Liederen
Deze liederen geven wilde dieren een stem die in het publieke debat over de hobbyjacht vaak ontbreekt.
Muziek die raakt. Ze verbindt, schept bewustzijn en brengt onderwerpen daar waar argumenten vaak niet meer gehoord worden. Juist daarom stellen wij onze anti-jachtliederen vrij ter beschikking – zonder auteursrecht, zonder beperkingen.
Elk van deze liederen geeft de wilde dieren een stem die in het debat over de hobbyjacht te vaak ontbreekt.
Je kunt ze downloaden, delen, verspreiden of zelf gebruiken – of het nu in de les, op social media, bij acties of gewoon om naar te luisteren is.
Tip: Maak van je favoriete lied de beltoon voor je telefoon. Zo draag je de boodschap voor de wilde dieren in je dagelijks leven met je mee en zorg je meteen voor gespreksstof.
Onze boodschap is duidelijk: wilde dieren hebben geen kogels nodig, maar bescherming. En elke stem telt – ook die van jou.
Doe mee, verspreid de liederen en help ons een nieuw verhaal over de omgang met wilde dieren kracht bij te zetten.
Opmerking voor iPhone en iPad: Druk lang op de liedtitel en kies «Bewaren in Bestanden». Op Android en desktop werkt het downloaden met een gewone klik.
Als afspeellijst: YouTube
Wilde dieren en hun families
Liederen die afzonderlijke soorten en hun sociale leven centraal stellen.
Het vertelt over de vos in de nacht, die met schijnwerper en nachtzichttechniek wordt belaagd.
Het gaat over de korhaan in de kwetsbare leefomgeving van het hoogveen, waar bejaging en verstoring bijzonder zwaar wegen.
Het vertelt over het afschieten van het sterkste hert als trofee en over het genetische verlies dat het bos rest wanneer het beste uit de populatie aan de muur wordt gehangen.
Het voert naar het vossen- of dassenhol, daar waar dieren bescherming zoeken en toch niet veilig zijn.
Het ziet in het wilde dier een verwant wezen in plaats van een afschietobject.
Het vertelt over de sociale structuur binnen de roedel, die door afschot uiteengerukt wordt.
«De rotte»
Het vertelt over de familieband van de wilde zwijnen, die door bejaging uiteengerukt wordt.
Het vertelt over de marmot, die in familieverband leeft, met zijn waarschuwingsfluit de sippe beschermt en voor spek en pseudo-geneeskunde wordt bejaagd.
Het gaat over de dieronvriendelijke schliefeninstallaties, waarin jachthonden op levende vossen voor de holjacht worden afgericht.
Jachtmethoden en uitrusting
De concrete praktijk van de hobbyjacht: drijven, vallen, aas, techniek.
Het schetst hoe wilde dieren bij de drijfjacht worden opgejaagd, opgejaagd en voor de geweren gedreven, en wat deze vorm van jacht voor de dieren betekent.
Het schetst de opjaging met honden vanuit het perspectief van de opgejaagde dieren.
Het vertelt over het gericht lokken van wilde dieren naar zoutlikplaatsen, daar waar het schot wacht.
Het gaat over camouflage en uitrusting waarmee de hobbyjacht de dieren belaagt.
Het benoemt de gevolgen van de boogjacht voor het getroffen dier.
Het gaat over de sporen die loodhoudende munitie in dieren en milieu achterlaat.
Het ontmaskert de drogreden dat meer afschot de populaties duurzaam reguleert, hoewel bejaging de voortplanting kan stimuleren.
Het gaat over de nacht als laatste toevluchtsoord, dat met nachtzichttechniek wordt doordrongen.
Het toont hoe de steenmarter als vermeende «kabelbijter» en pluimveerover wordt bejaagd, hoewel bouwkundige oplossingen zoals marterroosters zouden helpen in plaats van het schot.
Psychologie en tradities van de hobbyjagers
Daderperspectief, rituelen en de overdracht van generatie op generatie.
Het kijkt achter de façade van «weidelijkheid» en tradities op de hoogzit.
«Wie eenmaal de trekker overhaalt»
Het vraagt naar de drempel die met het eerste schot wordt overschreden.
«Gezworen»
Het gaat over de belofte die wij de wilde dieren verschuldigd zijn, tegen de logica van de hobbyjacht in.
«Erfstuk»
Het stelt vragen bij hoe jachtwapen en jachttraditie als erfstuk van generatie op generatie worden doorgegeven.
Het vraagt wat het met kinderen doet wanneer ze al vroeg vertrouwd worden gemaakt met het doden van dieren.
Het vraagt wat wij de volgende generatie doorgeven over de omgang met wilde dieren.
Het is de belofte om de traditie van het doden niet aan de volgende generatie door te geven.
Het volgt de keten die op de hoogzit haar aanvang neemt, tot aan haar einde.
Het neemt het zelfbeeld van de hobbyjagers op de korrel, die hun daden graag verheerlijken als een hogere opdracht.
Het ontmaskert hoe tradities en verentooi het doden tot traditie verheerlijken.
Lobby, mythes en verbloeming
De mechanismen, mythes en de taal achter de hobbyjacht.
Het ontleedt het «jagerslatijn», de mythes waarmee de hobbyjacht haar daden rechtvaardigt.
Het ontrafelt de mythe van het «wildbeheer», dat uiteindelijk toch in het afschot uitmondt.
Het benoemt de verwevenheid tussen jachtverenigingen, overheden en politiek.
Het toont hoe predatoren zoals de wolf tot zondebokken worden gemaakt.
Het gaat over dieren die enkel met het doel worden grootgebracht en uitgezet om later voor afschot te worden vrijgegeven, een leven als handelswaar voor de hobbyjacht.
Het stelt de ongemakkelijke vraag naar toezicht en verantwoordelijkheid in het jachtwezen, dus wie eigenlijk degenen controleert die in naam van het wildbeheer over leven en dood van de wilde dieren beslissen.
Het bevraagt het gezag waarmee over het leven van de wilde dieren in het bos wordt beschikt.
Het ontmaskert het doden als vrijetijdsvermaak dat zich als noodzaak vermomt.
Het ontmaskert de verhullende ambtelijke taal die van het afschieten een onschuldige «onttrekking» maakt.
Het bevraagt hoe het doden van wilde dieren als natuurlijk «product uit het bos» wordt verkocht.
Het ontmaskert de natuurromantiek waarmee de hobbyjacht haar bos tot heiligdom verheerlijkt.
Regio's en politiek
Concrete locaties en het jachtbeleid in Zwitserland en daarbuiten.
Het herinnert eraan dat een leven zonder hobbyjacht mogelijk is, in het kanton Genève al meer dan vijftig jaar.
Het richt de blik op de afschietpraktijk in Wallis en het daar gevoerde jachtbeleid.
Het gaat over wilde dieren die geen grenzen kennen, terwijl bescherming en afschot aan de grens eindigen.
Het vertelt over dieren zoals de wolf, die grote afstanden afleggen en uiteindelijk toch het afschot tegenkomen.
Verlies, dood en stilte
Rouw om het gedode dier en de leegte die achterblijft.
Het gaat over de stilte die blijft wanneer het schot in het bos is weggestorven.
Het toont het spoor dat een afschot in de winter in de sneeuw achterlaat.
Het maakt van een afschotcijfer weer een individu met een eigen verhaal.
Het vertelt over de laatste van zijn soort, daar waar bejaging en verdringing eindigen.
Het vraagt wie er van de bejaagde populaties uiteindelijk nog overblijft.
Het vertelt over het auerhoen, dat tijdens de balts werd bejaagd en waarvan de leefomgeving door hobbyjacht en bosbouw bijna is verdwenen.
Het herinnert aan de dieren en de stilte die in een leeggemaakte natuur ontbreken.
Het noemt bij naam wat er aan het einde van hoogzit en voederplaats staat.
Het gaat over het laatste grazen van een dier, voordat het schot valt.
«Wiegenlied voor de ongetelden»
Het is een zacht lied voor al die dieren die in geen enkele afschotstatistiek voorkomen.
Het maakt het leed zichtbaar dat zich buiten het oog van het publiek in het bos afspeelt.
Het gaat over het bewustzijn en de angst van de dieren, die maar al te goed weten wat hen te wachten staat.
Het gaat over hen die tot zwijgen worden gebracht, en geeft hun een stem.
Leefgebied en seizoenen
Trek, winterkleed en het bedreigde leefgebied van wilde dieren.
Het gaat over de vachtwisseling van dieren zoals de sneeuwhaas, wier camouflage door de klimaatverandering een dodelijke val wordt.
Het gaat over dieren in winterkleed, die in de sneeuw een makkelijk doelwit worden.
Het volgt het spoor in de sneeuw, dat tegelijk leven verraadt en vervolging mogelijk maakt.
Het gaat over de schuilplaatsen in het cultuurlandschap, die voor wilde dieren steeds schaarser worden.
Het gaat over de terugkeer van wilde dieren zoals de bever of de otter in gerenatureerde wateren.
Het eert wat wilde dieren zoals de bever voor het leefgebied scheppen, in plaats van hen als storende factor te zien.
Het volgt de smalle paden waarop wilde dieren tussen bescherming en gevaar onderweg zijn.
Hoop, bescherming en terugkeer
Het tegenontwerp: vrede, bescherming en de terugkeer van de wilde dieren.
Het gaat over het recht van wilde dieren om terug te keren naar hun oorspronkelijke leefgebieden.
Het bezingt de terugkeer van verloren gewaande soorten en het recht van wilde dieren op hun plaats.
Het is een oproep om de wapens te laten rusten en de wilde dieren vrede te geven.
«In het bos klinkt een oude belofte»
Het bezingt de belofte om het bos en zijn bewoners te beschermen in plaats van te bejagen.
Het laat het bos zelf spreken, tegen het lawaai van de hobbyjacht.