Verhalen over de wolf in Wallis

Zwitserland, in het hart van Europa, werd op 4 augustus 1815 na de ineenstorting van het Franse keizerrijk min of meer door de Oostenrijkers gedwongen Wallis over te nemen.

Het was toen al bekend dat er tussen de besneeuwde vierduizenders in alle opzichten 'steentijdachtige' toestanden heersten.

In Wallis wordt het 'kwaadaardige' dier tot op de dag van vandaag niet alleen als Roofdieren van schaap en wild afgeschilderd. In de hoofden spoken sprookjes rond die de wolf als menseneter te brandmerken. In donkere, lang vervlogen tijden geloofde men daar zelfs dat er behekste mensen bestonden die zich bij volle maan in wolven veranderden – in weerwolven.

Het ruwe Walliser volk heeft van oudsher voor een groot deel een negatieve houding ten opzichte van voorschriften, recht, wetenschap en wetten binnen het grotere geheel. Andersdenkenden worden snel als «nestbevuilers» beschouwd en weggejaagd. In Fendant gedrenkte tongen beweren zelfs dat je in het kanton geen politieke carrière kunt maken zonder je tegen de wolf uit te spreken.

Cosa Nostra noemt men op een zuidelijk eiland een verbond met een nauwe band met de kerk. In het katholieke Wallis bepalen meestal de C-partijen de dagelijkse gang van zaken. Een meermaals veroordeelde misdadiger zit zelfs nu nog onder de koepel van het Bundeshaus in Bern. Bij sommige politici is niet helemaal duidelijk wie ze vertegenwoordigen: het volk of hun geldschieters? Tot dit soort behoort de Beneden-Walliser CVP-Ständerat Jean-René Fournier. De recreatieve jagers is volgens een analyse van het onderzoeksinstituut Sotomo de meest verstrengelde politicus van Zwitserland en bovendien een militante wolvenhater.

In de Jachtbeleid behoren de beulen meestal tot de schandaalpartij CVP.

1. Op 5 februari 1996 ziet de recreatieve jager Tony Roduit bij Bourg-Saint-Pierre op 70 meter afstand een wolf en schiet zonder reden. Het dier raakt vermoedelijk gewond aan de poot, zoals bloedsporen laten zien. Recreatieve jagers uit de regio houden in de daaropvolgende dagen meerdere drijfjachten op de wolf. Er doen tot 50 recreatieve jagers mee. De wolf ontsnapt en wordt nooit gevonden. Zijn spoor werd op 19 maart voor het laatst gezien.
2. Een wildbeheerder geeft aan op 5 mei 1996 in de buurt van Orsières op een wolf te hebben geschoten en hem te hebben geraakt. De nasporing blijft zonder resultaat.
3. De «wolf van Reckingen» stierf op 24-11-1998 in een hagelbui van minstens 40 hagelkorrels, afgevuurd door een stroper. Deze zou zich kort daarna met gif van het leven hebben beroofd.
4. Raphael Squaratti fotografeerde in december 1998 sporen van een wolf in het Simplongebied. In de vroege ochtend van 14 januari 1999 wordt op de Simplonpas in Wallis een wolf aangereden door de sneeuwschuif van een jeep van Hermann Squaratti en dodelijk gewond. Uit genetische analyse blijkt dat deze wolf nauw verwant was aan de gestroopte wolf van Reckingen (mogelijk broers). Dierenbeschermers hadden grote moeite te geloven dat er geen opzet achter zat. In zijn woongemeente Gondo werd Herrmann Squaratti hiervoor door de plaatselijke bevolking toegejuicht en geëerd. 21 maanden later, op 16 oktober 2000, wordt Hermann Squaratti in zijn geboortedorp Gondo door een enorme modderlawine meegesleurd en sindsdien, samen met zijn broer, vermist.

5. De krant «Le Temps» publiceert op 29 juni 1999 een foto van een wolf, genomen door Yvon Crettenand, medewerker van de Waalser jachtadministratie, in het Val de Dix bij Toueno. De jachthond van Georges Mayoraz, hoofd van de jachtadministratie in Midden-Wallis, sterft op een alpenweide. Hij had gif gegeten dat kennelijk voor de wolf was uitgelegd.
6. Op 25 augustus 2000 wordt in het Val d’Hérens een wolf afgeschoten. Het gaat om een 34 kg zwaar mannetje van twee tot vijf jaar oud uit de Italiaanse populatie. Weefselonderzoek toont aan dat het niet om een van de dieren ging die in het Val d’Hérens schade hadden veroorzaakt. Op dezelfde dag wordt in Ginals (VS), onder de Signalhorn, een wolf door een wildbeheerder beschoten en gewond.
7. De Waalser regering geeft op 7 mei 2003 een wolvin op de Simplonpas vrij voor afschot. BAFU Directeur Philippe Roch verzoekt de Waalser Staatsraad het afschot van de wolvin uit te stellen totdat nieuwe preventiemaatregelen zijn genomen. Het WWF dient een klacht in tegen de afschotvergunning van de Waalser Staatsraad en krijgt gelijk van het Bondsgerecht. De Staatsraad moet zich over de klacht buigen.
8. De bevoegde regeringsraad van het kanton Wallis verleent op 1 september 2006 een afschotvergunning voor een wolf in het Goms. Een wildbeheerder heeft op 26 oktober succes, maar treft een wolvin.
9. Op 11 oktober 2006 verleende de eerder veroordeelde Jean-René Fournier een afschotvergunning voor een wolf in Neder-Wallis. WWF en Pro Natura dienen tegen de afschotvergunning voor de wolf in Neder-Wallis een bezwaar in. In opdracht van het Walliser jachtbestuur schiet een wildbeheerder op 21 november 2006 op de Alp Conche een wolf dood, hoewel het Walliser kantonsgerecht aan het bezwaar van WWF en Pro Natura opschortende werking had toegekend. Onderzoek van de wolf toont aan dat het dier eerder al eens met hagel was beschoten. Fournier liet de opgezette wolf in zijn kantoor plaatsen. Hij wilde het “zeer mooie dier” in zijn buurt hebben zolang de procedures over het afschot liepen, zei hij destijds.
10. Het kanton Wallis verleent op 27 september 2007 de afschotvergunning voor een wolf in de Chablais. De afschotvergunning verloopt echter zonder resultaat.
11. In Wallis wordt op 16 november 2008 een afschotvergunning van de regering geweigerd, omdat de gedode schapen ondanks de aanwezigheid van de wolf het jaar ervoor niet of onvoldoende beschermd waren.
12. In een enquête in december 2008 steunt bijna 80 % van de bevolking de terugkeer van de wolf naar Zwitserland. Al in 2007 sprak 82 % van de bevolking zich uit voor een natuurlijke terugkeer van de wolf.
13. In een representatieve enquête van het marktonderzoeksbureau gfs-zürich in opdracht van Pro Natura spreekt op 10 mei 2009 meer dan 70 % van de ondervraagden zich uit tegen het afschieten van wolven en Lynxen, ook als hun aanwezigheid leidt tot lagere jachtopbrengsten.
14. In augustus 2009 verleent het kanton Wallis binnen een week een afschotvergunning voor in totaal twee wolven in het Val de Dix en het Val d’Illiez. Pro Natura en het WWF dienen in beide gevallen gezamenlijk beroep in, omdat de kuddes onvoldoende beschermd waren en er geen eenduidig bewijs voor wolvenaanvallen was geleverd.
15. In augustus 2010 werd echter op de Alpage de Scex in Wallis een rundveekudde aangevallen. Voor het eerst kon een wolvenpaar worden aangetoond. Zonder veel omhaal werd een van de dieren vrijgegeven voor afschot en op 11 augustus werd het mannetje doodgeschoten, hoewel niet valt uit te sluiten dat er jongen aanwezig zijn.
16. In een interview in het tijdschrift L’Illustré van april 2013 vertelde een recreatieve jager uit Wallis dat hij regelmatig dieren stroopt (onder meer 10 lynxen) en mensen kent die illegaal wolven hebben doodgeschoten. In een televisie-interview bij de Walliser zender Kanal 9 werd de CVP-staatsraadspresident van Wallis, Maurice Tornay, over het wolvenvraagstuk aangesproken en zei hij letterlijk: «Zien, schieten, scheppen, zwijgen». Daarmee roept hij op tot Stroperij op wolven en wordt hij aangegeven bij het Openbaar Ministerie van Wallis.
17. Nadat de Bondsoverheid in juni nog een afschot had geweigerd, besloot de Walliser Staatsraad in augustus 2013, ondanks het ontbreken van een Kuddebescherming, de wolf M35 vrij te geven voor afschot. Op 2 september werd hij door een wildbeheerder gedood.
18. Het kanton Wallis verleent in augustus/september 2015 twee afschotvergunningen. Een in de Vallon de Rechy en in het Val d’Anniviers, met als motivering dat daar tot nu toe nog nooit een wolf is voorgekomen en de kuddes daarom niet beschermd waren. De tweede in het Turtmanntal in de Augstbordregio, waar een mannetje en een vrouwtje zijn aangetoond. In dit geval dient Pro Natura een bezwaar in, omdat daar al jaren wolven aanwezig zijn en er nog steeds geen functionerende kuddebescherming is ingevoerd. Bovendien kan roedelvorming niet worden uitgesloten. In beide gevallen werd de wolf niet doodgeschoten.
19. Een visser stuitte op maandag 7.3.2016 aan de oever van de Rhône ten westen van Raron op een gestroopte wolf.
20. In Wallis zijn helemaal geen wolven, maar hybriden. Die kunnen meteen worden afgeschoten, eist een volgend politiek initiatief uit de rijen van de CVP in het wolvendelirium. Dit vermoeden koestert de Walliser CVP-nationaalraadslid Roberto Schmidt zonder wetenschappelijk bewijs op 8.3.2016.
21. Een gewone wolf mag in Zwitserland nog steeds niet worden bejaagd. De Kantonsraad sprak zich op 9.3.2016 duidelijk tegen een voorstel van de Walliser CVP-Ständerat Beat Rieder, die de motie van zijn voorganger en partijgenoot René Imoberdorf had overgenomen. Ook het standsinitiatief van het kanton Wallis tegen de wolf kreeg een duidelijke afwijzing. Zwitserland zou het Verdrag van Bern, het volkenrechtelijke verdrag over soortenbescherming, hebben moeten opzeggen.
22. NETZ NATUR-uitzending van 21.04.2016 documenteert de stroperijcultuur in Wallis.
23. Het kanton Wallis heeft in april 2016 een nieuwe beleid voor kuddebescherming gepresenteerd, dat het leven van boeren en fokkers gemakkelijker moet maken.
24. Kringen uit de probleempartij CVP hebben op 3 mei 2016 in Brig een initiatief „Voor een kanton Wallis zonder grote roofdieren” gelanceerd. Dit eist dat de invoer, het vrijlaten en de bevordering van Beer, wolf en lynx uitdrukkelijk worden verboden.
25. De Milieucommissie van de Nationale Raad (UREK) heeft op 24 mei 2016 besloten de wolf niet langer als beschermde soort in te delen en daarmee de recreatieve jacht erop toe te staan. Deze maatregel zou aanzienlijk verder gaan dan de gematigde populatieregulering die het parlement in 2015 heeft besloten. De commissie stelt met 11 tegen 10 stemmen en 2 onthoudingen voor om gevolg te geven aan het Walliser standsinitiatief 14.320 „Wolf. Fertig lustig!”.
26. De Geschäftsprüfungskommission uit massieve kritiek op de Dienststelle für Jagd, Fischerei und Wildtiere, volgens een rapport van 26 mei 2016. De leiding van de dienst „wordt consequent beoordeeld als zwak, weinig consequent en niet eenduidig voor de beide taalgebieden”.
27. Oorlogsverklaring tegen nieuwe uitroeiing van de wolf op 29 mei 2016. Vorig jaar hebben wolven in Zwitserland 336 landbouwhuisdieren gedood: 317 schapen, 18 geiten en één rund. Dat is het op één na hoogste aantal sinds in 1998 voor het eerst weer een wolf binnentrok, 150 gedode dieren meer dan het jaar ervoor. Opvallend is de verdeling: 174 gedode dieren kwamen voor rekening van Wallis, 38 van Ticino en 54 van het kanton Uri.
28. 16 juni 2016 – CVP-politicus Jacques Melly van de Staatsraad van het kanton Wallis heeft opnieuw een twijfelachtige afschotvergunning voor een wolf in de regio Augstbord afgegeven.
29. Kanton Wallis heeft opnieuw niet de bevoegdheid voor een afschotvergunning volgens een bericht van 17 juni 2016. Pro Natura en WWF Zwitserland achten de door het kanton Wallis verleende afschotvergunning voor een wolf niet rechtmatig.
30. De federale jachtinspecteur Reinhard Schnidrig uit Wallis spreekt op 23 juni 2016 in een televisie-interview Klartext.

Wie gaat er nu graag op vakantie in zo'n achterlijk kanton dat zich in allerlei opzichten (wijnvervalsing, racisme, milieuschandalen, tweede woningen, Stroperij, wapensmokkel, ruimtelijke ordening, Dierenbescherming, recreatieve jacht, hondenwet, toerisme, enz.) op een achterlijke manier de aandacht op zich vestigt, of koopt producten van daar?

De verantwoordelijken spelen onachtzaam met het imago van een hele vakantiebestemming. Niet meer, maar ook niet minder.

Gerelateerde dossiers en bijdragen:

• Dossier: De wolf in Europa
• Dossier: Kuddebescherming in Zwitserland
• Dossier: Jachtwetten en controle
• Dossier: Jagerslobby Zwitserland
• Dossier: jachtmythes
• Dossier: Jacht in Zwitserland
• Inleiding tot jachtkritiek
• Actief worden