Frankrijk: mag je doodgereden wilde zwijnen eten?
Een recreatieve jager mag een geschoten dier eten, maar mag je ook een dier eten dat bij een ongeval is omgekomen?
Nadat 19 wilde zwijnen op een landweg in het departement Maine-et-Loire in Frankrijk dodelijk werden aangereden door een auto, vraagt men zich in Frankrijk af of men het vlees ervan mag consumeren of niet.
«Ik kon ze niet ontwijken», verdedigde André-Alexandre zich, de bestuurder van de auto die eind augustus in Segré op de vierbaans RD775 (Rennes–Angers) een groep wilde zwijnen had aangereden. In totaal werden 19 wilde zwijnen dood langs de weg aangetroffen.
Groot wild dat per ongeluk en op elk moment overlijdt als gevolg van een botsing met een motorvoertuig, mag worden meegenomen op voorwaarde dat de bestuurder vooraf de nationale gendarmerie of de nationale politie heeft ingelicht.
Elke overdracht van het vlees is verboden. Het is echter toegestaan om een onopzettelijk aangereden wild zwijn, hert of ree zelf te consumeren, wanneer men de veroorzaker van de botsing is en de autoriteiten inlicht. Dit gebeurt om te voorkomen dat men van stroperij wordt beschuldigd. Let er echter op dat het ten strengste verboden is om klein wild (zoals hazen, konijnen of patrijzen) en beschermde soorten te bergen, staat er in het Franse milieuwetboek.
U vindt een dood dier
Als u een dood dier langs de weg vindt, kunt u het beter niet eten uit gezondheidsoverwegingen: u weet niet waaraan het is gestorven en hoe lang het al dood is. Als het drager was van een ziekte (bijvoorbeeld runder-tuberculose) of als er zich bacteriën of parasieten (bijvoorbeeld trichinenlarven) hebben vermenigvuldigd, loopt u het risico op een ernstige besmetting.
Om de gezondheidsrisico's zo klein mogelijk te houden, bestaan er verschillende procedures. Het uitwendig ontweiden moet snel gebeuren om de groei van bacteriën te beperken (men schat dat er binnen een uur na de dood al een miljoen bacteriën per gram verontreinigd vlees ontwikkelen) en externe ziekteverwekkers zoals vuil of vliegen te voorkomen. Als de ingewanden door de schok zijn beschadigd, mag u het vlees niet consumeren. Eet ook de gekneusde plekken niet.
Goed doorbakken (70–75 °C gedurende meer dan 5 minuten, door en door grijs vlees, niet bloederig) neutraliseert het risico op trichinose of trichinellose (een worm die met het blote oog niet zichtbaar is). Door minstens 24 uur invriezen (tussen –20 °C en –25 °C) worden de enzym- en bacteriële activiteiten stopgezet.
Wat gebeurt er als u het kadaver niet meeneemt?
Als u het kadaver op de plaats laat liggen, waarschuw dan de gemeentelijke administratie, die bij dieren van meer dan 40 kg contact zal opnemen met een destructiebedrijf. Ook de politie of de gendarmerie kan het contact tot stand brengen.
Als het dier gewond is, raadt het nationaal bureau voor Jacht en Wilde dieren ook aan de autoriteiten te informeren, die het dier kunnen laten doden om onnodig lijden te voorkomen en de openbare veiligheid te waarborgen. Behoort het dier tot een beschermde soort, dan wordt het opgevangen in een opvangcentrum voor wilde dieren.
Meerwaarde:
- Wildvlees: natuurlijk, gezond – of gevaarlijk?
- Wildvlees van de recreatieve jager? – Kadaver op het bord!
- Volgens studies bestaan er gezondheidsrisico's in de context van het eten van wildvlees
- Voeding: de geciviliseerde smaak
- Wildvlees van de jager is kadaver
- Wildvlees kan niet BIO zijn
- Vlees van in het wild levende dieren is geen bio-wild
- Dementie: hoe schadelijk is wildvlees?
- Wildvlees maakt ziek
- Loodresten in wildvleesproducten
- Wildvlees: risico's, lood en jachtmythes
- Let op: waarschuwing tegen wildvlees van de recreatieve jager
- Jagers liegen ook bij de verkoop van vlees
Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers met kritiek op de recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →