Te veel recreatieve jagers houden zich op in de Aargause bossen
Het ongeremde, 24-uurs gebruik van de leefgebieden van wilde dieren door recreatieve jagers vormt een grote belasting. De publieke opinie en de politiek zijn zich daar te weinig van bewust.
Waarom dringen steeds meer recreatieve jagers het bos binnen?
Te veel geweldplegers denken dat ze in het bos kunnen doen en laten wat ze willen. Alsof het een rechteloze zone is.
Moderne recreatieve jagers gebruiken hoogontwikkelde uitrusting zoals geluidsversterkers, nachtkijkers, drones, verrekijkers, warmtebeeldcamera's, geurverwijderaars, gps-trackers enzovoort om hun onvermogen te compenseren. Deze technologieën stellen recreatieve jagers in staat om wilde dieren beter te observeren en efficiënter te jagen, omdat nauwelijks een recreatieve jager in staat zou zijn om, zoals een echte jager uit een natuurvolk, buit te maken. De recreatieve jacht in de 21e eeuw is oneerlijker geworden, waarbij de wilde dieren de dupe zijn.
In het bos geldt een nachtjachtverbod dat op wilde zwijnen van toepassing is. Maar niet op vossen, dassen of marters. Recreatieve jagers hebben geen schuldgevoel wanneer ze met de nieuwste technologie of hun SUV's door het bos rijden, afval weggooien of met jachthonden lawaai maken.
Het is ongelooflijk om bijvoorbeeld met een nachtkijker te observeren hoe een bache (wild zwijnenwijfje) op de uitkijk staat, haar tactiek verandert, paden beveiligt en ervoor zorgt dat haar jongen niet in een val lopen. Zo'n dier doden wordt een emotionele aangelegenheid. Maar we doen het natuurlijk toch, aldus de aftredende voorzitter van Jagd Aargau, Rainer Klöti, in de Aargauer Zeitung van mei 2025.
Een wildbeheerder in Genève zou in deze situatie de leidende zeug niet hebben afgeschoten, omdat hij simpelweg beter opgeleid is dan Rainer Klöti. Ook daarom is er sprake van een overschot aan wilde zwijnen in het kanton Aargau.
In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang beheer en onderhoud door dit soort recreatieve jagers, is de aandeel van bedreigde soorten volgens de VN in geen enkel ander land ter wereld zo groot als in Zwitserland. De recreatieve jagers creëren al decennialang een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziektes, landbouwschade en nog veel meer).
Alleen al de recreatieve jacht produceert structureel extreem angstige wilde dieren. Wilde dieren werden pas door de Jacht schuw gemaakt en niet door recreatieve activisten. Wilde dieren houden niet van recreatieve jagers. Ook wilde dieren kunnen onderscheid maken tussen goede en slechte mensen. De recreatieve jager is het vijandbeeld waarvoor wilde dieren vluchten om te overleven. Niet zelden eindigt die vlucht onder een auto, of leidt zij tot onnatuurlijke concentraties van dieren in de bossen of in de steden. Wilde dieren zijn voortdurend op de vlucht, omdat er vrijwel zonder onderbreking op de een of andere diersoort wordt gejaagd.
Veel mensen hebben de indruk dat er in de vrije natuur helemaal geen vos, ree, hert, haas enzovoort meer bestaat. Hoe moeten de kinderen van nu zich in de toekomst op de juiste manier voor de natuur inzetten, als ze die niet meer kunnen beleven zonder deze door jagershand geschapen onnatuurlijkheid? De natuur wordt door de recreatieve jagers gedegradeerd tot een decor, wat voor de gewone mens en voor de dieren een enorme vermindering van levenskwaliteit betekent. Recreatieve jagers en hun schietpartijen scheppen een klimaat en energieveld van onbehagen voor mens en dier in de natuurgebieden waar mensen tot rust willen komen.
De hedendaagse recreatieve jacht verwoest het normale sociale samenleven van wilde dieren, het ecologische evenwicht, het natuurlijke gedrag, familiestructuren en sociale verbanden, het gebruik van holen en schuilplaatsen, de overgang van dag- naar nachtactiviteit, verhoogde voortplanting van bepaalde diersoorten, versterkte trek naar niet-bejaagde woongebieden, onnatuurlijke dierconcentraties op hotspots, en levenslange, gezondheidsschadelijke psychische en fysieke stress van de Wilde dieren, ongezond wildvlees en nog veel meer negatieve gevolgen.
Recreatieve jagers verspreiden zowel bij mensen als bij wilde dieren onnoemelijk leed, terreur en ellende. Praktisch alles wat gruwelijk, onnodig en harteloos is, wordt door jachtverenigingen bevorderd, zo heeft onlangs een rechtbank in Bellinzona bevestigd. Door recreatieve jagers lijden Wilde dieren. Er bestaat geen jachtwet die recreatieve jagers verplicht om op de laagwildjacht te gaan of op vogels zoals de gaai te schieten. Er is geen afschotplan voor vos, das en dergelijke. Dat zijn sprookjes die jachtvoorzitters en recreatieve jagers graag vertellen. De talrijke ontmoetingen met de ongeveer 2’100 recreatieve jagers in het kanton Aargau vormen een enorme belasting voor de wilde dieren en de bevolking in de bossen. Daarvoor bestaat geen jachtwet, dat is puur en alleen politiek falen.
In Zwitserland vallen elk jaar meer gewonden en dodelijke slachtoffers door de risicogroep recreatieve jagers dan door islamitische terroristen, sekten, mafia, wolven en motorbendes samen.
Steeds meer mensen voelen zich in de 21e eeuw door de recreatieve jacht lastiggevallen of bedreigd. Recreatieve jagers zijn vaak schietgrage of debiele alcoholisten op leeftijd, wellustmoordenaars die uit pure vreugde dieren doden en daar zelfs nog voor betalen. Daar komt nu Generatie Z bij, die offline ervaring met geweld zoekt. Generatie Z bestaat uit digital natives, die van jongs af aan vertrouwd zijn met internet, spelconsoles en sociale netwerken. Nu willen ze virtuele ervaringen combineren met offline ervaringen. Als de jonge mensen van vandaag zich zouden interesseren voor natuur, biodiversiteit of gezond vlees, dan is elke jachtvereniging de meest ongunstige plek die denkbaar is.
Wie het jachtdiploma haalt, krijgt altijd twee dingen: een bewijs voor het doden en een bewijs voor verdomming. Veel recreatieve jagers zijn wapenfanaten en actief in schietverenigingen. Recreatieve jagers plegen opvallend veel geweldsdelicten, waarbij slechts het topje van de ijsberg in de media verschijnt. Een blik op de jachtstatistieken laat echter de volledige omvang zien van de geweldscultuur in dit militante milieu.
Natuurliefhebbers beleven actief mooie ervaringen in de natuur, zonder wilde dieren te executeren om zich goed te voelen. Er zijn talloze lofwaardige mensen die de natuur ook gebruiken, koesteren en verzorgen – duurzaam, belangeloos werk verrichten bij de brandweer, civiele bescherming, dierenwelzijn, Bergwaldprojekt, droge muren bouwen, biotopen verzorgen, landdiensten vervullen, reekalfjesredding, opvangcentra voor wilde dieren, enzovoort. Bij geen van hen zou het opkomen om daarvoor een gewelddadig offer in de vorm van een levend wezen te eisen, zoals de recreatieve jagers dat doen.
Wilde dieren leven in voortdurende angst vanwege de recreatieve jagers. Vooral wanneer ze daadwerkelijk worden bejaagd, produceren ze enorme hoeveelheden giftige hormonen, adrenaline enzovoort, die zich in het vlees vermengen met de andere reeds aanwezige giftige stoffen en afvalproducten. De vleeshygiëne bij recreatieve jagers voldoet aan geen enkele normale standaard. Het wildbraad ligt vaak urenlang zonder koeling rond – een vakkundige omgang volgens de gebruikelijke wettelijke voorschriften is niet te zien.
Wat zeggen de autoriteiten over wildvlees? Verwerkt wildvlees is net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend, verklaart met name de WHO.
Wild dat door een recreatieve jager is geschoten, is in wezen aas en daarom eigenlijk niet toegestaan voor verkoop of consumptie door gewone mensen. In Canada is de verkoop van wildvlees dat door recreatieve jagers is geschoten, in supermarkten of restaurants doorgaans verboden.
Voorbeeld kanton Genève
Voor echte wildbeheer volstaat een handvol wildbeheerders, zoals het voorbeeld van Genève of hele landen met een jachtverbod aantonen. De wilde dieren zouden geen schietschijven meer zijn voor mensen met een gebrekkige ethische hygiëne en psychologische problemen.
Vóór het jachtverbod van 1974 in het kanton Genève werden er per jaar ongeveer 420 vergunningen voor recreatieve jacht verkocht en waren er 7 wildbeheerders actief.
Wat vroeger in het kanton Genève door honderden recreatieve jagers zinloos werd gedaan, doet tegenwoordig een goed dozijn wildbeheerders, die samen 3 voltijdsbanen delen, naast vele andere taken, veel voorbeeldiger. Uit het kanton Genève weet men ook dat niet alleen het toezicht, de monitoring enzovoort van de recreatieve jagers een enorme financiële last waren. De wildbeheerders kosten de belastingbetalers tegenwoordig aan loonkosten een kopje koffie per jaar, en de meerwaarde aan biodiversiteit voor de bevolking is gigantisch.
Er zijn jaren waarin in het kanton Genève bijvoorbeeld geen enkel edelhert, ree, vos, das, marter, veldhaas, gaai enzovoort wordt doodgeschoten, volgens de federale jachtstatistiek. Dit komt doordat er, anders dan in de andere kantons, geen jachttijden voor recreatieve jagers zijn. De wilde dieren hebben in het kanton Genève in de eerste plaats het hele jaar door een gesloten seizoen. Veel wilde dieren zijn voor de bevolking zichtbaar en beleefbaar, wat wetenschappelijk bewezen en waardevol is voor de gezondheid van dieren en mensen.
Sanitaire en therapeutische afschotacties door de wildbeheerders in Genève zijn niet hetzelfde als een decimerende bejaging op basis van jagerslatijn of verkeerd begrepen natuurbeleving. Volgens biologen betekent recreatieve jacht niet noodzakelijk minder wilde dieren, maar juist meer geboortes. Bij nadere analyse verrichten recreatieve jagers geen "herendienst" voor het publiek, en al helemaal niet voor de wilde dieren. De recreatieve jagers zouden geen "herendienst" verrichten als ze niet mochten doden.
Volgens de federale wetgeving is geen enkel kanton in Zwitserland verplicht om recreatieve jacht toe te staan. Het is het recht van de kantons om te beslissen of de recreatieve jacht wordt toegelaten of niet. Als een kanton besluit om de recreatieve jacht geheel of gedeeltelijk te verbieden, kan het dit volgens de Bondsgrondwet vrij doen. Het kanton Genève heeft al lang geleden voor deze voorbeeldige weg gekozen. Veel kantons verbieden vandaag de dag al plaatselijk de recreatieve jacht, bijvoorbeeld via jachtbanngebieden, wildreservaten enzovoort.
Meerwaarde:
- Wildvlees: natuurlijk, gezond – of gevaarlijk?
- Wildvlees van de recreatieve jager? – Kadaver op het bord!
- Volgens studies bestaan er gezondheidsrisico's in de context van het eten van wildvlees
- Voeding: de geciviliseerde smaak
- Wildvlees van de jager is kadaver
- Wildvlees kan niet BIO zijn
- Vlees van in het wild levende dieren is geen bio-wild
- Dementie: hoe schadelijk is wildvlees?
- Wildvlees maakt ziek
- Loodresten in wildvleesproducten
- Wildvlees: risico's, lood en jachtmythes
- Let op: waarschuwing tegen wildvlees van de recreatieve jager
- Jagers liegen ook bij de verkoop van vlees
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →