Biomassa van wilde dieren

Als Biomassa wordt de stofmassa van levende wezens of hun lichaamsdelen aangeduid.

In de ecologie wordt de biomassa vaak alleen vastgesteld voor geselecteerde, ruimtelijk duidelijk afgebakende ecosystemen of voor bepaalde afzonderlijke populaties. Soms wordt ook geprobeerd de biomassa van de gehele ecosfeer te schatten.

97 % mens en landbouwhuisdieren, slechts 3 % wilde dieren

Indrukwekkende cijfers over de biomassa van alle gewervelde dieren op het vasteland komen van de WSPA. Zo wordt de biomassa van alle landbouwhuisdieren (zoals runderen, paarden, varkens, kippen enzovoort) berekend op 65 %. Daar komt de mensheid met 32 % nog bij. Daar staat de biomassa van alle Wilde dieren (van de olifant tot de hazelmuis) tegenover, met slechts 3 %. Dat betekent dat de mens en zijn meestal onder dierenmishandelende omstandigheden gefokte landbouwhuisdieren zich verhouden tot alle op de continenten levende wilde dieren als 97 % tot 3 %! Een onevenredigheid van formaat, die ons te denken zou moeten geven.

Het voeden van een groeiende wereldbevolking en tegelijkertijd het behoud van de bossen, dus zonder nieuwe ontbossing, is mogelijk – als mensen minder vlees zouden consumeren. Hoe meer vlees de mens eet, hoe moeilijker het wordt om bosgebieden en de leefgebieden van wilde dieren te behouden. Als men zich echter de luxe permitteert om de dieren te voeden met akkerbouwproducten die de mens zelf ook zou kunnen eten, gaat het voordeel van de veehouderij verloren en schrijdt de vernietiging van de aarde onvermijdelijk voort. Wat de teeltintensiteit betreft, berekenden onderzoekers in een studie dat bij een overwegend vegetarische of veganistische levenswijze de voorziening van de groeiende wereldbevolking ook met extensievere vormen van landbouw, zoals de biologische landbouw, mogelijk is, zonder de bosgebieden aan te tasten.

Veehouders produceren enorme aantallen dieren. Tegelijkertijd daalt het aantal wilde zoogdieren. Het resultaat: meer dan 90 % van alle zoogdieren leeft om geslacht te worden. Het Soortenuitsterving schrijdt dramatisch voort.

Meer dan 80 procent van alle levende wezens op aarde zijn planten, gevolgd door bacteriën met 12 procent en schimmels met 2 procent. Dieren en mensen maken ongeveer 0,5 procent uit, waarvan ongeveer 50 % geleedpotigen zijn – dus insecten, spinachtigen of duizendpoten.

Industriële landbouw als vijand van de biodiversiteit nr. 1

De Europese landbouw is bovendien extreem oversubsidieerd en heeft gevaarlijke industriële proporties aangenomen. Deze vorm van landbouw is de soortenvijand nr. 1, na de sekte 'De recreatieve jagers'.

Er wordt veel meer geproduceerd dan consumenten kunnen afnemen. Elk derde brood belandt in de afvalbak. Op vergelijkbare wijze gaat een derde van de wereldwijd geproduceerde voedingsmiddelen verloren. De waarde van dit verspilde voedsel komt overeen met het bruto binnenlands product van Zwitserland, aldus FAO-directeur-generaal José Graziano da Silva. Het verlies kost de wereldeconomie volgens hem elk jaar 570 miljard euro.

Al op de akker begint de verspilling. Aardappelen, wortelen of kool blijven bij honderden kilo's op de akkers liggen. Er wordt alleen geoogst wat aan de normen van de handelsklassen voldoet. In het slechtste geval wordt tot wel 50 % uitgesorteerd.

Verdere artikelen

• Zwitserse weilanden verliezen massaal aan biodiversiteit
• Wanneer schapen, runderen en co. de ruimte van wilde dieren innemen
• Zwitserse Dierenbescherming bekritiseert geplande wolvenafschot als gevaar voor roedelstructuren en kuddebescherming
• In Graubünden woedt de wolvenincompetentie
• Val Fex: wanneer het kuddebeschermingsconcept lekker is dan het hek
• Afschot in plaats van bescherming – Zwitserland op weg naar de stille uitroeiing van de wolf
• Communicatiefalen bij het Amt für Jagd und Fischerei Graubünden
• Illegale wolvenjacht in Zwitserland
• Wolvenwelpen in Zwitserland onder vuur
• Zwitserland verkoopt slachting van wolven als succes
• Slordigheden op het kantoor van Katrin Schneeberger
• Begrazing door vee verandert de bodem, de planten en de insectenpopulaties
• De waanzinnige jacht op wolven in Zwitserland
• De waarheid over de schapensterfte in Zwitserland: oorzaken en statistieken
• Wolvenafschot in Zwitserland: bezorgdheid over partijpoliticus Albert Rösti
• Laten we de vernielzucht van de SVP stoppen
• Meedoen-actie: Een oproep voor verandering in Zwitserland
• 200 milieuorganisaties uit 6 continenten roepen de Zwitserse regering op: Stop het afschieten van wolven
• Bondsraad wordt scherp bekritiseerd door wolvenexperts
• De gevolgen van het controversiële wolvenbeheer in Zwitserland
• Wolf: bondsraad Rösti (SVP) omzeilt recht en orde
• Een boerenjongen laat ik me niet gezeggen
• Werken het BAFU en de jachtbesturen nog serieus?
• Bondsraad Albert Rösti vertrapt de volkswil
• De gevolgen van het controversiële wolvenbeheer in Zwitserland
• Te veel schapen schaden de biodiversiteit
• Landbouwkundig gebruik vernietigt alpenweiden
• Aanvallen ondanks kuddebescherming, hoe is dat mogelijk?
• De rotte appel in het jachtbestuur van St. Gallen
• Pro Natura eist een omvattende strategie voor het zomeren van schapen
• Volgens Agridea-onderzoek werkt kuddebescherming met honden goed
• Dankzij kuddebescherming doden wolven in Zwitserland minder landbouwhuisdieren
• Boeren zien velden als afvalstortplaats
• Biomassa van wilde dieren
• Over schapenhouders en vage autoriteiten
• De dubbele moraal van wolvenbestrijders