Einde aan de oorlog tegen de wilde dieren

De daden van recreatieve jagers tijdens de jacht hebben niets met menselijkheid te maken, maar met barbarij, oorlog en rauwe brutaliteit.

Anders dan bij gewone mensen, voor wie de verbinding met de natuur een inspirerende oerkracht is – de liefde van de mens voor de natuur en voor al wat leeft – koestert en cultiveert de recreatieve jager haat jegens de schoonheden van het leven en verwoesting.

Door de arrogantie, hebzucht, domheid en egoïsme van de recreatieve jagers moet de bevolking met een verrekijker naar de dieren in de natuur zoeken, terwijl je die in niet bejaagde gebieden met het blote oog en vol vertrouwen kunt zien. Niet verbondenheid met de natuur, maar afstand en vijandigheid leeft en creëert de recreatieve jager. De recreatieve jager verstoort bij elk natuurbezoek de wilde dieren. Wilde dieren voelen instinctief wie een goed mens is en wie niet. Psychische stress, lijden en angst zijn voor wilde dieren in een bejaagd gebied een leven lang hun metgezel.

Niet alleen de mens komt voort uit de natuur en ontwikkelt zich in haar en in wisselwerking met haar. De mens moet daarom net als alle andere levensvormen worden beschouwd als onderdeel van het grote geheel. In de mens werkt dezelfde levenskracht die ook in dieren en planten werkzaam is.

De recreatieve jager creëert een surrealistische natuur

De natuur wordt tegenwoordig door de recreatieve jagers gedegradeerd tot een montage, wat voor mens, dier en milieu een enorme achteruitgang in levenskwaliteit betekent. Recreatieve jagers onderhouden in het landschap een soort concentratiekamp voor wilde dieren. Als je in de winter met de ICE van Bazel naar Hamburg reist, volgt voor de verbaasde reiziger om de paar seconden een jachtkansel op de volgende. Alleen wilde dieren krijgt de treinreiziger niet te zien. Jacht is oorlog!

Wie zoveel negatiefs produceert als recreatieve jagers, kan geen positieve balans of uitstraling hebben.

Wild beim Wild

De leefruimte voor wilde dieren wordt steeds kleiner. Hier komt ook de hele perversie en hypocrisie van het jachtonwezen aan het licht. Als de mens de natuur en de leefruimte van wilde dieren al vernietigt, hoeft men wilde dieren niet ook nog nodeloos te bejagen, en zeker niet in de harde wintertijd. De wilde dieren worden hier dubbel gestraft, terwijl ze er niets aan kunnen doen. De recreatieve jager is geen vriend van de dieren, dat zegt zijn naam al. Recreatieve jagers schieten niet alleen zieke of oude wilde dieren. Nee, ze schieten op alles puur voor het plezier en betalen daar ook nog voor. Bij een nauwkeuriger analyse zijn recreatieve jagers allesbehalve milieu- of dierenbeschermers. Geen enkele groep heeft een slechtere ecologische voetafdruk dan recreatieve jagers.

Recreatieve jagers benadrukken altijd dat het doodschieten slechts een klein deel van hun bezigheden in de oorlog op de jacht uitmaakt. Wat doen ze dan nog meer? 99 % van alle mediaberichten en posts van recreatieve jagers op sociale media gaat precies daarover. Altijd mooi onderbouwd met weerzinwekkende beelden van de slachtoffers en de daders.

Interessant genoeg heeft de publieke opinie een heel ander beeld van de recreatieve jagers. Boswachters, boeren en natuurbeschermingsorganisaties bepalen het natuurbeheer. De recreatieve jager slaagt er op de een of andere manier toch steevast in het vijfde wiel aan de wagen te blijven. Van daaruit ondermijnt hij niet zelden de natuurbeschermingsprojecten van anderen of stelt hij onzinnige eisen.

Recreatieve jagers, jachtverenigingen en staatsjachtbesturen die door de jagers worden gefinancierd, rechtvaardigen en organiseren de oorlog op de jacht. Daarbij wordt de bevolking wijsgemaakt dat de jacht noodzakelijk is, omdat bepaalde soorten anders gewoon zouden verhongeren en het humaner zou zijn om ze opzettelijk in blakende gezondheid dood te schieten, bij voorkeur nog als jongen. Recreatieve jagers zoeken dus geen verhongerende wilde dieren om ze te verlossen. Nee, ze zoeken meestal de sterkste en gezondste dieren om een mooie trofee mee naar huis te nemen en bij vrienden te kunnen pronken. Recreatieve jagers en de staatsjachtbesturen hebben er geen belang bij om populaties duurzaam of blijvend te verkleinen, want dat zou het bloedgeld in hun kassen verminderen. Een negatief schoolvoorbeeld in Zwitserland is bijvoorbeeld het kanton Graubünden. Aangekweekte overpopulatie is de lichtgranaat van de recreatieve jagers om dierenmoord als hobby te promoten.

Je kunt de natuur veel meer teruggeven als je geen recreatieve jager bent en de natuur wilt koesteren en verzorgen.

In Lotka-Volterra-model vertonen roof- en prooisoorten gekoppelde schommelingen in aantallen. Vereenvoudigd: is er veel prooi, dan neemt de populatie van de roofdieren toe, daarna wordt de prooi zeldzamer, de roofdieren vinden niet meer genoeg voedsel en worden zeldzamer, de prooipopulatie kan zich herstellen enzovoort.

Er bestaat niets onnatuurlijkers dan de hedendaagse jacht

De jacht reguleert niet in de zin van natuurlijke aantallen van wildpopulaties, maar creëert overmatig grote of onderdrukte populaties. De onnatuurlijke problemen en overpopulaties zijn met name door recreatieve jagers zelf veroorzaakt, zodat recreatieve jagers zichzelf een zogenaamde wettelijke opdracht kunnen toeschuiven. De jacht heeft allang niets meer te maken met eerzaam wildbeheer, maar is, voorbij elke ethiek, verworden tot een steeds brutaler afslachten van wilde dieren (zie bijzondere jacht). Het organiseren van aantrekkelijke jachtpartijen is programma. In de betreffende kringen noemt men het misleidend “aan de leefomgeving aangepaste wildpopulaties”, “fijnregulering”, “tweetrapssysteem”, “dynamisch beheer”, «ontwikkelingshulp», “oogsten”, “afromen” of dergelijke dierverachtende propaganda. Hersenspoeling zoals we die kennen van het nationaalsocialisme.

Bij de jacht gaat het niet om een omvangrijke biodiversiteit of de bescherming van individuele wilde dieren, maar om geld en vermaak. Overal krijgt de militante jager toegang om problemen te veroorzaken die er anders helemaal niet zouden zijn. Wie een verdord geweten heeft, kan alles met geweld beheren.

Hobby-Jäger und ihr Muster im Gehirn

Mens en wilde dieren verdienen een wetenschappelijk wildbeheer en niet de jacht. Dit betekent onder meer: roofdieren zoals vos, wolf, lynx en roofvogels volledig beschermen, zodat een kentering in de bescherming van de biodiversiteit zichtbaar wordt.

Jagerslatijn en de vossen

Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat de recreatieve jacht het besmettingspercentage met de vossenlintworm bij vossen kan verminderen.

Ook bij hondsdolheid leidden alleen grootschalige vaccinatiecampagnes met uitgelegd vaccinatieaas tot succes – de vossenjacht bleek volgens studies contraproductief te zijn en heeft zelfs bijgedragen aan de verspreiding van hondsdolheid.

De vossen, die in het wild monogaam en territoriumgetrouw zijn, worden door de recreatieve jacht gedwongen te verhuizen om nieuwe partners te zoeken, omdat de paren door de recreatieve jagers uit elkaar worden geschoten. Zo veroorzaakt de vernietiging van sociale dierstructuren niet alleen nieuwe paarvorming, waarbij elk vrouwelijk dier wordt bevrucht en het geboortecijfer daardoor stijgt, maar worden ook ziekten zoals borreliose of hazenpest (jagers verspreiden ziekten) in sterkere mate overgedragen, terwijl de recreatieve jacht juist geacht wordt die te bestrijden.

De jager houdt van de natuur, zoals de verkrachter van zijn slachtoffer houdt.

Karin Hutter

Door het ondeskundige en onbezonnen rondschieten van recreatieve jagers (pseudo-jagers, wat is dat?) en andere factoren vermenigvuldigen wilde zwijnen zich volgens studies ongecontroleerd. Normaal gesproken heeft alleen de leidende zeug van een rotte biggen (jongen). In ongestoorde en jachtvrije zoogdierterritoria onderdrukken de dominante vrouwtjes de voortplantingsvermogen en -bereidheid van de ondergeschikte vrouwtjes door bepaalde geurmarkeringen (feromonen). Wordt de leidende zeug afgeschoten – wat zeer vaak gebeurt, omdat het erg moeilijk is vast te stellen welke de leidende zeug is – dan komt het ook tot deze onnatuurlijke en explosieve vermeerdering.

De ongeloofwaardige rechtvaardiging van de recreatieve jagers bestaat doorgaans onder andere hierin dat wilde zwijnen enzovoort steden en dorpen zouden binnendringen, tuinen zouden vernielen en de bevolking in gevaar zouden brengen. Dit argument wordt vaak aangevoerd voor een intensievere jacht. Maar juist bij nederzettingen aan de bosrand zijn de bewoners vaak medeschuldig aan de “overlast” van de wilde zwijnen: composthopen lokken de bosbewoners even sterk aan als de helemaal niet of slecht omheinde moestuin.

Er zijn echter meerdere mogelijkheden om ongewenste wilde dieren van plekken weg te houden. Naast «afschrikmiddelen” zijn er zachte methoden met mensenhaar (neem het mee naar huis na een kappersbezoek en verspreid het op geschikte plekken) of het uitbrengen van menselijke urine, hekken enzovoort.

De recreatieve jagers vergiftigen met hun munitie het milieu, de natuur, mens en dier. Lood is een zwaar metaal en doodt dieren niet alleen op wrede wijze, maar komt door chemische omzetting ook in de voedselkringlopen van de natuur terecht en belandt uiteindelijk in de bodem, het drinkwater en in levensmiddelen.

Steeds meer wildbiologen komen tot de wetenschappelijk onderbouwde opvatting dat dieren hun populatiedichtheid zelf regelen en dat overpopulaties vooral ook door de recreatieve jacht ontstaan.

De recreatieve jacht van vandaag is grotendeels een massieve, verwoestende en gewelddadige inmenging in natuurlijke ritmes en kan niet als een positieve noodzaak worden bestempeld.

Wild beim Wild

De stress en manipulatie die de jacht het hele jaar door op de dieren uitoefent – lawaai, angst, terreur en achtervolging – beperkt het vermogen van wilde dieren aanzienlijk om in alle rust voedsel op te nemen, een normaal sociaal gedrag te behouden, zich vrij te bewegen en de populatie aan te passen aan de beschikbare hulpbronnen.

De jacht van vandaag verstoort het normale sociale samenleven van wilde dieren, het ecologisch evenwicht, het natuurlijke gedrag, familiestructuren en sociale verbanden, het gebruik van holen en schuilplaatsen, en leidt tot een verschuiving van dag- naar nachtactiviteit, een toenemende trek naar niet-bejaagde woongebieden en onnatuurlijke concentraties van dieren in de bossen en zelfs in steden.

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of Dierenbescherming, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de Jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?

Rem op de natuurlijke evolutie – de recreatieve jacht

De moderne wetenschappelijke inzichten in ecologie en wildbiologie tonen aan dat de populatiedichtheid van wilde dieren zich dynamisch regelt op basis van voedselaanbod, territorialiteit, klimaat, ziekten, hulpbronnen en sociale en fysiologische factoren enzovoort, zonder menselijk ingrijpen, zolang er niet op ze wordt geschoten. Jachtdruk en andere factoren verhogen daarentegen de voortplantingssnelheid van de getroffen diersoorten, wat men niet alleen bij wilde zwijnen, reeën, herten en duiven kan waarnemen, maar bij elke soort (behoud van de soort, overlevingsinstinct, geboortecompensatie enzovoort). De natuur is wijs en wanneer een soort zich in gevaar ziet, stijgt het geboortecijfer. Wetenschappelijke studies hierover bestaan bijvoorbeeld in Frankrijk en Duitsland. Met de recreatieve jagers heerst er onevenwicht in de dierenwereld, chaos en schandelijke manipulaties in onze natuur.

De dieren die tegenwoordig grotendeels voor het plezier worden bejaagd, zijn tegenover de mens vredelievende wezens die minstens evenveel bestaansrecht hebben als de mens, om deel te nemen aan onze gemeenschappelijke evolutie, en ze zijn ook bij de meerderheid van de Zwitsers graag geziene dieren tijdens wandelingen en tochten door bos en veld.

Er bestaat geen ethiek die het doden van dieren voor de lol goedkeurt. Wanneer mensen vroeger jaagden, gebeurde dat met respect voor het leven en alleen om de eigen sippe te voeden. Tegenwoordig hoeft niemand meer te gaan jagen om zich te voeden. De steentijd is voorbij! Jacht is oorlog tegen levende wezens.

Het bos en de natuur zouden aan mensen en dieren teruggegeven moeten worden als vredige recreatieruimte en als leefgebied waar men samenleeft. Onze tijd wordt steeds meer getekend door brutaliteit en geweld, en de jagerij is daar niet onschuldig aan. Deze negatieve energie van geweld, angst, terreur, gebrek aan respect, leugens, wreedheid en onbehagen, die de jagerij in de natuur achterlaat, verspreidt zich over het cultuurlandschap.

Interessengemeinschaft Wild beim Wild

IG Wild beim Wild is een non-profit belangenvereniging die zich inzet voor de duurzame en geweldloze verbetering van de relatie tussen mens en dier, waarbij de IG zich ook heeft gespecialiseerd in de juridische aspecten van de bescherming van wilde dieren. Een van onze belangrijkste doelen is het invoeren van een eigentijds en serieus wildbeheer in het cultuurlandschap, naar het voorbeeld van het kanton Genève – zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders die de naam ook waardig zijn en handelen volgens een erecode. Het geweldsmonopolie hoort in handen van de staat te liggen. De IG ondersteunt wetenschappelijke methoden van Immunocontraceptie voor wilde dieren.