Graubünden: Dierenmishandelende bijzondere jacht 2020

Hoewel de gemanipuleerde afschotlijst van de hoge jacht uitstekend is uitgevallen, moet er een veeleisend plan voor de bijzondere jacht 2020 worden uitgevoerd.

Zonder de bijzondere jacht in november en december zou regulering van de kunstmatig hooggehouden herten- en inmiddels ook steeds vaker reeënpopulaties ondenkbaar zijn.

Een bijzondere jacht is, zoals de naam al zegt, een bijsturing. Wanneer een bijsturing de regel wordt, klopt er iets niet met de wetenschap, de wildbiologie, de planning en de uitvoering, en dat is in Graubünden bij het Amt für Jagd und Fischerei met zijn recreatieve jagers al meer dan 30 jaar het geval.

Het afschotplan voor edelherten ligt dit jaar met in totaal 5’560 herten even hoog als vorig jaar. In alle regio's in Graubünden met grote conflicten tussen bos en wild is het aandeel vrouwelijke dieren dat volgens het afschotplan moet worden geschoten, verhoogd van 50 naar 55 respectievelijk 60 %, schrijft het departement van regeringsraad Mario Cavigelli.

De aanhoudend hoge jachtdruk heeft de populatie niet tot het gewenste niveau gereguleerd, maar op een hoog niveau uiterst productief gehouden. Dat betekent: hoe meer reeën of edelherten worden geschoten, hoe sterker ze zich voortplanten.

Wild beim Wild

Het plan van de jachtadministratie wordt nooit ten gunste van de wilde dieren en de gewone bergbewoners uitgevoerd. Het conflict tussen bos en wild wordt jaar na jaar verscherpt. Tijdens de drie weken van de Bündner hoogjacht 2020 zijn in vergelijking met het voorgaande jaar ongeveer 30 % meer herten en reeën geschoten. Meer hierover in het dossier Waarom recreatieve jacht als populatiebeheer faalt.

Om de weerzinwekkende jachtopdracht van het Amt für Jagd und Fischerei te kunnen vervullen, moeten tijdens de bijzondere jacht 2020 een aanzienlijk aantal extra herten en reeën worden geschoten, fantaseert dr. Adrian Arquint, hoofd van het Amt für Jagd und Fischerei in Graubünden, in deze persbericht.

Ook de reeënstand moet worden gereguleerd

"Het in vergelijking met vorig jaar duidelijk hogere aantal geschoten reebokken wijst over het algemeen op een goede tot regionaal te hoge reeënstand. In gebieden met grote conflicten tussen bos en wild moet ervan worden uitgegaan dat het ree een beslissende invloed heeft op de verjonging van het bos. Om die reden wordt in deze regio's de bijzondere jacht op reeën uitgevoerd, ongeacht het aantal geschoten reebokken tijdens de hoogjacht", aldus Adrian Arquint verder.

Feiten in plaats van jagerslatijn

Dierenbeschermers en wetenschappers wijzen er daarentegen op dat pas de recreatieve jacht de dieren het bos in drijft, waar ze de voor hen levensnoodzakelijke grassen en kruiden niet vinden en hun niets anders overblijft dan aan knoppen te knabbelen. Door de bijzondere jacht worden de wilde dieren onnodig opgeschrikt, waardoor hun voedselbehoefte en daarmee vaak ook de vraatschade nog verder toeneemt. Tegelijkertijd wordt zo ook hun voortplanting gestimuleerd, waardoor het conflict tussen bos en wild zich nog verder verscherpt, maar de recreatieve jagers steeds meer kanonnenvoer krijgen en er dus ruim bloedgeld in de kassen van het kanton vloeit.

De intensieve bejaging houdt de populatie op een hoog niveau. Ze heeft geleid tot een impasse waaruit men niet komt als men nog dieper doorrijdt. Integendeel. De verbijtschade neemt verder toe, omdat de schuwheid die hun is opgedrongen verhindert dat ze, overeenkomstig hun natuur, grotendeels in het open veld leven. Als ze dat wel mochten, zou dat niet alleen vanzelf ten goede komen aan de natuurlijke verjonging van het bos, maar zou ook het aantal wildongevallen afnemen. Reeën die niet in het donker en in de mist de weg over hoeven te steken, komen ook niet onder de wielen. Ze kunnen leren zich aan te passen aan het wegverkeer.

Er komt nog een voordeel bij: de wilde dieren zouden weer zichtbaar worden. Als ze niet zo schuw waren, zou het veel makkelijker zijn om vast te stellen hoe groot de populaties werkelijk zijn. En hoe ze verspreid zijn. Knaagschade is daarvoor geen goede indicator.

Stichting Tier im Recht: Vragen over dierenwelzijnsrecht

In tegenstelling tot een afwijkende opvatting die soms nog steeds wordt verdedigd, is de federale Dierenwelzijnsrecht ook bij de uitoefening van de jacht onverkort van toepassing. Het schenden van dierenwelzijnsvoorschriften is dus ook tijdens de jacht strafbaar. Een uitzondering geldt alleen wanneer de federale jachtwet een situatie uitdrukkelijk anders regelt dan de dierenwelzijnswet.

Het tweetrapsmodel van de Graubündense jacht met hoge jacht en bijzondere jacht roept vanuit het oogpunt van het dierenwelzijnsrecht vragen op. Tijdens de bijzondere of herfstjacht op hert en ree, die tot ver in december duurt, gelden aanzienlijk soepelere voorschriften voor de jachtuitoefening dan tijdens de septemberjacht. Daarmee worden in verhoogde mate schendingen van het dierenwelzijn op de koop toe genomen.

Wilde dieren zijn in de wintermaanden aangewezen op hun energiereserves. Vrijetijdsactiviteiten in wildrustzones en wildreservaten zijn daarom terecht verboden. Jachtactiviteiten vormen door de ver hoorbare schoten en de rechtstreeks tegen het bejaagbare wild zelf gerichte bedreiging een bijzondere belasting voor dat wild. Vanuit juridisch oogpunt zou in concrete schrijnende gevallen, bijvoorbeeld bij extreme weersomstandigheden, moeten worden onderzocht of de betrokken recreatieve jagers zich schuldig maken aan onnodige en dus strafbare dierenmishandeling in de zin van de dierenwelzijnswet.

Bij de speciale jacht mogen, anders dan tijdens de septemberjacht, ook zogende hertenkoeien en reegeiten en hun jongen worden geschoten. In de praktijk is dit echter nauwelijks in elk geval uit te voeren zonder dat het dierenwelzijn wordt geschonden. Of deze regeling zonder uitzondering wordt nageleefd, is twijfelachtig. Vanuit het oogpunt van het dierenwelzijnsrecht zou bij een achterblijvend jong het strafbare feit van dierenmishandeling door pijnlijke doding moeten worden onderzocht, aangezien een hertenkalf of reekalf zonder moeder geen reële overlevingskans heeft.

In het omgekeerde geval, dus bij het afschieten van een jong dier voor de ogen van zijn moeder, is er geen garantie dat ook het moederdier kan worden geschoten. Het verlies van de jongen is voor zogende dieren zowel lichamelijk als psychisch zeer belastend. Ook in vakkringen van de bos- en wildbiologie lijkt de vraag of na de hoofdjacht nog extra regulatie nodig is omstreden te zijn, legt Vanessa Gerritsen van de stichting Tier im Recht uit.

Hoog aandeel mannelijke dieren in de afschotcijfers van de hoofdjacht

Omdat de recreatieve jagers bij de afschotcijfers van de hoofdjacht voor herten vooral geïnteresseerd waren in mannelijke dieren (trofeejacht), moet de regulatie van vrouwelijke dieren tijdens de speciale jacht van 2020 worden geïntensiveerd. Daarnaast zijn er extra zwaartepuntbejachtingen vastgesteld in bijzonder getroffen gemeenten.

Om een voldoende regulatie van de hertenpopulaties te bereiken, zijn de extra recreatieve jachten in november en december nodig. In alle 21 hertenregio's worden speciale jachten op herten gehouden. Voor de speciale jacht hebben zich 3.551 (vorig jaar 3.422) recreatieve jagers en jaagsters aangemeld.

Adrian Arquint voert oorlog tegen de zwaksten in de samenleving; zijn taal en daden laten geen enkele twijfel bestaan.

De Bijzondere jacht is altijd ook een onethisch en barbaars bloedbad onder wilde dieren. Drachtige hertenkoeien en reegeiten met jongen, en hun jongen, hele sociale structuren worden als in een bloedroes zonder genade door recreatieve jagers neergeschoten. Moederdieren voor het oog van hun kalf of reekalf neerschieten is laag en gemeen. Er zal nooit een excuus zijn voor het vernietigen van een pasgeboren leven of voor het feit dat moederdieren hun jongen niet zonder jacht en doodsangst kunnen grootbrengen. Meer achtergronden bij de Jachtmythen.

De Graubündense recreatieve jacht met de recreatieve jagers is gewoonweg uiterst crimineel. Alleen is ons rechtssysteem er nog niet aan toe om dat in het strafrecht mee te nemen.

Zo zijn er bijvoorbeeld elk jaar meer dan 1’000 aangiftes en/of boetes tegen recreatieve jagers in Graubünden.

Amt für Jagd und Lügen: Hochgejagte Bestände in Graubünden

De mensen, veel mensen, zouden bij ons ook graag eens wilde dieren willen zien die niet in wilde paniek wegstormen of 's nachts een gevaarlijke noodstop veroorzaken. Met nog meer afschot zal het bos niet te redden zijn.