Myśliwi-hobbyści z Gryzonii przeciwko inicjatywie łowieckiej

W aktualnym wydaniu lokalnego szmatławca „Myśliwi z Gryzonii” prezes tamtejszych myśliwych rekreacyjnych zabiera głos w sprawie zbliżającego się głosowania powszechnego z 13 czerwca 2021 r. «Za łowiectwem zgodnym z przyrodą i etycznym.«

Zachowanie myśliwego w polityce jest zawsze także odzwierciedleniem tego, jak zachowuje się on w przyrodzie czy w społeczeństwie.

A takich skrajnie żenujących doniesień jest cała długa seria, które nie spełniają ani wysokich wymogów ekologicznych, ani wymogów biologii dzikich zwierząt, ani ochrony zwierząt, ani społeczno-ekonomicznych.

Właśnie z tego powodu powstały komitety złożone z myśliwych i osób niełowiących, których celem jest modernizacja barbarzyńskiego bezprawia łowieckiego w kantonie Gryzonia. Z tego wyrosła na przykład inicjatywa ludowa na rzecz zniesienia polowań specjalnych.

Dwustopniowy graubündeński model łowiectwa z polowaniem głównym i specjalnym budzi pytania nie tylko z punktu widzenia prawa ochrony zwierząt. Podczas polowania specjalnego, czyli jesiennego, na jelenie i sarny, którego okres trwa aż do grudnia, obowiązują znacznie złagodzone przepisy dotyczące organizacji polowań w porównaniu z polowaniem wrześniowym. W ten sposób w większym stopniu godzi się na naruszenia przepisów o ochronie zwierząt. Podczas polowania specjalnego – inaczej niż podczas polowania wrześniowego – wolno strzelać także do karmiących łań i kóz oraz do ich młodych. W praktyce nie sposób jednak przeprowadzić tego w każdym przypadku bez naruszenia przepisów o ochronie zwierząt.

Zasada etyki łowieckiej (Weidgerechtigkeit), która powinna leżeć u podstaw wszelkiej działalności łowieckiej i która w kantonie Gryzonia jest także zapisana w prawie, zostaje podważona przez przepisy dotyczące organizacji polowania specjalnego.

Działania łowieckie, przez daleko słyszalne strzały i zagrożenie skierowane bezpośrednio przeciwko zwierzynie łownej, stanowią dla niej szczególne obciążenie. Z prawnego punktu widzenia w konkretnych przypadkach szczególnie uciążliwych, na przykład przy ekstremalnych warunkach pogodowych, należałoby zbadać, czy zaangażowani myśliwi rekreacyjni nie dopuszczają się zbędnej działalności, a tym samym znęcania się nad zwierzętami w rozumieniu ustawy o ochronie zwierząt i nie podlegają za to karze – na przykład także przy bezsensownym polowaniu na lisy w okresie ich godów zimą. Albo przy polowaniu na ptaki.

Polowanie specjalne jest, jak sama nazwa wskazuje, korektą. Jeśli korekta staje się regułą, to coś jest nie tak z nauką, biologią łowiecką, planowaniem i wykonaniem, a w Gryzonii tak jest już od ponad 30 lat. Od dziesięcioleci wiadomo daleko poza granicami kantonu, że łowiectwo w Gryzonii niewiele wnosi do etycznego traktowania naszych współistot. Rok po roku myśliwi rekreacyjni opowiadają społeczeństwu bajki.

Utrzymująca się wysoka presja łowiecka nie uregulowała populacji do pożądanego poziomu, lecz utrzymała ją na wysokim poziomie i wysokiej rozrodczości. To znaczy: im więcej saren lub jeleni zostaje odstrzelonych, tym silniej się one rozmnażają.

IG Wild beim Wild

Kto ogranicza odstrzał, ogranicza tempo rozrodu – mówią fachowcy, którzy nie ulegli myśliwskim opowieściom. Z tego powodu łowiectwo w Gryzonii jest wysoce kontrproduktywne. Nie zmniejsza ono populacji zwierząt, lecz prowadzi do niekontrolowanego rozmnażania. Na obszarach wolnych od polowań, takich jak Park Narodowy, populacje zwierząt pozostają w naturalnej równowadze.

Nawet bez łowiectwa nie pojawiłoby się nagle zbyt wiele lisów, zajęcy czy ptaków. Doświadczenie pokazuje, że przyrodę można pozostawić samej sobie.

Heinrich Haller, dyrektor parku narodowego i biolog zajmujący się dziką zwierzyną

Retrospekcja

W lutym 2019 roku pies myśliwski ściga sarnę ulicami Davos-Clavadel, po czym ją zabija. Mieszkańcy są wstrząśnięci reakcją prezesa Związku Myśliwych Gryzonii, Tarzisiusa Caviezela. Miał on dotkliwie pobić swojego psa. Caviezel zaprzecza wielokrotnym zeznaniom świadków, pisze Blick.

«Najgorsze było to, że ja i moje dzieci musieliśmy patrzeć, jak Caviezel w ramach kary wielokrotnie okrutnie kopał i bił swojego psa” – mówi matka. Ponadto miał wziąć sarnę i położyć ją na barierce ochronnej przy drodze. „Najwyraźniej próbował złamać zwierzęciu kark” – opowiada.

Ten padlinożerny myśliwy jest zresztą od 2010 roku również członkiem zarządu związku JagdSchweiz, gdzie odpowiada za komunikację. Sam określa łowiectwo jako gorączkową Choroba, z której nie da się wyleczyć. Jego ulubiony cytat brzmi:

Nigdy nie kłamie się tak wiele, jak przed wyborami, podczas wojny i po polowaniu.

Otto von Bismarck (1815 – 1989)

Rzeczywiście łowiectwo rekreacyjne jest zawsze też czymś chorym, w którym kłamstwo jest programem, a dzikie zwierzęta są jego ofiarami. Przemoc i kłamstwo to dwie strony tej samej monety.

JagdSchweiz jest organizacją parasolową szwajcarskich myśliwych rekreacyjnych. Zgodnie ze statutem związek reprezentuje interesy około 30 000 myśliwych z wszystkich części kraju oraz z zagranicy. Ten bojowo nastawiony związek ponosi odpowiedzialność za to, że w Szwajcarii istnieje ta wątpliwa organizacja, której członkowie, według doniesień medialnych, rok w rok w liczbie czterocyfrowej dopuszczają się naruszeń prawa takich jak łamanie prawa łowieckiego, kłusownictwo, przemyt broni, przestępstwa przeciwko środowisku i w ruchu drogowym, naruszenia przepisów o ochronie zwierząt oraz inne przestępstwa.  I tak na przykład, według Urzędu ds. Łowiectwa i Rybołówstwa kantonu Gryzonia, każdego roku odnotowuje się ponad 1000 zawiadomień i/lub grzywien wobec myśliwych rekreacyjnych, którzy poprzez kantonalne związki podlegają związkowi JagdSchweiz.

Najwyraźniej gryzońscy strzelcy ani nie są dobrze wyszkoleni, ani nie mają zdrowej higieny moralnej. A teraz, według ich prezesa, mają oni reklamować alkohol, wykorzystywanie dzieci czy ohydną przemoc.

Komitet ONZ ds. Praw Dziecka, zgodnie z Art. 19 na rzecz ochrony małoletnich przed szkodliwym wpływem przemocy. Konwencja o prawach dziecka obejmuje między innymi prawo wszystkich małoletnich do nietykalności fizycznej i psychicznej. Jednocześnie nakłada na państwo obowiązek zagwarantowania ochrony tych praw. 

Prezes graubündeńskich myśliwych rekreacyjnych zawsze zachowuje się tak, jakby mieszkańcy Gryzonii nie potrafili niczego – poza przemocą. I to ma być etyczne? W kantonie Zurych obowiązuje na przykład zakaz spożywania alkoholu podczas polowania.

Immunokontracepcja jest dziś stosowana w celu ograniczania populacji zwierząt żyjących na wolności lub w ogrodach zoologicznych. W przeciwieństwie do metod hormonalnych immunokontracepcja praktycznie nie powoduje skutków ubocznych. Dotychczas z powodzeniem przetestowano ją u ponad 100 różnych gatunków zwierząt, w tym u dzikich koni, jeleni, dzików, żubrów, wiewiórek, psów, kotów, słoni afrykańskich i innych. Badania wykazały, że jelenie poddane takiemu zabiegowi są bezpłodne na przykład nawet do 5 lat.

Manipulacyjna hipokryzja

Kto zabija bez sensu, ten nie chroni, a cywilizowanemu społeczeństwu to nic nie daje. Dzisiejsze łowiectwo w Gryzonii ze wszystkimi swoimi okrucieństwami wobec zwierząt odbywa się w większości przypadków W ŻADNYM WYPADKU! w interesie społeczeństwa, przyrody, bioróżnorodności czy krajobrazu kulturowego. Zwierzęta nie są rzeczami. W kościele uczy się: nie zabijaj. To nadrzędne dobro kulturowe. Bezwzględna niechęć do przemocy odróżnia człowieka od drapieżnika w świecie zwierząt.

Myśliwi powodują umyślnie poważne zakłócenia w naturalnej równowadze gatunków nie tylko poprzez polowanie na drobną zwierzynę .

Konieczne jest Łowiectwo drobnej zwierzyny nie, ale uprawnione. Można by w ten sposób zapytać również, czy sensowne jest zbieranie jagód i grzybów w lesie.

Robert Brunold, były prezes graubündeńskich myśliwych rekreacyjnych

Pasja łowiecka nie jest zadaniem powierzonym przez społeczeństwo ani prawem i nie może nim być. Grupa ryzyka, jaką są myśliwi rekreacyjni, promuje kulturę bezsensownej przemocy aż po szkoły podstawowe.

W każdym akcie przemocy ujawnia się coś, co w myśliwym rekreacyjnym występuje w sposób chorobliwy, ale na co nie może sobie pozwolić w życiu codziennym, ponieważ społeczeństwo już tego nie toleruje. Wojny, tortury, prześladowania, gwałty, przemoc, zabijanie i egzekucje jako narzędzia władzy służące do panowania nad innymi ludźmi nie znajdują już akceptacji w naszym kręgu kulturowym. Zabijanie ma jednak swój komponent, a łowiectwo jest wciąż sceną, na której ta władza może być urzeczywistniana. Zwierzęta są w tej nieuczciwej grze cierpiącymi ofiarami, które przez przestarzałe przepisy zostały oddane do dyspozycji myśliwych.

Typowe magazyny myśliwskie, takie jak «Bündner Jäger» , pełne są zdjęć i opisów grupy ryzyka, czyli myśliwych rekreacyjnych w gorączce łowieckiej, albo takich, którzy trzymają broń w ręku i pozują w dominującej pozie nad swoimi ofiarami. Takie magazyny pobudzają wyobraźnię myśliwych, by polować coraz więcej i więcej, także w najdalszych zakątkach świata. Takie fotografie i filmy są myśliwym rekreacyjnym potrzebne, by czuć się ważnymi. W wojsku osoby z takim sposobem autoprezentacji zostałyby zwolnione dyscyplinarnie i skierowane na leczenie psychiatryczne.

Broń myśliwska prowadzi do nadużyć w życiu społecznym nas wszystkich. Raz po raz dochodzi do samobójstw z użyciem broni palnej, gróźb i śmiertelnych tragedii. Rok w rok niezliczone osoby są zabijane lub ranione przez myśliwych rekreacyjnych i ich broń, niekiedy tak ciężko, że poruszają się na wózku inwalidzkim lub muszą mieć amputowane kończyny.

W kantonie Gryzonia dochodzi do największej liczby wypadków łowieckich, a za nim plasują się wypadki łowieckie za granicą. Następnie kolejno kantony Ticino, Argowia, Valais, St. Gallen i Berno.

Największą grupę wiekową myśliwych-amatorów stanowią osoby w wieku 65+, a więc te z osłabieniem związanym z wiekiem, wzroku, koncentracji i refleksu oraz z brakami w wyszkoleniu i treningu. Po 40. roku życia liczba nieszczęśliwych wypadków dramatycznie rośnie.

• W Gryzonii co dziesiąty jeleń zostaje jedynie postrzelony, zamiast zostać ubity.

Co 29 godzin dochodzi do wypadku łowieckiego i co 3,5 miesiąca w Szwajcarii należy opłakiwać jedną śmierć. W policji czy w wojsku z dobrych powodów starsi rocznikami nie są już wysyłani na akcje zbrojne z niebezpieczną bronią palną.

Gdyby w policji czy w wojsku regularnie było aż tylu poszkodowanych, co w przypadku łowieckiego bezprawia w Gryzonii, raczej nikt nie mówiłby o odpowiedzialnym obchodzeniu się z bronią. 

Zarówno celność myśliwych rekreacyjnych, spożycie alkoholu, jak i same liczne wypadki łowieckie dają powód do poważnego niepokoju.

Wybiórcze traktowanie sprawy przez rząd

Gdyby ta inicjatywa z 2014 roku „Za łowiectwem zgodnym z naturą i etycznym” była tak wroga łowiectwu, dlaczego rząd wdrożył już kilka jej punktów? Najwyraźniej dlatego, że łowiectwo w Gryzonii pilnie wymaga reformy.

W ostatnich latach wprowadzono w znacznym stopniu zakaz polowania z użyciem pułapek, obowiązek odbywania strzelań dla myśliwych oraz amunicję kulową i śrutową bez ołowiu, dzięki czemu różne postulaty inicjatywy zostały już zrealizowane.

Rząd Gryzonii 26.11.2020

Według łowieckiego obłędu w „Bündner Jäger” rząd, wdrażając punktowo inicjatywę „Za łowiectwem zgodnym z naturą i etycznym”, dokonał w istocie szkody dla łowiectwa i dobra kultury – pierwszego kroku ku zniesieniu łowiectwa.

Notabene rząd z Mario Cavigellim na czele, który był już wielokrotnie karcony i upominany przez Sąd Federalny w Lozannie lub przez BAFU za błędne oceny w sprawie łowieckiego bezprawia w kantonie Gryzonia.

Radny rządowy Mario Cavigelli przysporzył komitetom inicjatywnym, podatnikom i innym wiele irytacji, zamieszania i kosztów oraz przez wiele lat rozmyślnie wprowadzał w błąd całą ludność. Nie ulega wątpliwości, że radny rządowy Mario Cavigelli (CVP) wielokrotnie i bez końca okłamywał wszystkich w sprawie łowieckiego bezprawia.

• Sprzeczne statystyki ataków wilków w Gryzonii

Inicjatywa

Inicjatorzy inicjatywy obejmującej dziewięć postulatów „Za łowiectwem zgodnym z naturą i etycznym” wyjaśniają:

Niestety wciąż nam się imputuje, że tą inicjatywą chcemy zlikwidować łowiectwo, co nie jest prawdą.

Zwykłe łowiectwo ma w Gryzonii długą tradycję. Prawo łowieckie regulujące łowiectwo w Gryzonii zostało w ciągu ostatnich 40 lat swojego obowiązywania zmienione jedynie marginalnie. Na nowe zjawiska, takie jak powrót wilka, zmiany w środowisku czy zmiany w zachowaniu dzikich zwierząt, zwracano niewielką uwagę lub nie zwracano jej wcale. Dzięki inicjatywie odpowiadamy na te zmiany, aby przygotować łowiectwo w Gryzonii na przyszłość. Zagłosuj TAK za nowoczesnym łowiectwem w Gryzonii.  

Ochrona dzikich zwierząt w Szwajcarii

Domagają się oni włączenia następujących 9 punktów do obowiązującego prawa łowieckiego Gryzonii. Niektóre punkty zostały w ostatnich latach częściowo przejęte (patrz wyżej) lub wdrożone przez rząd. O zniesieniu łowiectwa nie ma jednak mowy, choć środowisko myśliwych błędnie to twierdzi.

• 1. Ciężarne i prowadzące młode łanie oraz kozy sarny wraz z ich młodymi podlegają generalnej ochronie.
• 2. Pułapki służące do zabijania oraz nęcenie zwierząt muszą zostać zakazane.
• 3. Wszystkie ptaki niechronione prawem federalnym nie mogą być przedmiotem polowania.
• 4. Generalny okres zimowego spokoju dla wszystkich dzikich zwierząt od 1 listopada do rozpoczęcia polowania głównego.
• 5. W Urzędzie ds. Łowiectwa i Rybołówstwa oraz w komisji łowieckiej muszą być paritetowo reprezentowani obrońcy zwierząt, myśliwi oraz osoby niebędące myśliwymi.
• 6. Podczas polowania obowiązują limity zawartości alkoholu we krwi zgodne z przepisami o ruchu drogowym.
• 7. Przydatność do polowania i celność strzału muszą być okresowo sprawdzane (analogicznie do sprawdzania zdolności do prowadzenia pojazdów w ruchu drogowym). Od 2016 roku wolno używać wyłącznie amunicji bezołowiowej.
• 8. Dzieci do 12. roku życia nie mogą być zabierane na polowania ani zachęcane do łowiectwa w ramach edukacji szkolnej.
• 9. W przypadku wszelkich szkód nadzwyczajnych strażnicy przyrody mogą przeprowadzać regulację populacji tylko wtedy, gdy wszystkie inne możliwe środki ochronne okazały się nieskuteczne.

Zwykłym mieszkańcom Gryzonii środowisko łowieckie nieustannie wmawia strach za pomocą absurdalnych twierdzeń i propagandy.

Katastrofa naturalna zwana myśliwy rekreacyjnym

W chaosie, w jakim po dziesięcioleciach pielęgnacji i hodowli przez hobby-myśliwych znajduje się przyroda, Udział gatunków zagrożonych nie jest w żadnym kraju świata tak duży, jak w Szwajcarii. Zamachowcy na zlecenie od dziesięcioleci tworzą ekologiczną nierównowagę w krajobrazie kulturowym, o częściowo dramatycznych skutkach (lasy ochronne, choroby, szkody rolnicze i wiele innych). Ponad jedna trzecia roślin, Dzikie zwierzęta i gatunków grzybów uznawana jest za zagrożoną. Szwajcarii jest również na ostatnim miejscu w Europie pod względem wyznaczania obszarów chronionych dla bioróżnorodności. To właśnie te kręgi myśliwych rekreacyjnych, ze swoim lobbingiem, poprzez politykę, media i ustawy, są od dziesięcioleci za to odpowiedzialne. To one notorycznie blokują nowoczesne, etyczne ulepszenia w ochronie zwierząt i sabotują poważną ochronę zwierząt i gatunków. Myśliwi Rekreacyjni regularnie sprzeciwiają się większej liczbie parków narodowych w Szwajcarii, ponieważ wcale nie chodzi im o przyrodę, bioróżnorodność i ochronę gatunków, ani o Ochrona zwierząt, lecz o pielęgnowanie swojego perwersyjnego, krwawego hobby.

Czy wiedzieli Państwo …

• że w Szwajcarii niewinne młode wilki są likwidowane?
• że myśliwi rekreacyjni przy ocenie jakości mięsa zwierzyny kłamią i że przetworzone mięso zwierzyny, według WHO, jest rakotwórcze tak jak papierosy, azbest czy arsen?
• że według badań nigdzie skażenie ołowiem orłów przednich i orłosępów nie jest wyższe niż w Alpach szwajcarskich, z powodu amunicji myśliwych rekreacyjnych?
• że Etyka łowiecka myśliwych rekreacyjnych stoi w całkowitej sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt i jest fatamorganą?
• że polowanie to wojna, w której zwierzęcych konkurentów po prostu się likwiduje?
• że w naszej przyrodzie istnieją niezliczone nielegalne i nieoznakowane ambony myśliwskie, z których część jest tak spróchniała, że stanowi zagrożenie dla dzieci, a ludzie mogą wskutek tego ponieść śmierć?
• że rok w rok niezliczeni ludzie zostają zabici lub ranni przez broń myśliwych, niekiedy tak ciężko, że lądują na wózku inwalidzkim lub muszą amputować im kończyny?
• że w Szwajcarii rocznie zabija się bez sensu około 120’000 całkowicie zdrowych saren, jeleni, lisów, świstaków i kozic?
• że przez myśliwych rekreacyjnych dziś niemal niemożliwe jest życie w harmonii z dziką zwierzyną czy jej obserwowanie?
• że naboje śrutowe sprawiają, iż zające krzyczą jak małe dzieci, a "postrzelonym" sarnom i jeleniom rozrywają wnętrzności, aby podczas ucieczki zostawiały ślady umożliwiające tropienie?
• że twierdzenie myśliwi rekreacyjni, jakoby okrutne masakry dzikich zwierząt były konieczne dla regulacji populacji, zostało naukowo obalone?
• że myśliwi rekreacyjni otwarcie przyznają, iż w polowaniu chodzi o "żądzę zabijania" i "radość z upolowania zdobyczy" – o chorobliwą pasję?
• że myśliwi rekreacyjni nie posiadają szóstego zmysłu, a mimo to regularnie twierdzą, że strzelają jedynie do chorych i słabych zwierząt, co oczywiście w praktyce nie jest prawdą?
• że myśliwi rekreacyjni wyjeżdżają za granicę na polowania trofeowe, z dala od wszelkich przepisów o ochronie gatunków i łowiectwie, a nawet istnieją szwajcarskie biura podróży dla myśliwych rekreacyjnych organizujące takie chore przyjemności łowieckie?
• że zdecydowana większość z nich to nie uprawnieni myśliwi zawodowi, lecz osoby uprawiające łowiectwo jako hobby, sport i rozrywkę, co nie jest moralne i w istocie sprzeczne z ustawą o ochronie zwierząt?
• że 99,07% cywilizowanych mieszkańców Szwajcarii nie jest myśliwi rekreacyjni, a więc jedynie 0,3% myśliwi rekreacyjni czerpie przyjemność z tych krwawych zajęć?
• że ci zabójcy dzikich zwierząt nie polują w oparciu o naukowe uzasadnienia?
• że gatunki chronione właściwie nie powinny podlegać prawu łowieckiemu, ponieważ myśliwi rekreacyjni nie radzą sobie z ochroną gatunkową i wciąż dla zabawy zabijają zwierzęta znajdujące się na Czerwonej Liście, takie jak ryś, wilk, zając szarak, kuropatwa, przepiórka itd.?
• że myśliwi rekreacyjni celowo redukują liczebność określonych gatunków, by nie mieć konkurencji dla swojego nienaturalnego zachowania (lis, ryś, wilk, ptaki drapieżne itd.)?
• że dzikie zwierzę umiera, zanim myśliwy rekreacyjny zdąży w ogóle oddać jeden strzał, że temu należy zapobiegać, i że jest to zapewne centralna idea gospodarki łowieckiej oraz planowania polowań?
• że u dzików (i lisów) normalnie tylko przewodząca locha rodzi młode, ale z powodu jej odstrzału wszystkie samice w watasze zaczynają się rozmnażać, i że właśnie dlatego mamy plagę dzików?
• że zwierzęta pastwiskowe – jelenie, sarny itd. – pierwotnie żyły głównie w dzień na polach i łąkach, podobnie jak kozy, owce, krowy itd., a nie w lesie?
• że wilk jest w dłuższej perspektywie niezbędny dla zdrowia dzikich kopytnych, ponieważ na przykład z niewiarygodną precyzją poluje na chore lub słabe zwierzęta, przewyższając w tym znacznie myśliwi rekreacyjni?
• że lisy po bezsensownym polowaniu najczęściej lądują w śmieciach?
• że lisy poluje się dziś głównie po to, by na patelniach myśliwi rekreacyjni znalazło się więcej zajęcy itd.? Że jednak lis w ponad 90% nie żywi się zającami i nigdy nie złapie zdrowego zająca?
• że w obronie zwierząt przeciwko myśliwym rekreacyjnym nie można działać wyłącznie łagodnością, festynami ulicznymi, łańcuchami modlitewnymi itd. (na chama trzeba chama)?
• że myśliwi rekreacyjni gwarą myśliwską uprawiają pełne braku szacunku wyszydzanie istot żywych?
• że uznaje się za naganne strzelanie do grubej zwierzyny przy paśniku czy w czasie godów, lecz myśliwy rekreacyjny nie ma żadnych skrupułów, by robić to wobec konkurenta o zdobycz – lisa?
• że w niektórych kantonach myśliwi rekreacyjni polują jedynie z powodu delikatnego mięsa młodego zwierzęcia?
• że myśliwi rekreacyjni strzelają do ciężarnych matek przed ich młodymi lub tylko do młodych zwierząt w okresie wychowu (polowanie dodatkowe)?
• że myśliwi rekreacyjni swoją amunicją zatruwają środowisko, przyrodę, ludzi i zwierzęta?
• że bestialstwo, barbarzyństwo, okrucieństwo, rozlew krwi i bezsensowne cierpienie nie mogą być dobrem kulturowym w cywilizowanym społeczeństwie?
• że myśliwi rekreacyjni zabijają rocznie około 10’000 młodych saren?
• że myśliwi rekreacyjni w mroźną zimę przyciągają głodujące zwierzęta pokarmem, tylko po to, by móc je podle i tchórzliwie zastrzelić?
• że myśliwi rekreacyjni wpuszczają rozjuszone psy do nor, aby wytrzebić lisy i borsuki (polowanie norowe)?
• że myśliwi rekreacyjni wabią spokojne istoty do klatek-pułapek, w których czasem muszą cierpieć przez wiele dni, czekając na swojego zabójcę, lub zapewniają zwierzętom wielogodzinną agonię (polowanie z użyciem pułapek)?
• że myśliwi rekreacyjni tchórzliwie mordują lub ranią z zaczajenia spokojne zwierzęta dziko żyjące podczas snu lub wygrzewania się na słońcu, używając wysoce precyzyjnej, nowoczesnej broni?
• że myśliwi rekreacyjni wspierają odznaczenia, targi skór, wręczanie nagród za kult trofeów, wystawy trofeów, handel futrami itd.?
• że myśliwi rekreacyjni wciskają nieletnim uczniom broń palną do rąk i ćwiczą z nimi zabijanie?
• że myśliwi rekreacyjni często dokonują swoich okrutnych czynów w odosobnieniu, co sprzyja znęcaniu się nad zwierzętami?
• że myśliwi rekreacyjni wielu dziko żyjącym zwierzętom powodują tylko ciężkie rany, a ofiary często godzinami cierpią w ogromnych mękach i strachu, aż pies naprowadzający na krew je odnajdzie i zostaną zastrzelone?
• że myśliwi rekreacyjni (poza wiwisekcją) powodują zwierzętom najwięcej cierpienia i krzywdy, także poprzez sposób zabijania?
• że myśliwska miłość do zwierząt i przyrody nie cieszy się istnieniem ukochanego obiektu, lecz raczej ma na celu posiadanie ukochanej istoty ze skórą i włosem, a osiąga swój szczyt, czyniąc z niej zdobycz poprzez akt zabijania?
• że myśliwi rekreacyjni wręcz sprzyjają szkodom zgryzowym poprzez presję łowiecką, w szczególności na drapieżniki, takie jak lis, ryś i wilk?
• że myśliwi rekreacyjni otwierają drzwi antyspołecznemu, nieetycznemu i niechrześcijańskiemu zachowaniu na oścież?
• że myśliwi rekreacyjni pozbawiają społeczeństwo naturalnych obserwacji zwierząt i interakcji z nimi?
• że nie istnieje większy i skażony amunicją produkt cierpienia niż dziczyzna?
• że w całej Szwajcarii nie ma jednolitych przepisów dotyczących testu wzroku, praktyki strzeleckiej itd. dla hobbystów-myśliwych?
• że nie istnieje żaden psychologiczny test osobowości dla hobbystów-myśliwych?
• że nie istnieje zakaz spożywania alkoholu dla hobbystów-myśliwych, gdy strzelają ze swojej broni do zwierząt?
• że myśliwi rekreacyjni wnikają do szkolnych placówek, aby wciskać dzieciom swoje myśliwskie bajki i przemoc?
• że sąd w Bellinzonie niedawno potwierdził, że związki myśliwych wspierają praktycznie wszystko, co jest okrutne, niepotrzebne i bezduszne?
• że związek «JagdSchweiz» kultywuje przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – dokładne przeciwieństwo tego, do czego kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie powinien dążyć.
• że tylko w kantonie Gryzonia każdego roku nakłada się ponad 1’000 zgłoszeń i kar wobec hobbystów-myśliwych?