Alkohol i broń: problem alkoholowy hobby myśliwych
Powody do niepokoju dają zarówno celność myśliwych, spożycie alkoholu, jak i same liczne wypadki łowieckie.
«Woda celownicza»
Stara mądrość mówi: «Nie znaleziono jeszcze myśliwego, któremu nie smakowałyby tytoń, wino i kobiety.»
Problemy z alkoholem i w relacjach oraz fantazje o przemocy to dobrze znany problem w środowisku myśliwych. To żadna tajemnica.
Podczas zbierania podpisów w kantonie Zurych pod kantonalną inicjatywą ludową Strażnicy dzikiej zwierzyny zamiast myśliwych z 2018 roku inicjatorzy wielokrotnie odnotowywali obawy mieszkańców dotyczące spożycia alkoholu przez myśliwych rekreacyjnych podczas polowań w kantonie.
W przeszłości spożycie alkoholu przez myśliwych rekreacyjnych poruszały także Szwajcarska Ochrona Zwierząt (STS), a nawet Berneński Związek Łowiecki. Ten ostatni wezwał swoich myśliwych przed sezonem łowieckim do "umiaru w spożywaniu alkoholu". Powód: rośnie liczba chybionych strzałów, które wymagają poszukiwania postrzeloną zwierzynę.
Zwłaszcza starsi spośród myśliwych rekreacyjnych włóczących się po lesie potrzebują wysokoprocentowej "wody celowniczej" z piersiówki, by mieć pewny palec na spuście (powody: nerwowość, drżenie itp.). W całej Szwajcarii wielu myśliwych rekreacyjnych samych skarży się, że podczas polowań pije się stanowczo za dużo.
Stowarzyszenie Zurychskich Nadzorców Łowieckich pisze np.: … Tylko nieliczni myśliwi regularnie i intensywnie trenują na strzelnicy. …Skąd ci „portkowi loteryjnicy” i „wiercicielki w uszach” mieliby nagle umieć bezpiecznie oddawać strzały i wszystko inne…
W latach 2011–2015 towarzystwa ubezpieczeń wypadkowych zarejestrowały łącznie 1526 osób poszkodowanych w wypadkach łowieckich. Do tego co najmniej kilkanaście ofiar śmiertelnych, i to wyłącznie w szeregach samych myśliwych!
Organy ścigania wielokrotnie doświadczają, że po wypadku łowieckim, naruszeniach prawa itp. myśliwi rekreacyjni trzymają się razem. „Omerta”, jak mówi się o mafii, a „czarne owce” w szeregach myśliwych trudno jest ująć. Policjanci to często również myśliwi rekreacyjni.
Skutkiem spożywania alkoholu podczas polowania jest to, że pijani lub skacowani myśliwi rekreacyjni, mający osłabiony refleks i zdolność percepcji, nie trafiają zwierząt czysto podczas swojego hobby, przez co te muszą niepotrzebnie cierpieć. Dzikie zwierzęta uciekają i konają w męczarniach. Ponadto istnieje także niebezpieczeństwo zranienia osób trzecich lub pomylenia ich ze zwierzyną.
W dniach przygotowań do jesiennego rozpoczęcia sezonu łowieckiego można zaobserwować, jak skrzynkami kupuje się używkę narodową nr 1 i znosi ją do szałasów myśliwskich. To samo można obserwować przez cały rok w odpowiednich knajpach, gdzie myśliwi rekreacyjni drzemią pijani, a potem nierzadko jadą samochodem po alkoholu. Wielu myśliwych ma narastający problem z alkoholem. Pijani myśliwi rekreacyjni regularnie trafiają też do mediów. Wędrowcy i spacerowicze nierzadko natrafiają na kompletnie pijanych myśliwych rekreacyjnych ze wstrętnym odorem alkoholu.
Myśliwi rekreacyjni nierzadko piją już przed polowaniem zbiorowym, czyli nagonką. Albo podczas przerw między nagończykami podaje się alkohol. Podczas polowania z ambony piersiówka z alkoholem jest dla wielu myśliwych rekreacyjnych dobrym towarzyszem. Herbata z rumem lub rum z herbatą, białe wino, piwo itp. powodują również ekscesy podczas polowania. IG Wild beim Wild obserwowała już także myśliwych palących marihuanę podczas polowania. Pijaństwo należy do łowiectwa, podobnie jak znęcanie się nad zwierzętami. To tradycje, których nie da się wyperswadować.
Dostępne jest tu również nagranie filmowe typowego towarzystwa łowieckiego w Szwajcarii, które właściwie przez cały dzień tylko pije.
Najpóźniej po polowaniu, podczas tak zwanego «Schüsseltreiben» (uroczystego posiłku po łowach), alkohol leje się jeszcze bardziej bez hamulców. Dlaczego właściwie? Z jakiego rozsądnego powodu? Gdyby żołnierze zachowywali się tak niestosownie jak myśliwi rekreacyjni na polowaniu, zostaliby zwolnieni ze służby wojskowej w niesławie, prosto do szpitala psychiatrycznego. W policji byłoby tak samo.
Spożycie alkoholu ma też istotny wpływ na przestępczość. Przestępstwa z użyciem przemocy popełnia się głównie pod wpływem alkoholu, co w przypadku łowiectwa pasuje jak ulał. Alkohol działa rozhamowująco i zwiększa skłonność myśliwych rekreacyjnych do ryzyka.
Postulaty IG Wild beim Wild
Granica, od której myśliwy rekreacyjny uchodzi za niewiarygodnego w świetle prawa o broni w kontekście posługiwania się bronią pod wpływem alkoholu, powinna według IG Wild beim Wild bezwzględnie wynosić 0,0 promila alkoholu we krwi zostać wyznaczona tak, jak ma to miejsce w służbie wojskowej czy policyjnej. Kto idzie na polowanie, idzie zabijać. Nikt nie może posługiwać się bronią, a tym bardziej strzelać, będąc pod wpływem alkoholu. Osobie uzależnionej od alkoholu należy niezwłocznie odebrać zezwolenie na polowanie i pozwolenie na broń. Po wypadkach łowieckich należy wprowadzić obowiązkowe testy na obecność alkoholu. Ponadto potrzebne są medyczno-psychologiczne opinie dla myśliwych rekreacyjnych – wzorem Holandii – a także górna granica wieku. Największą grupą wiekową wśród myśliwych rekreacyjnych są zapewne, podobnie jak w Niemcy , osoby w wieku 65+, z osłabieniem związanym z wiekiem, wzroku, koncentracji i refleksu oraz z brakami w wyszkoleniu i treningu.
W Szwajcarii poza kantonem Zurych i od 1.1.2023 Neuchâtel żaden kanton nie zna w prawie łowieckim dopuszczalnej granicy zawartości alkoholu, co jest po prostu żenujące i stanowi nieodpowiedzialną ochronę przyrody i zwierząt.
W innych krajach alkohol na polowaniu jest zakazany. Na przykład Węgry od dawna stosują zarówno w ruchu drogowym, jak i na polowaniu limit 0 promili!
Konsekwencje spożywania alkoholu
Słowo «alkohol» pochodzi od arabskiego «al-kuhl», co oznacza «ducha pożerającego ciało». Ghul to istota występująca w różnych formach mitologicznych i literackich.
Właśnie dlatego wiele napojów alkoholowych nazywa się «spirytusami» (Spirituosen) itp.», ponieważ można zostać opętanym przez inną istotę.
Byty podobne do ghuli przebywają tam, gdzie ludzie regularnie piją alkohol (bary itp.). Gdy ktoś jest bardzo pijany, może się zdarzyć, że czysta dusza opuszcza ciało z powodu zbyt wielkiego dla niej dyskomfortu w odurzonym ciele. Gdy tylko dusza na cienkiej nici opuści ciało, inne, nieżyczliwe byty o niskiej częstotliwości wchodzą do jej pustej powłoki i mogą się tam nawet zablokować. Gdy byty te przejmą ciało, wykorzystują je, by doświadczać wszelkiego rodzaju mrocznych czynów, takich jak przemoc, rozwiązłość seksualna, destrukcyjne zachowania, gwałty i inne.
Dlatego psy myśliwskie nie lubią przebywać w pobliżu pijanych myśliwych rekreacyjnych. Widzą i wyczuwają negatywne wibracje osób odurzonych. Psy mogą w rezultacie reagować lękiem, a czasem również agresją.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W dossier Psychologia łowiectwo rekreacyjne klasyfikujemy badania, motywy i skutki społeczne. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →

