Gryzonia: co dziesiąty jeleń jest tylko postrzelony

W Gryzonii co dziesiąty jeleń zostaje jedynie postrzelony, zamiast zostać ubity.

Gryzońscy myśliwi rekreacyjni upolowali w latach 2012–2016 łącznie 56’403 jelenie, sarny, kozice i dziki. W 3’836 przypadkach zwierzęta te zostały jednak przez strzelców jedynie postrzelone, informuje program Przegląd telewizji SRF.

Wynika to z danych statystycznych dotyczących tzw. psów tropiących, które upublicznił Michael Eichhoff z Urzędu ds. Łowiectwa i Rybołówstwa kantonu Gryzonia.

Gdy myśliwy rekreacyjny postrzeli sarnę, jelenia, kozicę lub dzika, a zwierzę zdoła uciec, w kantonie Gryzonia jest on prawnie zobowiązany do wezwania psa tropiącego z przewodnikiem w celu dalszego pościgu. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy chodzi o lisa, Borsuk i im podobne. Chodzi o to, by oszczędzić rannym zwierzętom długiego cierpienia. Psy tropiące są specjalnie szkolone, by podążać śladem krwi rannego zwierzęcia. W język myśliwych „Schweiss” oznacza krew, którą traci postrzelone zwierzę. Aby uchronić myśliwego rekreacyjnego przed przytłaczającymi emocjami w obliczu cierpienia zwierzęcia, w ciągu minionych stuleci wykształciła się prymitywna mowa łowiecka.

1’600 zwierząt uciekło z ranami postrzałowymi

W ciągu ostatnich pięciu lat dzięki psom tropiącym udało się odnaleźć martwe lub dobić po pościgu około 2’200 spośród 3’836 zwierząt rannych podczas polowań w Gryzonii. Te znalezione martwe zwierzęta to tylko wierzchołek góry lodowej. Zdecydowanie nie wszystkie martwe dzikie zwierzęta zostają kiedykolwiek odnalezione. Pokazuje to statystyka. Pozostałe około 1’600 zwierząt uciekło z raną postrzałową, żyło dalej lub zdechło.

Co dziesiąty jeleń jedynie postrzelony

Ogólnoszwajcarskiej statystyki dotyczącej poszukiwań rannej zwierzyny nie ma. Gryzonia jest jednym z nielicznych kantonów, które prowadzą rejestr poszukiwań. Według Szwajcarskiej Ochrony Zwierząt STS do pozostałych kantonów należą Appenzell Zewnętrzny, Fryburg, Glarus, Nidwalden, Ticino, Uri i Vaud.

W ramach badania STS „Postrzały muskające i poszukiwania rannej zwierzyny w szwajcarskim łowiectwie” wszystkie kantonalne zarządy łowieckie zapytano o chybione strzały i poszukiwania rannej zwierzyny. Mimo odwołania się do ustawy o jawności administracji zarządy łowieckie dziewięciu kantonów nie udzieliły STS odpowiedzi. Wynik ankiety pokazuje, że niektóre kantony nie mają ani obowiązku zgłaszania poszukiwań, ani wiedzy o ich skuteczności. Nie wiadomo więc, ile zwierząt zostaje w łowiectwie rekreacyjnym faktycznie postrzelonych i ile udaje się dzięki poszukiwaniom wybawić od cierpienia. Problem dobrostanu zwierząt łowiectwa rekreacyjnego staje się tym samym po raz kolejny oczywiste.

Na podstawie śladów, takich jak krew czy odłamki kości, przewodnicy psów stwierdzili podczas poszukiwań, że zwierzęta te zostały postrzelone. W 344 przypadkach rannego jelenia udało się następnie jeszcze dobić przy pomocy psa. Pozostałe 220 poszukiwań zakończyło się niepowodzeniem.

Z uwolnionych od myśliwych rekreacyjnych kanton Genewa wiadomo, że Strażnik przyrody są znacznie lepszymi strzelcami.

Brutalne i szkodzące turystyce polowanie powszechne w Gryzonii spotyka się w ostatnich latach z coraz większą krytyką. Dwie inicjatywy ludowe wciąż czekają na rozstrzygnięcie sądów z powodu mentalności „każdy sobie rzepkę skrobie” osób odpowiedzialnych za łowiectwo.