Solura świętuje 15 nowych hobbystycznych myśliwych, najniższy rocznik od dawna

Na zamku Waldegg w Feldbrunnen 9 lipca 2026 roku 15 absolwentek i absolwentów kursu łowieckiego kantonu Solura zostało uroczyście przyjętych do grona aktywnych hobbystycznych myśliwych.

Dyrektor departamentu gospodarki Sibylle Jeker wręczyła świadectwa uprawnień łowieckich, a zarządzająca łowiectwem Silvia Nietlispach poprowadziła uroczystość. «Solothurner Zeitung» relacjonowała potulnie i bez komentarza, w tonie dworskiej sprawozdawczości: «Dmą w róg do polowania».

To, co komunikat przemilcza, mówi sama liczba: 15 nowych hobbystycznych myśliwych to najniższy rocznik od lat. Dla porównania: w 2020 roku było 27 absolwentek i absolwentów, w 2021 roku 24, w 2022 roku 26, w 2024 roku 23, w 2025 roku 26. Obecny rocznik załamuje ten trend o mniej więcej połowę, przy czym kantonalna komunikacja nawet nie wspomina o tym spadku.

Ten sam gotowy tekst, rok po roku

Jak już wykazaliśmy w naszej Psychologii łowiectwa w Solurze , ten rytuał na zamku Waldegg nie jest odosobnionym przypadkiem, lecz powtarzającym się schematem: urząd chwali «odpowiedzialne zadanie», młodzi myśliwi ustawiają się z bronią i sztucerem do wspólnego zdjęcia, a lokalna prasa przejmuje tekst niemal słowo w słowo. Już poprzedniczka Sibylle Jeker, Brigit Wyss, w 2019 roku stwierdziła wobec «Solothurner Zeitung», że działalność łowiecka jest dla wszystkich uczestników «głębokim przeżywaniem przyrody i uważnym obchodzeniem się z istotami żywymi». Ta retoryka do dziś się nie zmieniła, co dokumentuje nasz artykuł Ogłupianie ludu w kantonie Solura .

Twierdzenie o pracy hodowlanej w faktycznym sprawdzeniu

Również w Solothurn obowiązuje wymóg co najmniej 25 godzin tak zwanej pracy pielęgnacyjnej (Hegearbeit) w trakcie kursu, jako dowód rzekomego zaangażowania na rzecz dzikich zwierząt i ich siedlisk. Co ta «praca pielęgnacyjna» oznacza w praktyce, najwyraźniej widać na przykładzie lisa i borsuka: w sezonie łowieckim 2024 w kantonie Solothurn zabito 866 przeważnie zdrowych lisów i 269 borsuków, bez podstaw dzikobiologicznych czy naukowych, jak wykazaliśmy w Solothurn: Zatrzymajcie masakrę lisów i borsuków . Przez osiem miesięcy poluje się w Solothurn na lisa, a na borsuka ponad sześć miesięcy — nieustanne prześladowanie, które ma niewiele wspólnego z «uważnym obchodzeniem się».

Zug pokazuje, że można inaczej

Podczas gdy Solothurn nadal bezkrytycznie rozpowszechnia teksty PR o pozyskiwaniu narybku, kanton Zug przedstawił w maju 2026 roku 25-stronicowe opracowanie badaczek dzikich zwierząt dr Claudii Kistler i dr Fabio Bontadiny (SWILD), zlecone przez Urząd ds. Lasów i Dzikiej Zwierzyny. Wynik: praktykowane polowanie na lisy ani nie reguluje populacji w sposób zrównoważony, ani nie poprawia zwalczania chorób. Trwające dziesięciolecia odstrzały średnio 308 zwierząt rocznie pozostawały bez efektu, ponieważ straty są kompensowane wyższą płodnością, lepszym wskaźnikiem przeżywalności i migracją. Komisja łowiecka kantonu Zug wyciągnęła 16 czerwca 2026 roku pierwsze wnioski: koniec proaktywnego promowania polowania na lisy, wyraźniejsze rozdzielenie kategorii statystycznych oraz kampania informacyjna dotycząca dokarmiania dzikich zwierząt, jak informowaliśmy w Kanton Zug: Władze hamują polowanie na lisy po opracowaniu . Solothurn natomiast nie wykazuje najmniejszej ambicji, by naukowo zakwestionować własną praktykę, nie mówiąc już o zleceniu porównywalnego opracowania.

Spadające liczby, niezmienna retoryka

Spadek liczby absolwentów w Solothurn w 2026 roku wpisuje się w ogólnoszwajcarski obraz: hobbystyczne łowiectwo traci narybek, podczas gdy władze kantonalne nadal bezkrytycznie rozpowszechniają te same gotowe teksty jako komunikaty o sukcesie. Ten, kto zamiast tego domaga się profesjonalnego, państwowego zarządzania dziką zwierzyną, jakiego żąda inicjatywa «Strażnicy zamiast myśliwych» w kantonie Zurych, nie znajduje w takich komunikatach prasowych żadnego głosu.

Egzamin łowiecki 2026 zdali:

• Affolter Denis, Lüterkofen
• Allemann Peter, Zuchwil
• Demel Lukas, Kestenholz
• Grossenbacher Marcel, Neuendorf
• Haas Sebastian, Günsberg
• Hallwyler Jonas, Olten
• Herrmann Kaspar, Uettligen
• Hess Stefan, Bettlach
• Khalil Al-Hassan, Grenchen
• Laub Michael, Siebnen
• Lawrenz Markus, Hochwald
• Löliger Basil, Brittnau
• Rüedi-Blaser Karin, Trimbach
• Schenker Jeff, Zofingen
• Weissbarth Lars, Winikon

Katastrofa naturalna: hobbystyczni myśliwi

W chaosie, w jakim znajduje się przyroda po dziesięcioleciach „pielęgnacji i opieki” ze strony hobbystycznych myśliwych, udział odsetek zagrożonych gatunków nie jest w żadnym kraju świata tak wysoki jak w Szwajcarii. Ci płatni zabójcy od dziesięcioleci tworzą ekologiczną nierównowagę w krajobrazie kulturowym, o niekiedy dramatycznych skutkach (las ochronny, choroby, szkody rolnicze i wiele innych). Ponad jedna trzecia roślin, dzikich zwierząt i gatunków grzybów uznawana jest za zagrożoną. Szwajcaria zajmuje w skali europejskiej również ostatnie miejsce pod względem wyznaczania obszarów chronionych na rzecz różnorodności biologicznej. To właśnie zawsze te kręgi hobbystycznych myśliwych ze swoim lobbingiem są od dziesięcioleci za to odpowiedzialne poprzez politykę, media i ustawy. To oni notorycznie blokują nowoczesne, etyczne poprawy ochrony zwierząt i sabotują poważną ochronę zwierząt i gatunków. Hobbystyczni myśliwi regularnie sprzeciwiają się większej liczbie parków narodowych w Szwajcarii, ponieważ nie chodzi im wcale o przyrodę, różnorodność biologiczną i ochronę gatunków czy ochronę zwierząt, lecz o pielęgnowanie ich perwersyjnego, krwawego hobby.

Czy wiesz, że …

• w Szwajcarii niewinne młode wilki są likwidowane?
• hobbystyczni myśliwi przy ocenie jakości dziczyzny kłamią, a przetworzone mięso z dziczyzny według WHO jest rakotwórcze jak papierosy, azbest czy arszenik?
• według badań nigdzie skażenie ołowiem u orłów przednich i orłosępów nie jest wyższe niż w szwajcarskich Alpach, z powodu amunicji hobbystycznych myśliwych?
• tak zwana etyka łowiecka hobbystycznych myśliwych stoi w diametralnej sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt i jest fatamorganą?
• polowanie to wojna, w której konkurentów ze świata zwierząt po prostu się likwiduje?
• w naszej przyrodzie istnieją niezliczone nielegalne i nieoznakowane ambony, z których część jest tak spróchniała, że stanowią zagrożenie dla dzieci, a ludzie mogą przez nie zginąć?
• rok w rok niezliczeni ludzie są zabijani lub ranieni przez broń myśliwych, czasem tak poważnie, że lądują na wózku inwalidzkim lub amputuje im się kończyny?
• w Szwajcarii co roku około 120 000 całkowicie zdrowych saren, jeleni, lisów, świstaków i kozic jest zabijanych, przeważnie bezsensownie?
• że z powodu hobbystycznych myśliwych dziś prawie niemożliwe jest życie w harmonii z dzikimi zwierzętami, dostrzeżenie dzikich zwierząt?
• że ładunki śrutu sprawiają, iż zające krzyczą niczym małe dzieci, a „postrzelonym” sarnom i jeleniom rozrywają wnętrzności, aby podczas ucieczki pozostawiały ślady do tropienia?
• że twierdzenie hobbystycznych myśliwych, jakoby okrutne masakry dzikich zwierząt były konieczne do regulacji populacji, zostało naukowo obalone?
• że hobbystyczni myśliwi otwarcie przyznają, iż w polowaniu chodzi o „żądzę zabijania” i „radość ze zdobywania łupu”, będące chorobliwą pasją?
• że hobbystyczni myśliwi nie mają szóstego zmysłu, a mimo to regularnie twierdzą, że strzelają tylko do chorych i słabych zwierząt, co oczywiście w praktyce nie jest prawdą?
• że hobbystyczni myśliwi wyjeżdżają za granicę na polowania na trofea, z dala od wszelkich przepisów o ochronie gatunków i łowiectwa, i że istnieją nawet szwajcarscy organizatorzy wyjazdów dla hobbystycznych myśliwych, oferujący takie debilne rozrywki łowieckie?
• że zdecydowana większość z nich nie jest uprawnionymi myśliwymi zawodowymi, lecz uprawia polowanie jako hobby, sport i rozrywkę w czasie wolnym, co nie jest moralne i w gruncie rzeczy stoi w sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt?
• że 99,07% cywilizowanych ludzi w Szwajcarii nie jest hobbystycznymi myśliwymi, czyli tylko 0,3% hobbystycznych myśliwych czerpie radość z tych krwawych zajęć?
• że ci zabójcy dzikich zwierząt nie polują w oparciu o naukowe uzasadnienia?
• że gatunki chronione w zasadzie nie powinny podlegać prawu łowieckiemu, ponieważ hobbystyczni myśliwi nie radzą sobie z ochroną gatunków i wciąż dla zabawy odstrzeliwują zwierzęta znajdujące się na czerwonej liście, takie jak ryś, wilk, zając polny, kuropatwa, przepiórka itd.?
• że hobbystyczni myśliwi celowo redukują liczebność określonych gatunków zwierząt, aby nie mieć konkurencji dla swojego wynaturzonego postępowania (lis, ryś, wilk, ptaki drapieżne itd.)?
• że zwierzyna ginie, zanim hobbystyczny myśliwy zdąży oddać choćby jeden strzał, że należy temu zapobiegać i że to jest zapewne główną ideą pielęgnacji, opieki oraz planowania łowieckiego?
• że u dzików (i lisów) zwykle tylko przewodnia locha wydaje na świat młode, ale wskutek jej odstrzału wszystkie samice w watasze się rozmnażają i również dlatego mamy zalew dzików?
• że zwierzęta pastwiskowe – jelenie, sarny itd. – pierwotnie żyły głównie za dnia na polach i łąkach, jak kozy, owce, krowy itd., a nie w lesie?
• że wilk jest długoterminowo niezbędny dla utrzymania zdrowia dzikich kopytnych, ponieważ na przykład z niewiarygodną precyzją upoluje chore lub słabe zwierzęta, przez co znacznie przewyższa hobbystycznych myśliwych?
• że lisy po bezsensownym polowaniu najczęściej lądują w śmieciach?
• że lisy są dziś polowane głównie po to, aby więcej zajęcy itp. trafiało na patelnie hobbystycznych myśliwych? Że jednak lis w ponad 90% nie żywi się zającami i nigdy nie złapie zdrowego zająca?
• że przeciwko hobbystycznym myśliwym w ochronie zwierząt nie można działać jedynie łagodnością, festynami ulicznymi, łańcuchami modlitewnymi itp. (na grubą kłodę potrzeba grubego klina)?
• że hobbystyczni myśliwi za pomocą myśliwskiej gwary prowadzą pełne braku szacunku szyderstwo z istot żywych?
• że odstrzeliwanie grubej zwierzyny przy paśniku lub w okresie godowym jest potępiane, ale hobbystyczny myśliwy nie ma skrupułów, aby czynić to wobec swojego konkurenta łowieckiego – lisa?
• że w niektórych kantonach hobbystyczni myśliwi wychodzą na polowanie jedynie ze względu na delikatne mięso młodego zwierzęcia?
• że hobbystyczni myśliwi odstrzeliwują ciężarne matki na oczach ich młodych lub tylko młode zwierzęta w okresie odchowu (polowanie specjalne po sezonie)?
• że hobbystyczni myśliwi zatruwają swoją amunicją środowisko, przyrodę, człowieka i zwierzęta?
• że bestialstwo, barbarzyństwo, okrucieństwo, przelew krwi i bezsensowne cierpienia nie mogą być dobrem kulturowym w cywilizowanym społeczeństwie?
• że hobbystyczni myśliwi corocznie odstrzeliwują około 10’000 koźląt sarny?
• że hobbystyczni myśliwi w srogą zimę wabią głodujące zwierzęta karmą tylko po to, aby móc je podstępnie i tchórzliwie odstrzelić?
• że hobbystyczni myśliwi napuszczają wyszkolone psy do nor, aby eliminować lisy i borsuki (polowanie norowe)?
• że hobbystyczni myśliwi wabią spokojne istoty żywe do pułapek skrzynkowych, w których niekiedy muszą cierpieć całymi dniami i czekać na swojego kata, lub często zadają zwierzętom wielogodzinną agonię (polowanie w pułapki)?
• że hobbystyczni myśliwi tchórzliwie mordują lub ranią spokojne dzikie zwierzęta podczas snu lub wygrzewania się w słońcu, z zasadzki, przy użyciu supernowoczesnej broni precyzyjnej?
• że hobbystyczni myśliwi wspierają odznaczenia, targi futrzarskie, przyznawanie nagród za kult trofeów, wystawy trofeów, handel futrami itp.?
• że hobbystyczni myśliwi wkładają w ręce małoletnim dzieciom szkolnym broń palną i ćwiczą z nimi zabijanie?
• że hobbystyczni myśliwi często dopuszczają się swoich pełnych cierpienia czynów w samotności, co sprzyja znęcaniu się nad zwierzętami?
• że hobbystyczni myśliwi wiele dzikich zwierząt jedynie ciężko ranią, a ofiary cierpi często godzinami w potwornych mękach i strachu, zanim znajdzie je pies posokowiec i zostaną zastrzelone?
• że myśliwi hobbyści (poza wiwisekcją) zadają zwierzętom najwięcej mąk i krzywd, także poprzez sposób zabijania?
• że myśliwska miłość do zwierząt i przyrody nie cieszy się istnieniem ukochanego obiektu, lecz raczej dąży do posiadania ukochanej istoty ze skórą i sierścią, a szczytem tego jest uczynienie z niej zdobyczy poprzez akt zabicia?
• że myśliwi hobbyści wręcz sprzyjają szkodom od zgryzania poprzez presję łowiecką, szczególnie na drapieżniki, takie jak lis, ryś i wilk?
• że myśliwi hobbyści otwierają drzwi na oścież dla aspołecznego, nieetycznego i niechrześcijańskiego zachowania?
• że myśliwi hobbyści pozbawiają ludność możliwości normalnej, naturalnej obserwacji zwierząt i interakcji z nimi?
• że nie ma większego i skażonego amunicją produktu udręki niż dziczyzna?
• że w całej Szwajcarii nie istnieje jednolita regulacja dotycząca badania wzroku, praktyki strzeleckiej itp. myśliwych hobbystów?
• że nie istnieje psychologiczny test osobowości dla myśliwych hobbystów?
• że nie ma zakazu spożywania alkoholu dla myśliwych hobbystów, gdy strzelają ze swojej broni do zwierząt?
• że myśliwi hobbyści wdzierają się do placówek szkolnych, aby wcisnąć dzieciom swoje myśliwskie bajki i przemoc?
• że sąd w Bellinzonie niedawno potwierdził, że stowarzyszenia łowieckie sprzyjają praktycznie wszystkiemu, co okrutne, zbędne i bezduszne?
• że stowarzyszenie «Jagd Schweiz» kultywuje przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – dokładne przeciwieństwo tego, do czego powinien dążyć kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie.
• że tylko w kantonie Gryzonia co roku wystawia się ponad 1’000 zawiadomień i mandatów przeciwko myśliwym hobbystom?