Wolf in Europa: politiek en recreatieve jacht tegen soortenbescherming
De wolf is terug in Europa. Na tientallen jaren van strikte bescherming leven er op het continent weer meer dan 20.000 wolven. Wat een succes van de soortenbescherming zou moeten zijn, wordt steeds vaker een speelbal van de politiek: beschermingsstatus verlaagd, afschotquota opgeschroefd, jachtwetten herschreven. Dit dossier bundelt de feiten, plaatst de Europese dimensie in context en laat zien waarom 'meer recreatieve jacht' geen oplossing is.
Wat je hier te wachten staat
- De wolf: ecologische sleutelsoort: Waarom de wolf als toproofdier de verjonging van het bos en de biodiversiteit bevordert en zijn eigen populatiedichtheid reguleert.
- Het Europese rechtskader: Van het Verdrag van Bern en de Habitatrichtlijn tot het downgraden in 2025: hoe de wolf zijn bescherming verliest en waarom dat juridisch twijfelachtig is.
- Zweden 2026: Waarom het Zweedse vonnis tegen de wolvenjacht een signaal is voor heel Europa.
- Zwitserland: proactieve regulering als eufemisme: Wat de afschotcijfers van 2024/25 en 2025/26 laten zien en wat 'proactieve regulering' werkelijk betekent.
- Landenvergelijking: Hoe Duitsland, Frankrijk, Noorwegen, Italië en Spanje met de wolf omgaan.
- Kuddebescherming: wat echt werkt: Waarom elektrische afrasteringen, kuddebeschermingshonden en herders effectiever zijn dan afschot.
- Het Genèvemodel: Hoe wildbeheer zonder recreatieve jacht werkt.
- Wat er zou moeten veranderen: Eisen voor een op bewijs gebaseerde omgang met de wolf in Zwitserland en Europa.
- Argumentenoverzicht: Tien tegenargumenten tegen de bewering dat de wolf bejaagd moet worden.
- Snelkoppelingen: Alle relevante bijdragen, studies en bronnen.
De wolf: ecologische sleutelsoort
De wolf (Canis lupus) is de grootste in het wild levende hondachtige van Europa. Wolven leven in familiegroepen (roedels) en reguleren als toproofdieren de populaties van hoefdieren zoals reeën, herten en everzwijnen. Hun aanwezigheid heeft meetbare positieve effecten op de verjonging van het bos, de waterecologie en de biodiversiteit.
Een gezonde wolvenroedel bestaat doorgaans uit een ouderpaar en de nakomelingen van de afgelopen een à twee jaar. De voortplanting is van nature beperkt: alleen het alfapaar plant zich voort en jonge wolven trekken weg zodra ze geslachtsrijp worden. Wolven reguleren hun populatiedichtheid daarmee grotendeels zelf, afhankelijk van het voedselaanbod en de grootte van het territorium.
In grote delen van Europa was de wolf tot in de 20e eeuw uitgeroeid. Intensieve bejaging, vergiftiging en vernietiging van leefgebied hadden de populaties teruggebracht tot enkele toevluchtsgebieden in Zuid-Europa, op de Balkan en in Scandinavië. Pas dankzij de strenge bescherming vanaf de jaren zeventig en tachtig begon de terugkeer.
Meer hierover: De wolf in Zwitserland: feiten, beleid en de grenzen van de jacht en Dierenportret: de wolf
Het Europese rechtskader
Conventie van Bern (1979)
Het Verdrag inzake het behoud van wilde flora en fauna en hun natuurlijke leefgebieden in Europa verplicht 45 verdragsstaten, waaronder Zwitserland, tot de bescherming van bedreigde soorten. De wolf stond in Bijlage II vermeld als 'strikt beschermde soort'.
Op 3 december 2024 stemde het Permanent Comité van de Raad van Europa in met een voorstel van de EU om de wolf van Bijlage II (strikt beschermd) naar Bijlage III (beschermd) te verplaatsen. De wijziging trad op 7 maart 2025 in werking. Critici zoals het Large Carnivore Initiative for Europe noemden de beslissing 'voorbarig en gebrekkig'. Meer dan 700 wetenschappers uitten in open brieven hun bezorgdheid.
Habitatrichtlijn van de EU (1992)
De Habitatrichtlijn vormt de kern van het Europese natuurbehoud. De wolf stond in Bijlage IV vermeld als strikt te beschermen soort. Op 8 mei 2025 stemde het Europees Parlement met 371 tegen 162 stemmen voor het overplaatsen van de wolf van Bijlage IV naar Bijlage V (Richtlijn 2025/1237). De wijziging trad op 24 juni 2025 in werking. De lidstaten hebben tot begin 2027 de tijd om de wijziging in nationaal recht om te zetten.
Doorslaggevend: meerdere EU-landen hebben aangekondigd de strenge bescherming te handhaven. België, Tsjechië, Hongarije, Nederland, Polen en Portugal willen de wolf blijven strikt beschermen. Tegelijkertijd loopt er een klacht van vijf organisaties bij het Europese Hof van Justitie (HvJ-EU), waarin een gebrek aan wetenschappelijke nauwkeurigheid en een schending van de procedureregels van de EU wordt aangevoerd.
Waarom de verlaging van de beschermingsstatus aanvechtbaar is
Het besluit werd via een spoedprocedure genomen, waarbij de bevoegde milieucommissie van het EU-Parlement werd omzeild. De wolven in Europa vormen geen eenduidige populatie. In zes van de zeven biogeografische regio's van de EU verkeren de wolvenpopulaties volgens officiële beoordelingen nog steeds in een ongunstige staat van instandhouding. Het Hof van Justitie van de EU heeft herhaaldelijk benadrukt dat beschermde soorten ook na het bereiken van een gunstige staat van instandhouding “tegen elke verslechtering beschermd moeten worden”.
De versoepeling van de beschermingsstatus wordt door natuurbeschermingsorganisaties, wetenschappers en juristen unaniem beoordeeld als politiek gemotiveerd, aangedreven door de landbouwlobby en conservatieve partijen. Dat Commissievoorzitter Ursula von der Leyen de stemming een “belangrijk bericht voor plattelandsgemeenschappen” noemde en dat haar eigen pony in 2022 door een wolf werd gedood, versterkt de indruk van een besluit dat door belangen is ingegeven.
Meer hierover: Strijd om de wolf: waarom de verlaging van de beschermingsstatus juridisch en wetenschappelijk twijfelachtig is en Europese initiatieven
Zweden 2026: hoe rechtbanken de wolf beschermen
Zweden gold lange tijd als voorbeeld van “robuust wolvenbeheer” en werd door de Zwitserse lobby van de recreatieve jacht regelmatig als referentie aangehaald. In de winter van 2025/2026 zou de licentiejacht op 48 wolven in vijf provincies van start gaan.
Maar rechtbanken stopten de recreatieve jacht: de bestuursrechtbank in Luleå verbood de licentiejacht in december 2025. Het hof van beroep in Sundsvall bevestigde het vonnis en wees alle vijf beroepen van de provinciebesturen af. De motivering was ondubbelzinnig: de autoriteiten konden niet aantonen dat de afschot de gunstige staat van instandhouding van de wolvenpopulatie niet in gevaar brengt.
In de kern ging het om de vraag of de door de regering politiek verlaagde referentiewaarde van 170 wolven (voorheen 300) als ondergrens wetenschappelijk houdbaar is. De rechtbanken beantwoordden die vraag ontkennend. Ook de Europese Commissie had deze stap bekritiseerd als wetenschappelijk onhoudbaar.
Het Zweedse vonnis laat zien: soortenbeschermingsrecht is geen stemmingsbarometer, maar bindend recht dat wetenschappelijk deugdelijke gegevens vereist. Wie de wolf wil bejagen, moet meer leveren dan politieke slogans en de klachten van de weidedierenlobby. Het vonnis is een signaal aan heel Europa, ook aan Zwitserland, waar vergelijkbare strategieën met politiek vastgelegde populatiedoelen worden nagestreefd.
Meer hierover: Wolvenjacht 2026 gestopt: hoe rechtbanken de wolf beter beschermen dan de politiek en Zweden stopt met wolvenafschot in 2026: signaal aan Zwitserland
Zwitserland: proactieve regulering als eufemisme
Zwitserland is geen EU-lid, maar heeft wel het Verdrag van Bern geratificeerd. Sinds december 2023 staat de herziene jachtwet de zogenaamde «proactieve regulering» van wolvenroedels toe, dat wil zeggen afschot voordat een wolf schade heeft aangericht. De volledige jachtverordening (JSV) trad op 1 februari 2025 in werking.
De balans is ontnuchterend: in de reguleringsperiode 2024/25 keurde het BAFU het afschot van ongeveer 125 wolven goed, waarvan er 92 preventief werden gedood. In de periode 2025/26 keurde het BAFU 30 reguleringen goed, waaronder 8 volledige roedelverwijderingen; 77 wolven werden gedood, 76 preventief en één reactief (BAFU-rapport van 18 mei 2026). Toch telde KORA in het monitoringjaar 2025/26 43 roedels en 350 aangetoonde wolven. In de lopende periode 2026/27 heeft het BAFU tot begin oktober al 39 toestemmingen voor 37 roedels in zeven kantons verleend; de uitgevoerde afschoten worden bijgehouden door de teller Wolvenafschot Zwitserland 2026/27 doorlopend bij.
Kanton Wallis
Het kanton Wallis is uitgegroeid tot de koploper van het Zwitserse afschotbeleid. Van 1 september 2025 tot en met 31 januari 2026 werden 24 wolven gedood in het kader van de proactieve regulering. Drie roedels (Chablais, Salentin, Simplon) waren vrijgegeven voor volledige verwijdering, bij drie andere roedels werd tweederde van de jonge dieren doodgeschoten. Samen met de drie reactieve afschoten van individuele dieren in de zomer van 2025 komt het totaal op 27 wolven in één enkel seizoen. In het kanton werden in 2025 in totaal 75 wolven geïdentificeerd, waarvan 57 nieuwe individuen (balans van de Dienststelle für Jagd, Fischerei und Wildtiere van februari 2026). Voor de periode 2026/27 heeft het Wallis tot half oktober 2026 zes aanvragen ingediend, waaronder vier voor de volledige verwijdering van de roedels Augstbord, Nanz, Réchy-Anniviers en Arolla-Ferpècle.
Meer hierover: Walliser wolvenbalans 2025/2026: Cijfers van een bloedbad en Dossier: Walliser wolvenbalans
kanton Graubünden
Graubünden liet in de reguleringsperiode 2025/26 in totaal 35 wolven afschieten; voor de periode 2026/27 plant het kanton ongeveer 61 afschoten. Natuurbeschermingsorganisaties (WWF, Pro Natura) hebben bezwaar ingediend tegen de afschotbesluiten. De kern van de juridische argumentatie: de wet vereist het bewijs dat er sprake is van grote schade of dat mensen in gevaar zijn. Het afschieten van hele roedels mag alleen als laatste redmiddel worden ingezet, en lokale wolvenpopulaties mogen niet in gevaar worden gebracht.
De kosten van het afschotbeleid
Alleen al in Wallis slokte het wolvenbeheer in 2025 volgens de kantonale balans 13.390 arbeidsuren op (2024: 16.400), en in het kader van de programmaovereenkomst 2025 tot 2028 werden 3,2 extra voltijdbanen gecreëerd. Volgens een schatting van Wild beim Wild (volledige kosten van 60 tot 80 frank per uur) komt dat neer op 0,8 tot ruim 1 miljoen frank belastinggeld per jaar, ongeveer 35.000 frank per gedode wolf. Ter vergelijking: de vergoeding voor gedode landbouwhuisdieren bedroeg in Wallis in 2025 ruim 170.000 frank (2024: 227.000 frank), een fractie van de kosten van het afschotapparaat.
Meer hierover: Bloedbad onder de wolvenpopulatie in Graubünden en Jachtwetten en controle: waarom zelftoezicht niet volstaat
Duitsland: wolf moet onder het jachtrecht komen
Duitsland heeft de Europese Commissie in oktober 2025 de 'gunstige staat van instandhouding' van de wolf in de Atlantische en continentale regio gemeld. Met 219 roedels, 43 paren en 14 gevestigde solitaire dieren (monitoringjaar 2024/25, DBBW) en een geschatte minimumpopulatie van ongeveer 2.000 wolven is Duitsland een van de wolfrijkste landen van Europa. Het aantal aanvallen op landbouwhuisdieren daalde in 2024 ondanks de groeiende populatie met ongeveer een kwart.
Op 17 december 2025 keurde het federale kabinet een wetsontwerp goed om de wolf op te nemen in de federale jachtwet. Begin maart 2026 nam de Bondsdag de wet aan met de stemmen van CDU/CSU, AfD en SPD, na een debat van een half uur; op 27 maart 2026 stemde de Bondsraad in. De wet voorziet in regionaal populatiebeheer: in regio's met een gunstige staat van instandhouding geldt een jachtseizoen van 1 juli tot 31 oktober, midden in de periode waarin de welpen worden grootgebracht. Wolven die kuddebeschermingsmaatregelen overwinnen, mogen 'rechtszeker worden onttrokken', en in alpiene gebieden waar kuddebescherming als 'onredelijk' geldt, ook zonder voorafgaande beschermingsmaatregelen.
Natuurbeschermingsorganisaties reageerden met scherpe kritiek: BUND wees het ontwerp af als 'te agressief en bedreigend voor de populatie', WWF sprak van een verzwakking van de soortenbescherming en NABU verzamelde 92.000 handtekeningen ertegen. De Deutsche Juristische Gesellschaft für Tierschutzrecht spreekt van een wet die 'de wettelijke situatie tot en met de staatsdoelstelling dierenwelzijn negeert'. De verenigbaarheid met het EU-recht is onduidelijk, met name voor regio's met een ongunstige staat van instandhouding.
Tegelijkertijd drijven de deelstaten eigen regelingen door: Beieren nam op 19 maart 2026 een deelstatelijke jachtwet aan die de wolf opneemt en afschot op basis van quota voorziet; Brandenburg en Saksen-Anhalt hadden eerder al eigen ontwerpen voorgelegd, Nedersaksen, Mecklenburg-Voor-Pommeren en Sleeswijk-Holstein werken aan beheerplannen. De Deutsche Jagdverband eist dat tot 40 procent van de jonge wolven van een jaargang wordt doodgeschoten.
Meer hierover: Duitsland maakt van de wolf bejaagbaar wild, Hoe Berlijn en Bern de wolf vrijgeven voor afschot en Duitsland verklaart de wolf «gunstig»
Frankrijk: hoge afschotquota ondanks stabiele populatie
Frankrijk voert al jaren een agressief onttrekkingsbeleid via zogenaamde «tirs dérogatoires» (uitzonderingsafschot). Het nationale wolvenplan 2024 tot 2029 voorziet in een jaarlijkse onttrekkingsquote van 19 procent van de geschatte populatie. Voor 2025 betekent dat het afschot van 192 wolven bij een geschatte populatie van circa 1.013 dieren. In 2024 werden volgens de officiële statistieken 194 wolven gedood via uitzonderingsafschot.
Opmerkelijk: ondanks deze hoge afschotaantallen nam het aantal wolvenaanvallen op landbouwhuisdieren in 2024 ten opzichte van het voorgaande jaar toe met 4,6 procent, het aantal gedode dieren met 10,6 procent. Het Franse model bewijst daarmee empirisch wat natuurbeschermers al jaren benadrukken: massaal afschot lost het probleem van het samenleven niet op, maar destabiliseert roedelstructuren en kan het probleem van de predatie juist verergeren.
Meer hierover: Jachtmythes: 12 beweringen die je kritisch moet bekijken en Waarom recreatieve jacht als populatiebeheer faalt
Andere Europese ontwikkelingen
Noorwegen: De instantie voor de vervolging van economische en milieudelicten Økokrim had tien mannen aangeklaagd wegens illegale wolvenjacht. Op 10 september 2026 veroordeelde de rechtbank van Romerike og Glåmdal alle tien tot onvoorwaardelijke gevangenisstraffen, de twee schutters tot 18 en 17 maanden met een levenslang jachtverbod, drie van hen bovendien wegens poging tot het doden van een lynx (300 frank voor een wolvin). De zaken laten zien hoe ver de minachting voor beschermingsrechten reikt in kringen van de recreatieve jacht, en hoe een rechtsstaat daarop kan antwoorden.
Baltische staten: Letland en Estland hanteren reguliere quota voor de wolvenjacht met afschotaantallen in de honderden per jaar, ingebed in een lange jachtculturele traditie.
Italië: De wolf is in Italië strikt beschermd. De populatieschatting ligt op circa 3.300 dieren. Ondanks toenemende politieke eisen voor afschot is er tot nu toe geen reguliere bejaging.
Spanje: Sinds 2021 is de wolf landelijk beschermd. Het besluit leidde tot hevige conflicten met Noord-Spaanse veehouders, die de wolf van oudsher als bejaagbare soort beschouwden.
Meer hierover: Hoe het jachtbeleid in Scandinavië escaleert
Kuddebescherming: wat echt werkt
De meest effectieve maatregel tegen aanvallen op landbouwhuisdieren is niet het afschieten van wolven, maar consequente bescherming van de kuddes. Dat blijkt uit ervaringen in het hele Europese wolvenbeleid.
Functionerende kuddebeschermingsconcepten omvatten robuuste elektrische afrasteringen van minstens 90 cm hoog en met een afsluiting aan de grond, kuddebeschermingshonden (Maremmano, Pyreneese berghond of Kangal) die in de kudde opgroeien en deze zelfstandig verdedigen, nachtkralen voor bijzonder kwetsbare perioden, herders en een aangepast weidebeheer in hoogrisicogebieden, en vergoedingssystemen die snel en zonder bureaucratie werken.
Het voorbeeld van de IG Herdenschutz plus Hund in Saksen-Anhalt laat zien wat mogelijk is: weidehouders met 25.000 dieren hebben al jaren geen enkele wolvenaanval meer gehad, dankzij consequente kuddebescherming. In Zwitserland bevestigt een AGRIDEA-studie dat kuddebescherming met honden goed werkt (Volgens een AGRIDEA-studie werkt kuddebescherming met honden goed). In Wallis daalde het aantal gedode landbouwhuisdieren van 401 (2023) via 341 (2024) naar 318 (2025), wat het kanton mede toeschrijft aan de beschermingsmaatregelen.
De kosten van kuddebescherming liggen op de lange termijn aanzienlijk lager dan die van het afschietbeleid. Duitsland investeerde in 2024 circa 23,4 miljoen euro in kuddebeschermingsmaatregelen. Dat klinkt veel, maar daar staat een populatie van meer dan 200 wolvenroedels tegenover, en het beschermt de getroffen bedrijven duurzaam, anders dan afschot, dat noch territoria vrijhoudt noch aanvallen voorkomt.
Meer hierover: Kuddebescherming in Zwitserland: wat werkt, wat mislukt, Alternatieven voor de recreatieve jacht: wat echt helpt zonder dieren te doden en Jacht en biodiversiteit: beschermt jacht de natuur echt?
Het Genèvemodel: beheer van wilde dieren zonder recreatieve jacht
Het kanton Genève schafte in 1974 via een volksstemming de recreatieve jacht af en verving die door professioneel staatsbeheer van wilde dieren. Het model laat al meer dan 50 jaar zien dat populaties van wilde dieren ook zonder recreatieve jacht kunnen worden gereguleerd. Professionele wildbeheerders voeren zo nodig gerichte ingrepen uit op wetenschappelijke grondslag: transparant, gecontroleerd en vrij van de eigenbelangen van de lobby van de recreatieve jacht.
Meer hierover: Afschaffing van de recreatieve jacht en Dossier: Genève en het jachtverbod
Wat er zou moeten veranderen
- Moratorium op proactief afschot van wolven: Zwitserland schort de proactieve regulering op totdat een onafhankelijke, wetenschappelijke evaluatie van de afschotperioden 2023/24 tot en met 2025/26 beschikbaar is. Afschot zonder aangetoonde schade is in strijd met het proportionaliteitsbeginsel. Voorbeeldmotie: Moratorium op proactief afschot van wolven
- Kuddebeschermingsplicht vóór afschotvergunning: Er wordt geen wolf afgeschoten zolang de betrokken bedrijven niet aantoonbaar alle redelijkerwijs te verwachten kuddebeschermingsmaatregelen hebben getroffen. De bewijslast ligt bij de aanvrager, niet bij de wolf. Modelmotie: Kuddebescherming vóór wolvenafschot
- Onafhankelijke wetenschappelijke beoordeling van de populatie: Het vaststellen van populatiedoelen en afschotquota wordt overgedragen aan een onafhankelijke deskundigencommissie die niet bezet is door verenigingen voor recreatieve jacht of kantonale jagers. Politiek vastgestelde referentiewaarden zoals in Zweden (170 in plaats van 300) mogen geen plaats krijgen in Zwitserse beheerplannen.
- Volledige kostentransparantie van het afschotbeleid: De federale overheid publiceert jaarlijks de totale kosten van het wolvenbeheer per kanton, inclusief personeelskosten, gewerkte uren, helikoptervluchten en juridische procedures, afgezet tegen de daadwerkelijke vergoedingen voor gedode landbouwdieren.
- Geen uitbreiding van de recreatieve jacht op de wolf: Wolvenafschot wordt uitsluitend uitgevoerd door professionele wildbeheerders, niet door recreatieve jagers. Het delegeren van afschotten aan vergunning- of reviersjagers wordt beëindigd.
- Handhaving van de strikte bescherming op federaal niveau: Zwitserland benut de ruimte die de Conventie van Bern en de nationale wetgeving bieden om de wolf op het hoogst mogelijke beschermingsniveau te houden, ongeacht de versoepeling op Europees niveau.
- Investeringsoffensief kuddebescherming: De federale overheid verdubbelt de middelen voor kuddebeschermingsmaatregelen en maakt het gebruik daarvan tot voorwaarde voor elke vergoeding bij verlies van landbouwdieren.
Argumentarium: waarom 'meer recreatieve jacht' geen oplossing is
“De wolvenpopulatie moet worden gereguleerd”
Wolven reguleren als toproofdieren hun populatiedichtheid zelf. De roedelgrootte en de voortplantingssnelheid passen zich aan het voedselaanbod en het beschikbare territorium aan. Een politiek vastgesteld 'streefgetal' heeft geen ecologische basis, maar dient het draagvlakbeleid richting de lobby van de recreatieve jacht en de landbouwlobby.
“De gunstige staat van instandhouding is bereikt, dus er mag gejaagd worden”
De melding van een 'gunstige staat van instandhouding' is in verschillende landen politiek omstreden en wetenschappelijk aangevochten. Het Hof van Justitie van de EU heeft verduidelijkt dat ook bij een gunstige staat van instandhouding elke verslechtering moet worden voorkomen. Een gunstige status is geen vrijbrief voor jacht op grote schaal, maar verplicht juist tot het behoud van die toestand.
“Afschot vermindert het aantal gedode landbouwdieren”
Frankrijk bewijst het tegendeel: ondanks 194 afgeschoten wolven in 2024 nam het aantal gedode landbouwdieren toe. Wetenschappelijke studies tonen aan dat het doden van roedelleden de sociale structuur vernietigt en solitaire dieren voortbrengt, die vaker op landbouwdieren uitwijken dan intacte roedels. Aantoonbaar is kuddebescherming effectiever dan afschot.
«Recreatieve jagers leveren een belangrijke bijdrage aan het wolvenbeheer»
Recreatieve jagers handelen uit eigenbelang (vermindering van voedselconcurrentie), niet uit ecologische verantwoordelijkheid. Professionele wildbeheerders en veterinaire autoriteiten zijn beter geschikt voor een wetenschappelijk onderbouwd beheer van wilde dieren. In Wallis werden 19 van de 24 proactieve afschoten uitgevoerd door beroepswildbeheerders; de recreatieve jagers verzorgden slechts vijf afschoten als ondersteuning.
«De wolf vormt een gevaar voor mensen»
De afgelopen 50 jaar is er in West-Europa geen enkele dodelijke wolvenaanval op mensen geweest. Studies tonen aan dat wolven een diepgewortelde angst voor mensen hebben. Het risico om door een hond, een koe of een blikseminslag gedood te worden, is vele malen groter dan door een wolf.
Meer hierover: De grote boze wolf is bang voor jou
«De plattelandsbevolking lijdt onder de wolf»
De plattelandsbevolking lijdt onder de structurele veranderingen in de landbouw, onder dalende inkomens en onder gebrek aan politieke steun. De wolf wordt gebruikt als zondebok voor grotere maatschappelijke problemen. De werkelijke schade door wolvenaanvallen is slechts een fractie van de kosten die ontstaan door ongelukken bij de recreatieve jacht, wildschade in de bosbouw of verliezen door weersomstandigheden en ziekten.
«Het Zweedse model laat zien dat wolvenjacht werkt»
Het Zweedse model is mislukt. Rechtbanken hebben de wolvenjacht in 2026 stopgezet, omdat de autoriteiten de gunstige staat van instandhouding niet konden aantonen. De politiek verlaagde streefwaarde van 170 wolven werd door de Europese Commissie bekritiseerd als wetenschappelijk onhoudbaar. Wie Zweden als voorbeeld aanhaalt, moet ook de juridische nederlagen onder ogen zien.
«Wolven horen onder de jachtwet te vallen»
De opname in de jachtwet is geen vakinhoudelijke noodzaak, maar een politieke concessie aan de lobby van de recreatieve jacht. Zij verlaagt de juridische drempel voor afschot, creëert jachtseizoenen en draagt het beheer over aan recreatieve jagers, die noch onafhankelijk noch wetenschappelijk gekwalificeerd zijn. De Deutsche Juristische Gesellschaft für Tierschutzrecht spreekt in de context van de Duitse wet van een schending van het staatsdoel dierenwelzijn.
«Illegaal afschot laat zien dat de frustratie te groot is»
Illegaal afschot is een misdrijf en geen legitieme uiting van de volkswil. Het toont niet aan dat de bescherming te streng is, maar dat strafvervolging en preventie te zwak zijn. In Noorwegen werden tien mannen wegens illegale wolvenjacht veroordeeld tot gevangenisstraffen. In kringen van recreatieve jagers gaat de uitspraak «schieten, scheppen, zwijgen» rond als een genormaliseerde houding ten opzichte van beschermde soorten.
«Coëxistentie is een illusie»
Coëxistentie is geen toestand, maar een proces. Het vereist investeringen in kuddebescherming, advies, schadevergoeding en voorlichting. In regio's die deze investeringen doen, werkt het samenleven. Waar de politiek in plaats daarvan inzet op afschot, blijft coëxistentie inderdaad een illusie, maar niet vanwege de wolf, maar door het ontbreken van politieke wil.
Snelkoppelingen
Bijdragen op Wild beim Wild:
- Strijd om de wolf: waarom de verlaging van de beschermingsstatus juridisch en wetenschappelijk twijfelachtig is
- Wolvenjacht 2026 gestopt: hoe rechtbanken de wolf beter beschermen dan de politiek
- Zweden stopt met wolvenafschot in 2026: signaal aan Zwitserland
- Walliser wolvenbalans 2025/2026: Cijfers van een bloedbad
- Duitsland verklaart de wolf «gunstig»
- Duitsland maakt van de wolf bejaagbaar wild
- Een jaar na de afwaardering: de wolf verliest zijn bescherming
- Wolvenafschotten Zwitserland 2026/27: de teller per kanton en roedel
- Hoeveel wolven zijn er in Zwitserland?
- Hoe het jachtbeleid in Scandinavië escaleert
- De grote boze wolf is bang voor jou
- Jachtbeheer St. Gallen: wolvenbeheer zonder wetenschap
- Bloedbad onder de wolvenpopulatie in Graubünden
- Dierenportret: de wolf
- Jacht in de feitencheck
Gerelateerde dossiers:
- Goudjakhals in Zwitserland: natuurlijke immigrant onder politieke druk
- De otter in Zwitserland: Uitgeroeid, teruggekeerd en politiek bedreigd
- Bruine beer in Zwitserland: teruggekeerd en nog altijd ongewenst
- Wilde kat in Zwitserland: terug, maar bedreigd
- Lynx Zwitserland: sleutelsoort en politiek twistpunt
- Vos Zwitserland: meest bejaagde predator zonder lobby
- Wolf: Ecologische functie en politieke realiteit
- Wolf in Europa: politiek en recreatieve jacht tegen soortenbescherming
- Wolf in Zwitserland: feiten, afschot en politiek
- Walliser wolvenbalans: cijfers van een bloedbad
- Vossenjacht zonder feiten: Hoe JagdSchweiz problemen verzint
- Kuddebescherming Zwitserland: wat werkt en wat mislukt
- Recreatieve jagers reguleren, geen roofdieren
- Zelfregulatie van wildpopulaties: wetenschappelijk bewijs uit Genève, Nationaal Park en internationale vergelijking
Onze aanspraak
De wolf hoort bij Europa. Zijn terugkeer is een succes van de soortbescherming dat nu systematisch wordt ondermijnd. Dit dossier documenteert hoe politiek, landbouwlobby en verenigingen voor recreatieve jacht de bescherming van de wolf uithollen, en waarom het antwoord niet «meer afschot» luidt, maar betere kuddebescherming, onafhankelijke wetenschap en een rechtsstaat die zijn eigen beschermingsbeloften nakomt. Het dossier wordt voortdurend bijgewerkt wanneer nieuwe ontwikkelingen daarom vragen.
Meer over recreatieve jacht: in ons Dossier over de jacht in Zwitserland bundelen wij factchecks, analyses en achtergrondrapportages.
