Bezgłowy jeleń u Luca Bessona: związek łowiectwa rekreacyjnego zaprzecza reżyserowi
Reżyser obarcza myśliwych rekreacyjnych odpowiedzialnością za bezgłowego jelenia znalezionego przed jego domem, związek departamentu Orne temu zaprzecza, a to nie pierwszy konflikt wokół ostoi Bessona dla jeleni.
Francuski reżyser Luc Besson opublikował w niedzielę, 20 września 2026 roku, na platformie X zdjęcie martwego jelenia bez głowy.
Według jego relacji zwłoki leżały przed jego domem w departamencie Orne w Normandii. Besson obarcza za to odpowiedzialnością myśliwych rekreacyjnych. Pisze on w zasadzie, że teraz jelenie przed jego domem są dekapitowane, a ich ciała pozostawiane do gnicia, i pyta, jak w takich okolicznościach można jeszcze mówić o “szlachetności” łowiectwa rekreacyjnego. Odwołuje się przy tym do właśnie otwartego sezonu łowieckiego.
Co mówi związek łowiectwa rekreacyjnego
W rozmowie z francuskim portalem łowiectwa rekreacyjnego “Chasse Passion” Fédération départementale des chasseurs de l’Orne odrzuca jakikolwiek związek z otwarciem sezonu. Prezes Christophe de Balorre argumentuje, że nieludzkie zwierzę nie wykazuje żadnych ran postrzałowych i było już mocno rozłożone, a więc zginęło wyraźnie przed feralnym weekendem. Jako możliwe przyczyny związek wymienia wyczerpanie związane z rykowiskiem, kolizję z pojazdem lub ogrodzenie widoczne na zdjęciu Bessona. Ponadto zwłoki miały zostać zgłoszone do Office français de la biodiversité (OFB) już ponad tydzień wcześniej. Ta informacja nie została jak dotąd niezależnie potwierdzona.
Chasse Passion zarzuca reżyserowi, że rozpowszechnił swoje oskarżenie wśród dziesiątek tysięcy obserwujących bez jakiejkolwiek weryfikacji. Godny uwagi jest fragment w tym samym artykule: ponieważ nie widać ani rany postrzałowej, ani plomby odstrzałowej, znawca łowiectwa rekreacyjnego raczej zawiadomiłby OFB w sprawie kłusownictwa. Nawet portal łowiectwa rekreacyjnego uważa więc przestępstwo za bardziej prawdopodobne niż wypadek.
Nie pierwszy taki przypadek: Besson i myśliwi rekreacyjni z Orne
Chasse Passion przedstawia reakcję Bessona jako przesadną. Wcześniejsze wydarzenia pokazują, dlaczego reżyser jest nieufny.
2019 i 2021: Besson nie toleruje łowiectwa rekreacyjnego na swojej liczącej 160 hektarów posiadłości na skraju lasu państwowego Saint-Évroult. Związek łowiectwa rekreacyjnego departamentu Orne pozwał go za to o 122 198 euro: jelenie, które znajdują spokój na jego ziemi, miały wyrządzać szkody u sąsiednich rolników. 26 grudnia 2019 roku sąd w Argentan oddalił pozew. Nie stwierdzono ani nietypowej koncentracji jeleni na tej posiadłości, ani dowodów na to, że szkody powodowały te właśnie zwierzęta. Związek odwołał się od wyroku i w październiku 2021 roku przegrał również przed Cour d'appel de Caen; musiał zwrócić Bessonowi koszty procesu. Pisaliśmy wtedy pod tytułem «Francja: ekologiczni masowi mordercy przegrywają proces».
Luty 2025: 21 lutego 2025 roku dwóch myśliwych rekreacyjnych wtargnęło na posiadłość ze sforą psów. Ścigany jeleń schronił się na tarasie ówcześnie 85-letniej matki Bessona. Jeden z mężczyzn przytrzymał poroże, drugi zabił zwierzę ostrzem, podczas gdy matka filmowała całą scenę. Besson oświadczył wtedy, że takie napaści na jego własność zdarzają się regularnie. Nasz raport: «Myśliwi rekreacyjni zabijają jelenia na posiadłości gwiazdorskiego reżysera».
Styczeń 2026: Sąd karny w Argentan uznał obu mężczyzn, w wieku 33 i 41 lat, za winnych 20 stycznia 2026 roku: nielegalnego łowiectwa rekreacyjnego na cudzym, ogrodzonym terenie oraz łowiectwa rekreacyjnego z użyciem zabronionych środków. Stracili prawo do polowania na rok, muszą uczestniczyć w kursie OFB dotyczącym prawa łowieckiego i bezpieczeństwa oraz otrzymali grzywny w wysokości 1200 i 600 euro. Ponadto muszą wspólnie zapłacić powodom cywilnym 3000 euro odszkodowania. Sąd stwierdził, że jeleń nie odniósł śmiertelnych obrażeń. Matka Bessona powiedziała, że życzyłaby sobie znacznie surowszej kary. W lutym 2026 roku jeden z dwóch mężczyzn złożył apelację.
Wrzesień 2026: Teraz przed domem znaleziono bezgłowego jelenia.
Besson nie jest osamotniony w takich doświadczeniach. Już w styczniu 2025 roku Tom Arthus-Bertrand, syn fotografa Yanna Arthus-Bertranda, ujawnił publicznie podobne incydenty na swojej ziemi i zainicjował petycję przeciwko polowaniom z użyciem sfor psów. Kto we Francji oferuje dzikim zwierzętom miejsce schronienia, musi najwyraźniej liczyć się z tym, że sfora i tak wtargnie na jego teren.
Otwarte pytanie: kto odciął głowę?
Wyjaśnienie związku dotyczy przyczyny śmierci, a nie stanu zwłok. Płot, samochód czy walka godowa nie odcinają głowy. Zrobił to człowiek. We wrześniu jelenie szlachetne noszą w pełni wykształcone poroże. Kto w tym okresie odcina głowę martwemu jeleniowi, zazwyczaj zabiera ze sobą trofeum.
Czy działał myśliwy rekreacyjny, kłusownik czy kolekcjoner trofeów, nie można wywnioskować ze zdjęcia. Zarzut Bessona nie jest więc udowodniony. Wersja związku, według której jeleń zmarł śmiercią naturalną i nie ma nic wspólnego z łowiectwem rekreacyjnym, w równym stopniu nie wyjaśnia jednak kluczowego ustalenia. A związek, który teraz skarży się na pochopne oskarżenia, już wielokrotnie stawał naprzeciw Bessona: w 2019 i 2021 roku jako powód, a w 2025 roku jako organizacja parasolowa mężczyzn, którzy na jego tarasie zakłuli jelenia.
Kontekst
Sprawa ta ukazuje znany wzorzec: martwe dzikie zwierzęta noszące ślady ludzkiej ingerencji rzadko są wyjaśniane, a interpretacja ostatecznie pozostaje w rękach zainteresowanych stron. Związek broni swoich członków, zanim władze przeprowadzą dochodzenie. Jak trudno Francji radzić sobie ze ściganiem przestępstw związanych z łowiectwem rekreacyjnym, pokazuje również proces dotyczący nocnego kłusownictwa przy użyciu samochodu terenowego oraz postępowanie przeciwko Olivierowi Bouyguesowi w związku z domniemanym prześladowaniem dzikich zwierząt.
W Szwajcarii sytuacja nie wygląda dużo lepiej. Jak łagodnie karane jest u nas kłusownictwo, pokazuje przypadek wilczycy w dolinie Mattertal, którego strzelca kosztowało to 300 franków. Kolejne przypadki zbieramy w rubryce przestępczości związanej z polowaniami.
Schronienie takie jak to Bessona byłoby w Szwajcarii ledwie możliwe. Regale łowieckie należą do kantonów, a właściciele gruntów w większości kantonów nie mogą zakazać łowiectwa rekreacyjnego na swojej ziemi. Więcej na ten temat w naszej rubryce dotyczącej Ustawa łowiecka. Czy łowiectwo rekreacyjne w ogóle skutecznie zmniejsza szkody wyrządzane przez dzikie zwierzęta, jak twierdził przed sądem związek departamentu Orne, pozostaje sporne. Stan badań przedstawiamy w «Łowiectwo w faktach».
Źródła: Chasse Passion (22.9.2026), France 3 Normandie, France Bleu Orne, Fondation 30 Millions d’Amis, Freiheit für Tiere.
Więcej na temat łowiectwa hobbystycznego: W naszych Dossiers dotyczące krytyki łowiectwa rekreacyjnego gromadzimy sprawdzone fakty, analizy i raporty tła. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Wszystkie wpisy są przygotowywane przez IG Wild beim Wild oraz zewnętrznych współautorków i współautorów. Badania, struktura i procesy redakcyjne mogą być przy tym wspierane przez narzędzia oparte na sztucznej inteligencji.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →
