Volksverdomming in het kanton Aargau

Op Schloss Habsburg mochten 58 nieuwe recreatieve jagers als geslaagde deelnemers aan het jachtexamen hun bekwaamheidsbewijs in ontvangst nemen.

Het theoretische gedeelte was moeilijk, aldus Urs Wunderlin, voorzitter van de jachtexamencommissie. 70 personen namen eraan deel, 58 slaagden voor het examen. «Het niveau was hoog», zei Wunderlin tegen de afgestudeerden van de jachtopleiding. «Jullie zijn de nieuwe gezichten van de jacht», voegde Wunderlin toe. De nieuwe recreatieve jagers moeten meedoen in hun gemeenten en «het aanzien van de jager een nieuw gezicht geven».

«Geen wandeling in het park»

«De jachtopleiding is geen wandeling in het park», benadrukte ook regeringsraadslid Stephan Attiger. «Ze vergt veel tijd, ijver en zenuwen.» In de jacht leert men een leven lang, gaf hij te bedenken. Ook de jacht verandert. Als belangrijke opdracht van de jacht noemde hij het contact met de bevolking, maar ook het laten zien wat de jacht presteert.

Feiten in plaats van jagerslatijn

Steeds meer grotestadmensen trekken vanuit hun kantoor naar de vrije natuur – niet alleen voor ontspanning, maar ook voor natuurbescherming. Als men hier meer zinvolle mogelijkheden tot vertraging zou aanbieden, zouden ze niet bij de jacht hoeven te eindigen, af te glijden en te verdommen.

Een normaal mens wil niet eerst een wapenvergunning moeten halen om biotopen te verbeteren of Wilde dieren met fatsoen, respect en eer te verzorgen en in stand te houden. Recreatieve jagers redden in de lente reekalfjes, zodat ze deze in de herfst kunnen doodschieten.

Het vrolijke schouderklopje bij de recreatieve jager ziet er vandaag bijvoorbeeld bij vossen zo uit: hoewel elke normale wildbioloog weet (en talloze studies en praktijkvoorbeelden erop wijzen) dat ook de zinloze vossenjacht een voorgewend sprookje is – jagerslatijn dus.

In plaats van de vos kan men elk willekeurig wild dier zo neerleggen, na de verzorging en instandhouding door deze militante recreatieve jager.

Ja, recreatieve jagers verspreiden zowel onder mensen als onder wilde dieren onzegbaar leed, terreur en ellende. Vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, wordt door jachtverenigingen bevorderd, heeft onlangs een rechtbank in Bellinzona bevestigd. Door recreatieve jagers lijden wilde dieren. Niet zelden richten recreatieve jagers hun wapens ook op mensen aan.

Volgens studies bevorderen en verspreiden recreatieve jagers zelfs ziektes.

• Recreatieve jagers verspreiden ziektes
• Recreatieve Jacht bevordert ziekten

Recreatieve jagers hebben het moeilijk wanneer ze zich moeten verantwoorden in de verlichte samenleving. Ze zijn onvoldoende, zo niet helemaal niet, opgeleid. En zo waggelt de meerderheid van de jachtvergunninghouders door de natuur met de volgende houding:

• Ongedierte moet men doden
• Wilde dieren zijn fruit dat alleen maar wacht om geoogst te worden
• Ecologie zou zijn: de bodem, het grondwater en wilde dieren met munitie vergiftigen
• in het bos zoveel mogelijk lawaai maken
• Bont is mode
• Vleesconsumptie zou gezond en de mens aangeboren zijn
• Recreatieve jacht en dierenmishandeling zijn dierenwelzijn
• Alcohol en andere drugs horen bij het jachtvermaak
• Jagerslatijn is wetenschap
• recreatieve jacht zou diepe meditatie zijn
• Doden zou een gebod van Mozes zijn
• Recreatieve jagers zouden de advocaten van de wilde dieren zijn
• enzovoort.

Recreatieve jagers worden benadeeld door ambtenaren

Op de plek waar geweld ontladen wordt, ontstaat evenveel schade als op het punt waar het op gericht is. En dit heel concreet, op neuronaal niveau. Wetenschappers hebben dit ontdekt bij onderzoek naar soldaten of seriemoordenaars. Ook neuropsychologen bevestigen: de amygdala, een kerngebied in de hersenen, is bij gewelddadige mensen opvallend teruggevormd of verstoord. Als dit centrale hersengebied defect is, valt onder andere het gevoel van walging weg.

Wie het jachtdiploma haalt, krijgt dus altijd twee dingen: een bewijs om te doden en een bewijs van verdomming.

«Weidelijk» heeft ook niets te maken met dierenwelzijn te doen. De 'jachtethiek' van recreatieve jagers staat diametraal in tegenspraak met de dierenwelzijnswet. Waidgerechtigkeit staat ongeveer zo ver af van de dierenwelzijnswet als een koe van fietsen. De huidige recreatieve jacht is in feite gewoonweg crimineel. Alleen is ons rechtssysteem nog niet zo ver dat het dit in het strafrecht meeneemt.

Dan prijzen wij het kanton Genève met een professioneel wildbeheer zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders. Aan het meer van Genève liggen wijngaarden en andere gewassen, net als in de rest van Zwitserland. Daar hanteert men echter kennelijk menselijke en ethische benaderingen in de omgang met wilde dieren en slimme maatregelen om gewassen te beschermen. Wildbeheerders organiseren ook geen drijfjachten en hebben daarvoor geen jachthonden nodig. In Genève worden geen vossen, marters, dassen, vogels enzovoort gereguleerd, alleen omdat het jachtseizoen is. Dit blijkt ook uit de federale jachtstatistiek. In plaats daarvan vinden praktische verjagingsmaatregelen en zinvolle voorlichting en ondersteuning plaats, evenals bijscholing voor de bevolking samen met de wildbeheerders. Veiligheid, vakkennis, dierenwelzijn en ethiek zijn het devies.

Steeds opnieuw worden vanuit de kringen van recreatieve jagers dingen beweerd die bij nauwkeurige analyse hun oorsprong vinden in de jachtliteratuur en dergelijke onwetenschappelijke bronnen. Dit komt vooral door de vaak ontoereikende opleiding in de cursussen voor het jachtexamen, die grotendeels worden gegeven door soms fanatieke sekteachtig gedachtegoed personen die geen regulier kwalificatiebewijs nodig hebben. Na de opleiding beweegt de recreatieve jager zich alleen nog in de echoruimte van de jachtpers, die zijn scheve en vaak ook foutieve voorstellingen voortdurend herhaalt.

In de jachtverenigingen bevestigt men elkaar vervolgens in zijn kijk op de zaken. Zo is een afgeschermde en militante groepering ontstaan die nauwelijks toegankelijk is voor nieuwe informatie. Het fatale hierbij is dat de lokale pers en politiek nog steeds geloven dat er onder de jagershoed vakkennis beschikbaar is, waardoor ze bij alle natuurgerelateerde onderwerpen graag de lokale recreatieve jager raadplegen. Zo verontreinigen de recreatieve jagers ook nog eens de publieke ruimte.

Vooral bij de recreatieve jacht en de recreatieve jagers en jaagsters is het essentieel dat de bevolking heel goed oplet. Nergens wordt er zoveel gemanipuleerd met onwaarheden en nepnieuws. Geweld en leugens horen bij dezelfde munt. De recreatieve jacht is al decennialang niets anders dan een permanent kostbare bouwplaats, lappendeken en twistpunt voor politiek, bosbouw en landbouw, overheidsdiensten, justitie, ziekenfondsen, verzekeringen, dierenwelzijn-, milieu- en natuurbeschermingsorganisaties, politie, de overheid, media, enzovoort.