Tessyński związek myśliwych FCTI świętuje 30 lat absurdu

Według wybranego w zeszłym roku przewodniczącego związku łowieckiego Davide Corti dla rady stanów Fabio Regazziego (CVP) „łowiectwo to nie tylko rozrywka, lecz aktywna część gospodarki rolnej, różnorodności biologicznej i naszej kultury".

Myśliwy rekreacyjny i adwokat Davide Corti sam ewidentnie jest zwolennikiem łowiectwa trofeowego w kraju i za granicą, jak pokazuje spojrzenie na jego biurko.

Wybrane na jubileusz hasło – „Więcej niż tylko rozrywka" – podsumowuje tę wizję, której celem jest przełamanie stereotypów i uczynienie zaangażowania około 3000 myśliwych rekreacyjnych w kantonie przejrzystym.

Jak wyjaśnił Michele Bertini, rzecznik prasowy FCTI, celem jest wzmocnienie publicznej widoczności związku oraz podniesienie rangi roli myśliwego rekreacyjnego jako „strażnika krajobrazu i propagatora etycznej i nowoczesnej praktyki".

IG Wild beim Wild zawsze zależało na wspieraniu myśliwych rekreacyjnych w ich działaniach public relations.

Przeglad dzialalnosci tesynskiego zwiazku myśliwych FCTI

• Zamiast utworzyc w 2018 roku drugi park narodowy dla Szwajcarii, tycyński związek myśliwych wolał go zwalczać. Oprócz poprawy wizerunku turystycznego regionu, kierownictwo parku narodowego szacowało, że w ciągu następnych 10 lat dzięki utworzeniu około 200 miejsc pracy bezpośrednich i pośrednich udałoby się wygenerować od 250 do 300 milionów franków i w ten sposób zahamować migrację z dolin. Tycyński związek myśliwych był zatem przeciwny innowacjom, perspektywom przyszłości dla młodzieży oraz działalności użyteczności publicznej.
• Pod koniec listopada 2016 roku uprawnieni do głosowania w kantonach Gryzonia i Ticino odrzucili już w referendum utworzenie parku narodowego wokół Rheinwaldhorn, Parku Adula. Również wtedy ci pozbawieni wizji myśliwi rekreacyjni byli przeciwni i szerzyli negatywne nastroje za pomocą kłamliwej propagandy strachu.
• Były przewodniczący tycyńskiego związku myśliwych chciał w 2014 roku zadziorow znów uczynić modnym w wędkarstwie. Poniósł jednak porażkę w swoim okrutnym wobec zwierząt przedsięwzięciu. Zadawanie cierpienia zwierzętom nie jest tradycją ani kulturą. Stosowanie zadziorów narusza między innymi art. 4 ust. 2 szwajcarskiej ustawy o ochronie zwierząt (TSchG), zgodnie z którym nikomu nie wolno nieuzasadnienie zadawać zwierzęciu niepotrzebnego bólu, cierpienia, szkód lub strachu – jest to jeden z fundamentów szwajcarskiego prawa ochrony zwierząt.
• Były prezes związku myśliwych w Ticino złożył poprzez wniosek (motion) starania na rzecz stref wolnych od wilkow w Szwajcarii, za co jednak 6 maja 2025 roku otrzymał odmowę w parlamencie.
• Za pomoca mglistych wypowiedzi na temat sytuacji wilkow w Szwajcarii lub Szwecji, były prezes związku myśliwych w Ticino nie tylko próbował przechytrzyć Radę Federalną, ale prowadził w tej sprawie także działania polityczne w prawicowym obozie w Radzie Narodowej.
• Związek łowiectwa rekreacyjnego w Ticino zwalczał Inicjatywa na rzecz bioroznorodnosci oraz innym inicjatywom zdrowego rozsadku.
• Rada Narodowa podczas sesji wiosennej 2023 roku odrzuciła wniosek (motion) radnej Martiny Munz dotyczący zakazu amunicji zawierajacej olow. Wniosek zostal zwalczony przez byłego prezesa zwiazku myśliwskiego Ticino.
• Działania związku łowiectwa rekreacyjnego w Ticino stoją w skrajnej sprzeczności z kilkoma artykułami szwajcarskiej ustawy o ochronie zwierząt, między innymi art. 26 oraz art. 4. Etyka łowiecka jest fatamorgana.
• Claudio Zali jest szwajcarskim adwokatem, politykiem i radcą stanowym w Bellinzonie. Już lata temu opisał on Fabio Regazziego – byłego prezesa związku myśliwych w Ticino – w gazecie jako uosobienie arogancji, braku poczucia prawa i egoizmu. Kwalifikacje, które pozwalają zostać wybranym na najwyższe stanowisko w każdym stowarzyszeniu myśliwskim. Nie dziwi więc, że Fabio Regazzi wiceprezesem zwiazku JagdSchweiz.
• Niemal wszystko, co jest okrutne, niepotrzebne i bezduszne, jest promowane przez związek Jagd Schweiz, potwierdza sad w Bellinzonie. A stowarzyszenia myśliwych pielęgnują przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – dokładne przeciwieństwo tego, do czego powinien dążyć kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie.
• Związek łowiectwa rekreacyjnego w Ticino zwalczał w 2021 roku inicjatywę, aby zagrozonego pardwy skalnej w kantonie – bez powodzenia.
• Myśliwi rekreacyjni ze związku łowiectwa rekreacyjnego w Ticino żyją gatunkowizmem. Gatunkowizm jest porównywalny z rasizmem i seksizmem, a to nie jest kultura.
• W okresie legislatury 2015–2019 były prezes związku myśliwych w Ticino, podobnie jak inni myśliwi rekreacyjni w szwajcarskim parlamencie, prowadził działania polityczne w większości wymierzone przeciwko środowisku naturalnemu.
• Nie tylko w Ticino każdego roku dochodzi do obrażeń u ludzi i ofiar śmiertelnych spowodowanych przez grupę ryzyka, jaką są myśliwi rekreacyjni.
• Upolowana zwierzyna tesynskiego zwiazku myśliwskiego to zasadniczo padlina i dlatego właściwie w ogóle nie powinno być dopuszczone do sprzedaży ani spożycia przez zwykłych ludzi.
• To, że nieetyczne szkolenie myśliwych rekreacyjnych w Ticino przypomina naukę sekty pełną bzdur i nienaukowego nonsensu, oszukany absolwent zauważa dopiero później. Uświadomiona część społeczeństwa – przy każdej rozmowie z myśliwym rekreacyjnym.
• Według badań, przykładów praktycznych, biologów, a nawet samych myśliwych, cały odłów zwierząt drobnych jest niepotrzebny. Związek myśliwych z Ticino jednak czerpie radość z zabijania tych dzikich zwierząt i propaguje tę niekulturę.
• i wiele innych

Slogany myśliwych to czysta mistyfikacja. Analizując frakcję myśliwych rekreacyjnych, szybko zauważa się, że rzadko lub wcale nie angażują się na rzecz przyrody – widać za to jasno, że eksploatacja i własne korzyści są ich prawdziwym interesem. Eksperci myśliwych rekreacyjnych to zwykle jedynie rzecznicy egoistycznego lobby, mającego na celu utrzymanie i uładzenie tej niekultury. W rankingu ekologicznym myśliwi rekreacyjni zajmują ostatnie miejsce. Nigdzie nie manipuluje się tak bardzo nieprawdą i fałszywymi informacjami. Przemoc i kłamstwa to dwie strony tej samej monety.

Gdy tylko zdrowy rozsądek podejmuje coś na rzecz ochrony przyrody i bioróżnorodności, środowisko myśliwych systematycznie się temu przeciwstawia. Przy dokładnej analizie okazuje się, że łowiectwo w ogóle nie chroni i nie przynosi żadnej korzyści!

Od 1.4.2015 Luksemburg podjął słuszną decyzję, opartą na sprawdzalnych faktach naukowych, i zakazał polowań na lisy.

Jeśli myśliwi rekreacyjni nie mogliby stale zaspokajać swojego pierwotnego popędu do zabijania, nie istniałyby żadne problemy z liczebnością jeleni i saren – ponieważ istniałoby wystarczająco dużo drapieżników, takich jak ryś, lis, wilk itd., a w konsekwencji mniej zgryzania młodych drzew i innych szkód, takich jak kolizje z dzikimi zwierzętami.

Do prawdziwej ochrony wystarczy garstka strażników łowieckich, jak pokazuje przykład Genewa lub całych krajów z zakazem polowań. Dzikie zwierzęta przestałyby być tarczami strzelniczymi dla ludzi o niskiej higienie etycznej i problemach psychologicznych.

W chaosie, w jakim znajduje się przyroda po dziesięcioleciach „hodowli i pielęgnacji” przez szwajcarskich myśliwych hobbystów, Udział gatunków zagrożonych jest, według ONZ, w żadnym innym kraju na świecie tak duży, jak w Szwajcarii.

Nawet psy myśliwskie myśliwych rekreacyjnych z reguły nie są dobrze traktowane. Poza krótkim sezonem łowieckim wiodą smutną egzystencję przez cały rok na balkonie lub w kojcu i nie korzystają, jak psy właścicieli z normalnej populacji, z codziennych wyjść na spacery.

Dlugi weekend z okazji jubileuszu

Jubileusz FCTI będzie obchodzony od 9 do 11 maja 2025 roku w Olivone w Polisport Centre. Wydarzenie obejmuje spotkanie z władzami w piątek wieczorem, zgromadzenie stowarzyszeń zrzeszonych w FCTI w sobotę oraz dzień otwarty dla publiczności w niedzielę z prezentacjami, spotkaniami informacyjnymi i wystawa psow myśliwskich.

O godzinie 12.30 zaplanowany jest obiad dla mieszkańców. „Będzie to okazja do wzmocnienia dialogu między myśliwymi rekreacyjnymi a obywatelami oraz przybliżenia społeczeństwu kultury łowieckiej w sposób nowoczesny, etyczny i przemyślany” – podsumował prezes związku łowieckiego Davide Corti.

Dodatkowe tresci

Wzory tekstow: Kantonalna inicjatywa ludowa kantonu Ticino · Wszystkie wzory tekstow dla wnioskow kantonalnych · FAQ: Czy łowiectwo rekreacyjne jest konieczne? · Wszystkie dossier

Katastrofa naturalna zwana hobby-myśliwym

W chaosie, w jakim po dziesięcioleciach pielęgnacji i hodowli przez hobby-myśliwych znajduje się przyroda, Udział gatunków zagrożonych nie jest w żadnym kraju świata tak duży, jak w Szwajcarii. Zamachowcy na zlecenie od dziesięcioleci tworzą ekologiczną nierównowagę w krajobrazie kulturowym, o częściowo dramatycznych skutkach (lasy ochronne, choroby, szkody rolnicze i wiele innych). Ponad jedna trzecia roślin, Dzikie zwierzęta i gatunków grzybów uznawana jest za zagrożoną. Szwajcarii jest również na ostatnim miejscu w Europie pod względem wyznaczania obszarów chronionych dla bioróżnorodności. To właśnie te kręgi hobby-myśliwych, ze swoim lobbingiem, poprzez politykę, media i ustawy, są od dziesięcioleci za to odpowiedzialne. To one notorycznie blokują nowoczesne, etyczne ulepszenia w ochronie zwierząt i sabotują poważną ochronę zwierząt i gatunków. Hobby-myśliwi regularnie sprzeciwiają się większej liczbie parków narodowych w Szwajcarii, ponieważ wcale nie chodzi im o przyrodę, bioróżnorodność i ochronę gatunków, ani o ochrona zwierząt, lecz o pielęgnowanie swojego perwersyjnego, krwawego hobby.

Czy wiedzieli Państwo …

• że w Szwajcarii niewinne młode wilki są likwidowane?
• że hobby-myśliwi przy ocenie jakości mięsa zwierzyny kłamią i że przetworzone mięso zwierzyny, według WHO, jest rakotwórcze tak jak papierosy, azbest czy arsen?
• że według badań nigdzie skażenie ołowiem orłów przednich i orłosępów nie jest wyższe niż w Alpach szwajcarskich, z powodu amunicji hobby-myśliwych?
• że etyka łowiecka hobby-myśliwych stoi w całkowitej sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt i jest fatamorganą?
• że polowanie to wojna, w której zwierzęcych konkurentów po prostu się likwiduje?
• że w naszej przyrodzie istnieją niezliczone nielegalne i nieoznakowane ambony myśliwskie, z których część jest tak spróchniała, że stanowi zagrożenie dla dzieci, a ludzie mogą wskutek tego ponieść śmierć?
• że rok w rok niezliczeni ludzie zostają zabici lub ranni przez broń myśliwych, niekiedy tak ciężko, że lądują na wózku inwalidzkim lub muszą amputować im kończyny?
• że w Szwajcarii rocznie zabija się bez sensu około 120’000 całkowicie zdrowych saren, jeleni, lisów, świstaków i kozic?
• że przez myśliwi rekreacyjni dziś niemal niemożliwe jest życie w harmonii z dziką zwierzyną czy jej obserwowanie?
• że naboje śrutowe sprawiają, iż zające krzyczą jak małe dzieci, a "postrzelonym" sarnom i jeleniom rozrywają wnętrzności, aby podczas ucieczki zostawiały ślady umożliwiające tropienie?
• że twierdzenie myśliwi rekreacyjni, jakoby okrutne masakry dzikich zwierząt były konieczne dla regulacji populacji, zostało naukowo obalone?
• że myśliwi rekreacyjni otwarcie przyznają, iż w polowaniu chodzi o "żądzę zabijania" i "radość z upolowania zdobyczy" – o chorobliwą pasję?
• że myśliwi rekreacyjni nie posiadają szóstego zmysłu, a mimo to regularnie twierdzą, że strzelają jedynie do chorych i słabych zwierząt, co oczywiście w praktyce nie jest prawdą?
• że myśliwi rekreacyjni wyjeżdżają za granicę na polowania trofeowe, z dala od wszelkich przepisów o ochronie gatunków i łowiectwie, a nawet istnieją szwajcarskie biura podróży dla myśliwi rekreacyjni organizujące takie chore przyjemności łowieckie?
• że zdecydowana większość z nich to nie uprawnieni myśliwi zawodowi, lecz osoby uprawiające łowiectwo jako hobby, sport i rozrywkę, co nie jest moralne i w istocie sprzeczne z ustawą o ochronie zwierząt?
• że 99,07% cywilizowanych mieszkańców Szwajcarii nie jest myśliwi rekreacyjni, a więc jedynie 0,3% myśliwi rekreacyjni czerpie przyjemność z tych krwawych zajęć?
• że ci zabójcy dzikich zwierząt nie polują w oparciu o naukowe uzasadnienia?
• że gatunki chronione właściwie nie powinny podlegać prawu łowieckiemu, ponieważ myśliwi rekreacyjni nie radzą sobie z ochroną gatunkową i wciąż dla zabawy zabijają zwierzęta znajdujące się na Czerwonej Liście, takie jak ryś, wilk, zając szarak, kuropatwa, przepiórka itd.?
• że myśliwi rekreacyjni celowo redukują liczebność określonych gatunków, by nie mieć konkurencji dla swojego nienaturalnego zachowania (lis, ryś, wilk, ptaki drapieżne itd.)?
• że dzikie zwierzę umiera, zanim myśliwy rekreacyjny zdąży w ogóle oddać jeden strzał, że temu należy zapobiegać, i że jest to zapewne centralna idea gospodarki łowieckiej oraz planowania polowań?
• że u dzików (i lisów) normalnie tylko przewodząca locha rodzi młode, ale z powodu jej odstrzału wszystkie samice w watasze zaczynają się rozmnażać, i że właśnie dlatego mamy plagę dzików?
• że zwierzęta pastwiskowe – jelenie, sarny itd. – pierwotnie żyły głównie w dzień na polach i łąkach, podobnie jak kozy, owce, krowy itd., a nie w lesie?
• że wilk jest w dłuższej perspektywie niezbędny dla zdrowia dzikich kopytnych, ponieważ na przykład z niewiarygodną precyzją poluje na chore lub słabe zwierzęta, przewyższając w tym znacznie myśliwi rekreacyjni?
• że lisy po bezsensownym polowaniu najczęściej lądują w śmieciach?
• że lisy poluje się dziś głównie po to, by na patelniach myśliwi rekreacyjni znalazło się więcej zajęcy itd.? Że jednak lis w ponad 90% nie żywi się zającami i nigdy nie złapie zdrowego zająca?
• że w obronie zwierząt przeciwko myśliwi rekreacyjni nie można działać wyłącznie łagodnością, festynami ulicznymi, łańcuchami modlitewnymi itd. (na chama trzeba chama)?
• że myśliwi rekreacyjni gwarą myśliwską uprawiają pełne braku szacunku wyszydzanie istot żywych?
• że uznaje się za naganne strzelanie do grubej zwierzyny przy paśniku czy w czasie godów, lecz myśliwy rekreacyjny nie ma żadnych skrupułów, by robić to wobec konkurenta o zdobycz – lisa?
• że w niektórych kantonach myśliwi rekreacyjni polują jedynie z powodu delikatnego mięsa młodego zwierzęcia?
• że myśliwi rekreacyjni strzelają do ciężarnych matek przed ich młodymi lub tylko do młodych zwierząt w okresie wychowu (polowanie dodatkowe)?
• że myśliwi rekreacyjni swoją amunicją zatruwają środowisko, przyrodę, ludzi i zwierzęta?
• że bestialstwo, barbarzyństwo, okrucieństwo, rozlew krwi i bezsensowne cierpienie nie mogą być dobrem kulturowym w cywilizowanym społeczeństwie?
• że myśliwi rekreacyjni zabijają rocznie około 10’000 młodych saren?
• że hobbyści-myśliwi w mroźną zimę przyciągają głodujące zwierzęta pokarmem, tylko po to, by móc je podle i tchórzliwie zastrzelić?
• że hobbyści-myśliwi wpuszczają rozjuszone psy do nor, aby wytrzebić lisy i borsuki (polowanie norowe)?
• że hobbyści-myśliwi wabią spokojne istoty do klatek-pułapek, w których czasem muszą cierpieć przez wiele dni, czekając na swojego zabójcę, lub zapewniają zwierzętom wielogodzinną agonię (polowanie z użyciem pułapek)?
• że hobbyści-myśliwi tchórzliwie mordują lub ranią z zaczajenia spokojne zwierzęta dziko żyjące podczas snu lub wygrzewania się na słońcu, używając wysoce precyzyjnej, nowoczesnej broni?
• że hobbyści-myśliwi wspierają odznaczenia, targi skór, wręczanie nagród za kult trofeów, wystawy trofeów, handel futrami itd.?
• że hobbyści-myśliwi wciskają nieletnim uczniom broń palną do rąk i ćwiczą z nimi zabijanie?
• że hobbyści-myśliwi często dokonują swoich okrutnych czynów w odosobnieniu, co sprzyja znęcaniu się nad zwierzętami?
• że hobbyści-myśliwi wielu dziko żyjącym zwierzętom powodują tylko ciężkie rany, a ofiary często godzinami cierpią w ogromnych mękach i strachu, aż pies naprowadzający na krew je odnajdzie i zostaną zastrzelone?
• że hobbyści-myśliwi (poza wiwisekcją) powodują zwierzętom najwięcej cierpienia i krzywdy, także poprzez sposób zabijania?
• że myśliwska miłość do zwierząt i przyrody nie cieszy się istnieniem ukochanego obiektu, lecz raczej ma na celu posiadanie ukochanej istoty ze skórą i włosem, a osiąga swój szczyt, czyniąc z niej zdobycz poprzez akt zabijania?
• że hobbyści-myśliwi wręcz sprzyjają szkodom zgryzowym poprzez presję łowiecką, w szczególności na drapieżniki, takie jak lis, ryś i wilk?
• że hobbyści-myśliwi otwierają drzwi antyspołecznemu, nieetycznemu i niechrześcijańskiemu zachowaniu na oścież?
• że hobbyści-myśliwi pozbawiają społeczeństwo naturalnych obserwacji zwierząt i interakcji z nimi?
• że nie istnieje większy i skażony amunicją produkt cierpienia niż dziczyzna?
• że w całej Szwajcarii nie ma jednolitych przepisów dotyczących testu wzroku, praktyki strzeleckiej itd. dla hobbystów-myśliwych?
• że nie istnieje żaden psychologiczny test osobowości dla hobbystów-myśliwych?
• że nie istnieje zakaz spożywania alkoholu dla hobbystów-myśliwych, gdy strzelają ze swojej broni do zwierząt?
• że hobbyści-myśliwi wnikają do szkolnych placówek, aby wciskać dzieciom swoje myśliwskie bajki i przemoc?
• że sąd w Bellinzonie niedawno potwierdził, że związki myśliwych wspierają praktycznie wszystko, co jest okrutne, niepotrzebne i bezduszne?
• że związek «JagdSchweiz» kultywuje przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – dokładne przeciwieństwo tego, do czego kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie powinien dążyć.
• że tylko w kantonie Gryzonia każdego roku nakłada się ponad 1’000 zgłoszeń i kar wobec hobbystów-myśliwych?