Verbod op de zinloze vossenjacht is hoog tijd

Bij de vossenjacht worden praktijken toegepast die de dierenwelzijnswet eigenlijk verbiedt. Bijzonder wreed gaat het eraan toe bij de burchtjacht en bij de africhting van burchthonden op levende vossen toe. Maar het verzet groeit: talloze organisaties in binnen- en buitenland op het gebied van natuur- en dierenbescherming eisen gezamenlijk een verbod op de volgens wetenschappelijke inzichten volkomen zinloze vossenjacht, zoals de Actiebondgenootschap Vos schrijft.

Deze dagen zoeken vossen vaker bescherming en rust in de burcht. Ze bereiden zich voor op de geboorte van hun jongen, die in zeldzame gevallen al in januari plaatsvindt. Recreatieve jagers maken bij de burchtjacht doelbewust misbruik van deze kwetsbaarheid en laten schuilplaatsen veranderen in doodvallen: «Wie voor het eerst hoort en ziet wat burchtjacht betekent, is volledig van streek.»

«De meedogenloosheid en brutaliteit waarmee vossen hierbij worden achtervolgd, valt niet te rijmen met de beginselen van moraal, ethiek en dierenwelzijn.»

Heidrun Heidtke, mede-initiatiefneemster van het initiatief «Aktionsbündnis Fuchs»

Ongeveer 50 organisaties hebben zich inmiddels aangesloten bij het bondgenootschap dat zich inzet voor de bescherming van vossen.

Holenjacht – een van de wreedste vormen van jacht

Bij de holenjacht heeft een zogenoemde holen- of burchthond de taak de vos uit zijn hol te verdrijven. De vos maakt geen enkele kans: vlucht hij, dan wordt hij door de buiten wachtende recreatieve jagers neergeschoten of geraakt. Blijft hij in het hol, dan moet hij het opnemen tegen de hond. Vaak komt het daarbij tot bijtpartijen waarbij hond en vos, en eventueel aanwezige welpen, zwaar gewond raken of worden gedood. Geven noch hond noch vos toe, dan graven de recreatieve jagers het hol open. Uiteindelijk wordt de vos doodgeschoten, doodgeslagen of door jachthonden aan stukken gescheurd. De holenjacht is daarmee ongetwijfeld een van de wreedste vormen van jacht. Volgens twee Zwitserse deskundigenrapporten is de holenjacht in juridische en gedragsbiologische zin dierenmishandeling, en is zij daarom bijvoorbeeld in het kanton Thurgau al verboden.

Zonder rekening te houden met verliezen: de holenhond in actie

Verwondingen van de holenhond zijn voor recreatieve jagers kennelijk zo «normaal» dat ze aanraden een heel arsenaal aan spullen voor noodhulp mee te nemen. Soms blijft de hond echter in het hol steken of wordt hij verschuld en sterft hij een langzame verstikkingsdood. Dit alles wordt op de koop toe genomen. 's Mensen beste vriend wordt misbruikt als werktuig in een zinloze strijd.

Ook is nauwelijks bekend dat deze honden speciaal voor de holenjacht op levende vossen worden africhten. In zogenoemde kunsthol-installaties worden vossen daartoe in een kunstmatig tunnelstelsel telkens opnieuw blootgesteld aan de achtervolging door een hond en moeten ze daarbij doodsangsten doorstaan.

Een verbod op de vossenjacht is allang overdue

Volgens de dierenwelzijnswet is het verboden honden op andere dieren af te hitsen of aan een ander levend dier op scherpte af te richten of te testen. Toch wordt precies dat in het kader van de vossenjacht gelegaliseerd en duizendvoudig toegepast. Zoals tal van wetenschappelijke Studies laten zien, moet de vossenjacht over het geheel genomen als zinloos en zelfs contraproductief worden beoordeeld, omdat verliezen door stijgende geboortecijfers en toestroom uit andere gebieden snel worden gecompenseerd. Het het hele jaar door sparen van vossen is daarentegen een succesmodel, zoals ervaringen uit gebieden zonder vossenjacht aantonen. Omdat er geen redelijke grond bestaat voor de vossenjacht, kan er ook absoluut geen rechtvaardiging zijn voor het leed dat bij holenjacht en de africhting van holenhonden wordt veroorzaakt. Meer hierover: Waarom recreatieve jacht als populatiebeheer faalt.

Verzet tegen de recreatieve jacht

Barbaarse folklore of normale jachtmethode? In elk geval vindt de holenjacht bij de Zwitserse bevolking nauwelijks acceptatie; dat blijkt uit een representatieve enquête van september 2017 onder 1’015 personen, uitgevoerd door het marktonderzoeksbureau Demoscope in opdracht van de Zwitserse Dierenbescherming (STS). 64 procent steunt een verbod, slechts 21 procent wil de holenjacht behouden. De afwijzing is onder vrouwen en 15- tot 34-jarigen iets sterker. Een Röstigraben (taalkloof) bestaat niet.

Wild beim Wild roept de politiek verantwoordelijken op een einde te maken aan deze barbaarse praktijken: dierenmishandelende praktijken mogen niet worden gelegaliseerd voor een zinloze jachtuitoefening. Een verbod op de vossenjacht is al lang overdue.

Bij de vossenjacht komt het ook telkens weer tot fatale verwisselingen. Zo werd in februari opnieuw een beschermde diersoort doodgeschoten door een recreatieve jager die niets beters weet te doen dan na werktijd vossen te jagen om te ontspannen.

Verder lezen:

• Rapport holenjacht (Stiftung Tier im Recht)
• Standpuntnota jachthonden (STS)
• Standpuntnota dierenbescherming en jacht (STS)
• Het sprookje van de vos (Mario Natale)
• Studies