Zug: Federalny Trybunał Najwyższy odrzuca wniosek o środek tymczasowy, obowiązek poszukiwania postrzałków pozostaje na razie w mocy

Sześciu zugijskich myśliwych rekreacyjnych chciało natychmiast uchylić nowe przepisy łowieckie. Federalny Trybunał Najwyższy oddalił ich wniosek o nadanie skargi skutku zawieszającego. Obowiązek poszukiwania postrzałków po każdym strzale bez skutecznego odstrzału obowiązuje więc nadal. Ryczałtowe premie za zabite lisy i wrony pozostają zniesione.

Zarządzeniem 2C_525/2026 z 5 października 2026 r. Federalny Trybunał Najwyższy oddalił wniosek o nadanie skutku zawieszającego. Zugijskie przepisy dotyczące prowadzenia łowiectwa na sezon 2026/27 pozostają więc na razie stosowane. Sama skarga nie została jeszcze rozstrzygnięta. Poinformowała o tym agencja prasowa SDA 9 października.

Jak wynika z doniesienia, sześciu skarżących nie wykazało istotnych niekorzyści, które uzasadniałyby skutek zawieszający. Sąd przychylił się do stanowiska zugijskiej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych: sezon łowiecki już się rozpoczął i istnieje interes publiczny w uporządkowanym prowadzeniu łowiectwa. Kiedy zapadnie wyrok co do istoty sprawy, nie wiadomo.

O co chodzi

Skarga dotyczy dwóch kwestii, o których pisaliśmy we wrześniu (Myśliwi rekreacyjni z Zug wnoszą do Sądu Federalnego skargę przeciwko obowiązkowi tropienia i zniesieniu premii za lisy):

• Koniec ryczałtowych premii za odstrzał: Do ostatniego sezonu kanton płacił 10 franków za każdy oddany ogon lisa i 5 franków za każdą wronę. Dyrekcja Spraw Wewnętrznych zniosła te premie 29 czerwca 2026 r. Premie za odstrzał zwierząt wyrządzających szkody pozostają nadal możliwe w ramach zezwoleń specjalnych.
• Poszukiwanie postrzałków po każdym chybionym strzale: Paragraf 17 przepisów dotyczących prowadzenia łowiectwa wymaga, aby po każdym strzale bez skutecznego odstrzału natychmiast rozpoczynać poszukiwanie postrzałka z użyciem przeszkolonego psa.

Nie jest więc kwestionowany całkiem nowy obowiązek. Zasada obowiązywała już w poprzednim sezonie łowieckim. Według właściwego urzędu już kantonalne rozporządzenie łowieckie wymaga fachowego poszukiwania każdego postrzelonego zwierzęcia, a przepisy łowieckie to doprecyzowują.

Poszukiwanie chroni ranne zwierzę

Według SDA Trybunał Federalny ocenia obowiązek poszukiwania postrzelonych zwierząt jako zgodny z ideą ochrony zwierząt. To, czy jest on zgodny z prawem, sąd jeszcze jednak ostatecznie nie rozstrzygnął. Z redakcyjnego punktu widzenia można w tym dostrzec pierwszy sygnał, ale nic więcej.

Za tą regułą stoi praktyczny problem. To, czy strzał był celny, ocenia sam strzelec, często o zmierzchu, z dystansu i w napięciu. Postrzelone zwierzę może uciec, nie pozostawiając widocznych śladów trafienia. Jak może wyglądać sytuacja bez jasnych obowiązków, pokazują przypadki z innych kantonów, w tym z Amden, gdzie postrzelonego zwierzęcia nie poszukiwano („Zupełnie powszechne w kręgach myśliwskich”: co pokazują wyroki sądowe i raporty łowieckie z trzech kantonów). Zasada obowiązująca w Zug przenosi odpowiedzialność na człowieka, który strzelał, a nie na ewentualnie ranne zwierzę niebędące człowiekiem.

Premia za ogon i badanie kantonu

Skarżący ostrzegają, że bez premii zastrzelonych zostałoby zbyt mało lisów i wron. Wówczas zagrożone byłyby ptaki gniazdujące na ziemi, młode sarny i zające polne. Skarżący Charly Keiser był „oszołomiony” i zażądał „natychmiastowego wycofania” przepisów.

Kanton opiera się natomiast na własnym badaniu. Biuro SWILD zbadało polowanie na lisy na zlecenie zugskiego Urzędu ds. Lasów i Zwierzyny. W maju 2026 roku badanie wykazało, że łowiectwo patentowe na lisy nie obniża trwale liczebności populacji ani nie ogranicza chorób dzikich zwierząt. Populacje objęte polowaniem wyrównują straty dzięki rozrodowi, przeżywalności i migracji. Komisja łowiecka postanowiła więc nie promować już aktywnie polowania na lisy (Kanton Zug wstrzymuje promowanie polowań na lisy).

Wskazanie na zagrożone ptaki gniazdujące na ziemi nie dowodzi jeszcze, że ryczałtowe premie za odstrzał poprawiają ich populacje. Skarżący dotąd tego dowodu nie przedstawili. Premia za ogon lisa nagradza zabijanie, a nie jego skutek. Taka logika pochodzi z czasów, gdy lisy w czambuł uważano za „szkodniki” (Szkodnik czy pożyteczne zwierzę: ideologia stojąca za polowaniem na lisy). Stan badań dotyczących polowania na lisy znajduje się na stronie Łowiectwo w świetle faktów.

Sześciu przeciwko własnemu związkowi

Skarga nie jest głosem zugijskich myśliwych rekreacyjnych. Zugijskie Kantonalne Stowarzyszenie Myśliwych Patentowych „wyraźnie i jednoznacznie” zdystansowało się od tej grupy. Dotyczy to również postulatu złagodzenia obowiązku poszukiwania postrzelonej zwierzyny. Stowarzyszenie popiera przepisy dotyczące prowadzenia łowów. Nawet w kręgach myśliwskich pojawia się sprzeciw wobec linii związku nadrzędnego (Pęknięcie w obozie myśliwych: Ekologiczny Związek Łowiecki podważa linię JagdSchweiz dotyczącą polowania na lisy).

Co ta sprawa oznacza dla innych kantonów

Zug pokazuje, że kanton może wyciągnąć konsekwencje z badania biologii dzikich zwierząt. Politycznie rodzi to również pytania dla kantonów, które nadal wypłacają premie za odstrzał. Jakie konsekwencje prawne mogą z tego wynikać, można ocenić dopiero na podstawie decyzji w sprawie głównej.

Wszystkie informacje o polowaniu na lisy w kantonie Zug znajdują się na stronie kampanii Polowanie na lisy w kantonie Zug. Przegląd wszystkich kantonów oferuje Koniec z polowaniem na lisy, tło sprawy opisuje dossier „Lis w Szwajcarii".

Źródła: SDA, „Zuger Jagdvorschriften: Keine aufschiebende Wirkung für Beschwerde”, 9 października 2026 (swissinfo); zentralplus, „Eine Jagdgruppe schiesst sich auf Hostettler ein”; Kanton Zug, Jagdbetriebsvorschriften 2025/26 i 2026/27 (BGS 932.111); SWILD, Fuchsjagd im Kanton Zug, maj 2026.