8 Frank per vacht: wat de Bündner pelsmarkt onthult over de vossenjacht

De Davoserzeitung berichtte op 23 maart 2026 in warme bewoordingen over de huidenmarkt: een ‘levendig ontmoetingspunt’, lodenjassen en gemzenbaarden, jachthoornblazers, hertenburgers en reebokspiesjes.

Acht tot tien recreatieve jagers uit Davos hadden hun vossenhuiden ‘netjes op een rijtje’ achter een wagen door de marktstraat getrokken. De weg naar de handelaar duurde volgens de krant zijn tijd — tijd voor gesprekken, tijd voor een borrel. Het ‘grote aantal aangeleverde huiden’ getuigde volgens de krant van een ‘brede waardering voor dier en natuur’.

Wat de krant niet schreef: voor een vossenhuid betaalde de handelaar ongeveer 8 Frank. Voor een marter zo'n 15 Frank. Zevenhonderd tot achthonderd vossenhuiden leveren een totale opbrengst op van maximaal 6.400 Frank, verdeeld over tientallen recreatieve jaagsters en recreatieve jagers uit heel Zwitserland. De financiële opbrengst is niet symbolisch, zoals de krant het eufemistisch verwoordde, ze is onbestaand. Niemand jaagt voor 8 Frank per huid. De huiden zijn trofeeën, de markt is een podium, de ‘traditie’ is het narratief.

Wat de vossenjacht werkelijk is

Elk jaar worden in Zwitserland ongeveer 20.000 vossen gedood. Alleen al in het jachtjaar 2022/23 werden bij de laagwildjacht bijna 19.000 roofdieren voor het plezier doodgeschoten. De kantons Bern, Aargau, Graubünden, Sankt Gallen, Wallis, Luzern en Zürich vallen op door onevenredig hoge afschotcijfers. In het kanton Bern wordt ongeveer een vijfde van alle vossen van Zwitserland gedood.

De rechtvaardigingen van de recreatieve jagers luiden steevast hetzelfde: regulering, ziektepreventie, bescherming van bodembroeders. Geen van deze beweringen houdt stand bij wetenschappelijke toetsing. Minstens 18 wildbiologische studies uit meer dan 30 jaar onderzoek tonen aan: de vossenjacht reguleert de populaties niet en is ook niet geschikt voor ziektebestrijding. Integendeel: weinig bejaagde vossenpopulaties brengen minder nakomelingen voort. Wordt driekwart van een populatie afgeschoten, dan is het jaar erop hetzelfde aantal weer aanwezig. De jacht verstoort het complexe sociale systeem van vossen, waarbij normaal gesproken alleen de hoogst geplaatste vixen jongen krijgt. De bioloog Erik Zimen noemde dit mechanisme “geboortebeperking in plaats van massale ellende”.

Onderzoek van IG Wild beim Wild bij de kantonale ambten voor jacht en visserij toonde aan: alleen het kanton Luzern houdt een statistiek bij over ziekten bij de vos. Van de 2.217 afgeschoten vossen in het jachtjaar 2018/19 hadden slechts 39 een ziekte, waarvan 32 met schurft. Alle andere werden op kosten van de belastingbetalers verwijderd. Het verhaal van de “zieke vos die gereguleerd moet worden” is een mythe.

Wat Genève en Luxemburg laten zien

Het kanton Genève heeft de recreatieve jacht in 1974 via een volksstemming afgeschaft. Sindsdien worden daar geen vossen meer voor het plezier gedood. De vossenpopulatie is niet geëxplodeerd, de biodiversiteit heeft ervan geprofiteerd, en professionele wildbeheerders grijpen gericht in wanneer dat bij uitzondering nodig is. Wat recreatieve jaagsters en recreatieve jagers als onmogelijk bestempelen, werkt in Genève al meer dan 50 jaar.

Luxemburg heeft in 2015 de vossenjacht volledig stopgezet. Jachtverenigingen voorspelden een explosie van de populatie en een groeiend risico op ziekten. Niets daarvan is uitgekomen. De vossenpopulatie bleef stabiel, en het infectiepercentage met de vossenlintworm is tussen 2014 en 2020 ongeveer gehalveerd. In 2024 bevestigde de Luxemburgse regering het verbod uitdrukkelijk.

Wat de Davoser Zeitung verzwijgt

Het artikel in de Davoser Zeitung is een schoolvoorbeeld van hoe regionale media het verhaal van de lobby van de recreatieve jacht kritiekloos herhalen. De formulering dat de verkoop van de vellen staat “voor de respectvolle omgang met de natuur en het gedode dier, ook na zijn dood”, verdraait de werkelijkheid: een dier dat 's nachts wordt doodgeschoten voor 8 Zwitserse frank aan huidopbrengst, ondervindt geen respect.

Wat het artikel verzwijgt:

De meest gangbare jachtmethoden op de vos in Zwitserland zijn onder andere de loerjacht ('s nachts, bij aasplekken), de drijfjacht en de bouwjacht, waarbij speciaal afgerichte honden het hol in worden gestuurd. De vossenjacht met honden in het hol wordt door 64 procent van de Zwitserse bevolking afgewezen, zo bleek uit een Demoscope-enquête (2018) in opdracht van de Zwitserse dierenbescherming (STS).

In veel kantons mogen vossen ondanks een officieel verbod op nachtjacht in het bos nog steeds 's nachts worden neergeschoten, omdat de loerjacht als uitzondering geldt.

Er is geen enkel gedocumenteerd geval waarin een vossenjachtvrije zone tot een ecologische ramp of een ziekte-uitbraak heeft geleid.

8 frank en een narratief

De Bündner Fellmarkt in Thusis is geen onschuldige folklore. Het is de openbare tentoonstelling van een praktijk die wetenschappelijk weerlegd, ecologisch contraproductief en ethisch niet te verdedigen is. 700 tot 800 dode vossen, gepresenteerd als “waardering voor dier en natuur”, terwijl de enige aantoonbare functie van het evenement is om een handjevol recreatieve jaagsters en recreatieve jagers een podium te bieden en een pelshandelaar goedkope grondstof te leveren.

Zolang regionale media deze evenementen beschrijven als pittoresk erfgoed in plaats van de feiten te benoemen, blijft de vossenjacht in Zwitserland wat ze is: een doden zonder redelijke grond, verpakt in loden stof en jachthoornklanken.

Meer hierover in het dossier: Jacht en dierenwelzijn

Meer informatie:

• Vossenjacht zonder feiten: Hoe JagdSchweiz problemen verzint
• Dierenmishandeling: vossenmassacre in Zwitserland
• Hoe Zwitserland vossen 's nachts blijft afknallen en wat Genève al lang beter doet
• Einde aan de vossenjacht
• Het Geneefse model
• Waarom recreatieve jacht als populatiebeheer faalt
• Dossier: jachtmythes
• FAQ: Waarom worden vossen in Zwitserland bejaagd?
• FAQ: Wat is de vossenjacht met honden in het hol?
• Voorbeeldteksten voor jachtkritische moties
• Alle dossiers