Jachtbeheer St. Gallen: wolvenbeheer zonder wetenschap
Het kanton St. Gallen zoekt een persoon voor de functie «wildbeheerder met specialisatie wolf». Op het eerste gezicht klinkt dit als moderne wildbiologie, monitoring en een zakelijke omgang met het conflict rond de wolf. Wie de vacature nader bekijkt, merkt al snel: het gaat niet om een wetenschappelijke vakfunctie, maar om een klassieke jacht- en handhavingsfunctie met een wolvenlabel.
Vereist zijn een voltooide beroepsopleiding EFZ, plus een jachtbevoegdheidsexamen en jachtpraktijk.
Gewenst zijn ervaring in jacht, wildbeheer en recht. Een opleiding biologie of ecologie wordt niet eens genoemd, evenmin als wetenschappelijk werken, statistiek of publicatieactiviteit.
Kortom: wie de wolf in het kanton St. Gallen wil «beheren», heeft vooral jachtverdiensten nodig, geen academische vakkennis over roofdieren.
Tegelijkertijd behoren onder meer de volgende taken tot het takenpakket:
- Beoordeling van wolvenaanvallen op vee
- Leiding van de kantonale wolvenmonitoring in overleg met naburige kantons en het buitenland
- Planning en uitvoering van zogenaamde reguleringsacties samen met wildbeheerders en jachtgezelschappen
Monitoring, beoordeling van aanvallen, internationale samenwerking — dat zijn precies de gebieden waarin wetenschappelijke competentie essentieel zou zijn. Toch volstaat volgens de vacature een basisopleiding EFZ en wat «goede vakkennis in wildbiologie, jacht en natuurbescherming».
Een administratie met een voorgeschiedenis
De vacature komt niet uit het niets. De jachtadministratie van St. Gallen, onder leiding van Dominik Thiel, stond de afgelopen jaren herhaaldelijk in de kritiek.
Dit werd bijzonder duidelijk bij de zogenaamde studiereis naar Rusland. Het hoofd van het bureau voor jacht en onzin reisde in februari 2024 samen met een wildbeheerder tijdens werktijd naar Rusland om de «lappjacht» op wolven te «bestuderen». Tijdens deze meerdaagse wolvenjacht werden vier wolven gedood. Politieke interpellaties en brede kritiek waren het gevolg.
Deze voorgeschiedenis laat zien dat de problemen structureel zijn. Het gaat niet om afzonderlijke foute beslissingen, maar om een jachtadministratie die opereert ten koste van de belastingbetaler en de eigen geloofwaardigheid.
Dossier jachtadministratie St. Gallen
De nieuwe functie met «Speciale rol wolf» past in een heel dossier van twijfelachtige beslissingen en schandalen, dat door Wild beim Wild is gedocumenteerd. Daartoe behoren onder andere:
Dossier jachtbestuur Sankt Gallen:
- Dominik Thiel: Wolvenjager op staatskosten – een afdelingshoofd als veiligheidsrisico voor de wildbescherming
- Psychologie van de jacht in het kanton Sankt Gallen
- Jachttijd tot oudejaarsavond: afschotdruk in plaats van wildbeheer
- Patentjacht als oplossing tegen edelhertconflicten?
- Jachtbestuur Sankt Gallen: wolvenbeheer zonder wetenschap en zonder geloofwaardigheid
- De vergunning voor het afschieten van een wolf in het kanton Sankt Gallen was onrechtmatig
- Volksverdomming in het kanton Sankt Gallen
- Amt für Jagd und Blödsinn in Sankt Gallen moderniseert de jachtopleiding
- Sankt Gallen wil wolvenroedel bij de Gamserrugg reguleren
- Controverse rond ZwitserlandEen ambtenaar bij de wolvenjacht in Rusland
- «Experten» in Sankt Gallen beëindigen wolvenregulering voor deze winter
- De rotte appel in het jachtbestuur van St. Gallen
- Leugenjager werd afdelingshoofd in het kanton Sankt Gallen
- Sankt Gallen: stop het vossen- en dassenmassacre
- Werken het BAFU en de jachtbesturen nog serieus?
- Hoe recreatieve jager Simon Meier op het verkeerde spoor lokt
De som van deze bijdragen schetst het beeld van een instantie die diep verstrikt is geraakt in jachtgerelateerde eigenbelangen en waarvan de prioriteiten ver verwijderd zijn van een moderne, wetenschappelijk onderbouwde wilde-dierenpolitiek.
Gevaarlijke belangenverstrengeling
Bijzonder gevoelig is de nauwe verwevenheid met de recreatieve jacht. De nieuwe functie werkt rechtstreeks samen met jachtgezelschappen en voert samen met hen wolvenafschot uit. Tegelijkertijd moet zij de wolvencentrale beheren, dus het eerste aanspreekpunt zijn voor boerinnen, de bevolking en de media.
Dat betekent: de persoon die afschot plant en begeleidt, moet tegelijkertijd neutraal informeren, schade aan vee beoordelen en gegevens over de populatie aanleveren. Vanuit dierenwelzijnsoogpunt is dit een klassiek belangenconflict. Wie uit de recreatieve jacht komt, ziet de wolf vaak in de eerste plaats als concurrentie in het jachtgebied en niet als een beschermde, ecologisch belangrijke soort.
In plaats van een onafhankelijke, wetenschappelijk onderbouwde vakinstantie voor roofdieren op te bouwen, wordt de wolf in het kanton St. Gallen ingepast in de bestaande militante jachtstructuur. De taal van de vacature verraadt dit: de functie maakt deel uit van de wildbeheerdienst, ondersteunt andere wildbeheerders en neemt daarnaast ook taken op zich in de bevercentrale. Beschermingsfuncties worden bijproducten van een door de jacht gedomineerde uitvoering.
Wolvenbeheer is meer dan schieten
Eigentijds wolvenbeheer omvat veel meer dan het organiseren van afschot. Nodig zouden onder andere zijn:
- onafhankelijke gegevensverzameling en -analyse door vakmensen met een opleiding in biologie, ecologie of verwante disciplines
- transparante communicatie naar publiek en media, die niet gekleurd is door jachtgerelateerde eigenbelangen
- advisering van de landbouw over effectieve kuddebeschermingsmaatregelen, gebaseerd op actuele studies
- langetermijnplanning in samenwerking met andere kantons en staten, zodat de genetische diversiteit en de ecologische functies van de wolf behouden blijven
Dit alles vereist een solide wetenschappelijke kwalificatie. Wie het maatschappelijk hoogst emotionele conflict rond de wolf moet modereren, heeft bovendien communicatieve en mediale competentie nodig, niet alleen de bereidheid om bij nacht en ontij kadavers te beoordelen of wolven af te schieten.
Signaalwerking naar de bevolking
Vacatures zijn ook politieke signalen. Ze laten zien welk soort deskundigheid een kanton wenst en wiens belangen het prioriteit geeft.
Wanneer een functie met de titel «Speciale functie wolf» vrijwel uitsluitend gericht is op jachtpraktijk, regulatie-inzetten en onregelmatige werktijden, dan is de boodschap duidelijk: de wolf wordt vooral beschouwd als een probleem dat opgelost moet worden, niet als een streng beschermde, ecologisch belangrijke soort.
Wie hoopt met deze vacature een serieuze wetenschappelijke wolvenfachdienst te ontdekken, komt bedrogen uit. De combinatie met de al bevlekte jachtadministratie, die eerder al met jachtreizen naar Rusland van zich deed spreken, versterkt deze indruk nog eens.
Modern wildbeleid vereist onafhankelijke expertise
Niemand ontkent dat conflicten tussen wolven en veehouderij serieus genomen moeten worden. Maar het antwoord daarop kan niet zijn om de verantwoordelijkheid in de eerste plaats over te dragen aan recreatieve jagers en jachtgerelateerde instanties.
Modern wildbeleid vereist:
- professioneel, onafhankelijk onderzoek
- duidelijke scheiding tussen uitvoering en advisering
- transparante besluitvormingsprocessen
- participatie van dierenbescherming, natuurbescherming en wetenschap
Het kanton St. Gallen laat met deze vacature een kans liggen. In plaats van met een interdisciplinaire vakdienst voorloper te worden in grootschalig wolvenbeheer, kiest het voor het oude patroon: jachtadministratie met een licht gemoderniseerd takenpakket.
Tijd voor een eerlijk debat
De functie «wildbeheerder met speciale functie wolf» is misschien serieus in de zin van formeel correct en passend bij de bestaande kantonale jachtstructuren. Precies dat is het probleem. De politiek delegeert de verantwoordelijkheid voor een beschermd roofdier aan een instantie die historisch vooral het afschieten van wilde dieren organiseert en waarvan de leiding zich in Rusland bijschoolt op de wolvenjacht.
Wie echte dierenwelzijn en een zakelijk, wetenschappelijk onderbouwd debat over de wolf wil, zou deze vacature kritisch moeten lezen en in de context van het volledige dossier over het jachtbeheer van Sankt Gallen moeten plaatsen.
Als de wolf in Zwitserland een toekomst moet hebben, is er meer nodig dan «speciale functies» binnen het jachtbeheer. Er zijn onafhankelijke vakinstanties nodig die de wolf niet als een storingsgeval behandelen, maar als een integraal onderdeel van onze ecosystemen.
Dossier: Wolf Zwitserland: feiten, beleid en grenzen van de jacht
Doe mee-actie: Vraag bij uw gemeente, vanwege het rampzalige beleid van bondsraadslid Albert Rösti (SVP), een kwijtscheldingsverzoek aan voor de federale en kantonnale belastingen, wegens de onlangs goedgekeurde afschot van wolven in Zwitserland. De voorbeeldbrief kunt u hier downloaden: https://wildbeimwild.com/ein-appell-fuer-eine-veraenderung-in-der-schweiz/

Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers met kritiek op de recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →
