21.10.2026, 03:39

Szukaj

Polowanie

Historie wilka z Valais

Wszystkie partie chadeckie w Valais swoją polityką wobec wilka szkodzą reputacji kantonu i normalnej części jego mieszkańców. Od czasu ustąpienia Pirmina Zurbriggena właściwie niewiele radosnych wieści dociera z Valais.

Redakcja Wild beim Wild · 16 marca 2016

Szwajcaria w sercu Europy została 4 sierpnia 1815 roku, po upadku francuskiego cesarstwa, mniej lub bardziej przymuszona przez Austriaków do przejęcia Valais.

Już wtedy było wiadomo, że pośród zaśnieżonych czterotysięczników panują pod każdym względem „epoka kamienia łupanego".

W Valais „złośliwe" zwierzę do dziś przedstawia się nie tylko jako Drapieżniki owiec i dzikich zwierząt. W głowach krążą bajki, które Wilk jako ludojada. W ciemnych, bardzo dawnych czasach wierzono tam nawet, że istnieją zaczarowani ludzie, którzy w pełnię księżyca zamieniali się w wilki – w wilkołaki.

Rdzenni mieszkańcy Valais od zawsze w dużej części mają negatywny stosunek do przepisów, prawa, nauki i ustaw w ramach większej całości. Ci, którzy myślą inaczej, szybko uchodzą za „kalających własne gniazdo" i są zniechęcani do wypowiedzi. Języki zroszone fendantem twierdzą nawet, że bez wypowiadania się przeciwko wilkowi nie da się zrobić w tym kantonie kariery politycznej.

Cosa Nostra nazywa się na pewnej południowej wyspie związek o ścisłych powiązaniach z Kościołem. W katolickim Valais codzienną politykę zazwyczaj wyznaczają partie chrześcijańskie. Wielokrotnie skazany przestępca zasiada nawet dziś pod kopułą Pałacu Federalnego w Bernie. U niektórych polityków nie jest do końca jasne, kogo reprezentują: lud czy swoich sponsorów? Do tego gatunku należy senator z Dolnego Valais z partii CVP, Jean-René Fournier. myśliwi rekreacyjni jest według analizy instytutu badawczego Sotomo najbardziej uwikłanym w powiązania politykiem w Szwajcarii, a także wojowniczym nienawistnikiem wilków.

W Polityka łowiecka kaci należą zazwyczaj do skandalizującej partii CVP.

  1. 5 lutego 1996 roku myśliwy rekreacyjny Tony Roduit dostrzega w pobliżu Bourg-Saint-Pierre z odległości 70 metrów wilka i strzela bez powodu. Zwierzę zostaje prawdopodobnie ranne w łapę, na co wskazują ślady krwi. W następnych dniach myśliwi rekreacyjni z regionu organizują kilka nagonek na wilka. Bierze w nich udział do 50 myśliwych rekreacyjnych. Wilk ucieka i nigdy nie zostaje odnaleziony. Jego ślad widziano po raz ostatni 19 marca.
  2. Strażnik przyrody twierdzi, że 5 maja 1996 roku w pobliżu Orsières strzelił do wilka i go trafił. Poszukiwania postrzelonego zwierzęcia nie przyniosły rezultatu.
  3. „Wilk z Reckingen" zginął 24.11.1998 w gradzie co najmniej 40 kulek śrutu wystrzelonych przez kłusownika. Ten miał odebrać sobie życie trucizną krótko potem.
  4. Raphael Squaratti sfotografował w grudniu 1998 roku ślady wilka w rejonie Simplonu. Wczesnym rankiem 14 stycznia 1999 roku na przełęczy Simplon w Valais wilk został potrącony przez pług śnieżny jeepa należącego do Hermanna Squarattiego i śmiertelnie ranny. Analiza genetyczna wykazała, że wilk ten był blisko spokrewniony z wilkiem zabitym przez kłusowników w Reckingen (być może byli braćmi). Obrońcom zwierząt bardzo trudno było uwierzyć, że nie stała za tym żadna intencja. W jego rodzinnej gminie Gondo miejscowi wiwatowali na cześć Hermanna Squarattiego i go za to honorowali. 21 miesięcy później, 16 października 2000 roku, Hermann Squaratti został w swojej rodzinnej wsi Gondo porwany przez wielką lawinę błotną i od tamtej pory jest wraz z bratem zaginiony.
wolf-squaratti
Dróżnik Hermann Squaratti przejeżdża 14 stycznia 1999 roku na przełęczy Simplon wilka na śmierć.
  1. Gazeta „Le Temps” publikuje 29 czerwca 1999 roku zdjęcie wilka, które wykonał pracownik administracji łowieckiej kantonu Valais, Yvon Crettenand, w Val de Dix koło Toueno. Pies myśliwski Georges'a Mayoraza, szefa administracji łowieckiej w środkowym Valais, ginie na hali pasterskiej. Zjadł truciznę, która najwyraźniej została wyłożona na wilka.
  2. 25 sierpnia 2000 roku w Val d’Hérens zostaje odstrzelony wilk. Był to samiec w wieku od dwóch do pięciu lat, ważący 34 kg, pochodzący z populacji włoskiej. Badania tkanek wykazały, że nie był to żaden ze zwierząt, które wyrządziły szkody w Val d’Hérens. Tego samego dnia w Ginals (VS) poniżej Signalhorn strażnik przyrody postrzelił wilka.
  3. Rząd kantonu Valais wydaje 7 maja 2003 roku zezwolenie na odstrzał wilczycy na przełęczy Simplon. FOEN Dyrektor Philippe Roch zwraca się do Rady Państwa kantonu Valais o odroczenie odstrzału wilczycy do czasu wprowadzenia nowych środków zapobiegawczych. WWF składa skargę na zezwolenie na odstrzał wydane przez Radę Państwa kantonu Valais i wygrywa przed Trybunałem Federalnym. Rada Państwa musi zająć się skargą.
  4. Właściwy członek rządu kantonu Valais wydaje 1 września 2006 roku zezwolenie na odstrzał wilka w Goms. Strażnik przyrody odnosi 26 października sukces, lecz trafia wilczycę.
  5. 11 października 2006 roku Jean-René Fournier, osoba karana, wydał zezwolenie na odstrzał wilka w Dolnym Valais. WWF i Pro Natura wniosły skargę na zezwolenie na odstrzał wilka w Dolnym Valais. Na zlecenie walijskiej administracji łowieckiej strażnik przyrody zastrzelił 21 listopada 2006 roku wilka na hali Conche, mimo że sąd kantonalny Valais nadał skardze WWF i Pro Natura skutek zawieszający. Badanie wilka wykazało, że zwierzę zostało wcześniej już raz postrzelone śrutem. Fournier kazał sobie postawić wypchanego wilka w biurze. Jak mówił wówczas, chciał mieć to „bardzo piękne zwierzę” w swojej pobliżu, dopóki trwają postępowania w sprawie jego odstrzału.
  6. Kanton Valais wydał 27 września 2007 roku zezwolenie na odstrzał wilka w Chablais. Zezwolenie wygasło jednak bez skutku.
  7. W Valais 16 listopada 2008 roku odmówiono wydania zezwolenia na odstrzał przez rząd kantonalny, ponieważ rozszarpane owce nie były chronione lub były chronione niewystarczająco, mimo że wilk był obecny już w poprzednim roku.
  8. W sondażu z grudnia 2008 roku niemal 80% ludności opowiedziało się za powrotem wilka do Szwajcarii. Już w 2007 roku 82% ludności opowiedziało się za naturalnym powrotem wilka.
  9. W reprezentatywnym sondażu instytutu badania rynku gfs-zürich, zleconym przez Pro Natura, 10 maja 2009 roku ponad 70% ankietowanych wypowiedziało się przeciwko odstrzałowi wilków oraz rysiów, nawet jeśli ich obecność prowadzi do zmniejszenia upolowanej zwierzyny.
  10. W sierpniu 2009 roku kanton Valais wydał w ciągu jednego tygodnia zezwolenia na odstrzał łącznie dwóch wilków w Val de Dix i Val d’Illiez. Pro Natura i WWF wspólnie wniosły w obu przypadkach odwołanie, ponieważ stada nie były wystarczająco chronione i nie przedstawiono jednoznacznego dowodu ataków wilków.
  11. W sierpniu 2010 roku na hali Alpage de Scex w Valais zaatakowano jednak stado bydła. Po raz pierwszy udało się potwierdzić obecność pary wilków. Jedno ze zwierząt bez zwłoki wydano do odstrzału, a 11 sierpnia zastrzelono samca, mimo że nie można wykluczyć, iż są młode.
  12. W wywiadzie opublikowanym w czasopiśmie L’Illustré w kwietniu 2013 roku pewien walijski (z kantonu Valais) myśliwy rekreacyjny opowiedział, że regularnie kłusuje na zwierzęta (m.in. 10 rysi) i zna osoby, które nielegalnie zastrzeliły wilki. Zapytany o kwestię wilków w wywiadzie telewizyjnym dla walijskiej stacji Kanal 9, przewodniczący rządu kantonalnego Valais z ramienia CVP, Maurice Tornay, powiedział dosłownie: «Zobaczyć, strzelić, zakopać, milczeć». W ten sposób wezwał do Kłusownictwo wobec wilków i został zgłoszony do prokuratury kantonu Valais.
  13. Po tym, jak w czerwcu Konfederacja odmówiła jeszcze zgody na odstrzał, rząd kantonalny Valais zdecydował w sierpniu 2013 roku, mimo braku Ochrona stad, o zwolnieniu wilka M35 do odstrzału. 2 września został on zastrzelony przez strażnika przyrody.
  14. Kanton Valais wydał w sierpniu/wrześniu 2015 roku dwa zezwolenia na odstrzał. Jedno dla Vallon de Rechy i Val d’Anniviers z uzasadnieniem, że dotąd nie pojawił się tam jeszcze żaden wilk, a stada nie były więc chronione. Drugie dla doliny Turtmanntal w Region Augstbord, gdzie potwierdzono obecność samca i samicy. W tym przypadku Pro Natura wniosła skargę, ponieważ wilki są tam obecne od lat, a mimo to wciąż nie wdrożono skutecznej ochrony stad. Ponadto nie można wykluczyć tworzenia się watahy. W obu przypadkach wilk nie został zastrzelony.
  15. Wędkarz natknął się w poniedziałek, 7.3.2016 na brzegu Rodanu na zachód od Raron na wilka zabitego przez kłusowników.
  16. W Valais w ogóle nie ma wilków, są tylko hybrydy. Można je natychmiast odstrzelić — domaga się kolejna inicjatywa polityczna z szeregów CVP w wilczym delirium. Takie podejrzenie, bez naukowego dowodu, żywi walijski radny narodowy z CVP Roberto Schmidt w dniu 8.3.2016.
  17. Zwykły wilk nadal nie może być w Szwajcarii przedmiotem polowań. Rada Stanów wypowiedziała się 9.3.2016 wyraźnie przeciwko wnioskowi walijskiego radnego stanowego z CVP Beata Riedera, który przejął motion swojego poprzednika i kolegi partyjnego René Imoberdorfa. Również inicjatywa kantonalna Valais przeciwko wilkowi spotkała się z wyraźną odmową. Szwajcaria musiałaby wypowiedzieć Konwencję berneńską, międzynarodowy traktat o ochronie gatunków.
  18. Program NETZ NATUR z 21.04.2016 dokumentuje kulturę kłusownictwa w Valais.
  19. Kanton Valais przyjął w kwietniu 2016 roku nową politykę ochrony stad, która ma ułatwić życie rolnikom i hodowcom.
  20. Kręgi z problematycznej partii CVP zainicjowały 3.5.2016 w Brig inicjatywę «Za kantonem Valais bez dużych drapieżników». Żąda ona, aby przywóz, wypuszczanie i wspieranie Niedźwiedź, wilk i ryś zostały wyraźnie zakazane.
  21. Te Komisja Ochrony Środowiska Rady Narodowej (UREK) zdecydowała 24.5.2016, aby wilka nie klasyfikować już jako gatunku chronionego, a tym samym zezwolić na łowiectwo rekreacyjne na to zwierzę. Ten środek wykraczałby znacznie poza umiarkowaną regulację liczebności populacji, którą parlament uchwalił w 2015 roku. Komisja wnioskuje większością 11 do 10 głosów przy 2 wstrzymujących się, aby nadać bieg inicjatywie kantonalnej Valais 14.320 „Wilk. Koniec żartów!”.
  22. Komisja kontroli działalności ostro krytykuje urząd ds. łowiectwa, rybołówstwa i dzikich zwierząt, jak wynika z raportu z 26.5.2016. Kierownictwo urzędu „jest powszechnie oceniane jako słabe, mało konsekwentne i niejednolite dla obu regionów językowych”.
  23. Wypowiedzenie walki ponownemu wytępieniu wilków w dniu 29.5.2016. W zeszłym roku wilki w Szwajcarii zabiły 336 zwierząt gospodarskich: 317 owiec, 18 kóz i jedno bydlę. Jest to druga co do wielkości liczba od czasu, gdy w 1998 roku po raz pierwszy znów pojawił się wilk, czyli o 150 ataków więcej niż rok wcześniej. Uderzający jest rozkład: 174 ataki przypadły na Valais, 38 na Ticino, a 54 na kanton Uri.
  24. 16.6.2016 – Polityk CVP Jacques Melly z Rady Stanu kantonu Valais ponownie wydał wątpliwe zezwolenie na odstrzał wilka w regionie Augstbord.
  25. Kanton Valais po raz kolejny nie ma kompetencji do wydania zezwolenia na odstrzał według komunikatu z 17.6.2016. Pro Natura i WWF Szwajcaria uważają zezwolenie na odstrzał wilka wydane przez kanton Valais za niezgodne z prawem.
  26. Federalny inspektor łowiecki Reinhard Schnidrig z Valais wypowiada się 23.6.2016 w telewizyjnym wywiadzie Klartext.

Kto chciałby jechać na wakacje do tak zacofanego kantonu, który pod każdym możliwym względem (fałszowanie wina, rasizm, skandale ekologiczne, drugie domy, Kłusownictwo, przemyt broni, planowanie przestrzenne, Ochrona zwierząt, łowiectwo rekreacyjne, ustawa o psach, turystyka itd.) zwraca na siebie uwagę jako zacofany, albo kupować produkty stamtąd?

Osoby odpowiedzialne lekkomyślnie igrają z wizerunkiem całego regionu turystycznego. Nic więcej, ale też nic mniej.

Powiązane dossier i artykuły:

Masz wskazówkę, źródło lub poprawkę do tego artykułu? Napisz do nas.

Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W naszych Dossiers dotyczące krytyki łowiectwa rekreacyjnego gromadzimy sprawdzone fakty, analizy i raporty tła. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.

Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.

Dzikie zwierzęta potrzebują głosu

Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.

Wszystkie wpisy są przygotowywane przez IG Wild beim Wild oraz zewnętrznych współautorków i współautorów. Badania, struktura i procesy redakcyjne mogą być przy tym wspierane przez narzędzia oparte na sztucznej inteligencji.

Wesprzyj naszą pracę

Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.

Przekaż darowiznę teraz →