Polowanie na lisy w Zurychu: księga łowiecka obala uzasadnienie kantonu dotyczące chorób

Kanton Zurych uzasadnia polowanie na lisy tym, że większość zabitych zwierząt jest chora lub pozostaje w konflikcie z rolnictwem i mieszkańcami.

Elektroniczna księga łowiecka, w której myśliwi rekreacyjni sami zapisują swoje odstrzały, mówi coś innego. Z 21’846 lisów zaksięgowanych jako odstrzał łowiecki w latach 2015–2025, 1’674 nosi adnotację o chorobie lub obrażeniach. To 7,7 procent. W ponad 92 procentach przypadków brakuje jakiejkolwiek takiej wzmianki.

Jak liczby wyszły na jaw

W czerwcu 2026 roku mieszkanka Effretikonu Ursula Alayan-Ricklin zapytała administrację rybołówstwa i łowiectwa o podstawy polowania na lisy. Współkierownik Reto Muggler wcześniej twierdził, że z około 3’200 martwych lisów rocznie mniej więcej połowa jest odstrzeliwana, a duża część z tego powodu choroby lub konfliktów. W odpowiedzi na zapytanie kierownik sekcji Manuel Bünzli dostarczył 15 lipca 2026 roku dane, które okazały się błędne: 1’420 martwych lisów na 2025 rok, z czego 734 zastrzelonych. Dostarczone dane surowe pokazywały dla tego samego roku ponad dwukrotnie więcej wpisów. 18 września administracja przyznała się do błędu filtrowania i skorygowała dane na 3’077 martwych lisów, z czego 1’675 zastrzelonych i 1’402 zarejestrowanych jako padłe zwierzęta. Dopiero te skorygowane dane pozwalają na rzetelną analizę.

Co naprawdę pokazuje księga łowiecka

Odsetek zwierząt odnotowanych jako chore lub ranne waha się od 1,3 procent (2015) do 14,9 procent (2020). Wzrost do 2020 roku zbiega się z falą świerzbu. Łowiectwo rekreacyjne nie zapobiegło tej fali, mimo że w tych latach zastrzelono od 2000 do 2700 lisów rocznie. W całym okresie wskaźnik ten wynosi 7,7 procent, i to przy bardzo hojnym liczeniu: administracji wystarczy jako wskazówka choroby odstrzał regulacyjny lub słowo kluczowe w polu tekstowym. Za żadną z tych liczb nie stoi diagnoza weterynaryjna.

Konflikty, których nikt nie liczy

Druga część uzasadnienia Mugglera, dotycząca konfliktów z rolnictwem i ludnością, w ogóle nie pojawia się w danych. „Dane dotyczące innych powodów, w szczególności konfliktów z rolnictwem lub problemów z ludnością, nie są rejestrowane w księdze łowieckiej” – pisze Bünzli, dodając, że nie ma „żadnego obowiązku dla towarzystw łowieckich”, aby takie uwagi wpisywać. Sam urząd określa swoje stwierdzenie jako „obserwację” wynikającą z wymiany zdań z towarzystwami łowieckimi, której nie może „poprzeć danymi”. Innymi słowy: kanton nie wie, dlaczego zdecydowana większość lisów jest odstrzeliwana.

Kiedy się strzela

Dane jednostkowe ujawniają nie tylko, ile lisów pada, ale także kiedy.

To rytm zajęcia rekreacyjnego, a nie ukierunkowanego zwalczania chorób czy konfliktów. Chore zwierzęta nie przestrzegają sezonu polowań. Uderzające jest ponadto, że odsetek wpisów o chorobie wzrasta właśnie w miesiącach letnich. W tym czasie lis zrzuca swoje gęste zimowe futro i przez wiele tygodni wygląda na rozczochranego, plamistego i wychudzonego. Dla laika wygląda to jak świerzb, choć jest to całkowicie normalny proces u zdrowego zwierzęcia.

Dlaczego liczba zachorowań niczego nie dowodzi

Tym samym kategoria „chory” jako dowód jest podwójnie bezwartościowa. Po pierwsze, nie jest to cecha statystyczna, lecz coś odczytywanego post factum z pola notatek. Po drugie, opiera się na wizualnej diagnozie osób bez wykształcenia weterynaryjnego. Wpis nie mówi więc, że lis był chory, a jedynie, że ktoś uznał go za chorego. Stan zdrowia zastrzelonych lisów jest w Szwajcarii systematycznie rejestrowany wyłącznie w kantonie Lucerna, i tam ponad 98 procent zwierząt było zdrowych. Zurych nie jest wyjątkiem, lecz tym samym wzorcem. Ci, którzy chcą zgłębić temat badań, znajdą pełny przegląd badań dotyczących skutków łowiectwa rekreacyjnego na naszej stronie internetowej.

Co z tego wynika

Zarząd ds. rybołówstwa i łowiectwa broni polowania na lisy argumentacją, której nie potwierdzają jego własne dane. Żadna ustawa federalna nie zmusza kantonu do polowania na lisy. Genewa od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego na lisy, a Zug w 2026 roku, po niezależnym badaniu, przestał je aktywnie wspierać. Osoby, które chcą zmienić praktykę w Zurychu, mogą zwrócić się do rady kantonalnej. Jak to zrobić, opisano na stronie kampanii: Zatrzymać polowania na lisy – napisz do Rady Kantonalnej Zurychu.