Rada Kantonów zezwala na odstrzał łabędzi

Ochrona łabędzi w Szwajcarii zostanie złagodzona.

Rada Stanów chce regulować ich populacje, zanim pojawią się konflikty.

Rada Stanów domaga się złagodzenia ochrony łabędzi. Dziś, 14.6.2016, przekazała Radzie Federalnej motion zmienioną przez Radę Narodową.

Za nową wersją opowiedziało się 23 senatorów, 14 było przeciw, a jeden wstrzymał się od głosu. Tym samym Rada Federalna zostaje zobowiązana do wpisania łabędzia niemego w federalnym rozporządzeniu łowieckim na listę gatunków, których populacje mogą być regulowane, zanim pojawią się konflikty.

Pierwotnie Rada Stanów chciała zażądać, aby łabędź niemy został zaklasyfikowany jako gatunek zwierzyny łownej. Dla niektórych obszarów miały zostać ustalone limity maksymalne. Radzie Narodowej wydało się to jednak zbyt daleko idące. Zmieniła ona wniosek i postawiła na regulację analogiczną do tej obowiązującej dla Koziorożec odpowiada.

Zanosić łabędzie odchody do Berna

Przeciwko złagodzeniu przepisów wystąpił bezpartyjny senator z Szafuzy Thomas Minder. Dzikie zwierzęta nie są pluszowymi maskotkami, a łabędzie nie są jedynie symbolem wiecznej miłości, stwierdził. Mają jednak prawo do istnienia, «zwłaszcza łabędź ze swoją majestatyczną prezencją».

Nie ma ogólnokrajowego problemu z łabędziami, powiedział Minder. Jeśli w kantonach Nidwalden i Obwalden kilka łabędzi zanieczyszcza pola odchodami, nie trzeba od razu stanowić prawa dla całej Szwajcarii. «Zanoszenie do Berna każdego, nawet ostatniego łabędziego odchodu jest błędem.»

«Burza oburzenia»

Już teraz łabędzie mogą być regulowane za zezwoleniem kantonalnym, zwrócił dalej uwagę Minder. Ponadto istnieją inne metody niż odstrzał, na przykład potrząsanie jajami. Głosowanie za motą wywoła «burzę oburzenia». Przed «buntami» wśród ludności ostrzegał także Werner Luginbühl (BDP/BE).

Minister środowiska Doris Leuthard zgodziła się ze zmienioną motą. Zauważyła jednak, że problemem jest to, gdy zwierzęta postrzegane są już tylko jako sprawcy szkód. Czy chodzi o Wilk, Ryś, Niedźwiedź, Bóbr czy o łabędzia – chodzi o pytanie, jak zorganizować współistnienie.

W Radzie Narodowej SP i Zieloni sprzeciwiali się osłabieniu ochrony. W normalnych warunkach łabędzie nie sprawiają problemów, argumentowali. Głównym problemem jest dokarmianie, które silnie je wabi, zwracało uwagę wielu posłów.

Brak naturalnych wrogów

Motion złożył były nidwaldeński senator z ramienia CVP, Paul Niederberger. Argumentował on, że łabędzie nieme rozmnażały się bez przeszkód z powodu braku naturalnych wrogów i dzięki ochronie prawnej. W Nidwalden populacja wymknęła się spod kontroli. Zwierzęta straciły sympatię, ponieważ zanieczyszczają odchodami łąki i ścieżki spacerowe.

W izbie wyższej podnoszono ponadto, że agresywne zachowanie łabędzi może przestraszyć spacerowiczów, rowerzystów i dzieci. Dochodzi też do konfliktów z rolnikami, ponieważ krowy nie chcą już jeść zanieczyszczonej odchodami trawy lub po jej zjedzeniu chorują.

Łabędź niemy – nazwa pochodzi od czarnego guza nad dziobem – nie jest w Szwajcarii gatunkiem rodzimym. Według Federalnego Urzędu ds. Środowiska został wypuszczony do stawów parkowych w XVII wieku.

Brak zrozumienia ze strony obrońców zwierząt

Alliance Animale Suisse wyraziła oburzenie. Jej zdaniem ten zamysł jest bezsensowny zarówno pod względem etycznym, jak i merytorycznym. Szwajcarska Ochrona Ptaków SVS/Bird Life Schweiz również nie ma dla niego zrozumienia. «Ułatwione ingerencje» w populację łabędzi z powodu lokalnego problemu są zbędne. Umiarkowane działania wobec łabędzi w Nidwalden i Obwalden zostały już zatwierdzone i rozpoczną się wiosną.

Kontrowersja wokół łabędzia niemego nie jest zaskoczeniem dla Szwajcarskiego Ochrona zwierząt (STS): w ostatnich latach wiele gatunków chronionych uznano za «gatunki konfliktowe» – napisał STS w liście do członków komisji Urek. Konfederacja opracowała tymczasem koncepcje dla wilka, rysia, niedźwiedzia i bobra, które przewidują działania wobec tzw. szkodliwych osobników, aż po regulujące ingerencje w populację. Żądanie ułatwionej regulacji łabędzi niemych jest zatem – krytykuje STS – jedynie kolejnym logicznym krokiem w kierunku ograniczenia ochrony możliwie wszystkich gatunków dzikich zwierząt.

W Szwajcarii, w zależności od pory roku, żyje do 5 000 łabędzi, z czego 600 do 700 par gniazduje w kraju; gatunek nie jest uznawany za zagrożony. Mimo to obrończyni zwierząt Fellay uważałaby odstrzał tych zwierząt za „barbarzyński”. To raczej człowiek powinien zmienić swoje zachowanie. „Łabędzi nie wolno już dokarmiać.” To właśnie jest przyczyną tego, że zwierzęta koncentrują się w miejscach dokarmiania i tracą tam również swoją płochliwość wobec człowieka, mówi obrończyni zwierząt Fellay.

Również dla Michaela Schaada ze Stacji Ornitologicznej w Sempach pierwszym krokiem do rozwiązania konfliktu jest zaprzestanie dokarmiania na miejscu. Dzięki temu lokalne skupiska by się rozproszyły. Złagodzenie ochrony łabędzia niemego również on uważa za niepotrzebne. Schaad uważa ponadto za przesadę przedstawianie łabędzia niemego jako zagrożenia dla spacerowiczów, rowerzystów i dzieci, tak jak czyni to Niederberger w swoim wniosku. „Ludzie muszą zachować odpowiedni dystans od łabędzia niemego.” Jak każde dzikie zwierzę, również łabędź niemy broni siebie lub swoich młodych, gdy ktoś zbliży się do niego zbyt blisko.

---

Powiązane dossier i artykuły:

• Dossier: Prawo łowieckie i kontrola
• Dossier: Łowiectwo i ochrona zwierząt
• Dossier: Łowiectwo i bioroznorodnosc
• Dossier: Alternatywy dla łowiectwa rekreacyjnego
• Dossier: Mity łowieckie
• Włącz się