Zwitserland verkoopt slachting van wolven als succes
Van 1 september 2024 tot en met 31 januari 2025 hebben kantons de wolvenpopulatie in Zwitserland voor de tweede keer geterroriseerd en een bloedbad aangericht, georkestreerd door bondsraadslid Albert Rösti (SVP).
Het rechts-conservatieve bondsraadslid Albert Rösti (SVP), fan van de Amerikaanse president Donald Trump, heeft absoluut geen hart voor de wolf.
«De wolf heeft niets te zoeken in Zwitserland«, bazuinde hij al in 2021 voor de camera van een commerciële zender. Een oud-bondsraadslid van dezelfde partij voert campagne voor de aantoonbaar extreemrechtse AfD en is met Alice Weidel op je-en-jij-voet.
Na zijn verkiezing tot bondsraadslid heeft Albert Rösti zijn macht misbruikt en de politiek en de autoriteiten gemanipuleerd.
Er werden wetten overtreden, democratische volksbesluiten genegeerd en illegale jachtmethoden ingevoerd. Het geheel lijkt op een spookrit in een lunapark.
Sindsdien zijn er in Zwitserland tijdens de jacht meer dan 145 wolven afgeslacht – waaronder ouder- en jonge dieren, niet-vrijgegeven individuen, zelfs beschermde soorten zoals lynxen en een kuddebeschermingshond, dit alles grotendeels zonder bewijs van schade.
Dit terwijl er al een afname van door wolven gedode veedieren was ingezet voordat rechtse conservatieven de bloedbaden op de wolven organiseerden. De oorzaak van de afname van de veedieren die door wolven worden gedood, is en blijft de verbeterde kuddebescherming – niet het geweer. Een vergelijkbare situatie is momenteel te zien in Brandenburg.
Niet alleen in het kanton Wallis werden bij het bloedbad van 2024/25 de verkeerde wilde dieren doodgeschoten door recreatieve jagers. Daar zouden 11 van de geschoten wolven helemaal niet hebben behoord tot de roedels die voor afschot waren vrijgegeven. Dit blijkt uit genetische verwantschapsanalyses van een laboratorium van de Universiteit van Lausanne.
De kantons hebben herhaaldelijk onjuiste gegevens verstrekt, jachtwetten overtreden, foutieve gegevensoverdrachten gemeld en situaties verkeerd ingeschat. De bevoegde diensten in de kantons zijn niet opgewassen tegen de uitdagingen, en ook de zorgvuldigheid laat te wensen over, wat wordt bevestigd door de vele klachten bij de rechtbanken. Met juridische trucjes worden veel klachten preventief geblokkeerd, alsof het om een rechtsvrije zone gaat.
Nu heeft het verantwoordelijke federale bureau (BAFU) de slachtpartijen, die onder meer bekritiseerd worden door de Conventie van Bern en meer dan 200 natuurbeschermingsorganisaties op zes continenten, afgehandeld in een «rapport».
Dit oorlogsrapport uit het bureau van Katrin Schneeberger is een allegaartje van tegenstrijdigheden, vervalsingen, verkeerde interpretaties, veronachtzaming van nationale en internationale wetten en leugens. Het is een schande dat belastinggeld wordt verspild aan dergelijke slordigheid.
Al de inleiding is een vervalsing. Het is precies andersom. Het aantal aanvallen op vee nam af vóór de slachtpartijen, en de wolvenpopulaties begonnen zich te stabiliseren.
De wolvenpopulatie reguleert zichzelf (net als vossen) vanaf een bepaald aantal in een gebied en groeit niet verder, maar breidt zich landgrensoverschrijdend uit. Tot de regulatiemechanismen behoren toegenomen territoriumgevechten, een hogere sterfte onder jonge dieren of een beperkt voedselaanbod.
Het aantal aanvallen hangt niet af van de wolvenpopulatie, maar van de kuddebeschermingsmaatregelen. Zo waren er in het verleden jaren met bijzonder veel schade ondanks een lage wolvenpopulatie. Het grootste deel van de gedode vee wordt aangevallen op onbeschermde alpenweiden.
De houders van het vee vernietigen en claimen de leefomgeving van de wilde dieren tot hoog in het gebergte.
Bij een nauwkeurige analyse is er nagenoeg geen enkele passage in het rapport van het BAFU die inhoudelijk zinvol is. De slachtpartijen reguleren helemaal niets, maar decimeren slechts tijdelijk. Wat is daar duurzaam aan, als daarvoor jaarlijks tientallen miljoenen aan belastinggeld worden verspild? De Conventie van Bern eist uitdrukkelijk meer kuddebescherming en niet-dodelijke methoden in de omgang met roofdieren.
Bovendien heeft Zwitserland volstrekt willekeurig twaalf roedels als toegestaan aantal vastgesteld. Volgens deskundigen zou minstens twintig een wetenschappelijke basis zijn.
Uiterlijk bij punt 5.5 heeft men genoeg van het brakke niveau, de fictie en het bijgeloof van het rapport uit het bureau van Katrin Schneeberger. «Hoewel Zwitserland niet kan terugblikken op een eeuwenoude herderstraditie …» Daarover zegt de wetenschap: al in 5’000 v.Chr. begonnen herders in het zuidwesten van het land hun kuddes naar de alp te brengen. Herders die hun kuddes hoeden, hebben in Zwitserland dus een lange traditie.
Katrin Schneeberger en haar team staan volledig in het riet. De pseudowetenschap bij het bondskantoor is de eigenlijke schade zelf, met haar wereldvreemde mooipraterij van de massaslachtingen, en heeft blijkbaar ook geen ruggengraat en ethiek om zich te verzetten tegen verkeerd beleid.
Men kan alleen maar hopen dat er nog meer aangiftes, klachten, ontslagen, ambtsontheffingsprocedures en dergelijke volgen.
Sinds de wolf in 1995 naar Zwitserland is teruggekeerd, is het nog nooit tot aanvallen op mensen gekomen. Ter vergelijking: de recreatieve jacht heeft tientallen mensenlevens geëist. Daarbij komen jaarlijks honderden gewonden. En binnen het sekteachtige milieu van de recreatieve jagers worden door de kantons jaarlijks duizenden aangiftes en boetes uitgevaardigd, omdat deze recreatieve jagers niet opgewassen zijn tegen hun verantwoordelijkheid en nu ook nog op wolvenjacht gaan.
De wolf valt niet onder het jachtrecht, net zoals de steenbok, wilde kat, lynx, goudjakhals, beer, otter enzovoort. Ze gelden allemaal als beschermd, zo staat op de website van het BAFU. Recreatieve jagers mogen dus ook niet ingrijpen. Dit is uitsluitend voorbehouden aan de wildbeheerders. De wolf is en blijft een beschermd dier, en een recreatieve jager heeft niet het recht om hem, zoals alle andere beschermde dieren, in het vizier te nemen. Ook de jachtvoorzitter Charles-Henri de Luze in het kanton Vaud heeft zich hier heel duidelijk over uitgesproken: dit is, als het al gebeurt, de taak van de wildbeheerders. Al het andere is een verdraaiing door diegenen die zelf steeds weer grote schade veroorzaken. In de federale jachtstatistiek worden ook geen gegevens verzameld over de afschot van wolven.
Bij het BAFU en de kantonale jachtinstanties draait het niet om wetenschap, maar, net als op een kermis, om het tentoonstellen van schietbudenfiguren. Jachtvrije gebieden zoals het Nationalpark, waar de gemzen- en steenbokpopulaties al decennia stabiel zijn, of hele landen met een jachtverbod, bewijzen dit onomstotelijk. In Luxemburg is de vossenjacht al meer dan 10 jaar verboden, omdat gezond verstand en wetenschap het daar hebben gewonnen. Het kanton Wallis heeft onlangs de trofeejacht op steenbokken voor kapitaalkrachtige buitenlanders weer toegestaan. Bij deze instanties zitten recreatieve jagers aan de knoppen, die ook op wetgevend niveau leed willen veroorzaken.
De biomassa
De biomassa van alle wilde dieren (van olifant tot relmuis) bedraagt tegenwoordig slechts 3%. Dat betekent dat de mens en zijn vaak onder dierenmishandelende omstandigheden gefokte landbouwhuisdieren zich tot alle wilde dieren op de continenten verhouden als 97% tegenover 3%! Een buitensporige onevenwichtigheid die ons te denken zou moeten geven.
De Zwitserse landbouw wordt extreem oneigenlijk gesubsidieerd en heeft gevaarlijke industriële proporties aangenomen. Zo werden in 2023 meer dan 80 miljoen dieren geslacht.
Daarnaast stierven in 2023 ongeveer 56.500 schapen door gebrekkig herdertoezicht – maar slechts ongeveer 1.000 daarvan werden door wolven gedood vanwege ontoereikende kuddebescherming. Dat is minder dan 2% van de sterfgevallen! Ook stierven er ongeveer 1.023 runderen – maar slechts 6 daarvan werden door wolven gedood. Dat is minder dan 0,6% van de sterfgevallen tijdens de zomerbeweiding!
Het aandeel aan bedreigde soorten is volgens de VN in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland.
Maar de betreffende lobbyverenigingen en rechts-conservatieven maken van de wolf een zondebok. In 2024 werden alle aanvragen voor een wolvenmassaslachting gemotiveerd met de preventie van schade aan landbouwhuisdieren! Wat een hoon, aangezien diezelfde kringen 80 miljoen dieren naar het slachthuis karren.
Het achterhaalde jachtbeleid schaadt het ecologisch evenwicht, het bos, het beschermingswoud en het internationale aanzien van Zwitserland. Het aanzien van een land dat zich er graag op laat voorstaan de beste dierenwelzijnswet ter wereld te hebben, heeft sinds de benoeming van Albert Rösti tot Bondsraadslid enorme schade opgelopen.
Het kan niet vaak genoeg herhaald worden: niet de wolf is het probleem. Het probleem zijn zij die er een vijandbeeld van maken om af te leiden van hun eigen psychologisch, politiek of moreel falen.
Dossier: Wolf Zwitserland: feiten, beleid en grenzen van de jacht
Verdere artikelen
- Zwitserse weilanden verliezen massaal aan biodiversiteit
- Wanneer schapen, runderen en co. de ruimte van wilde dieren innemen
- Zwitserse Dierenbescherming bekritiseert geplande wolvenafschot als gevaar voor roedelstructuren en kuddebescherming
- In Graubünden woedt de wolvenincompetentie
- Val Fex: wanneer het kuddebeschermingsconcept lekker is dan het hek
- Afschot in plaats van bescherming – Zwitserland op weg naar de stille uitroeiing van de wolf
- Communicatiefalen bij het Amt für Jagd und Fischerei Graubünden
- Illegale wolvenjacht in Zwitserland
- Wolvenwelpen in Zwitserland onder vuur
- Zwitserland verkoopt slachting van wolven als succes
- Slordigheden op het kantoor van Katrin Schneeberger
- Begrazing door vee verandert de bodem, de planten en de insectenpopulaties
- De waanzinnige jacht op wolven in Zwitserland
- De waarheid over de schapensterfte in Zwitserland: oorzaken en statistieken
- Wolvenafschot in Zwitserland: bezorgdheid over partijpoliticus Albert Rösti
- Laten we de vernielzucht van de SVP stoppen
- Meedoen-actie: Een oproep voor verandering in Zwitserland
- 200 milieuorganisaties uit 6 continenten roepen de Zwitserse regering op: Stop het afschieten van wolven
- Bondsraad wordt scherp bekritiseerd door wolvenexperts
- De gevolgen van het controversiële wolvenbeheer in Zwitserland
- Wolf: bondsraad Rösti (SVP) omzeilt recht en orde
- Es Burebüebli mahn i nit
- Werken het BAFU en de jachtbesturen nog serieus?
- Bondsraad Albert Rösti vertrapt de volkswil
- De gevolgen van het controversiële wolvenbeheer in Zwitserland
- Te veel schapen schaden de biodiversiteit
- Landbouwkundig gebruik vernietigt alpenweiden
- Aanvallen ondanks kuddebescherming, hoe is dat mogelijk?
- De rotte appel in het jachtbestuur van St. Gallen
- Pro Natura eist een omvattende strategie voor het zomeren van schapen
- Volgens Agridea-onderzoek werkt kuddebescherming met honden goed
- Dankzij kuddebescherming doden wolven in Zwitserland minder landbouwhuisdieren
- Boeren zien velden als afvalstortplaats
- Biomassa van wilde dieren
- Over schapenhouders en vage autoriteiten
- De dubbele moraal van wolvenbestrijders
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Stroperij en jachtcriminaliteit in Zwitserland documenteren wij gevallen, juridische vraagstukken en terugkerende patronen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →
