do 30’000, jaki potencjał ma Jezioro Bodeńskie? Jezioro Bodeńskie jest już jednym z najważniejszych obszarów dla ptaków wodnych w Europie. Bez łowiectwa rekreacyjnego mogłoby stać się jeszcze ważniejsze.
Genewa jest dziś domem dla największej populacji zająca szaraka oraz jednej z ostatnich populacji kuropatwy w Szwajcarii. Populacja sarny ustabilizowała się na zdrowym poziomie, przy rocznym specjalnym odstrzale przeprowadzanym przez profesjonalnych strażników przyrody wynoszącym jedynie od 20 do 36 zwierząt.
Zakaz obowiązuje nieprzerwanie od ponad 50 lat. Genewa nigdy go nie zniosła.
Całkowite koszty profesjonalnego zarządzania dziką zwierzyną w Genewie wynoszą rocznie około 1,2 miliona franków, podzielonych na około 600’000 franków na personel (ok. trzy pełne etaty, rozdzielone na około tuzin urzędników ds. ochrony środowiska), 250’000 franków na prewencję i 350’000 franków na rekompensaty za szkody. Odpowiada to kwocie około 2.40 franka na mieszkańca rocznie.

Genewski inspektor ds. fauny Gottlieb Dandliker, odpowiedzialny za zarządzanie dziką fauną od 2001 roku, określa zakaz łowiectwa rekreacyjnego jako finansowo najkorzystniejszą alternatywę dla kantonu. Szczegółowy opis znajduje się w dossier «Genewa a zakaz polowan» na wildbeimwild.com.

Skuteczność genewskiego modelu widać w bezpośrednim porównaniu: profesjonalny strażnik przyrody w Genewie potrzebuje na sanitarny odstrzał dzika średnio 8 godzin i maksymalnie 2 naboi. Myśliwy rekreacyjny w kantonie Zurych potrzebuje na to 60 do 80 godzin i do 15 naboi. Zagęszczenie zająca szaraka w Genewie wynosi 17,7 osobnika na 100 hektarów (najwyższe w Szwajcarii), podczas gdy w kantonie Zurych zaledwie 1,0 na 100 hektarów (por. Weryfikacja faktów – Rada Rządowa Zurychu).

3. Koncepcja: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego

Inicjatywa nie zastępuje łowiectwa rekreacyjnego próżnią, lecz profesjonalnym zarządzaniem dzikimi zwierzętami według modelu strażnika przyrody. Model ten opiera się na następujących zasadach:

Kompetencja fachowa zamiast rozrywki w czasie wolnym. Profesjonalni zarządcy dzikiej zwierzyny działają na podstawach naukowych, posiadają wykształcenie biologiczne i działają w ramach kantonalnego zlecenia usług. Ich celem jest utrzymanie zdrowych populacji dzikich zwierząt, a nie maksymalizacja liczby odstrzałów. W przeciwieństwie do tego, łowiectwo rekreacyjne z natury systemu dąży do zabezpieczenia własnej racji bytu poprzez wysokie stany gatunków łownych (por. krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Zasada ostatecznego srodka (ultima ratio). Odstrzał jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wyczerpano wszystkie środki nieletalne. Należą do nich elektryczne ogrodzenia, płoszenie, kształtowanie siedlisk, przesiedlanie, repelenty smakowe oraz techniczne środki ochronne. W Genewie drzewa owocowe chroni się siatkami, aby sarny i zające nie obgryzały kory. Dla dzików kanton udostępnia rolnikom elektryczne ogrodzenia. Ta praktyka pokazuje: koegzystencja jest kwestią woli, a nie możliwości technicznych.

Demokratyczna kontrola sprawowana przez komisję ds. dzikich zwierząt.Niezależna komisja, złożona z organizacji ochrony zwierząt i przyrody, przedstawicieli nauki oraz władz, zapobiega sytuacji, w której polityczna presja pojedynczych grup interesu rozmywa zarządzanie populacjami dzikich zwierząt. Inicjatywa konsekwentnie zakotwicza ten mechanizm ochronny, wpisując do konstytucji obowiązek uzyskania zgody komisji ds. dzikich zwierząt.

Naturalna samoregulacja jako zasada przewodnia. Doswiadczenia z Genewy, z parkow narodowych oraz z licznych naukowych Badania potwierdza: populacje dzikich zwierząt w większości przypadków regulują się samodzielnie. Łowiectwo rekreacyjne zakłóca ten naturalny proces, niszcząc struktury społeczne, sztucznie zwiększając wskaźniki rozrodczości i zmieniając ruchy migracyjne.

4. Dlaczego Turgowia?

Kanton Turgowia nadaje się szczególnie do wprowadzenia profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt z kilku powodów:

Jezioro Bodeńskie jako obszar o międzynarodowym znaczeniu dla ptaków wodnych.Jezioro Bodeńskie jest jednym z najważniejszych obszarów odpoczynku dla ptaków wędrownych w Europie. Nad Jeziorem Genewskim zniesienie łowiectwa rekreacyjnego zwielokrotniło liczbę zimujących ptaków wodnych z kilkuset do około 30’000. Taki sam potencjał ma Jezioro Bodeńskie. Paragraf inicjatywy dotyczący ochrony gatunkowej chroni w szczególności nurogęś, która znajduje się pod coraz większą presją, a także inne gatunki ptaków wodnych.

Topografia platoformy szwajcarskiej (Mittelland).Turgowia jest przeważnie płaska lub pagórkowata (Mittelland), a jej najwyższe wzniesienia w Hinterthurgau nie przekraczają 1’000 metrów. Nie ma tam obszarów alpejskich. Topografia jest bezpośrednio porównywalna z Genewą. Argument, że model genewski działa tylko w kantonie miejskim, nie ma zastosowania w Turgowii: Turgowia ma charakter wiejski i podobną strukturę krajobrazu jak Genewa, w tym brzegi jeziora, bieg rzek i sady owocowe.

Kanton sadowniczy.Thurgowia jest jednym z najważniejszych kantonów sadowniczych Szwajcarii. Koegzystencja dzikich zwierząt i sadownictwa to jedno z kluczowych wyzwań. Genewa pokazała, że ta koegzystencja działa lepiej dzięki profesjonalnemu zarządzaniu dziką przyrodą niż dzięki łowiectwu rekreacyjnemu: drzewa owocowe chroni się siatkami i osłonami ochronnymi, a nie masowym odstrzałem.

4000 podpisów w ciągu 6 miesięcy.Termin zbiórki wynoszący 6 miesięcy jest dość krótki. Jednak przy niespełna 300 000 mieszkańców 4000 podpisów to zaledwie około 1,3 procent populacji. W Frauenfeld, Kreuzlingen, Arbon, Amriswil i Weinfelden można zbierać podpisy efektywnie.

Bobry na rzekach Thur i Sitter.Obecność bobra jest udokumentowana wzdłuż rzeki Thur i jej dopływów. Od lutego 2025 roku może być on odstrzeliwany w całej Szwajcarii na wniosek kantonu. Inicjatywa chroni bobra w kantonie (por. wildbeimwild.com o drapieżnikach).

Paralela Jezioro Genewskie–Jezioro Bodeńskie jako motyw przewodni komunikacji.Paralela między Jeziorem Genewskim a Jeziorem Bodeńskim to najmocniejszy argument komunikacyjny dla Thurgowii: dwa duże jeziora, podobne znaczenie ekologiczne, a nad Jeziorem Genewskim zakaz łowiectwa wielokrotnie zwiększył bioróżnorodność. To, co działa nad Jeziorem Genewskim, zadziała też nad Jeziorem Bodeńskim.

5. O pierwszym paragrafie: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

Ustęp 1: zakaz łowiectwa rekreacyjnego i wygaśnięcie umów dzierżawy

Zakaz łowiectwa rewirowego przez osoby prywatne stanowi rdzeń inicjatywy. Odpowiada on modelowi genewskiemu. Kompetencja kantonalna w tym zakresie jest bezsporna: federalne prawo łowieckie (JSG) wyraźnie pozostawia kantonom organizację gospodarki łowieckiej (art. 3 ust. 1 i 2 JSG). Trzy systemy łowieckie Szwajcarii (łowiectwo patentowe, łowiectwo rewirowe i łowiectwo państwowe, tzw. Regiejagd) są równorzędne. Kanton Genewa praktykuje łowiectwo państwowe od 1974 roku, zgodnie z prawem federalnym. Dodatek "Istniejące umowy dzierżawy łowieckiej nie będą odnawiane" jest specyficzny dla kantonów z łowiectwem rewirowym: zapewnia on, że zmiana systemu przebiegnie w sposób uporządkowany, a istniejące zobowiązania umowne zostaną uszanowane.

Ustęp 2: Profesjonalne zarządzanie dziką zwierzyną

Zamiast myśliwych rekreacyjnych wszystkie zadania związane z opieką nad dzikimi zwierzętami oraz, w razie potrzeby, z regulacją populacji przejmują wykwalifikowani specjaliści ds. zarządzania dziką fauną, zatrudnieni w służbie kantonalnej. Osoby te dysponują szerszym wykształceniem biologicznym lub z zakresu ekologii dzikich zwierząt i działają na podstawie naukowej oraz w interesie publicznym. W Genewie system ten sprawdza się od ponad 50 lat.

Ustęp 3: Odstrzał jako ostateczność

Kluczowa zmiana w stosunku do obecnego systemu polega na tym, że odstrzał nie jest regułą, lecz wyjątkiem. Pierwszeństwo mają środki pasywne. W Genewie strażnicy przyrody odstrzeliwują rocznie średnio około 250 dzików (według statystyk łowieckich BAFU), głównie młode osobniki, przy czym zwierzęta przewodzące stadu są celowo oszczędzane ze względów etycznych oraz w celu zachowania stabilności społecznej watah.

Ustęp 4: Komisja ds. dzikich zwierząt

Niezależna Komisja ds. Dzikich Zwierząt wzorowana jest na genewskiej Komisji ds. Regulacji Fauny (Commission consultative de régulation de la faune). Zapewnia ona, że organizacje zajmujące się ochroną zwierząt i przyrody mają prawo głosu przy decyzjach regulacyjnych, i zapobiega sytuacji, w której rząd samodzielnie i pod presją grup interesu udziela wyjątków. Włączenie nauki gwarantuje, że decyzje zapadają w oparciu o dowody, a nie na podstawie mitów ideologii łowieckiej, za pomocą których Lobby łowiectwa rekreacyjnego od dziesiecioleci legitymizuje swoja praktyke.

Ustęp 5: Naturalna regulacja i koegzystencja

Ten ustęp zakotwicza w konstytucji ideę profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt: przyroda w dużej mierze reguluje się sama, jeśli człowiek nie ingeruje w dynamikę populacji poprzez masowy odstrzał. Wspieranie koegzystencji w Turgowii obejmuje w szczególności zabezpieczenie i połączenie w sieć korytarzy dla dzikich zwierząt wzdłuż rzeki Thur i brzegu Jeziora Bodeńskiego, ekologiczną rewaloryzację terenów podmokłych i sadów oraz edukację mieszkańców na temat zachowania wobec dzikich zwierząt.

Ustęp 6: Rekompensata dla gmin

Ten ustęp dotyczy specyficznie kantonów z łowiectwem rewirowym. Gminy w Turgowii, które obecnie wydzierżawiają rewiry łowieckie, otrzymują dochody z dzierżawy. Utrata tych dochodów zostanie odpowiednio skompensowana w okresie przejściowym wynoszącym pięć lat. Dochody z dzierżawy przypadające na gminę są z reguły skromne i wynoszą zazwyczaj kilka tysięcy franków rocznie. W stosunku do budżetów gmin kwota ta jest marginalna.

Postanowienia przejściowe

Dwuletni termin daje Radzie Rządowej wystarczająco dużo czasu na opracowanie ustawodawstwa wykonawczego, zatrudnienie profesjonalnych menedżerek i menedżerów ds. dzikich zwierząt oraz powołanie Komisji ds. Dzikich Zwierząt. Pięcioletnia klauzula wygaśnięcia dla istniejących umów dzierżawy terenów łowieckich respektuje ochronę zaufania dzierżawców. Istniejący Urząd ds. Łowiectwa i Rybołówstwa może służyć jako podstawa instytucjonalna.

6. W sprawie drugiego paragrafu: ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

Drugi paragraf jest szczególnie istotny dla Turgowii. Jezioro Bodeńskie i dolina rzeki Thur to obszary wodno-błotne o znaczeniu międzynarodowym. Nurogęś, gatunek chroniony prawem federalnym, jest poddawany coraz większej presji politycznej. Bóbr jest udokumentowany nad rzeką Thur i jej dopływami i od lutego 2025 roku może być odstrzeliwany. Paragraf dotyczący ochrony gatunków zakotwicza w konstytucji rezygnację z wniosków o regulację populacji.

Sformułowanie „w szczególności” jest pomyślane jako dynamiczne odesłanie do prawa federalnego. Zapewnia ono, że kantonalna ochrona automatycznie obejmuje również gatunki, które ustawodawca federalny w przyszłości obejmie ochroną lub umieści na liście regulacyjnej, bez konieczności zmiany konstytucji (por. Analiza polityki wobec wilka na wildbeimwild.com).

7. Skutki finansowe: konkretny budżet dla Turgowii

Genewski budżet referencyjny

W Genewie, która z powierzchnią 282 km² jest około trzy i pół razy mniejsza od Turgowii i liczy około 500’000 mieszkańców, całkowite koszty profesjonalnego zarządzania dziką zwierzyną wynoszą około 1,2 miliona franków rocznie: około 600’000 franków na personel, około 250’000 franków na prewencję i około 350’000 franków na odszkodowania za szkody.

Przeliczenie dla Turgowii

Dla Turgowii o powierzchni 991 km² i niespełna 300’000 mieszkańców wynika następujące realistyczne oszacowanie kosztów:

Koszty personalne: od 480’000 do 700’000 franków rocznie. Konieczne jest od 4 do 5 pełnych etatów dla profesjonalnych menedżerek i menedżerów ds. dzikich zwierząt. Pełny etat w służbie kantonalnej kosztuje wraz ze składkami socjalnymi i kosztami pracodawcy około 120’000 do 140’000 franków rocznie. Turgowia jest około trzy i pół razy większa od Genewy, ale topograficznie prostsza (płaskowyż, brak Alp).

Koszty rzeczowe: od 100’000 do 150’000 franków rocznie.Należą do tego sprzęt, pojazdy, urządzenia płoszące, infrastruktura monitoringu (fotopułapki, nadajniki GPS), budowlane środki ochronne, ogrodzenia elektryczne oraz działania z zakresu komunikacji publicznej.

Odszkodowania za szkody: od 80’000 do 150’000 franków rocznie. Głównie szkody wyrządzane przez dziki w rolnictwie, szkody od zgryzania w sadownictwie oraz szkody wyrządzane przez bobry przy ciekach wodnych.

Koszty całkowite: od 660’000 do 1’000’000 franków rocznie (brutto). Odpowiada to około 2.20 do 3.40 franka na mieszkańca rocznie.

Oszczednosci

Temu przeciwstawiają się oszczędności: kanton nie musi już zarządzać umowami dzierżawy terenów łowieckich, nie musi przeprowadzać egzaminów myśliwskich, nie musi sporządzać planów odstrzału ani organizować nadzoru łowieckiego. Zasoby obecnie zajmujące się tymi zadaniami w ramach Urzędu ds. Łowiectwa i Rybołówstwa mogą zostać częściowo przekierowane.

Utracone wpływy

Wraz ze zniesieniem łowiectwa rekreacyjnego odpadają wpływy z dzierżawy terenów łowieckich w wysokości szacowanej na 300’000 do 500’000 franków rocznie, które obecnie trafiają do gmin Turgowii. Kwota ta jest marginalna w całkowitym budżecie kantonu (por. dossier na temat zakazu polowań w Genewie na wildbeimwild.com).

8. O procesie inicjatywy w kantonie Turgowia

W kantonie Turgowia do złożenia inicjatywy ludowej na poziomie konstytucyjnym wymagane jest zebranie 4’000 podpisów w ciągu 6 miesięcy od publikacji w dzienniku urzędowym (§ 26 ust. 1 i 2 KV TG). Wniosek można złożyć jako opracowany projekt (§ 26 ust. 3 KV TG). Każda lista podpisów musi dodatkowo zawierać klauzulę wycofania (§ 71 ust. 2 pkt 6 StWG). Następnie inicjatywa zostaje przedłożona Wielkiej Radzie oraz narodowi do głosowania.

4’000 podpisów można zebrać we Frauenfeld, Kreuzlingen, Arbon, Amriswil i Weinfelden. Są to pięć największych miast kantonu Turgowia. Dzięki profesjonalnemu systemowi zbiórki jest to osiągalne.

9. Osadzenie strategiczne

Inicjatywa w kantonie Turgowia jest częścią strategii ogólnokrajowej: w kilku kantonach koordynowane są inicjatywy ludowe na rzecz profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt. Skoordynowane działania na poziomie krajowym pozwalają tworzyć synergie w argumentacji, pracy medialnej i pozycjonowaniu politycznym. Turgowia nadaje się jako kanton pilotażowy dla regionu Jeziora Bodeńskiego.

10. Dalsze kroki

Niniejszy dokument jest tekstem wzorcowym IG Wild beim Wild. Może być swobodnie wykorzystywany przez aktywistki i aktywistów, organizacje lub komitety inicjatywne oraz dostosowywany do warunków panujących w kantonie Turgowia.

Kolejnym krokiem jest utworzenie komitetu inicjatywnego w kantonie Turgowia, złożonego z osób z różnych gmin kantonu, posiadających prawo głosu w Turgowii. Komitet zapewnia wsparcie organizacyjne inicjatywy i nadaje jej legitymację polityczną.

Podstawa prawna, argumentacja polityczna, ramy komunikacyjne oraz budżet zostały ustalone w niniejszym dokumencie. Komitet inicjatywny może bezpośrednio przystąpić do realizacji.

Kantonalne inicjatywy ludowe: pozostałe kantony

Fakty na temat lobby łowiectwa rekreacyjnego

Broszura “Łowiectwo w Szwajcarii chroni i przynosi korzyści” wydana przez JagdSchweiz czyta się jak folder reklamowy, jednak jej kluczowe twierdzenia nie wytrzymują konfrontacji z faktami. Dziesięć narracji pod lupą, od “zadania państwowego” przez “różnorodność gatunkową” po “80% poparcia”: Dossier: Sprawdzenie faktów broszury JagdSchweiz →