Ameryka: wilki rude są poważnie zagrożone

Po dziesięcioleciach wzrostu ostatnia na świecie populacja dziko żyjących wilków rudych gwałtownie się zmniejszyła.

Czy możemy ponownie uratować ten zagrożony wyginięciem gatunek?

Mniej niż 20 osobników na wolności

Z łączną populacją liczącą mniej niż 20 osobników, najbardziej zagrożony na świecie wilka żyje jedynie na niewielkim obszarze w okolicach rezerwatów przyrody Alligator River i Pocosin Lakes National Wildlife Refuges we wschodniej Karolinie Północnej.

Wilk rudy, nazywany «amerykańskim wilkiem», jest jedynym dużym drapieżnikiem, którego historyczny zasięg występowania w całości leży na terenie Stanów Zjednoczonych i rozciąga się od Teksasu po Nową Anglię. Jednak w wyniku polowań jego zasięg stopniowo się kurczył, a w 1980 roku ogłoszono go wymarłym w środowisku naturalnym. W przełomowym, udanym eksperymencie w 1987 roku osiem wilków wyhodowanych w niewoli wypuszczono w Karolinie Północnej, gdzie ostatecznie ich populacja urosła do ponad 100 osobników. Jednak kłusownictwa i zmiany w zarządzaniu wprowadzone przez Fish and Wildlife Service sprawiły, że liczba wilków gwałtownie spadła.

Wiosną obrońcy przyrody mogli ogłosić małą dobrą wiadomość: cztery szczenięta urodzone w niewoli umieszczono w norze i z powodzeniem zostały zaadoptowane przez dziką matkę wilczycę rudą. W międzyczasie na wolność wypuszczono kolejne cztery dorosłe wilki. Zakłada się, że szczenięta wciąż żyją i są zdrowe. Dorosłym osobnikom powiodło się jednak gorzej. W miesiącach po wypuszczeniu na wolność trzy z nich zostały potrącone i zabite przez samochody, a czwarty został śmiertelnie postrzelony na prywatnej posesji.

Aby ponownie wzmocnić populację po tych przypadkach śmierci, U.S. Fish and Wildlife Service ogłosił w listopadzie, że tej zimy wypuści dziewięć dorosłych wilków rudych na obszarze ich odbudowy. Niedawno urząd ogłosił również, że wycofa się z propozycji z 2018 roku, która miała zmniejszyć obszar chroniony wilków rudych w Karolinie Północnej o 90%, po tym jak pozew oskarżył urząd o naruszenie ustawy o gatunkach zagrożonych.

Ron Sutherland z Wildlands Network mówi, że kluczowe jest to, iż władze federalne zrezygnowały z tej nierozsądnej propozycji. A jednak «sytuacja jest teraz jeszcze bardziej pilna niż w 2018 roku – to powinno postawić amerykańską wspólnotę ochrony przyrody w tryb kryzysowy, aby ratować ten gatunek i sprowadzić go z krawędzi przepaści.»

«Jesteśmy zdecydowani nadal współpracować z zainteresowanymi stronami, aby znaleźć sposoby wspierania i ułatwiania bardziej efektywnego współistnienia ludzi i wilków rudych» – powiedziała Emily Weller, kierowniczka ds. odbudowy populacji wilka rudego w Fish and Wildlife Service.

Urodzone, by być dzikie

Oprócz niewielkiej populacji w Karolinie Północnej, obecnie około 240 wilków rudych żyje pod opieką człowieka w zoo i ośrodkach przyrodniczych w całym kraju. Placówki te są częścią Species Survival Plan (SSP) dla wilka rudego, który obejmuje również hodowlę w niewoli, mającą na celu odbudowę populacji i zachowanie różnorodności genetycznej.

Chris Lasher, kierownik ds. zarządzania zwierzętami w North Carolina Zoo w Asheboro i koordynator SSP dla wilków rudych, mówi, że badacze chcieliby zwiększyć populację w niewoli do łącznie 400 zwierząt – ważny krok, aby zapobiec ich wyginięciu.

W następnej kolejności trzeba wypuścić więcej wilków. Wypuszczanie musi być kontynuowane, mówi Sutherland, «aż dzika populacja ponownie osiągnie 40 do 50 zwierząt i wykaże oznaki odbudowy.» W tym momencie wilkom rudym najlepiej można pomóc, przenosząc młode wychowane w niewoli do dzikich miotów, zamiast wypuszczać dorosłe i dorastające wilki.

Wilki rude najlepiej poznają swoje środowisko od rodziców, którzy w idealnym przypadku przekazują z pokolenia na pokolenie wiedzę o tym, jak unikać dróg, jak polować i gdzie się ukrywać. Proces wychowywania szczeniąt u wilków rudych ma stuprocentową skuteczność i przyczynia się do zwiększenia różnorodności genetycznej.

Myśliwi rekreacyjni jako główne zagrożenie

Wilki rude są prawnie chronione na mocy Endangered Species Act, ale badanie opublikowane niedawno w czasopiśmie Biological Conservation wykazało, że niewielka mniejszość ludzi na obszarze ich występowania jest głównym czynnikiem pchającym ten gatunek w kierunku wyginięcia. Choć większość miejscowych mieszkańców ma pozytywne wrażenie na temat wilków rudych, 11% myśliwych rekreacyjnych na tym obszarze przyznało, że zabiłoby wilka, gdyby go napotkało. Wraz z innymi organizacjami ochrony przyrody Wildlands Network od lat pracuje nad rozpowszechnianiem prawdy o wilkach rudych – że nie są niebezpieczne dla ludzi i nie szkodzą lokalnym populacjom dzikich zwierząt.