Polowanie na lisy: cztery rządy kantonalne pozostawiają 30 pytań bez odpowiedzi

Cztery rządy kantonalne odrzuciły petycję prawnika Pascala Wolfa w sprawie lisów, nie potwierdzając naukowo swoich kluczowych twierdzeń.

IG Wild beim Wild zwróciła się do wszystkich czterech kantonów z listami otwartymi: łącznie 30 konkretnych pytań, każde z jasno określonym terminem. Do 4 października 2026 roku nie wpłynęła żadna odpowiedź. Dlatego wnioskujemy teraz o wgląd do urzędowych dokumentów, na których opierają się kantony.

Cztery listy, żadnej odpowiedzi

Kanton	Osoba urzędowa	Punkt wyjścia	List otwarty	Pytania	Stan na 4 października
Glarus	Landammann dr Markus Heer	Odrzucenie petycji, 9 czerwca 2026	18 czerwca 2026	7	brak odpowiedzi od 108 dni
Uri	Landesstatthalterin Céline Huber	Odpowiedź na petycję, 24 sierpnia 2026	26 sierpnia 2026	9	brak odpowiedzi od 39 dni
Appenzell Ausserrhoden	Radny rządowy Dölf Biasotto	Odpowiedź dla obywatelki, 4 września 2026	14 września 2026	7	brak odpowiedzi od 20 dni
Solura	Radczyni rządowa Sibylle Jeker	Odrzucenie petycji, 14 września 2026	15 września 2026	7	brak odpowiedzi od 19 dni, termin 29 września upłynął

Same pytania udokumentowaliśmy w listach otwartych. Wszystkie krążą wokół tego samego sedna: jaki mierzalny cel uzasadnia regularne polowanie na lisy i na jakich danych opiera się w tej kwestii kanton?

Dla uczciwości należy odnotować: radca rządowy Dölf Biasotto wcześniej osobiście odpowiedział na czterech i pół stronach, a Uri przynajmniej odpowiedziało na petycję. Milczenie dotyczy dalszych pytań. To właśnie one miały na celu ujawnienie danych, badań i merytorycznych podstaw stojących za twierdzeniami rządów.

Cztery twierdzenia bez ujawnionej podstawy

Każda z czterech odpowiedzi zawiera kluczowe twierdzenie, którego merytorycznej podstawy kantony dotychczas nie ujawniły. Glarus napisał, że nie ma „żadnych wskazówek”, by odstrzał przeczyłzasadzie zrównoważonego rozwoju. Uri wyjaśnił, że polowanie na lisy nie zagraża ani populacji, ani różnorodności gatunkowej. Appenzell Ausserrhoden oparł się na „wieloletnim doświadczeniu”, jednocześnie przyznając, że nie prowadzi żadnych badań naukowych. Solothurn określił wkład polowania na lisy w rozwiązywanie konfliktów jako „niezaprzeczalny” i jako jedyne źródło podał niemerytoryczny dokument stanowiskowy JagdSchweiz, którego sprzeczności już wykazaliśmy.

Kto tak formułuje swoje wypowiedzi, musi liczyć się z pytaniem, na czym one się opierają. Dopóki kantony nie wskażą ani nie udostępnią podstaw tych twierdzeń, pozostają one publicznie niemożliwe do zweryfikowania.

Inne kantony pokazują, że można inaczej

Kanton Zug odpowiedział na tę samą petycję naukowym raportem eksperckim SWILD i wyciągnął z niego konkretne działania; szczegóły znajdują się na naszej stronie kampanii dotyczącej Zug. Bazylea Miasto rozważa obecnie rezygnację z regularnego polowania na lisy. Komisja z Lucerny odpowiedziała na siedem pytań merytorycznych zaleceniem, by złagodzić ton wypowiedzi. Cztery kantony, o których mowa w tym artykule, wybrały trzecią drogę: całkowity brak odpowiedzi.

Kolejny krok: wgląd w akta

Otwarty list nie zobowiązuje rządu do niczego. Prawo do informacji publicznej natomiast daje prawo dostępu do istniejących dokumentów urzędowych, o ile nie stoją temu na przeszkodzie ustawowe wyjątki lub nadrzędne interesy. Nie zobowiązuje ono władz do udzielania odpowiedzi na pytania, ale do udostępnienia swoich dokumentów. Właśnie tam powinno się znaleźć to, na czym opierają się cztery rządy.

IG Wild beim Wild złożyła zatem we wszystkich czterech kantonach wnioski o dostęp do akt. Żądane są między innymi:

• sprawozdania, notatki służbowe i analizy danych, na których opierają się odpowiedzi rządów,
• dane dotyczące zabitych lisów, w podziale na przyczynę ubytku, miesiąc i rodzaj polowania,
• zarejestrowane przypadki konfliktów, szkody łowieckie i stwierdzone choroby u lisów,
• ewentualne wzory lub przykładowe odpowiedzi innych kantonów, Konferencji ds. Lasów, Dzikich Zwierząt i Krajobrazu lub organizacji łowieckich,
• dokumenty dotyczące tego, czy zugski raport SWILD w ogóle został wzięty pod uwagę,
• oraz dokumentów dotyczących tego, jak potraktowano nasze otwarte listy.

O ile nie istnieją odpowiednie dokumenty, prosimy o wyraźne poinformowanie nas o tym. To również byłoby pouczające: kanton, który informuje, że nie dysponuje żadną dokumentacją na poparcie "niepodważalnego" skutku, również udziela w ten sposób odpowiedzi. Termin na odpowiedź na wszystkie cztery wnioski upływa 4 listopada 2026 roku.

Cztery kantony, cztery stany prawne

Zakres prawa do wglądu znacznie różni się w zależności od kantonu.

W Solura dostęp jest zapewniony na podstawie ustawy o informacji i ochronie danych bezwarunkowo i co do zasady bezpłatnie. W przypadku odmowy można złożyć wniosek o mediację do kantonalnego pełnomocnika ds. informacji i ochrony danych.

W Glarus zasada jawności obowiązuje na podstawie IDAG dopiero od 1 stycznia 2023 roku i wyłącznie w odniesieniu do dokumentów powstałych od tej daty. Dokumenty i protokoły z posiedzeń niejawnych, na przykład Rady Rządowej, są wyłączone z dostępu (art. 12 IDAG). Należy je odróżnić od danych i sprawozdań administracji, które istnieją niezależnie od takich posiedzeń.

W Uri na podstawie ustawy o jawności każda osoba ma prawo do wglądu. Ustawa przewiduje wgląd na miejscu; kopie organ dostarcza zgodnie z art. 6 ust. 2 “wyjątkowo i za opłatą”. W przypadku sporu najpierw podejmowana jest próba polubownego rozstrzygnięcia przed kantonalnym organem nadzoru ochrony danych.

W Appenzell Ausserrhoden nadal obowiązuje ustawa o informacji z 1996 roku. Przyznaje ona wgląd wyłącznie w przypadku wykazania uzasadnionego interesu. Co prawda 30 listopada 2025 roku uprawnieni do głosowania przyjęli nową konstytucję kantonalną wprowadzającą zasadę jawności, jak stwierdza Rada Federalna w swoim przesłaniu w sprawie gwarancji. Zgodnie z kantonalnym zbiorem przepisów prawnych dotychczasowa konstytucja obowiązuje jednak jeszcze do 31 grudnia 2026 roku. Dlatego w naszym wniosku szczegółowo uzasadniamy nasz interes.

Doświadczyliśmy już tego, że organy reagują dopiero pod presją prawną. Gmina Spreitenbach tygodniami zwlekała z odpowiedzią na wniosek o informacje i odpowiedziała dopiero wtedy, gdy zapukał do drzwi kantonalny organ nadzoru. Również w przypadku Ambony myśliwskie w dolinie Aare zmusiliśmy organy do działania za pomocą konkretnych wniosków.

Co dalej

Jeśli kantony dostarczą akta, przeanalizujemy je i opublikujemy wyniki. Jeśli kanton poinformuje, że nie istnieją żadne dokumenty, udokumentujemy również i to. Jeśli dostęp zostanie odmówiony, podejmiemy przewidziane kroki: mediację, decyzję administracyjną, a w razie potrzeby odwołanie.

Kto mieszka w jednym z czterech kantonów, może sam działać. Na naszych stronach kampanii dla Appenzell Ausserrhoden, Solura, Uri oraz Glarus znajdują się wzory listów do parlamentów kantonalnych, fakty i dane kontaktowe. Przegląd wszystkich kantonów znajduje się na stronie Koniec z polowaniem na lisy.