Kantonalna inicjatywa ludowa: Kanton Obwalden

«O profesjonalną ochronę dzikich zwierząt»

Inicjatywa konstytucyjna w formie opracowanego projektu

Na podstawie art. 61 i 62 Konstytucji kantonalnej Obwaldenu z dnia 19 maja 1968 r. oraz ustawy o głosowaniach

Zlozona przez komitet inicjatywy [data zlozenia]

tekście inicjatywy

Niżej podpisane osoby uprawnione do głosowania w kantonie Obwalden składają następującą inicjatywę konstytucyjną:

Konstytucja kantonalna Obwaldenu z dnia 19 maja 1968 r. zostaje uzupełniona o następujący artykuł:

Art. [nowy] Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

1Wykonywanie polowania przez osoby prywatne (łowiectwo na patent, łowiectwo rekreacyjne) jest zabronione na całym terytorium kantonu Obwalden.

2 Ochrona, opieka oraz, w razie konieczności, regulacja populacji dzikich zwierząt należą wyłącznie do wykwalifikowanych specjalistek i specjalistów ds. zarządzania dziką fauną, zatrudnionych przez kanton.

3 Odstrzał dzikich zwierząt jest dopuszczalny jedynie jako środek ostateczny, gdy wszystkie inne odpowiednie środki zapobiegania szkodom lub odwrócenia zagrożenia zostały wyczerpane lub okazały się niewystarczające. Wymaga on uprzedniej zgody Komisji ds. Dzikich Zwierząt.

4 Kanton powołuje niezależną Komisję ds. Dzikich Zwierząt, w skład której wchodzą przedstawicielki i przedstawiciele organizacji ochrony zwierząt i przyrody, nauki oraz właściwych organów. Komisja nadzoruje zarządzanie dziką fauną i podejmuje decyzje w sprawie środków regulacyjnych.

5 Kanton wspiera naturalną regulację populacji dzikich zwierząt, łączenie siedlisk oraz koegzystencję człowieka i dzikiej fauny.

6 Szczegoly reguluje ustawa.

Art. [nowy] Ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

1Kanton rezygnuje z regulacji populacji chronionych gatunków dzikich zwierząt na podstawie art. 7a ustawy federalnej o łowiectwie i ochronie dziko żyjących ssaków i ptaków oraz nie wydaje pozwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt chronionych gatunków na podstawie art. 12 ust. 2 tej ustawy, w szczególności w odniesieniu do wilka, rysia, niedźwiedzia, bobra, wydry, szakala złocistego, orła przedniego, tracza nurogęsia oraz innych gatunków chronionych na mocy prawa federalnego. Zastrzeżenie dotyczy ustępu 3.

2 Stawia na wspieranie koegzystencji człowieka i dzikich zwierząt, pasywne zapobieganie szkodom, ekologiczną rewaloryzację siedlisk oraz naukowe monitorowanie obecności dzikich zwierząt.

3 Zastrzega się możliwość podjęcia działań wobec pojedynczych dzikich zwierząt, które stanowią bezpośrednie i poważne zagrożenie dla ludzi. Działania te należy ograniczyć do minimum i przeprowadzać je przez właściwą jednostkę specjalistyczną kantonu.

4 Kanton aktywnie działa w ramach współpracy międzykantonalnej oraz wobec władz federalnych na rzecz ochrony i zachowania zagrożonych gatunków dzikich zwierząt.

Przepis przejściowy

1 Rada Rządowa wydaje niezbędne przepisy wykonawcze w ciągu dwóch lat od przyjęcia niniejszej zmiany konstytucji.

2 Istniejące patenty łowieckie wygasają z chwilą wejścia w życie przepisów wykonawczych. Już zapłacone opłaty patentowe za trwający sezon łowiecki są zwracane proporcjonalnie.

3 Rada Rządowa zapewnia ciągłość zarządzania dzikimi zwierzętami w okresie przejściowym.

Objaśnienia

1. Sytuacja wyjściowa

W kantonie Obwalden, małym kantonie Szwajcarii Środkowej liczącym około 38 000 mieszkańców na powierzchni 491 km², dzisiejsze łowiectwo rekreacyjne jest systemem, który nie służy ani ochronie gatunków, ani nowoczesnemu zarządzaniu dzikimi zwierzętami. Jest to wykonywanie krwawej rozrywki kosztem istot zdolnych do odczuwania, legitymizowane przez przestarzałe narracje, które nie wytrzymują naukowej weryfikacji. Twierdzenie, że bez łowiectwa rekreacyjnego załamie się równowaga ekologiczna, zostało od ponad 50 lat empirycznie obalone przez model genewski (por. obszerny dossier na temat zakazu polowań w Genewie na wildbeimwild.com).

Łowiectwo rekreacyjne w Obwaldenie jest zorganizowane jako łowiectwo na patent. Osoby prywatne wykupują kantonalny patent i polują bez stałej odpowiedzialności za rewir. Wbrew powszechnie powtarzanemu twierdzeniu, posiadacze patentów nie przejmują odpowiedzialności ekologicznej, lecz działają w ramach kantonalnych planów odstrzału (por. Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Obwalden a także krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Równolegle na poziomie federalnym coraz więcej chronionych gatunków dzikich zwierząt znajduje się pod presją. Wraz z rewizją prawa łowieckiego w grudniu 2022 r. wprowadzono prewencyjną regulację populacji wilka. Od lutego 2025 r. kantony mogą zezwalać na odstrzał pojedynczych bobrów wyrządzających znaczne szkody (art. 9d JSV). Kanton Obwalden jest dotknięty powrotem wilka: wilk z Pilatus zrobił w latach 2023/2024 ogólnokrajowe nagłówki. Ryś jest rodzimym gatunkiem w tym kantonie. Orzeł przedni gniazduje w Alpach Obwaldeńskich. Dolina Engelbergertal i północna strona Pilatus są siedliskami o znaczeniu ekologicznym wykraczającym poza region (por. analiza polityki łowieckiej na wildbeimwild.com, jak i dla polityka dotycząca wilka na wildbeimwild.com).

Kanton Obwalden ma możliwość dania tu wyraźnego sygnału: nie tylko na rzecz profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego, lecz także na rzecz konsekwentnej ochrony zagrożonych gatunków dzikich zwierząt na poziomie kantonalnym.

2. Wzór do naśladowania: kanton Genewa

19 maja 1974 roku dobre 70 procent głosujących w kantonie Genewa opowiedziało się za zniesieniem milicyjnego łowiectwa rekreacyjnego. Przed wprowadzeniem zakazu zwierzyna gruba w kantonie była praktycznie wytępiona: jelenie i dziki zniknęły dziesiątki lat wcześniej, a sarny przetrwały jedynie w liczbie kilkudziesięciu sztuk. Ponad 400 myśliwych rekreacyjnych masowo wypuszczało bażanty, kuropatwy i zające na potrzeby łowiectwa rekreacyjnego.

Doświadczenia od czasu wprowadzenia zakazu łowiectwa rekreacyjnego są jednoznaczne:

Bioróżnorodność znacznie wzrosła. Liczba zimujących ptaków wodnych wzrosła wielokrotnie z kilkuset do około 30 000. Genewa jest dziś domem dla największej populacji zająca szaraka oraz jednej z ostatnich populacji kuropatwy w Szwajcarii.
Populacja saren ustabilizowała się na zdrowym poziomie, przy rocznym specjalnym odstrzale przeprowadzanym przez profesjonalnych strażników przyrody wynoszącym zaledwie od 20 do 36 zwierząt.
Zakaz obowiązuje nieprzerwanie od ponad 50 lat. Genewa nigdy go nie zniosła.
Całkowite koszty profesjonalnego zarządzania dziką zwierzyną w Genewie wynoszą rocznie około 1,2 miliona franków, podzielonych na około 600’000 franków na personel (ok. trzy pełne etaty, rozdzielone na około tuzin urzędników ds. ochrony środowiska), 250’000 franków na prewencję i 350’000 franków na rekompensaty za szkody. Odpowiada to kwocie około 2.40 franka na mieszkańca rocznie.

Długoletni genewski inspektor ds. fauny Gottlieb Dandliker (2001-2025) określił zakaz łowiectwa rekreacyjnego jako finansowo najkorzystniejszą alternatywę dla kantonu. Szczegółowy opis znajduje się w dossier «Genewa a zakaz polowan» na wildbeimwild.com. Efektywność genewskiego modelu widać w bezpośrednim porównaniu: profesjonalny strażnik przyrody w Genewie potrzebuje na sanitarny odstrzał dzika średnio 8 godzin i maksymalnie 2 naboi. Myśliwy rekreacyjny w kantonie Zurych potrzebuje na to 60 do 80 godzin i do 15 naboi. Zagęszczenie zająca szaraka w Genewie wynosi 17,7 osobnika na 100 hektarów (najwyższe w Szwajcarii), podczas gdy w kantonie Zurych zaledwie 1,0 na 100 hektarów (por. Weryfikacja faktów – Rada Rządowa Zurychu).

3. Koncepcja: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego

Inicjatywa nie zastępuje łowiectwa rekreacyjnego próżnią, lecz profesjonalnym zarządzaniem dzikimi zwierzętami według modelu strażnika przyrody. Model ten opiera się na następujących zasadach:

Kompetencja fachowa zamiast rozrywki w czasie wolnym. Profesjonalni zarządcy dzikich zwierząt działają na podstawie naukowej (por. krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Zasada ostatecznego srodka (ultima ratio). Odstrzał jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wyczerpano wszystkie środki nieletalne.

Demokratyczna kontrola sprawowana przez komisję ds. dzikich zwierząt. Niezależna komisja zapobiega temu, by presja polityczna rozmywała zarządzanie dzikimi zwierzętami.

Naturalna samoregulacja jako zasada przewodnia. Doswiadczenia z Genewy, z parkow narodowych oraz z licznych naukowych Badania dowodzi: populacje dzikich zwierząt w większości przypadków regulują się samodzielnie.

4. Dlaczego Obwalden?

Kanton Obwalden nadaje się do wprowadzenia profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt z kilku powodów:

Wilk na Pilatusie.Wilk na Pilatusie trafił w latach 2023/2024 na pierwsze strony gazet w całym kraju i spolaryzował debatę w całej Szwajcarii Centralnej. Pilatus leży na granicy między kantonami Obwalden, Lucerna i Nidwalden. Inicjatywa oferuje odpowiedź zgodną z konstytucją: profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami zamiast politycznie motywowanych odstrzałów (por. polityka dotycząca wilka na wildbeimwild.com).

Dolina Engelbergertal: wyjątkowe siedlisko.Dolina Engelbergertal jest jedną z najbardziej imponujących krajobrazowo dolin Szwajcarii Centralnej i siedliskiem kozicy alpejskiej, kozioroźca, orła przedniego i rysia. Profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami chroniłoby to wyjątkowe siedlisko skuteczniej niż łowiectwo rekreacyjne (por. wildbeimwild.com na temat parków narodowych i obszarów chronionych).

Las ochronny na Brünigu i w Alpach Obwaldeńskich.Obwalden ma wysoki udział lasów ochronnych. Wilk naturalnie reguluje populację sarny i zmniejsza presję zgryzania w lesie ochronnym, co ma znaczenie zarówno ekologiczne, jak i gospodarcze.

500 podpisów.Przy liczbie 38’000 mieszkańców 500 podpisów to około 2,6 procent populacji. Podpisy można zbierać w Sarnen, Kerns, Alpnach, Sachseln i Engelbergu.

kanton turystyczny.Engelberg i Pilatus to destynacje turystyczne o znaczeniu krajowym. Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt i koegzystencja z drapieżnikami to argument na rzecz zrównoważonej turystyki.

Łowiectwo licencyjne = prosta zmiana systemu. Brak umów dzierżawy, brak odszkodowań dla gmin. Istniejące licencje wygasają, a już opłacone opłaty są zwracane proporcjonalnie.

Porównanie wielkości z Genewą.Obwalden, mający 491 km², jest niemal dwa razy większy od Genewy (282 km²). Różnice dotyczą topografii (alpejska vs. płaska) oraz liczby ludności (38’000 vs. 500’000). Jednak rzadsze zaludnienie oznacza mniej stref konfliktowych.

5. O tekście inicjatywy

Ustęp 1: Zakaz łowiectwa rekreacyjnego

Zakaz polowań na podstawie patentu przez osoby prywatne odpowiada modelowi genewskiemu. Kompetencja kantonalna jest bezsporna: art. 3 ust. 1 i 2 prawa łowieckiego. Trzy systemy łowieckie są równoważne. Genewa jest zgodna z prawem federalnym od 1974 roku.

Ustęp 2: Profesjonalne zarządzanie dziką zwierzyną

Zamiast myśliwych rekreacyjnych wszystkie zadania przejmują wykwalifikowani zarządcy dzikiej fauny zatrudnieni w służbie kantonalnej. W Genewie ten system sprawdza się od ponad 50 lat.

Ustęp 3: Odstrzał jako ostateczność

Odstrzał jest wyjątkiem, a nie regułą. Pierwszeństwo mają środki pasywne.

Ustęp 4: Komisja ds. dzikich zwierząt

Niezależna komisja ds. dzikich zwierząt jest wzorowana na modelu genewskim. Zapobiega ona samodzielnemu zatwierdzaniu wyjątków przez Radę Rządu (por. Mity myśliwskie pod lupą faktów).

Ustęp 5: Naturalna regulacja i koegzystencja

Wspieranie koegzystencji w Obwaldenie obejmuje w szczególności ochronę doliny Engelbergertal, zabezpieczenie lasu ochronnego oraz edukację mieszkańców i turystów.

Postanowienia przejściowe

Dwuletni termin daje radzie rządowej wystarczająco dużo czasu. Istniejący Urząd ds. Lasów i Krajobrazu może służyć jako podstawa instytucjonalna.

6. Do artykułu drugiego: ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

Drugi artykuł jest szczególnie istotny dla Obwaldenu. Wilk na Pilatusie pokazał, jak szybko presja polityczna prowadzi do żądań odstrzału. Ryś jest w kantonie gatunkiem rodzimym. Orzeł przedni gniazduje w alpach Obwaldenu. Sformułowanie „w szczególności” chroni również przyszłe gatunki powracające, w szczególności niedźwiedzia (por. polityka dotycząca wilka na wildbeimwild.com).

7. Skutki finansowe: konkretny budżet dla Obwaldenu

Genewski budżet referencyjny

W Genewie całkowite koszty wynoszą rocznie około 1,2 miliona franków: około 600’000 franków na personel, około 250’000 franków na prewencję i około 350’000 franków na odszkodowania za szkody.

Konserwatywna prognoza dla Obwaldenu

Dla Obwaldenu o powierzchni 491 km² i około 38’000 mieszkańców wynika następujące celowo konserwatywne oszacowanie kosztów:

Koszty personalne: 360’000 do 560’000 franków rocznie. Wymagane są 3 do 4 pełnych etatów. Obwalden jest niemal dwukrotnie większy niż Genewa i topograficznie wymagający: dolina Engelberger, północne zbocze Pilatusa, rozległa gospodarka alpejska.

Koszty rzeczowe: 70’000 do 120’000 franków rocznie.

Rekompensaty za szkody: 40’000 do 90’000 franków rocznie.

Inwestycja startowa w ochronę stad: 300’000 do 500’000 franków. Jednorazowa inwestycja w infrastrukturę ochrony stad dla doliny Engelberger i regionu Pilatusa rozłożona na okres od trzech do pięciu lat.

Koszty całkowite: 470’000 do 770’000 franków rocznie (brutto).

Oszczędności i finansowanie zwrotne

Naprzeciw stoją oszczędności: brak egzaminów myśliwskich, brak zarządzania patentami, brak planowania odstrzału, brak nadzoru łowieckiego. Pojedynczy bezsensownie zabity wilk kosztuje społeczeństwo około 35’000 franków. Reprodukcja kompensacyjna (sztucznie podwyższona przez presję łowiecką stopa rozrodczości) wygasa w ciągu kilku lat po zmianie systemu.

Utracone wpływy

Wraz ze zniesieniem łowiectwa rekreacyjnego odpadają opłaty za patenty szacowane na 200’000 do 350’000 franków rocznie. Naprzeciw nich stoją jednak nigdy niezbilansowane koszty zewnętrzne łowiectwa milicyjnego (wypadki z udziałem zwierzyny, szkody od zgryzania wywołane polowaniami w lasach ochronnych, nakłady administracyjne, interwencje policji i sądów), które są wielokrotnie wyższe od tych wpływów. W kantonie Genewa wpływy te odpadają od 1974 roku, bez żadnych problemów finansowych: przed zakazem polowań aktywnych było ponad 400 myśliwych rekreacyjnych, dziś trzy pełne etaty wykonują tę samą pracę lepiej. Odstrzały sanitarne i terapeutyczne wykonywane przez profesjonalnych strażników przyrody to nie to samo, co regulacyjne polowania oparte na myśliwskich opowieściach lub błędnie rozumianym „doświadczaniu natury” przez myśliwych rekreacyjnych. Rachunek pełnych kosztów pokazuje: łowiectwo milicyjne kosztuje podatnika znacznie więcej, niż przynosi (por. „Co łowiectwo rekreacyjne naprawdę kosztuje Szwajcarię” na wildbeimwild.com).

Myśliwi rekreacyjni w polityce głosują przeciwko ochronie przyrody. Lobby łowiectwa rekreacyjnego systematycznie zwalcza kwestie różnorodności biologicznej i ochrony gatunków. W 2024 roku zwalczało inicjatywę na rzecz różnorodności biologicznej (63 procent głosów na nie). W 2020 roku współtworzone przez nie prawo łowieckie zostało odrzucone w głosowaniu (51,9 procent głosów na nie). W 2016 roku tycyński związek myśliwych storpedował park narodowy Parc Adula. W okresie legislacyjnym 2015–2019 myśliwi rekreacyjni w parlamencie w wiekszosci przeciwko kwestiom srodowiskowym. Kto twierdzi, że myśliwi rekreacyjni są obrońcami przyrody, ignoruje ich zachowanie w głosowaniach (por. Tesynski Zwiazek Myśliwych: 30 lat nonsensu oraz Dossier kosztowe).

Czysty wzrost kosztów netto wyniesie prawdopodobnie 250’000 do 500’000 franków rocznie się. W liczbach bezwzględnych koszty są skromne: od 250’000 do 500’000 franków dla kantonu o całkowitym budżecie wynoszącym około 390 milionów franków (rachunek państwowy 2024, EFV). To mniej niż 0,15 procent budżetu kantonalnego (por. Weryfikacja mitow łowieckich na wildbeimwild.com).

8. Zgodnosc z nadrzednym prawem

Pierwszy artykul: zniesienie łowiectwa rekreacyjnego

Zgodne z prawem federalnym. Art. 3 ust. 1 i 2 JSG. Trzy równorzędne systemy łowieckie. Genewa od 1974 roku bez zastrzeżeń.

Drugi artykul: ochrona gatunkow chronionych

Art. 7a JSG umożliwia prewencyjną regulację, ale do niej nie zobowiązuje. To samo dotyczy pozwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt na podstawie art. 12 ust. 2 JSG. Rezygnacja z tego nie narusza ani prawa federalnego, ani Konwencji Berneńskiej.

Jednosc materii

Zachowane, ponieważ wszystkie przepisy odnoszą się do kantonalnego zarządzania dzikimi zwierzętami i ochrony zwierząt żyjących na wolności.

9. Uprzedzenie przewidywalnych zarzutow

«Obwalden jest zbyt mały i zbyt alpejski»

Fakty: Obwalden o powierzchni 491 km² jest niemal dwukrotnie większy od Genewy (282 km²), ale znacznie rzadziej zaludniony. Oznacza to: mniej stref konfliktu. Koszty w wysokości od 250’000 do 500’000 franków są absolutnie skromne. Dolina Engelberger i region Pilatus zasługują na profesjonalną ochronę (por. Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Obwalden).

Krotka formula komunikacyjna: «Obwalden ma 38’000 mieszkańców, Genewa 500’000. Rzadsze zaludnienie, mniej konfliktów. Od 250’000 do 500’000 franków. Skromnie.»

„Wilk na Pilatusie pokazuje, że musimy odstrzeliwać”

Fakty: Wilk na Pilatusie pokazuje coś przeciwnego: pokazuje, jak szybko presja polityczna prowadzi do odruchowych żądań odstrzału. Profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami towarzyszyłoby wilkowi w sposób naukowy i profesjonalnie chroniłoby stada zwierząt gospodarskich. Wilk reguluje populację saren i obniża presję zgryzania w lasach ochronnych.

Krotka formula komunikacyjna: „Wilk na Pilatusie potrzebuje profesjonalnego zarządzania, a nie odruchowych odstrzałów.”

„Koszty są zbyt wysokie dla małego kantonu”

Fakty: Nawet licząc hojnie: od 250’000 do 500’000 franków. Od 0,06 do 0,13 procent budżetu kantonalnego. Ułamek tego, co kanton wydaje na utrzymanie dróg.

Krotka formula komunikacyjna: «Od 250’000 do 500’000 franków. Od 0,06 do 0,13 procent budżetu kantonalnego. Skromnie.»

10. Podsumowanie

Ta inicjatywa daje mieszkańcom Obwaldenu możliwość opowiedzenia się za nowoczesnym, opartym na dowodach zarządzaniem dzikimi zwierzętami oraz kompleksową ochroną zagrożonych gatunków dzikich zwierząt. Pierwszy artykuł nawiązuje do sprawdzonego od ponad 50 lat genewskiego modelu. Drugi artykuł chroni w szczególności wilka na Pilatusie, rysia w dolinie Engelberger oraz orła przedniego w Alpach Obwaldenu. Umiarkowana wielkość, niska gęstość zaludnienia i skromne koszty bezwzględne czynią z Obwaldenu odpowiedni kanton do zmiany systemu.

Komitet inicjatywy «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt»

[Imie 1], [Imie 2], [Imie 3] …

(Członkowie komitetu zgodnie z prawem kantonalnym, zamieszkali w kantonie Obwalden)

Adres kontaktowy: [Adres komitetu]

Zalacznik: Dalsza dokumentacja

Model genewski w szczegolach: wildbeimwild.com/dossiers/genf-und-das-jagdverbot. Kompleksowe przedstawienie genewskiego zarządzania dzikimi zwierzętami od 1974 roku.

Badania naukowe: wildbeimwild.com/studien. Zbiór badań naukowych na temat samoregulacji.

Łowiectwo w Szwajcarii: wildbeimwild.com/jagd-in-der-schweiz. Na bieżąco aktualizowany przegląd.

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie Obwalden: wildbeimwild.com: Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie OW

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego: wildbeimwild.com/category/psychologie-jagd

Parki narodowe i obszary chronione: wildbeimwild.com/tag/schweizerischer-nationalpark

Dzikie zwierzęta na terenach zamieszkanych: wildbeimwild.com/tag/stadtwildtiere

Mity łowieckie: wildbeimwild.com/dossiers/jagdmythen

Kantonalna inicjatywa ludowa Bazylea-Miasto: Tekst wzorcowy inicjatywy w kantonie Bazylea-Miasto

Uwaga dotyczaca procedury

Komitet inicjatywy przedkłada tekst inicjatywy do wstępnej weryfikacji Kancelarii Stanu Kantonu Obwalden przed rozpoczęciem zbiórki podpisów. Do powodzenia inicjatywy wymaganych jest 500 ważnych podpisów. Zasady składania są określone w ustawie o głosowaniach.

Briefing strategiczny dla aktywistek i aktywistów

Inicjatywa ludowa «O profesjonalną ochronę dzikich zwierząt», Kanton Obwalden Wewnętrzny dokument roboczy, stan na marzec 2026

Podsumowanie

Obwalden to kanton Pilatus w tej serii. Wilk na Pilatus w latach 2023/2024 spolaryzował debatę w całej Szwajcarii Centralnej. Dolina Engelbergertal to wyjątkowe siedlisko. 500 podpisów przy 38’000 mieszkańców jest wykonalne. Koszty bezwzględne w wysokości 250’000 do 500’000 franków są skromne. Przystępna powierzchnia (491 km², niemal dwa razy większa niż Genewa) sprawia, że porównanie z Genewą jest namacalne.

1. Dlaczego akurat Obwalden?

Wilk na Pilatusie. Krajowe nagłówki w latach 2023/2024. Paragraf o ochronie gatunków jest bezpośrednią odpowiedzią.

Dolina Engelbergertal. Wyjątkowe siedlisko. Kozica, kozica górska, orzeł przedni, ryś.

500 podpisów przy 38’000 mieszkańców. 2,6 procent. Wykonalne.

Przejrzysta powierzchnia. 491 km² w porównaniu z 282 km² w Genewie. Porównanie jest namacalne.

Łowiectwo licencyjne = prosta zmiana systemu.Brak umów dzierżawy.

Koszty bezwzgledne skromne. 250’000 do 500’000 franków.

2. Lekcje z Zurychu: co robimy inaczej

Pozytywny tytul.«Dla profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt».

Wilk na Pilatus jako temat mobilizujący. Emocjonalny punkt zaczepienia.

Koszty bezwzgledne zamiast kosztów na osobe. 250’000 do 500’000 franków jest bardziej przekonujące niż liczby na mieszkańca.

3. Analiza przeciwników i przygotowane odpowiedzi

Kontrargument 1: «Obwalden jest zbyt mały i zbyt alpejski»

Krotka formula komunikacyjna: «Obwalden ma 38’000 mieszkańców, Genewa 500’000. Mniej zaludniony, mniej konfliktów.»

Kontrargument 2: «Wilk na Pilatus pokazuje, że musimy odstrzeliwać»

Krotka formula komunikacyjna: „Wilk na Pilatusie potrzebuje profesjonalnego zarządzania, a nie odruchowych odstrzałów.”

Kontrargument 3: «Koszty są zbyt wysokie»

Krotka formula komunikacyjna: «Od 250’000 do 500’000 franków. Od 0,06 do 0,13 procent budżetu kantonalnego. Skromnie.»

4. Strategia komunikacyjna: trzy kluczowe przekazy

«Wilk na Pilatus wymaga profesjonalnego zarządzania.» Emocjonalny punkt zaczepienia dla Obwalden.

«Genewa pokazuje to od 50 lat.» Od 1974 roku nigdy nie uchylona.

«Profesjonalnie zamiast rekreacyjnie.» Specjaliści zamiast myśliwych amatorów.

5. Harmonogram i kolejne kroki

Faza	Treść	Ramy czasowe
Utworzenie komitetu i wstępna weryfikacja tekstu	Zaangażować prawniczkę/prawnika; członkowie komitetu zamieszkali w kantonie Obwalden	Miesiąc 1–3
Złożenie do wstępnej weryfikacji	Kancelaria Stanu Obwalden	Miesiąc 3–4
Publikacja i rozpoczęcie zbiórki podpisów	Cel: 650+ podpisów jako bufor	Miesiąc 4
Kontakty z partiami i budowa koalicji	SP, Zieloni; Pro Natura; BirdLife; Engelberg-Tourismus jako partner	Miesiąc 1–10
Złożenie podpisów	Kancelaria Panstwowa, weryfikacja urzedowa	Po zakończeniu zbiórki
Debata w Radzie Kantonu	Zakotwiczenie parlamentarne; praca z mediami	Kolejne miesiące
Kampania przed głosowaniem	Wilk z Pilatus, dolina Engelbergertal, koszty bezwzględne	Przed głosowaniem

6. Materiały kampanijne

Dossier genewskie na wildbeimwild.com jako centralna argumentacja.
Psychologia łowiectwo rekreacyjne w kantonie Obwalden jako materiał uzupełniający.
Lokalne media: Obwaldner Zeitung, Obwaldner Volksfreund, Tele 1.
Infografika: Wilk na Pilatus jako motyw przewodni. Dolina Engelbergertal. Porównanie wielkości OW i GE. Koszty bezwzględne.

7. Dalsze źródła

Ten dokument jest tekstem wzorcowym IG Wild beim Wild. Może być swobodnie wykorzystywany przez aktywistki i aktywistów, organizacje lub komitety inicjatywne oraz dostosowywany do warunków panujących w kantonie Obwalden.

Sprawdzenie faktów: Twierdzenia lobby łowiectwa rekreacyjnego

Broszura “Łowiectwo w Szwajcarii chroni i przynosi korzyści” wydana przez JagdSchweiz czyta się jak folder reklamowy, jednak jej kluczowe twierdzenia nie wytrzymują konfrontacji z faktami. Dziesięć narracji pod lupą, od “zadania państwowego” przez “różnorodność gatunkową” po “80% poparcia”: Dossier: Sprawdzenie faktów broszury JagdSchweiz →