Vossenjachtpodium in Utzenstorf: vier recreatieve jagers, één niet-jager en geen echte dialoog
Bij kasteel Landshut discussieerden vijf gasten op het podium over de vossenjacht. Vier van hen hadden een jachtachtergrond, net als de moderator. Een verslag.
Op zondag 14 juni 2026 nodigde de Förderverein Schloss Landshut in Utzenstorf uit voor de «Landshuter Dialog zu Wild und Jagd».
Het thema luidde: «De vossenjacht, noodzakelijk of twijfelachtig?» Ter inleiding werd om 12 uur de documentaire «Alles für die Füchse, ein Wildtier, geliebt und gejagt» van bioloog Isabella Sedivy vertoond. Vanaf 14 uur volgde een vakreferaat van recreatieve jager Martin Baumann, waarna een paneldiscussie het thema vanuit «verschillende invalshoeken» zou belichten. Ongeveer 50 mensen woonden het evenement bij. Wat volgde, was echter allesbehalve een evenwichtige dialoog.
Van de vijf gasten op het podium bekenden vier zich openlijk tot de recreatieve jacht: Nicole Imesch, jachtinspecteur van het kanton Bern; David Clavadetscher, directeur van JagdSchweiz; Martin Baumann, recreatieve jager; en Sara Wehrli, bij Pro Natura verantwoordelijk voor jachtbeleid, die zich in de loop van de avond eveneens als recreatieve jaagster outte. Alleen Casimir von Arx, GLP-grootraadslid van het kanton Bern, die naar eigen zeggen achteraf was uitgenodigd, vertegenwoordigde een jachtkritisch perspectief. Ook moderator Reinhard Schnidrig, wildbioloog en voormalig sectiehoofd Wilde Dieren bij het BAFU, is recreatieve jager.
Baumann, die pleitte voor een consequente bejaging van de vos, gaf toch toe dat de vossenjacht met graafhonden bij het bouw moeilijk maatschappelijk uit te leggen is. «Jagen voor de vuilnisbak» wordt volgens zijn eigen inschatting door de meerderheid van de bevolking niet getolereerd. Als argument voor de bejaging noemde hij de bedreiging van bodembroeders door de vos en verwees hij daarbij naar de in Zwitserland uitgestorven patrijs. Wat hij verzweeg: de belangrijkste reden voor het verdwijnen van de patrijs is het verlies van habitat door intensieve landbouw, niet de vos. Daarover repte hij met geen woord.
Bijzonder pikant: Baumann sprak zich ook uit voor de bouwjacht, de praktijk waarbij honden in vossenholen worden gedreven om daar op zeer korte afstand een gevecht af te dwingen. De Stiftung für das Tier im Recht (TIR) komt in haar rapport over de bouwjacht (Schriftenreihe Band 10, 2012) tot de duidelijke conclusie dat deze jachtmethode meerdere malen het feit van dierenmishandeling oplevert. De TIR onderzocht daarbij ook of de kantonale regelingen die de bouwjacht legaliseren wel op een rechtmatige grondslag berusten. De kantons Zürich, Thurgau en Baselland hebben de bouwjacht inmiddels verboden. Dat juist een recreatieve jager op een openbaar podium voor deze praktijk pleitte, zonder dit ook maar enigszins ter discussie te stellen, laat zien hoe ver het zelfbeeld van de recreatieve jacht van de maatschappelijke realiteit verwijderd is. Een uitgebreid achtergrondartikel over de bouwjacht als legale dierenmishandeling vindt u op wildbeimwild.com.
Nicole Imesch beperkte zich tot de juridische vaststelling dat de vos bejaagbaar is en daarom bejaagd mag worden. Dat 'bejaagbaar' geen wetenschappelijk argument is en ook geen verplichting tot bejaging inhoudt, bleef onweersproken. Het kanton Genève ziet sinds 1974 af van de recreatieve jacht, en het kanton Zug zet eerste stappen in dezelfde richting, bij de vossenjacht.
Von Arx, de enige niet-jager op het podium, kwam met het meest constructieve voorstel van de avond: in het kanton Bern zou een wetenschappelijk begeleide proef moeten worden gestart, waarbij in een testgebied wordt afgezien van de Vossenjacht bejaging. De Regierungsrat van het kanton Bern had de betreffende motie al afgewezen. Hij stelde zelfs niet voor om deze om te zetten in een postulaat. In de Grote Raad wordt de motie in de herfstzitting behandeld. Het podium sloot zich zoals verwacht bij deze afwijzing aan, zonder daarvoor wetenschappelijke onderbouwing te geven.
Ook uit het publiek kwamen slechts vier reacties, stuk voor stuk van recreatieve jagers. Kritische geluiden werden niet gehoord.
Opmerkelijk was een uitspraak die het wezen van de recreatieve jacht onbedoeld haarfijn samenvatte: jagen zou voor de individuele recreatieve jager zelfbelonend gedrag zijn, aangedreven door het dopamine-beloningssysteem. Kortom: puur doel op zich. Dat juist een voorstander van de recreatieve jacht dit zo formuleerde, spreekt boekdelen.
De «Landshuter Dialog» liet opnieuw zien hoe kritiek op de vossenjacht in Zwitserland systematisch wordt gesmoord, zonder dat hiervoor wetenschappelijke onderbouwing wordt geleverd. Zolang panels over dit onderwerp bijna uitsluitend worden bezet door recreatieve jagers en zelfs de moderatie uit dezelfde kringen komt, is een echte dialoog niet mogelijk. Jammer, want het onderwerp had een eerlijk, wetenschappelijk onderbouwd debat verdiend.
Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers met kritiek op de recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →