19.09.2026, 11:02

Zoeken

Jacht

Massacre van 3'000 vossen in het kanton Bern

Het kanton Bern meldt trots: 3.000 vossen doodgeschoten. Wat wordt verkocht als een jachtsucces, is in werkelijkheid niets anders dan een bloedbad onder voelende wezens, zonder enig ecologisch of maatschappelijk nut.

Redactie Wild beim Wild · 30 oktober 2025
Audio bij het artikel

«Rode sneeuw»

0:00 -0:00
Alle liedjes

Achter elk cijfer schuilt een individu: een vos die jammerlijk sterft door kogels of hagel.

Velen sterven niet meteen. Gewond slepen ze zich naar hun holen, verbloeden er langzaam of gaan dagenlang lijdend dood aan inwendige verwondingen.

  • Jonge dieren blijven achter en verhongeren ellendig, omdat hun moeder op het veld werd doodgeschoten.
  • Sociale structuren vallen uiteen. Vossen zijn zeer sociale dieren die in familieverbanden leven. Met elk schot wordt hun samenhang verscheurd.
  • Leed in plaats van beheer: De lobby van de recreatieve jacht schept op over "weidelijkheid", maar in werkelijkheid betekent de jacht voor vossen: angst, paniek en dood.

In geen enkel ander kanton worden meer vossen geschoten dan in Bern. Volgens de statistieken schoten jagers vorig jaar 3180 rode vossen dood. Alleen reeën worden vaker geschoten. Omdat de meeste vossen echter niet worden benut, maar op kadaververzamelplaatsen belanden, is de vossenjacht bij jachtcritici bijzonder omstreden. Zo bekritiseert bijvoorbeeld de dierenrechtenorganisatie «IG Wild beim Wild» de vossenjacht als «zinloos bloedbad en dierenmishandeling door recreatieve jagers», schrijft de Berner Zeitung vandaag.

De mythe van de noodzakelijke afschot

De officiële rechtvaardiging is een sprookje: de populatie zou moeten worden gereguleerd, anders zouden ziekten om zich heen grijpen, het laagwild zou bedreigd zijn. Maar:

  • Wetenschappelijk weerlegd: afschot verhoogt zelfs het geboortecijfer en trekt nieuwe dieren aan. Het bloedbad is een bodemloze put.
  • Natuurlijke rol van de vos: hij houdt muizenpopulaties in toom, eet aas en zorgt zo voor hygiëne in bos en veld.
  • Zondebok van de mens: niet vossen bedreigen de biodiversiteit, maar de recreatieve jagers, de landbouwindustrie, pesticiden en de vernietiging van leefgebieden.
  • Wetenschappelijke literatuur: Studies over de rode vos
  • Jagers verspreiden ziekten: studie
  • Jacht bevordert ziekten: studie
  • Verbod op de zinloze vossenjacht is hoognodig: Artikel
  • Luxemburg verlengt vossenjachtverbod: Artikel
  • Kleinwildjacht en dierziektes: Artikel

Jachtmachinerie, traditiedwang en vermeende argumenten over wildbeheer overschaduwen in veel gevallen elke wetenschappelijke reflectie.

Ook vanuit dierenwelzijnsoogpunt valt zo'n jachtpraktijk nauwelijks te rechtvaardigen. Het doden van duizenden vossen uit traditie, voor “wildbeheer” of als ritueel roept ethische vragen op. Is bij elke geschoten teef, reu of elk jong dier gekeken naar de individuele bijdrage aan het leven? Vermoedelijk niet.

Jacht als bloederig vrijetijdsvermaak

De naakte waarheid: deze jacht dient niet de natuur, maar de recreatieve jagers. Ze doden omdat ze het kunnen, omdat traditie het toestaat, omdat ze willen genieten van hun macht over de dieren.

  • Een hobby ten koste van levens: terwijl dieren in doodsangst sterven, spreken recreatieve jagers over “streklijsten” en “succes”.
  • Geen respect voor het leven: wilde dieren worden gedegradeerd tot doelwit, hun bestaan tot een getal in het jachtrapport.
  • Maatschappelijk draagvlak brokkelt af: steeds meer mensen beseffen dat de recreatieve jacht geen wildbeheer is, maar een overblijfsel van een bloederige vrijetijdscultuur.

Het getal van 3.000 doodgeschoten vossen is geen jachtsucces, maar een moreel bankroet. Het wordt hoog tijd dat wij ons als samenleving afvragen: hoe lang blijven we nog toestaan dat wilde dieren worden opgeofferd voor een bloederige hobby van twijfelachtige mensen? – IG Wild beim Wild

Ethische catastrofe

3.000 dode vossen, dat zijn 3.000 levens, uitgedoofd voor niets. Geen wetenschappelijk nut, geen ecologische noodzaak, geen morele grond.

  • Een gevoelig dier is geen schietschijf.
  • Wie zo doodt, verraadt elk principe van mededogen en respect.

Wat werkelijk nodig zou zijn

  • Onmiddellijk einde aan de vossenjacht. Vossen reguleren zichzelf.
  • Leefgebieden beschermen in plaats van schieten, meer structuren, minder pesticiden, dan herstellen klein wild en bodembroeders zich.
  • Ethiek in plaats van traditie: we hebben een natuurbeleid nodig dat gebaseerd is op mededogen en wetenschap, niet op hagel en patronen.

Dossiers: De vos in Zwitserland: het meest bejaagde roofdier zonder lobby | Vossenjacht zonder feiten: Hoe JagdSchweiz problemen verzint

Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →