Solothurn viert 15 nieuwe recreatieve jagers, laagste jaargang sinds lange tijd

Op kasteel Waldegg in Feldbrunnen werden op 9 juli 2026 15 afgestudeerden van de Solothurnse jachtopleiding plechtig opgenomen in de kring van actieve recreatieve jagers.

Economiedirecteur Sibylle Jeker overhandigde de jachtbevoegdheidsbewijzen, jachtbeheerder Silvia Nietlispach leidde het evenement. De «Solothurner Zeitung» berichtte braaf en zonder commentaar, in de toon van hofverslaggeving: «Ze blazen tot de jacht».

Wat de melding verzwijgt, zegt het cijfer zelf: 15 nieuwe recreatieve jagers vormen de laagste jaargang sinds jaren. Ter vergelijking: in 2020 waren het er 27, in 2021 waren het er 24, in 2022 waren het er 26, in 2024 waren het er 23, in 2025 waren het er 26. De huidige jaargang breekt deze trend met ongeveer de helft, zonder dat de kantonale communicatie deze daling ook maar noemt.

Auf Schloss Waldegg wurden 15 Absolventinnen und Absolventen des Jagdlehrgangs in den Kreis der aktiven Jäger/-innen aufgenommen. Regierungsrätin Sibylle Jeker überreichte ihnen die Jagdfähigkeitsausweise. Gratulation!
Mehr dazu ➡️ https://t.co/Cqr8trPNF5#KantonSolothurn pic.twitter.com/t9UdXkiWiR

— Kanton Solothurn (@KantonSolothurn) July 6, 2026

Dezelfde tekstbouwsteen, jaar na jaar

Zoals wij al in ons Psychologie van de jacht in Solothurn hebben uitgewerkt, is dit ritueel op kasteel Waldegg geen op zichzelf staand geval, maar een terugkerend patroon: de overheid prijst de «verantwoordelijke taak», de jonge jagers stellen zich met wapen en geweer op voor de groepsfoto, en de lokale pers neemt de tekst bijna woordelijk over. Al in 2019 formuleerde Sibylle Jekers voorgangster Brigit Wyss tegenover de «Solothurner Zeitung» dat het jachtgebeuren voor alle betrokkenen «diepe natuurbeleving en zorgvuldige omgang met de levende wezens» inhield. Deze retoriek is tot op heden niet veranderd, zoals ons artikel Volksverdomming in kanton Solothurn gedocumenteerd.

De bewering over beheerwerk onder de loep

Ook in Solothurn geldt de verplichting tot minstens 25 uur zogenaamd beheerwerk tijdens de opleiding, als bewijs van een zogenaamde inzet ten gunste van wilde dieren en hun leefgebieden. Wat dit «beheerwerk» in de praktijk betekent, blijkt het duidelijkst bij vos en das: in het jachtseizoen 2024 werden in het kanton Solothurn 866 meestal gezonde vossen en 269 dassen gedood, zonder enige wildbiologische of wetenschappelijke onderbouwing, zoals wij in Solothurn: Stop het vossen- en dassenmassacre hebben aangetoond. Acht maanden lang wordt de vos in Solothurn opgejaagd, de das meer dan zes maanden, een voortdurende vervolging die weinig te maken heeft met een "zorgvuldige omgang".

Zug laat zien dat het anders kan

Terwijl Solothurn onverminderd kritiekloos PR-teksten over de bevordering van nieuwe aanwas verspreidt, heeft het kanton Zug in mei 2026 een 25 pagina's tellende studie van de wildbiologen dr. Claudia Kistler en dr. Fabio Bontadina (SWILD) gepresenteerd, in opdracht van het Amt für Wald und Wild. Het resultaat: de gepraktiseerde vossenjacht reguleert de populaties niet duurzaam, en verbetert evenmin de bestrijding van dierziekten. Decennialang afschieten van gemiddeld 308 dieren per jaar bleef zonder effect, omdat de verliezen worden gecompenseerd door hogere vruchtbaarheid, betere overlevingskansen en immigratie. De jachtcommissie van Zug trok op 16 juni 2026 eerste conclusies: geen proactieve bevordering van de vossenjacht meer, een duidelijkere scheiding van de statistische categorieën en een informatiecampagne over het voeren van wilde dieren, zoals wij in Kanton Zug: autoriteiten remmen vossenjacht na studie af hebben bericht. Solothurn daarentegen toont geen enkele ambitie om de eigen praktijk wetenschappelijk te toetsen, laat staan om een vergelijkbare studie in opdracht te geven.

Dalende cijfers, ongewijzigde retoriek

De daling van het aantal geslaagden in Solothurn in 2026 past in een landelijk beeld: de recreatieve jacht verliest aan nieuwe aanwas, terwijl de kantonale autoriteiten onverminderd kritiekloos dezelfde standaardteksten als succesberichten blijven verspreiden. Wie in plaats daarvan pleit voor een professioneel, door de overheid gevoerd wildbeheer, zoals de initiatief “Wildbeheerders in plaats van jagers” in het kanton Zürich eist, krijgt in dergelijke persberichten geen stem.

De jachtexamens van 2026 zijn behaald door:

• Affolter Denis, Lüterkofen
• Allemann Peter, Zuchwil
• Demel Lukas, Kestenholz
• Grossenbacher Marcel, Neuendorf
• Haas Sebastian, Günsberg
• Hallwyler Jonas, Olten
• Herrmann Kaspar, Uettligen
• Hess Stefan, Bettlach
• Khalil Al-Hassan, Grenchen
• Laub Michael, Siebnen
• Lawrenz Markus, Hochwald
• Löliger Basil, Brittnau
• Rüedi-Blaser Karin, Trimbach
• Schenker Jeff, Zofingen
• Weissbarth Lars, Winikon

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of Dierenbescherming, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de Jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?