Kantonalna inicjatywa ludowa: Kanton St. Gallen

«O profesjonalną ochronę dzikich zwierząt»

Inicjatywa konstytucyjna w formie opracowanego projektu

Na podstawie art. 41 ust. 1 lit. b Konstytucji Kantonu Sankt Gallen z dnia 10 czerwca 2001 roku oraz ustawy o referendum i inicjatywie

Zlozona przez komitet inicjatywy [data zlozenia]

tekście inicjatywy

Niżej podpisane osoby uprawnione do głosowania w kantonie Sankt Gallen składają następującą inicjatywę konstytucyjną:

Konstytucja Kantonu Sankt Gallen z dnia 10 czerwca 2001 roku zostaje uzupełniona o następujące artykuły:

Art. [nowy] Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

1 Wykonywanie łowiectwa przez osoby prywatne (łowiectwo rewirowe, łowiectwo rekreacyjne) jest zabronione na całym obszarze kantonu Sankt Gallen.

2 Ochrona, opieka oraz, w razie konieczności, regulacja populacji dzikich zwierząt należą wyłącznie do wykwalifikowanych specjalistek i specjalistów ds. zarządzania dziką fauną, zatrudnionych przez kanton.

3 Odstrzał dzikich zwierząt jest dopuszczalny jedynie jako środek ostateczny, gdy wszystkie inne odpowiednie środki zapobiegania szkodom lub odwrócenia zagrożenia zostały wyczerpane lub okazały się niewystarczające. Wymaga on uprzedniej zgody Komisji ds. Dzikich Zwierząt.

4 Kanton powołuje niezależną Komisję ds. Dzikich Zwierząt, w skład której wchodzą przedstawicielki i przedstawiciele organizacji ochrony zwierząt i przyrody, nauki oraz właściwych organów. Komisja nadzoruje zarządzanie dziką fauną i podejmuje decyzje w sprawie środków regulacyjnych.

5 Kanton wspiera naturalną regulację populacji dzikich zwierząt, łączenie siedlisk oraz koegzystencję człowieka i dzikiej fauny.

6 Szczegoly reguluje ustawa.

Art. [nowy] Ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

1Kanton rezygnuje z regulacji populacji chronionych gatunków dzikich zwierząt na podstawie art. 7a ustawy federalnej o łowiectwie i ochronie dziko żyjących ssaków i ptaków oraz nie wydaje pozwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt chronionych gatunków na podstawie art. 12 ust. 2 tej ustawy, w szczególności w odniesieniu do wilka, rysia, niedźwiedzia, bobra, wydry, szakala złocistego, orła przedniego, tracza nurogęsia oraz innych gatunków chronionych na mocy prawa federalnego. Zastrzeżenie dotyczy ustępu 3.

2 Stawia na wspieranie koegzystencji człowieka i dzikich zwierząt, pasywne zapobieganie szkodom, ekologiczną rewaloryzację siedlisk oraz naukowe monitorowanie obecności dzikich zwierząt.

3 Zastrzega się możliwość podjęcia działań wobec pojedynczych dzikich zwierząt, które stanowią bezpośrednie i poważne zagrożenie dla ludzi. Działania te należy ograniczyć do minimum i przeprowadzać je przez właściwą jednostkę specjalistyczną kantonu.

4 Kanton aktywnie działa w ramach współpracy międzykantonalnej oraz wobec władz federalnych na rzecz ochrony i zachowania zagrożonych gatunków dzikich zwierząt.

Przepis przejściowy

1 Rząd wydaje niezbędne przepisy wykonawcze w ciągu dwóch lat od przyjęcia niniejszej zmiany konstytucji.

2 Istniejące dzierżawy łowieckie wygasają wraz z zakończeniem aktualnego ośmioletniego okresu dzierżawy i nie są odnawiane.

3 Rząd zapewnia ciągłość zarządzania dzikimi zwierzętami w okresie przejściowym.

Objaśnienia

1. Sytuacja wyjściowa

W kantonie Sankt Gallen, piątym co do wielkości kantonie Szwajcarii, liczącym około 520’000 mieszkańców na powierzchni 2’026 km², dzisiejsze łowiectwo rekreacyjne jest systemem, który nie służy ani ochronie gatunkowej, ani nowoczesnemu zarządzaniu dzikimi zwierzętami. Jest to wykonywanie krwawej rozrywki kosztem istot zdolnych do odczuwania, legitymizowane przez przestarzałe narracje, które nie wytrzymują naukowej weryfikacji. Twierdzenie, jakoby bez łowiectwa rekreacyjnego załamała się równowaga ekologiczna, zostało od ponad 50 lat empirycznie obalone przez model genewski (por. obszerne dossier na temat zakazu polowań w Genewie na wildbeimwild.com).

Łowiectwo rekreacyjne jest w Sankt Gallen zorganizowane jako łowiectwo rewirowe. Regale łowieckie przysługują kantonowi, który wydzierżawia rewiry na okres ośmiu lat towarzystwom łowieckim (art. 2 i art. 13 prawa łowieckiego SG). Wbrew powszechnemu twierdzeniu, towarzystwa łowieckie nie przejmują odpowiedzialności ekologicznej, lecz działają w ramach kantonalnych planów odstrzału, które są ukierunkowane przede wszystkim na interesy leśnictwa i rolnictwa (por. Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie St. Gallen a także krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Równolegle na poziomie federalnym coraz więcej chronionych gatunków dzikich zwierząt znajduje się pod presją. Wraz z nowelizacją prawa łowieckiego w grudniu 2022 roku wprowadzono prewencyjną regulację populacji wilka. Od lutego 2025 roku kantony mogą zezwalać na odstrzał pojedynczych bobrów wyrządzających znaczne szkody (art. 9d JSV). Presja polityczna na inne gatunki, takie jak ryś, wydra i tracz nurogęś, stale rośnie. Kanton St. Gallen to kanton o bardzo zróżnicowanej faunie: wilk jest udokumentowany w Churfirsten i w masywie Alpstein. Orzeł przedni gnieździ się w Alpstein. Ryś jest obecny w Przedalpach. Bóbr zasiedla Ren, Thur, Sitter i ich dopływy. Południowy brzeg Jeziora Bodeńskiego i obszar Rheintaler Riet to tereny wodno-błotne o znaczeniu ponadregionalnym (por. analiza polityki łowieckiej na wildbeimwild.com, jak i dla polityka dotycząca wilka na wildbeimwild.com).

Kanton St. Gallen ma możliwość, by dać tu jasny sygnał: nie tylko na rzecz profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego, ale także na rzecz konsekwentnej ochrony zagrożonych gatunków dzikich zwierząt na poziomie kantonalnym.

2. Wzór do naśladowania: kanton Genewa

19 maja 1974 roku dobre 70 procent głosujących w kantonie Genewa opowiedziało się za zniesieniem milicyjnego łowiectwa rekreacyjnego. Przed wprowadzeniem zakazu zwierzyna gruba w kantonie była praktycznie wytępiona: jelenie i dziki zniknęły dziesiątki lat wcześniej, a sarny przetrwały jedynie w liczbie kilkudziesięciu sztuk. Ponad 400 myśliwych rekreacyjnych masowo wypuszczało bażanty, kuropatwy i zające na potrzeby łowiectwa rekreacyjnego.

Doświadczenia od czasu wprowadzenia zakazu łowiectwa rekreacyjnego są jednoznaczne:

Bioróżnorodność znacznie wzrosła. Liczba zimujących ptaków wodnych wzrosła wielokrotnie z kilkuset do około 30 000. Genewa jest dziś domem dla największej populacji zająca szaraka oraz jednej z ostatnich populacji kuropatwy w Szwajcarii.
Populacja saren ustabilizowała się na zdrowym poziomie, przy rocznym odstrzale specjalnym przeprowadzanym przez profesjonalnych strażników przyrody wynoszącym zaledwie od 20 do 36 zwierząt. Populacja utrzymuje się w gęstości, która jest możliwa do zniesienia dla powierzchni leśnej.
Zakaz obowiązuje nieprzerwanie od ponad 50 lat. Genewa nigdy go nie zniosła.
Całkowite koszty profesjonalnego zarządzania dziką zwierzyną w Genewie wynoszą rocznie około 1,2 miliona franków, podzielonych na około 600’000 franków na personel (ok. trzy pełne etaty, rozdzielone na około tuzin urzędników ds. ochrony środowiska), 250’000 franków na prewencję i 350’000 franków na rekompensaty za szkody. Odpowiada to kwocie około 2.40 franka na mieszkańca rocznie.

Długoletni genewski inspektor ds. fauny Gottlieb Dandliker (2001-2025) określił zakaz łowiectwa rekreacyjnego jako finansowo najkorzystniejszą alternatywę dla kantonu. Szczegółowy opis znajduje się w dossier «Genewa a zakaz polowan» na wildbeimwild.com.

Skuteczność genewskiego modelu widać w bezpośrednim porównaniu: profesjonalny strażnik przyrody w Genewie potrzebuje na sanitarny odstrzał dzika średnio 8 godzin i maksymalnie 2 naboi. Myśliwy rekreacyjny w kantonie Zurych potrzebuje na to 60 do 80 godzin i do 15 naboi. Zagęszczenie zająca szaraka w Genewie wynosi 17,7 osobnika na 100 hektarów (najwyższe w Szwajcarii), podczas gdy w kantonie Zurych zaledwie 1,0 na 100 hektarów (por. Weryfikacja faktów – Rada Rządowa Zurychu).

3. Koncepcja: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego

Inicjatywa nie zastępuje łowiectwa rekreacyjnego próżnią, lecz profesjonalnym zarządzaniem dzikimi zwierzętami według modelu strażnika przyrody. Model ten opiera się na następujących zasadach:

Kompetencja fachowa zamiast rozrywki w czasie wolnym. Profesjonalni menedżerowie i menedżerki ds. dzikich zwierząt działają na podstawie naukowej, posiadając wykształcenie biologiczne i realizując kantonalne zadania statutowe. Ich celem jest utrzymanie zdrowych populacji dzikich zwierząt, a nie maksymalizacja liczby odstrzałów (por. krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Zasada ostatecznego srodka (ultima ratio). Odstrzał jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wyczerpano wszystkie środki niekaletalne. Należą do nich ogrodzenia elektryczne, płoszenie, kształtowanie siedlisk, przesiedlanie, repelenty smakowe oraz budowlane środki ochronne. W Genewie drzewa owocowe są chronione siatkami. W przypadku dzików kanton udostępnia rolnikom ogrodzenia elektryczne.

Demokratyczna kontrola sprawowana przez komisję ds. dzikich zwierząt. Niezależna komisja zapobiega temu, by presja polityczna osłabiała zarządzanie dzikimi zwierzętami. Inicjatywa zakotwicza obowiązek zezwolenia na poziomie konstytucyjnym.

Naturalna samoregulacja jako zasada przewodnia. Doswiadczenia z Genewy, z parkow narodowych oraz z licznych naukowych Badania potwierdza: populacje dzikich zwierząt w większości przypadków regulują się samodzielnie. Łowiectwo rekreacyjne zakłóca ten naturalny proces, niszcząc struktury społeczne, sztucznie zwiększając wskaźniki rozrodczości i zmieniając ruchy migracyjne.

4. Dlaczego St. Gallen?

Kanton St. Gallen z kilku powodów szczególnie nadaje się do wprowadzenia profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt:

Kanton o najbardziej zróżnicowanej faunie we wschodniej Szwajcarii. St. Gallen łączy w sobie Jezioro Bodeńskie, dolinę Renu, Mittelland i Alpy (Alpstein, Churfirsten, Sarganserland) w jednym kantonie. Orzeł przedni gnieździ się w Alpstein. Wilk jest udokumentowany w Churfirsten. Ryś jest obecny w Przedalpach. Bóbr zasiedla Ren, Thur i Sitter. Południowy brzeg Jeziora Bodeńskiego i obszar Rheintaler Riet to tereny wodno-błotne o znaczeniu ponadregionalnym. Ta różnorodność czyni St. Gallen idealnym poligonem doświadczalnym dla profesjonalnego zarządzania dzikimi zwierzętami (por. wildbeimwild.com o drapieżnikach).

Paralela z Jeziorem Bodeńskim. Podobnie jak Thurgau, również St. Gallen korzysta z argumentu Jeziora Bodeńskiego: nad Jeziorem Genewskim zniesienie łowiectwa rekreacyjnego spowodowało wzrost liczby ptaków wodnych ze stu do 30’000. Południowy brzeg Jeziora Bodeńskiego i obszar Rheintaler Riet mają taki sam potencjał. Paragraf o ochronie gatunkowej chroni w szczególności tracza nurogęś i inne gatunki ptaków wodnych.

Polityka wobec wilka w Alpstein i w Churfirsten. Wilk jest udokumentowany w Sankt Gallen. Kontrowersyjne odstrzały wilków upolitycznily debatę. Inicjatywa oferuje konstytucyjną odpowiedź: profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami zamiast politycznie motywowanych odstrzałów (por. polityka dotycząca wilka na wildbeimwild.com).

8000 podpisów w 5 miesięcy. Przy 520 000 mieszkańców 8000 podpisów stanowi około 1,5 procent populacji. W Sankt Gallen, Rapperswil-Jona, Wil, Buchs, Rorschach i Gossau można je zbierać efektywnie.

Bóbr nad Renem, Thur i Sitter. Bóbr jest udokumentowany w kilku ciekach wodnych kantonu Sankt Gallen. Od lutego 2025 roku kantony mogą zezwalać na odstrzał pojedynczych bobrów, które powodują znaczne szkody. Inicjatywa chroni bobra w kantonie.

Kantonalna dzierżawa = prosta zmiana systemu. Kanton sam wydzierżawia rewiry, a czynsz dzierżawny trafia do kantonu. Dlatego nie jest potrzebne odszkodowanie dla gmin, a dzierżawa kończy się wraz z upływem ośmioletniego okresu dzierżawy.

Efekt sygnalny dla Szwajcarii Wschodniej. Sankt Gallen jest największym kantonem Szwajcarii Wschodniej. Sukces tutaj miałby efekt sygnalny dla całego regionu (TG, AR, AI, SH, GL).

5. O tekście inicjatywy

Ustęp 1: Zakaz łowiectwa rekreacyjnego

Zakaz łowiectwa rewirowego przez osoby prywatne stanowi sedno inicjatywy. Odpowiada to modelowi genewskiemu. Kompetencja kantonalna w tej sprawie jest bezsporna: federalne prawo łowieckie (JSG) wyraźnie pozostawia organizację gospodarki łowieckiej kantonom (art. 3 ust. 1 i 2 JSG). Trzy systemy łowieckie Szwajcarii (łowiectwo patentowe, łowiectwo rewirowe oraz łowiectwo państwowe, czyli reżyjne) są równorzędne. Kanton Genewa praktykuje łowiectwo reżyjne od 1974 roku, zgodnie z prawem federalnym.

Ustęp 2: Profesjonalne zarządzanie dziką zwierzyną

Zamiast myśliwych rekreacyjnych wszystkie zadania przejmują wykwalifikowani zarządcy dzikiej fauny zatrudnieni w służbie kantonalnej. W Genewie ten system sprawdza się od ponad 50 lat.

Ustęp 3: Odstrzał jako ostateczność

Odstrzał nie jest regułą, lecz wyjątkiem. Pierwszeństwo mają środki pasywne. W Genewie strażnicy przyrody odstrzeliwują rocznie około 250 dzików (według statystyk łowieckich BAFU), głównie młode osobniki, przy czym zwierzęta wiodące stado są wyraźnie oszczędzane.

Ustęp 4: Komisja ds. dzikich zwierząt

Niezależna komisja ds. dzikich zwierząt wzorowana jest na modelu genewskim. Zapewnia ona, że organizacje zajmujące się ochroną zwierząt i przyrody mają prawo głosu, oraz zapobiega samodzielnemu zatwierdzaniu wyjątków przez rząd. Włączenie nauki gwarantuje decyzje oparte na dowodach (por. Mity myśliwskie pod lupą faktów).

Ustęp 5: Naturalna regulacja i koegzystencja

Wspieranie koegzystencji obejmuje w Sankt Gallen w szczególności zabezpieczenie i połączenie korytarzy dla dzikich zwierząt wzdłuż Renu, Thur i Sitter, ekologiczne wzbogacenie Rietu nad Renem oraz brzegów Jeziora Bodeńskiego, a także edukację ludności w zakresie zachowania wobec dzikich zwierząt.

Postanowienia przejściowe

Dwuletni termin daje rządowi wystarczająco dużo czasu na opracowanie ustawodawstwa wykonawczego, zatrudnienie profesjonalnych zarządców dzikiej fauny oraz powołanie komisji ds. dzikich zwierząt. Istniejący Urząd ds. Przyrody, Łowiectwa i Rybołówstwa (ANJF) może służyć jako baza instytucjonalna.

6. Do artykułu drugiego: ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

Drugi artykuł ma szczególne znaczenie dla kantonu St. Gallen. Obecność wilka jest udokumentowana w paśmie Churfirsten i w masywie Alpstein. Orzeł przedni gniazduje w Alpstein. Ryś jest obecny w Prealpach. Bóbr zasiedla rzeki Ren, Thur i Sitter. Południowy brzeg Jeziora Bodeńskiego oraz Rheintaler Riet to obszary ptaków wodnych o znaczeniu ponadregionalnym. Sformułowanie «w szczególności» zostało zaprojektowane jako dynamiczne odesłanie do prawa federalnego i chroni również przyszłych powracających przedstawicieli fauny, w szczególności wydrę (por. polityka dotycząca wilka na wildbeimwild.com).

7. Skutki kosztowe: konkretny budżet dla kantonu St. Gallen

Genewski budżet referencyjny

W Genewie, która z powierzchnią 282 km² jest około siedmiokrotnie mniejsza od kantonu St. Gallen i liczy około 500’000 mieszkańców, całkowite koszty profesjonalnego zarządzania dziką fauną wynoszą rocznie około 1,2 miliona franków: około 600’000 franków na personel, około 250’000 franków na prewencję i około 350’000 franków na odszkodowania za szkody.

Konserwatywna ekstrapolacja dla kantonu St. Gallen

Dla kantonu St. Gallen o powierzchni 2’026 km² i około 520’000 mieszkańców wynika następujące, celowo konserwatywne oszacowanie kosztów. Uwzględnia ono hojny margines oraz dodatkowe koszty alpejskie, które w Genewie nie występują:

Koszty personalne: od 960’000 do 1’680’000 franków rocznie. Wymaganych jest od 8 do 12 pełnych etatów. Jeden pełny etat w służbie kantonalnej kosztuje wraz ze składkami socjalnymi i dodatkowymi kosztami pracodawcy około 120’000 do 140’000 franków rocznie. Kanton St. Gallen jest siedmiokrotnie większy od Genewy i topograficznie wymagający: Alpstein, Churfirsten i Sarganserland wymagają specjalistów z doświadczeniem alpejskim.

Koszty rzeczowe: od 200’000 do 350’000 franków rocznie. Obejmują one sprzęt, pojazdy, urządzenia płoszące, infrastrukturę monitoringu (fotopułapki, nadajniki GPS), budowlane środki ochronne, ogrodzenia elektryczne oraz działania z zakresu komunikacji publicznej. Na terenach alpejskich koszty rzeczowe są wyższe niż na nizinach.

Odszkodowania za szkody: 150’000 do 300’000 franków rocznie. Głównie szkody wyrządzane przez dziki w rolnictwie, szkody od zgryzania w lasach, szkody bobrowe przy ciekach wodnych oraz ewentualne szkody spowodowane przez wilki. Wyższe oszacowanie uwzględnia możliwy wzrost obecności wilków.

Inwestycja początkowa w ochronę stad: 500’000 do 1’000’000 franków.W pierwszych trzech do pięciu lat po zmianie systemu potrzebna jest jednorazowa inwestycja początkowa w infrastrukturę ochrony stad dla regionu Churfirsten i Sarganserland: programy psów pasterskich, mobilne ogrodzenia, nocne zagrody, szkolenie pasterzy. Inwestycja ta nie powtarza się i jest amortyzowana w ciągu trzech do pięciu lat.

Koszty całkowite: 1’310’000 do 2’330’000 franków rocznie (brutto).Odpowiada to około 2,50 do 4,50 franka na mieszkańca rocznie.

Zarządzanie okresem przejściowym w kwestii jeleni

Jeleń szlachetny występuje w Alpach St. Gallen w dużej liczebności. W pierwszych latach po zmianie systemu potrzebne jest ukierunkowane zarządzanie przejściowe, ponieważ reprodukcja kompensacyjna (czyli sztucznie podwyższony przez presję łowiecką wskaźnik rozrodczości) ustępuje dopiero po kilku latach. Literatura naukowa jednoznacznie potwierdza ten efekt: wysoka presja łowiecka prowadzi do wcześniejszego osiągania dojrzałości płciowej, większych miotów i wyższej przeżywalności młodych zwierząt. Po ustaniu presji łowieckiej wskaźnik rozrodczości normalizuje się w ciągu trzech do pięciu lat. To zarządzanie przejściowe zostało już uwzględnione w wyższej liczbie etatów (por. badania na wildbeimwild.com).

Oszczędności i finansowanie zwrotne

Temu przeciwstawiają się znaczne oszczędności: kanton nie musi już przeprowadzać egzaminów myśliwskich, wydzierżawiać i administrować rewirami, sporządzać planów odstrzału ani organizować nadzoru łowieckiego. Zasoby obecnie zaangażowane w te zadania w ramach Urzędu ds. Przyrody, Łowiectwa i Rybołówstwa mogą zostać częściowo przekierowane. Dochodzą do tego koszty, które obecnie ponoszone są na odstrzały wilków: pojedynczy bezsensownie zabity wilk kosztuje społeczeństwo około 35’000 franków (użycie helikopterów, koordynacja, postępowania prawne). Przy kilku odstrzałach rocznie suma ta szybko rośnie.

Utracone wpływy

Wraz z likwidacją łowiectwa rekreacyjnego odpadają dochody z dzierżawy rewirów łowieckich, szacowane na 600'000 do 900'000 franków rocznie. Przeciwstawiają się im jednak nigdy niebilansowane koszty zewnętrzne łowiectwa milicyjnego (wypadki z udziałem dzikich zwierząt, szkody zgryzowe w lasach ochronnych spowodowane polowaniami, nakład administracyjny, interwencje policji i sądów), które są wielokrotnie wyższe niż te dochody. W kantonie Genewa dochody te odpadają od 1974 roku, bez żadnych problemów finansowych: przed zakazem polowań aktywnych było ponad 400 myśliwych rekreacyjnych, dziś tę samą pracę lepiej wykonują trzy pełnoetatowe stanowiska. Sanitarne i terapeutyczne odstrzały przeprowadzane przez profesjonalnych strażników przyrody to nie to samo, co regulacyjne polowania oparte na myśliwskich opowieściach lub błędnie rozumianym „kontakcie z naturą” myśliwych rekreacyjnych. Rachunek pełnych kosztów pokazuje: łowiectwo milicyjne kosztuje podatnika wyraźnie więcej, niż przynosi (por. „Co łowiectwo rekreacyjne naprawdę kosztuje Szwajcarię” na wildbeimwild.com).

Myśliwi rekreacyjni w polityce głosują przeciwko ochronie przyrody. Lobby łowiectwa rekreacyjnego systematycznie zwalcza kwestie różnorodności biologicznej i ochrony gatunków. W 2024 roku zwalczało inicjatywę na rzecz różnorodności biologicznej (63 procent głosów na nie). W 2020 roku współtworzone przez nie prawo łowieckie zostało odrzucone w głosowaniu (51,9 procent głosów na nie). W 2016 roku tycyński związek myśliwych storpedował park narodowy Parc Adula. W okresie legislacyjnym 2015–2019 myśliwi rekreacyjni w parlamencie w wiekszosci przeciwko kwestiom srodowiskowym. Kto twierdzi, że myśliwi rekreacyjni są obrońcami przyrody, ignoruje ich zachowanie w głosowaniach (por. Tesynski Zwiazek Myśliwych: 30 lat nonsensu oraz Dossier kosztowe).

Dodatkowe koszty netto wynoszą prawdopodobnie od 800'000 do 1'500'000 franków rocznie, co odpowiada okolo od 1,55 do 2,90 franka na mieszkańca odpowiada. Nawet licząc hojnie: to mniej niż kawa na osobę rocznie. Dla kantonu o łącznym budżecie wynoszącym około 5,3 miliarda franków (rachunek państwowy za 2024 rok, EFV) to mniej niż 0,03 procent (por. Weryfikacja mitow łowieckich na wildbeimwild.com).

8. Zgodnosc z nadrzednym prawem

Pierwszy artykul: zniesienie łowiectwa rekreacyjnego

Inicjatywa jest zgodna z prawem federalnym. Federalne prawo łowieckie (JSG) wyraźnie pozostawia kantonom regulację uprawnień do polowań, systemu łowieckiego, terenu łowieckiego oraz nadzoru nad łowiectwem (art. 3 ust. 1 i 2 JSG). Trzy systemy łowieckie są równorzędne. Kanton Genewa praktykuje łowiectwo administracyjne (Regiejagd) od 1974 roku i w ciągu ponad 50 lat nigdy nie spotkał się z zastrzeżeniami na gruncie prawa federalnego.

Drugi artykul: ochrona gatunkow chronionych

Art. 7a prawa łowieckiego umożliwia kantonom prewencyjną regulację, lecz do niej nie zobowiązuje. To samo dotyczy zezwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt na podstawie art. 12 ust. 2 prawa łowieckiego. Rezygnacja nie narusza ani prawa federalnego, ani Konwencji Berneńskiej.

Jednosc materii

Inicjatywa zachowuje jedność materii, ponieważ wszystkie postanowienia obu artykułów odnoszą się do kantonalnego zarządzania dzikimi zwierzętami i ochrony zwierząt żyjących na wolności.

9. Uprzedzenie przewidywalnych zarzutow

„St. Gallen ma Alpy i gospodarkę alpejską, model genewski nie pasuje”

Fakty: St. Gallen łączy wszystkie typy krajobrazu: Jezioro Bodeńskie, Mittelland, Przedalpy i Alpy. W regionie Mittelland (Fürstenland, Wil, Rapperswil-Jona) krajobraz jest bezpośrednio porównywalny z Genewą. W Alpach (Alpstein, Churfirsten, Sarganserland) zaludnienie jest rzadkie, a strefy konfliktów mniej liczne. Gospodarka alpejska wymaga profesjonalnej ochrony stad, a nie łowiectwa rekreacyjnego. Ta duża różnorodność krajobrazowa czyni St. Gallen idealnym przypadkiem testowym: jeśli zadziała tutaj, zadziała wszędzie we wschodniej Szwajcarii (por. Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie St. Gallen).

Krotka formula komunikacyjna: „Mittelland kantonu St. Gallen to ten sam krajobraz co Genewa. A w Alpach potrzebna jest profesjonalna ochrona stad, a nie łowiectwo rekreacyjne.”

«Wilk potrzebuje łowiectwa rekreacyjnego»

Fakty: Wilk reguluje. Łowiectwo rekreacyjne przeszkadza. Genewa udowadnia to od 50 lat. Profesjonalne zarządzanie dziką fauną umożliwia wilkowi pełnienie jego ekologicznej funkcji, a jednocześnie chroni stada zwierząt gospodarskich dzięki profesjonalnej prewencji.

Krotka formula komunikacyjna: «Wilk reguluje. Łowiectwo rekreacyjne zakłóca. Genewa dowodzi tego od 50 lat.»

„Koszty rosną, a ostatecznie płaci podatnik”

Fakty: Nawet przy hojnym, konserwatywnym rachunku to około 1,55 do 2,90 franka na mieszkańca rocznie, mniej niż kawa na osobę rocznie. Obejmuje to już dodatkowe koszty alpejskie, inwestycję początkową w ochronę stad oraz zarządzanie przejściowe populacją jeleni szlachetnych. W granicach poziomu genewskiego (2,40 franka). Genewa robi to od 50 lat i nigdy nie zniosła zakazu. Mniej niż 0,1 procent budżetu kantonalnego.

Krotka formula komunikacyjna: «Nawet liczone hojnie: mniej niż jedna kawa na osobę rocznie. Mniej niż 0,1 procent budżetu kantonu. Zuryskie 20 milionów było wymysłem».

10. Podsumowanie

Ta inicjatywa daje mieszkańcom kantonu St. Gallen możliwość opowiedzenia się za nowoczesnym, opartym na dowodach zarządzaniem dzikimi zwierzętami oraz kompleksową ochroną zagrożonych gatunków dzikich zwierząt. Pierwszy artykuł nawiązuje do sprawdzonego od ponad 50 lat genewskiego modelu i zastępuje łowiectwo rekreacyjne profesjonalną ochroną dzikich zwierząt. Drugi artykuł chroni w szczególności orła przedniego w Alpstein, wilka w Churfirsten, bobra na Renie, Thur i Sitter oraz ptaki wodne nad Jeziorem Bodeńskim. Jako największy kanton wschodniej Szwajcarii, sukces w St. Gallen miałby sygnalizujące znaczenie dla całego regionu.

Komitet inicjatywy «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt»

[Imie 1], [Imie 2], [Imie 3] …

(Członkowie komitetu zgodnie z prawem kantonalnym, zamieszkali w kantonie St. Gallen)

Adres kontaktowy: [Adres komitetu]

Zalacznik: Dalsza dokumentacja

Poniższe dokumenty i źródła wspierają argumentację tej inicjatywy i są dostępne jako załączniki:

Model genewski w szczegolach: wildbeimwild.com/dossiers/genf-und-das-jagdverbot. Kompleksowe przedstawienie genewskiego zarządzania dzikimi zwierzętami od 1974 roku.

Badania naukowe: wildbeimwild.com/studien. Zbiór badań naukowych na temat samoregulacji populacji dzikich zwierząt.

Łowiectwo w Szwajcarii: wildbeimwild.com/jagd-in-der-schweiz. Stale aktualizowany przegląd szwajcarskiej polityki łowieckiej.

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie St. Gallen: wildbeimwild.com: Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie SG. Analiza specyficzna dla kantonu.

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego: wildbeimwild.com/category/psychologie-jagd. Artykuły przekrojowe.

Dzikie zwierzęta na terenach zamieszkanych: wildbeimwild.com/tag/stadtwildtiere. Współistnienie człowieka i dzikich zwierząt.

Mity łowieckie: wildbeimwild.com/dossiers/jagdmythen. Weryfikacja faktów.

Kantonalna inicjatywa ludowa Bazylea-Miasto: Tekst wzorcowy inicjatywy w kantonie Bazylea-Miasto. Wzór dla całej serii inicjatyw.

Uwaga dotyczaca procedury

Komitet inicjatywy przed rozpoczęciem zbiórki podpisów przedkłada tekst inicjatywy do wstępnej weryfikacji kancelarii stanowej kantonu St. Gallen. Do powodzenia inicjatywy wymaganych jest 8’000 ważnych podpisów. Termin zbiórki wynosi 5 miesięcy od publikacji w dzienniku urzędowym (art. 45 KV SG). Warunki złożenia podlegają ustawie o referendum i inicjatywie.

Briefing strategiczny dla aktywistek i aktywistów

Inicjatywa ludowa «Na rzecz profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt», kanton St. Gallen Wewnętrzny dokument roboczy, stan na marzec 2026

Podsumowanie

St. Gallen jest największym kantonem wschodniej Szwajcarii i najbardziej zróżnicowanym kantonem dzikich zwierząt w regionie. Łączy w sobie Jezioro Bodeńskie, dolinę Renu, Mittelland i Alpy. Orzeł przedni gniazduje w Alpstein, obecność wilka jest udokumentowana w Churfirsten, bóbr zasiedla Ren, Thur i Sitter. 8’000 podpisów w 5 miesięcy to wymagające zadanie, ale przy 520’000 mieszkańców wykonalne. Koszty na mieszkańca mieszczą się w zakresie poziomu genewskiego. Zmiana systemu na łowiectwo rewirowe jest administracyjnie prosta. Sukces miałby sygnalizujące znaczenie dla całej wschodniej Szwajcarii.

1. Dlaczego akurat St. Gallen?

Kanton o najbardziej zróżnicowanej faunie we wschodniej Szwajcarii. Jezioro Bodeńskie, dolina Renu, Mittelland, Alpy. Orzeł przedni, wilk, ryś, bóbr, ptaki wodne.

Paralela z Jeziorem Bodeńskim. To, co nad Jeziorem Genewskim doprowadziło do wielokrotnego wzrostu liczby ptaków wodnych, może przynieść ten sam efekt nad Jeziorem Bodeńskim.

Polityka wobec wilka w Alpstein. Udokumentowany wilk. Paragraf ochrony gatunkowej mobilizuje.

8000 podpisów w 5 miesięcy. Około 1,5 procent. Wykonalne.

Kantonalna dzierżawa = prosta zmiana systemu. Dzierżawa kończy się po ośmiu latach, brak odszkodowania dla gminy.

Efekt sygnalny dla Szwajcarii Wschodniej. Największy kanton regionu.

2. Lekcje z Zurychu: co robimy inaczej

Pozytywny tytul. «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt» zamiast «Strażnicy przyrody zamiast myśliwych».

Konkretny rachunek budzetowy. Około 1,55 do 2,90 franka na osobę. W zakresie poziomu genewskiego.

Wczesne zabezpieczenie poparcia partii. Zaangażować wcześnie SP, Zielonych, GLP.

Ochrona gatunkowa jako poszerzenie koalicji. Orzeł przedni, wilk, bóbr, ptaki wodne mobilizują szerokie kręgi.

3. Analiza przeciwników i przygotowane odpowiedzi

Kontrargument 1: «St. Gallen ma Alpy i gospodarkę alpejską»

Fakty: Nizina St. Gallen to ten sam krajobraz co Genewa. W Alpach: rzadkie zaludnienie, mniej konfliktów, profesjonalna ochrona stad zamiast łowiectwa rekreacyjnego.

Krotka formula komunikacyjna: «Nizina St. Gallen to Genewa. Alpy potrzebują ochrony stad, nie łowiectwa rekreacyjnego.»

Kontrargument 2: «Wilk potrzebuje łowiectwa rekreacyjnego»

Fakty: Wilk reguluje. Łowiectwo rekreacyjne zakłóca. Genewa dowodzi tego od 50 lat.

Krotka formula komunikacyjna: «Wilk reguluje. Łowiectwo rekreacyjne przeszkadza.»

Kontrargument 3: «Koszty rosna»

Fakty: Nawet licząc hojnie: mniej niż kawa na osobę rocznie. Mniej niż 0,1 procent budżetu kantonu.

Krotka formula komunikacyjna: «Mniej niż kawa na osobę rocznie. Mniej niż 0,1 procent budżetu.»

4. Strategia komunikacyjna: trzy kluczowe przekazy

«Genewa pokazuje to od 50 lat.» Więcej bioróżnorodności, stabilne populacje, minimalne koszty, nigdy nie zniesione od 1974 roku.

«Profesjonalnie zamiast rekreacyjnie.» Specjaliści zamiast myśliwych amatorów.

«Około 1,55 do 2,90 franka na osobę rocznie.» W zakresie poziomu genewskiego.

5. Harmonogram i kolejne kroki

Faza	Treść	Ramy czasowe
Utworzenie komitetu i wstępna weryfikacja tekstu	Zaangażować prawnika/prawniczkę; rekrutować członków komitetu z miejscem zamieszkania w kantonie St. Gallen	Miesiąc 1–3
Złożenie do wstępnej weryfikacji	Kancelaria Stanu Kantonu St. Gallen	Miesiąc 3–4
Publikacja i rozpoczęcie zbiórki podpisów	Cel: 9’500+ podpisów jako bufor	Miesiąc 4
Kontakty z partiami i budowa koalicji	SP, Zieloni, GLP; Pro Natura SG; BirdLife SG; WWF Ostschweiz	Miesiąc 1–12
Złożenie podpisów	Kancelaria Panstwowa, weryfikacja urzedowa	Po zakończeniu zbiórki
Debata w Radzie Kantonu	Zakotwiczenie parlamentarne; praca z mediami	Kolejne miesiące
Kampania przed głosowaniem	Finalna mobilizacja, argument Jeziora Bodeńskiego, argument orła przedniego	Przed głosowaniem

6. Materiały kampanijne

Dossier genewskie na wildbeimwild.com jako centralna argumentacja.
Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie St. Gallen jako materiał uzupełniający.
Lokalne media: St. Galler Tagblatt, Rheintaler, Sarganserländer, Wiler Zeitung, TVO, FM1.
Infografika: orzeł przedni w Alpstein, ptaki wodne Jeziora Bodeńskiego, bóbr nad Renem. Porównanie kosztów SG vs. GE.

7. Dalsze źródła

Ten dokument jest tekstem wzorcowym IG Wild beim Wild. Może być swobodnie wykorzystywany i dostosowywany do warunków w kantonie St. Gallen przez aktywistki i aktywistów, organizacje lub komitety inicjatywne.

Sprawdzenie faktów: Twierdzenia lobby łowiectwa rekreacyjnego

Broszura “Łowiectwo w Szwajcarii chroni i przynosi korzyści” wydana przez JagdSchweiz czyta się jak folder reklamowy, jednak jej kluczowe twierdzenia nie wytrzymują konfrontacji z faktami. Dziesięć narracji pod lupą, od “zadania państwowego” przez “różnorodność gatunkową” po “80% poparcia”: Dossier: Sprawdzenie faktów broszury JagdSchweiz →