Masakra 3’000 lisów w kantonie Berno

Za kazda liczba stoi jednostka: lis, który zdycha w meczarniach od kul lub sruty.

Wiele zwierząt nie ginie od razu. Ranne wloką się do swoich nor, wykrwawiają się w męczarniach lub przez wiele dni umierają z powodu wewnętrznych obrażeń.

• Młode zostają same i marnieją z głodu, ponieważ ich matkę zastrzelono na polu.
• Struktury społeczne ulegają rozpadowi. Lisy to wysoce społeczne zwierzęta, żyjące w związkach rodzinnych. Każdy odstrzał niszczy tę strukturę.
• Cierpienie zamiast opieki: myśliwi rekreacyjni chełpią się „etyką łowiecką”, ale w rzeczywistości polowanie oznacza dla lisów: strach, panikę, śmierć.

W żadnym innym kantonie nie odstrzeliwuje się tylu lisów co w Bernie. Według statystyk myśliwi zastrzelili w zeszłym roku 3180 lisów rudych. Częściej strzela się tylko do saren. Ponieważ jednak większość lisów nie jest wykorzystywana, lecz trafia do punktów zbiórki padliny, polowanie na lisy jest szczególnie kontrowersyjne wśród krytyków łowiectwa. Na przykład organizacja praw zwierząt „IG Wild beim Wild” krytykuje polowanie na lisy jako „bezsensowną masakrę i znęcanie się nad zwierzętami przez myśliwych rekreacyjnych”, pisze Berner Zeitung dzisiaj.

Basn o koniecznym odstrzale

Oficjalne uzasadnienie to bajka: populację rzekomo trzeba regulować, w przeciwnym razie miałyby szerzyć się choroby, a drobna zwierzyna byłaby zagrożona. Jednak:

• Naukowo obalone: odstrzały wręcz zwiększają wskaźnik urodzeń i przyciągają nowe zwierzęta. Masakra to studnia bez dna.
• Naturalna rola lisa: utrzymuje populacje myszy w ryzach, zjada padline i dba w ten sposób o higiene w lesie i na polu.
• Kozly ofiarne czlowieka: to nie lisy zagrazaja róznorodnosci biologicznej, lecz myśliwi rekreacyjni, przemysl rolniczy, pestycydy i niszczenie siedlisk.
• Literatura naukowa: Badania nad lisem rudym
• Myśliwi szerza choroby: badania
• Polowania sprzyjaja chorobom: badania
• Zakaz bezsensownego polowania na lisy jest już dawno spóźniony: Artykuł
• Luksemburg przedluza zakaz polowan na lisy: Artykuł
• Polowanie na zwierzynę drobną a choroby zwierząt: Artykuł

Machina łowiecka, przymus tradycji i rzekome argumenty dotyczące „opieki nad zwierzyną” w wielu przypadkach przesłaniają wszelką naukową refleksję.

Także z punktu widzenia ochrony zwierząt taka praktyka łowiecka jest trudna do usprawiedliwienia. Zabijanie tysięcy lisów z tradycji, w celu „opieki nad zwierzyną” lub jako rytuał, budzi pytania natury etycznej. Czy każda zastrzelona lisica, lis lub młode zostało sprawdzone pod kątem jego indywidualnego wkładu w życie? Raczej nie.

Polowanie jako krwawa rozrywka

Naga prawda: to łowiectwo nie służy przyrodzie, lecz myśliwym rekreacyjnym. Zabijają, bo mogą, bo tradycja im na to pozwala, bo chcą delektować się władzą nad zwierzętami.

• Hobby kosztem życia: podczas gdy zwierzęta umierają w męczarniach, myśliwi rekreacyjni mówią o „listach odstrzału" i „sukcesie".
• Brak szacunku dla życia: dzikie zwierzęta zostają zdegradowane do rangi celów, a ich istnienie do liczby w raporcie łowieckim.
• Społeczne przyzwolenie maleje: coraz więcej ludzi dostrzega, że łowiectwo rekreacyjne to nie ochrona zwierzyny, lecz relikt krwawej kultury rozrywkowej.

Liczba 3’000 zastrzelonych lisów to nie sukces łowiecki, lecz moralne bankructwo. Najwyższy czas, byśmy jako społeczeństwo zadali sobie pytanie: jak długo jeszcze chcemy pozwalać, by dzikie zwierzęta były poświęcane dla krwawego hobby ludzi budzących wątpliwości moralne? – IG Wild beim Wild

Etyczna katastrofa

3’000 martwych lisów to 3’000 istnień, zgaszonych na nic. Żadnej korzyści naukowej, żadnej konieczności ekologicznej, żadnego moralnego uzasadnienia.

• Czujace zwierze nie jest tarcza strzelnicza.
• Kto zabija w ten sposób, zdradza każdą zasadę współczucia i szacunku.

Co naprawde byloby potrzebne

• Natychmiastowy koniec polowań na lisy. Lisy regulują się same.
• Chronić siedliska zamiast strzelać, więcej struktur krajobrazowych, mniej pestycydów – wtedy zwierzyna drobna i ptaki gniazdujące na ziemi odbudują swoje populacje.
• Etyka zamiast tradycji: potrzebujemy polityki wobec przyrody opartej na współczuciu i nauce, a nie na śrucie i nabojach.

Dossier: Lis w Szwajcarii: najczęściej ścigany drapieżnik bez lobby | Polowanie na lisy bez faktów: jak JagdSchweiz wymyśla problemy