Stanowisko w sprawie planowanej regulacji wilków w Dolnej Engadynie

Zapowiedziane zezwolenie na odstrzał młodych osobników nowo powstałej watahy wilków «Clemgia» jest nie do utrzymania zarówno z prawnego, jak i ekologicznego punktu widzenia.

W Dolnej Engadynie potwierdzono istnienie nowej watahy wilków. Dzięki obserwacjom wykluczającym się przestrzennie i czasowo można obok watahy Sinestra przyjąć istnienie kolejnej watahy wilków «Clemgia» z co najmniej trzema szczeniętami.

W celu genetycznej identyfikacji rozmnażających się osobników przesłano kilka próbek DNA. Na temat areału występowania watahy «Clemgia» dostępnych jest jak dotąd niewiele informacji. Watahę zarejestrowano obecnie głównie na południe od Innu, podczas gdy wilki z watahy «Sinestra» w miesiącach letnich przebywały przeważnie na północ od Innu.

Dla watahy «Clemgia» obecnie Urząd ds. Łowiectwa i Głupoty w Chur przygotowuje już wniosek o regulację do dwóch trzecich tegorocznych młodych osobników.

Ocena prawna

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia o łowiectwie (JSV) regulacja jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy udowodniono znaczne szkody w zwierzętach gospodarskich oraz wdrożono uzasadnione środki ochrony stad. Żaden z tych warunków nie jest spełniony w przypadku «Clemgia». Prewencyjne zabicie jest zatem sprzeczne z zasadą proporcjonalności oraz powiązania ze szkodą.

Również Konwencja Berneńska (art. 6 i 9) dopuszcza wyjątki od ochrony wilka jedynie wtedy, gdy nie istnieje inne zadowalające rozwiązanie, a dane działanie nie zagraża populacji. Planowany odstrzał dwóch trzecich młodych osobników niewyróżniającej się watahy nie spełnia tych warunków i jest tym samym sprzeczny z prawem międzynarodowym.

Ocena ekologiczna

Wataha «Clemgia» jest wyrazem stabilizującej się populacji wilków. Celowe zabijanie młodych osobników niszczy strukturę społeczną watahy, sprzyja niestabilności i w średniej perspektywie zwiększa ryzyko ataków na zwierzęta gospodarskie (por. Treves et al. 2016; Santiago-Ávila et al. 2018). Rzekomo «prewencyjna» regulacja jest zatem nieuzasadniona naukowo i przynosi efekty odwrotne do zamierzonych.

Planowana regulacja jest:

• bezprawna (naruszenie JSV i konwencji berneńskiej),
• nieuzasadniona naukowo,
• oraz szkodliwa z punktu widzenia polityki ochrony przyrody.

Nie stanowi ona merytorycznie uzasadnionej ingerencji, lecz symboliczno-polityczne osłabienie ochrony gatunków.

Łowiecka samowola w kantonie Gryzonia ma złą sławę daleko poza granicami kantonu, aż po zagranicę. Gryzońskie hobby hunting jest po prostu przestępcze i naznaczone przemocą oraz okrucieństwem wobec zwierząt. Tyle że nasz system prawny nie zaszedł jeszcze tak daleko, by uwzględnić to właściwie w prawie karnym. Każdego roku wystawia się ponad 1000 mandatów przeciwko gryzońskim hobby hunters i składa dziesiątki zawiadomień.

Katastrofa naturalna: hobby hunters

W chaosie, w jakim znajduje się przyroda po dziesięcioleciach „pielęgnacji i opieki” ze strony hobby hunters, odsetek zagrożonych gatunków nie jest tak wysoki w żadnym kraju na świecie jak w Szwajcarii. Płatni mordercy od dziesięcioleci tworzą ekologiczną nierównowagę w krajobrazie kulturowym, niekiedy o dramatycznych skutkach (las ochronny, choroby, szkody w rolnictwie i wiele innych). Ponad jedna trzecia roślin, dzikich zwierząt i gatunków grzybów uchodzi za zagrożone. Szwajcaria zajmuje również ostatnie miejsce w Europie pod względem wyznaczania obszarów chronionych dla bioróżnorodności. To właśnie te kręgi hobby hunters ze swoim lobbingiem są od dziesięcioleci odpowiedzialne za to, co dzieje się w polityce, mediach i ustawach. To oni notorycznie blokują nowoczesne, etyczne usprawnienia w ochronie zwierząt i sabotują rzetelną ochronę zwierząt i gatunków. Hobby hunters regularnie sprzeciwiają się większej liczbie parków narodowych w Szwajcarii, ponieważ nie chodzi im o przyrodę, bioróżnorodność i ochronę gatunków czy ochronę zwierząt, lecz o pielęgnowanie swojego perwersyjnego, krwawego hobby.

Czy wiedzieli Państwo …

• że w Szwajcarii likwiduje się niewinne młode wilki?
• że hobby hunters kłamią przy ocenie jakości dziczyzny i że przetworzone mięso z dziczyzny jest według WHO rakotwórcze jak papierosy, azbest czy arsen?
• że według badania nigdzie obciążenie ołowiem orłów przednich i orłosępów nie jest wyższe niż w Alpach szwajcarskich, z powodu amunicji hobbystycznych myśliwych?
• że etyka łowiecka hobbystycznych myśliwych stoi w diametralnej sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt i jest fatamorganą?
• że polowanie to wojna, w której konkurentów ze świata zwierząt po prostu się likwiduje?
• że w naszej przyrodzie istnieje niezliczona ilość nielegalnych i nieoznakowanych ambon, z których część jest tak spróchniała, że stanowi zagrożenie dla dzieci, a ludzie mogą ponieść śmierć?
• że rok w rok niezliczeni ludzie zostają zabici lub ranni od broni myśliwych, czasem tak poważnie, że trafiają na wózek inwalidzki lub amputuje się im kończyny?
• że w Szwajcarii co roku około 120 000 zupełnie zdrowych saren, jeleni, lisów, świstaków i kozic jest zabijanych, najczęściej bezsensownie?
• że z powodu hobbystycznych myśliwych dziś niemal niemożliwe jest życie w harmonii z dzikimi zwierzętami, oglądanie dzikich zwierząt?
• że ładunki śrutu sprawiają, że zające krzyczą jak małe dzieci, a „zastrzelonym” sarnom i jeleniom rozszarpują wnętrzności, aby podczas ucieczki pozostawiały ślady do poszukiwań?
• że twierdzenie hobbystycznych myśliwych, jakoby okrutne masakry dzikich zwierząt były konieczne do regulacji ich populacji, zostało naukowo obalone?
• że hobbystyczni myśliwi otwarcie przyznają, iż w polowaniu chodzi o „rozkosz zabijania” i „radość ze zdobywania łupu”, o chorobliwą pasję?
• że hobbystyczni myśliwi nie mają szóstego zmysłu, a mimo to regularnie twierdzą, że strzelają tylko do chorych i słabych zwierząt, co oczywiście w praktyce nie jest prawdą?
• że hobbystyczni myśliwi wyjeżdżają za granicę na polowania trofeowe, z dala od wszelkich przepisów o ochronie gatunków i łowiectwie, oraz że istnieją nawet szwajcarscy organizatorzy wyjazdów dla hobbystycznych myśliwych do takich debilnych łowieckich uciech?
• że przeważająca większość to nie uprawnieni zawodowi myśliwi, lecz osoby uprawiające polowanie jako hobby, sport i rozrywkę w czasie wolnym, co nie jest moralne i właściwie stoi w sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt?
• że 99,07 % cywilizowanych ludzi w Szwajcarii nie jest hobbystycznymi myśliwymi, a więc tylko 0,3 % hobbystycznych myśliwych czerpie radość z tych krwawych zajęć?
• że ci zabójcy dzikich zwierząt nie polują w oparciu o naukowe uzasadnienia?
• że gatunki chronione właściwie nie powinny podlegać prawu łowieckiemu, ponieważ hobbyści-myśliwi nie radzą sobie z ochroną gatunków i wciąż dla zabawy odstrzeliwują zwierzęta z Czerwonej Listy, takie jak ryś, wilk, zając szarak, kuropatwa, przepiórka itd.?
• że hobbyści-myśliwi celowo przetrzebiają określone gatunki zwierząt, aby nie mieć konkurencji dla swojego nienaturalnego zachowania (lis, ryś, wilk, ptaki drapieżne itd.)?
• że zwierzyna ginie, zanim hobbysta-myśliwy zdąży oddać choćby jeden strzał, że należy temu zapobiec i że jest to zapewne główna idea pielęgnacji i opieki nad zwierzyną oraz planowania łowieckiego?
• że u dzików (i lisów) zwykle tylko przewodząca locha rodzi młode, ale wskutek jej odstrzału wszystkie samice w watasze się rozmnażają i również dlatego mamy plagę dzików?
• że zwierzęta pasące się – jelenie, sarny itd. – pierwotnie żyły głównie w ciągu dnia na polach i łąkach, podobnie jak kozy, owce, krowy itd., a nie w lesie?
• że wilk jest długoterminowo niezbędny dla utrzymania zdrowia dzikich kopytnych, ponieważ na przykład z niewiarygodną precyzją upoluje chore lub słabe zwierzęta i przez to znacznie przewyższa hobbystów-myśliwych?
• że lisy po bezsensownym polowaniu najczęściej lądują na śmietniku?
• że lisy są dziś polowane głównie po to, aby na patelni hobbystów-myśliwych znalazło się więcej zajęcy itd.? Że jednak lis w ponad 90% nie żywi się zającami, a zdrowego zająca nigdy nie złapie?
• że wobec hobbystów-myśliwych w kwestii ochrony zwierząt nie można występować tylko łagodnością, festynami ulicznymi, modlitewnymi łańcuchami itd. (na grubego klina trzeba grubego młota)?
• że hobbyści-myśliwi za pomocą myśliwskich bajań prowadzą pełne braku szacunku wyszydzanie istot żywych?
• że za naganne uchodzi zabijanie grubej zwierzyny przy paśniku lub w okresie godowym, ale hobbysta-myśliwy nie ma skrupułów, by robić to wobec konkurującego o zdobycz lisa?
• że w niektórych kantonach hobbyści-myśliwi wyruszają na polowanie tylko ze względu na delikatne mięso młodego zwierzęcia?
• że hobbyści-myśliwi zabijają ciężarne krowy-matki na oczach ich młodych albo wyłącznie młode w okresie odchowu (polowanie poszczególne)?
• że hobbyści-myśliwi zatruwają swoją amunicją środowisko, przyrodę, człowieka i zwierzę?
• że bestialstwo, barbarzyństwo, okrucieństwo, przelew krwi i bezsensowne męczarnie nie mogą być dobrem kulturowym w cywilizowanym społeczeństwie?
• że hobbyści-myśliwi co roku zabijają około 10’000 koźląt sarny?
• że hobby hunters w czasie srogiej zimy wabią głodujące zwierzęta karmą, tylko po to, by móc je podstępnie i tchórzliwie zastrzelić?
• że hobby hunters szczują rozjuszone psy w norach, by eliminować lisy i borsuki (polowanie norowe)?
• że hobby hunters wabią pokojowo nastawione istoty do pułapek skrzynkowych, w których w pewnych okolicznościach muszą cierpieć całymi dniami, czekając na swojego zabójcę, lub często fundują zwierzętom wielogodzinną agonię (polowanie z pułapkami)?
• że hobby hunters tchórzliwie skrytobójczo mordują lub ranią pokojowo nastawione dzikie zwierzęta podczas snu lub wygrzewania się w słońcu, używając ultranowoczesnej broni precyzyjnej z zasadzki?
• że hobby hunters wspierają odznaczenia, targi futer, rozdania nagród za kult trofeów, wystawy trofeów, handel futrami itp.?
• że hobby hunters wkładają nieletnim dzieciom szkolnym broń palną do rąk i ćwiczą z nimi zabijanie?
• że hobby hunters często dokonują swoich okrutnych czynów w samotności, co sprzyja znęcaniu się nad zwierzętami?
• że hobby hunters wiele dzikich zwierząt jedynie ciężko rani, a ofiary często godzinami cierpią w ogromnych mękach i strachu, zanim odnajdzie je posokowiec i zostaną zastrzelone?
• że hobby hunters (poza wiwisekcją) zadają zwierzętom najwięcej mąk i znęcania się, również poprzez sam sposób zabijania?
• że myśliwska miłość do zwierząt i przyrody nie cieszy się istnieniem ukochanego obiektu, lecz raczej zmierza do posiadania ukochanej istoty ze skórą i włosem, a kulminuje w uczynieniu jej zdobyczą poprzez akt zabicia?
• że hobby hunters wręcz sprzyjają szkodom od zgryzania poprzez presję łowiecką, w szczególności na predators takich jak lis, ryś i wilk?
• że hobby hunters dla aspołecznego, nieetycznego i niechrześcijańskiego zachowania otwierają drzwi na oścież?
• że hobby hunters pozbawiają ludność normalnych, naturalnych obserwacji zwierząt i interakcji z nimi?
• że nie istnieje większy i skażony amunicją produkt udręki niż dziczyzna?
• że w całej Szwajcarii nie ma jednolitej regulacji w kwestii badania wzroku, praktyki strzeleckiej itp. hobby hunters?
• że nie istnieje psychologiczny test osobowości dla hobby hunters?
• że nie ma zakazu spożywania alkoholu dla hobby hunters, gdy strzelają ze swojej broni do zwierząt?
• że hobby hunters wdzierają się do placówek szkolnych, by wmówić dzieciom swoje myśliwskie bajania i swoją przemoc?
• że sąd w Bellinzonie niedawno potwierdził, że stowarzyszenia łowieckie wspierają praktycznie wszystko, co okrutne, zbędne i bezduszne? 
• że stowarzyszenie «Jagd Schweiz» kultywuje przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – dokładnie przeciwieństwo tego, do czego powinien dążyć kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie.
• że tylko w kantonie Gryzonia każdego roku nakłada się ponad 1’000 doniesień i mandatów na hobbystycznych myśliwych?