Jachtrecht: de nieuwe jachtwet is miserabel

De nieuwe jachtwet zou duidelijke regels scheppen voor de regulering van beschermde soorten door de wildbeheerders van de kantons en daarmee de veiligheid voor dier, natuur en mens vergroten.

Het jachtrecht zou bovendien de biodiversiteit bevorderen, mede dankzij federale steun voor natuurlijke leefgebieden van wilde dieren.

Zo openen de voorstanders van de volledig mislukte jachtwet hun campagne in een persbericht van 13 januari 2020. En verder:

«Het verzet tegen het nieuwe jachtrecht is naar ons oordeel ongegrond».

Anton Merkle, president van JagdSchweiz

Dat verbaast mensen met gezond verstand niet bijzonder. Onlangs heeft een rechtbank de vereniging JagdSchweiz immers bevestigd dat «vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, door de vereniging JagdSchweiz wordt bevorderd». En: «De vereniging JagdSchweiz cultiveert in de eerste plaats gebrek aan respect en een geweldscultuur – precies het tegenovergestelde van wat een beschaafd mens in onze samenleving zou moeten nastreven. Daarbij is deze mensen uit de duistere wereld van de recreatieve jagers geen moeite te groot om de democratie, de persvrijheid, de vrijheid van meningsuiting enzovoort te manipuleren».

In het comité van de voorstanders van de rampzalige jachtwet zitten naast de dierenuitbuitende boerenbond ook de fundamentalistische «Schweizerische Arbeitsgemeinschaft für die Berggebiete (SAB)», die zich ten aanzien van roofdieren duidelijk in strijd met de grondwet opstelt. De SAB wil roofdieren in Zwitserland uitroeien. Dit is in strijd met de Bondsgrondwet en het federale recht.

Bij de feitencheck blijkt dat het nieuwe jachtrecht geen nieuwe regels bevat voor de bescherming van individuele dieren die niet al in de Dierenbeschermingswet geregeld zijn. Concreet brengt het dus geen verbeteringen voor het dierenwelzijn. En voor veel beschermde diersoorten wordt het leven nog onzekerder, omdat ze gemakkelijker kunnen worden afgeschoten.

Van de nieuw beschermde eendensoorten werd bijvoorbeeld jaarlijks nog maar een handvol geschoten (meestal zelfs per ongeluk). Verreweg de meeste afschotten betreffen de 3 soorten die bejaagbaar blijven (wilde eend, slobeend, wintertaling). Met de nieuwe jachtwet worden in theorie slechts ca. 2 % van alle wilde eenden beschermd tegen afschot. Onopzettelijke afschotten zullen er ook in de toekomst blijven.98 % van alle wilde eenden blijft bejaagbaar, hoewel er voor deze recreatieve jacht geen ecologische rechtvaardiging bestaat.

Ook bij de bescherming van leefgebieden komen er geen feitelijke verbeteringen bij. Wildcorridors zijn op grond van een uitspraak van het Zwitserse Bundesgericht nu al erkend als “beschermwaardige leefgebieden” volgens de NHG (Natur- und Heimatschutzgesetz, wet op de natuur- en landschapsbescherming). De nieuwe jachtwet stelt bovendien geen concrete regels voor het plaatsen van omheiningen, maar geeft de kantons slechts de bevoegdheid om zulke regels vast te stellen. Tal van kantons en gemeenten kennen nu al dergelijke voorschriften in hun landbouw- of zonering. Een verplichting om rekening te houden met het dierenwelzijn bij het plaatsen van omheiningen kan bovendien worden afgeleid uit de dierenbeschermingswet.De veiligheid van mensen is met de bestaande jachtwet al gewaarborgd, omdat wilde dieren – ook beschermde – die gevaarlijk worden voor mensen, nu al kunnen worden afgeschoten en ook zijn afgeschoten.

Jachtrecht en biodiversiteit

Terwijl de wereld worstelt met de klimaat- en de biodiversiteitscrisis heeft de vereniging JagdSchweiz afscheid genomen van dier- en soortenbescherming. De vereniging communiceert dit duidelijk en ondubbelzinnig:

«…Aan de andere kant zijn overdreven eisen tegen de jacht en recreatieve jagers niet in de wet opgenomen…»

Anton Merkle, president van JagdSchweiz

De nieuwe jachtwet is niet vooruitstrevend en ook niet gericht op toekomstige eisen, omdat ze de natuur- en dierenbescherming nog verder kan verzwakken.

Het kan niet zo zijn dat wilde dieren louter op grond van mogelijke schade preventief worden afgeschoten. De onaanvaardbare afschotwet wil dat wel. Soortenbescherming en een beschaafde democratie zien er anders uit.

De nieuwe jachtwet wil bovendien de regulering van bedreigde soorten delegeren aan de kantons. Ook een recent onderzoek van de Neue Zürcher Zeitung over de lynx toont aan dat dit bijvoorbeeld in Wallis helemaal geen goed idee is. Niet alleen daar bestaan er al initiatieven voor een “roofdiervrij kanton”, die zelfs door de regeringen worden gesteund. Maar ook in Graubünden, Zürich, Bern, St. Gallen, Appenzell Ausserrhoden of Solothurn enzovoort ziet het er niet beter uit.

Graubünden: Schafhalter und diffuse Behörden im Wolfkonflikt

Met de totaal mislukte jachtwet worden moeizame herintroductieprojecten van lynx, bever en blauwe reiger op onverantwoorde wijze tenietgedaan.

Oer-Zwitsers als lynx, bever en blauwe reiger zouden op de afschietlijst kunnen belanden en in de toekomst kunnen worden afgeschoten, zonder dat de dieren schade hebben aangericht – gewoon omdat ze bestaan. En dat zelfs in natuurgebieden voor wilde dieren.

Jaarlijks worden 400 tot 500 korhanen en 400 alpensneeuwhoenders geschoten. Een bedenkelijke praktijk, omdat de toch al kleine populaties daardoor nog verder worden verzwakt. Dat bepaalde kantons hiermee de staatskas oppoetsen met bloedgeld, maakt de zaak niet beter. Het kanton Wallis verdient bijvoorbeeld geld aan de afschotten, die het vaak ook verkoopt aan buitenlandse jachttoeristen. De nieuwe jachtwet voorziet nog altijd niet in bescherming van korhoen en sneeuwhoen. Een extra reden om de natuur- en soortvijandige wet in het najaar aan de stembus te verwerpen.

De meeste jachtpartijen zijn tegenwoordig simpelweg onnodig, dierenmishandeling en dus eigenlijk misdadig. Alleen is ons rechtssysteem er tot nu toe niet aan toe om dat in het strafrecht mee te wegen.

Met de totaal mislukte jachtwet blijft het mogelijk om recreatieve jacht te bedrijven op bedreigde soorten zoals korhoen en sneeuwhoen. Ook de sneeuwhaas blijft bejaagbaar. Nog steeds worden in Zwitserland jaarlijks zo'n 1.000 sneeuwhazen geschoten bij de recreatieve jacht. Daarom: NEE tegen de mislukte afschotwet op 27 september – een overdreven eis?

De houtsnippen hadden ook onder bescherming moeten worden gesteld – in plaats daarvan mogen ze met de herziene jachtwet gewoon verder bejaagd worden. De sluitingstijd wordt weliswaar verlengd tot half oktober, maar de broedvogels blijven tot in november of zelfs december in Zwitserland. Daarom bestaat het gevaar dat er onder de jaarlijks 2.000 geschoten houtsnippen ook inheemse broedvogels zijn. Met de extra maand sluitingstijd wordt 4 % van alle tot nu toe gemiddeld geschoten houtsnippen gered van afschot. 96 % van de afschotten vindt namelijk plaats in de maanden oktober en november, die jachttijd blijven – een overdreven eis?

De betere bescherming die de vereniging JagdSchweiz propageert, is dus oogverblinding, want voor de recreatieve jacht op veel diersoorten bestaat sowieso geen ecologische rechtvaardiging.

Wilde dieren lijden echter ook steeds meer onder de gevolgen van de klimaatverandering en de uitbreiding van menselijke activiteiten in hun natuurlijke leefgebied. Dit leefgebied wordt daardoor niet alleen kleiner, maar ook versnipperd, wat een genetische verarming van de populatie tot gevolg heeft. Bovendien leidt de veroorzaakte stress tot een tot 20 % hoger energieverbruik, wat hun overlevingskansen aanzienlijk vermindert.

Een beschermde status zou ertoe bijdragen de door klimaatverandering en menselijke verstoring steeds meer bedreigde soort te ontlasten van onnodige druk en de sterfte binnen de populatie te verminderen. Het parlement moet hier nogmaals zorgvuldig en moedig de koppen bij elkaar steken – een overdreven eis?

Bij de herziening van de jachtwet (JSG) zijn kansen bij bosjes laten liggen. Waarom wordt nog steeds niet overal met loodvrije munitie geschoten, of waarom is er ondanks het dramatische verlies aan soorten in Zwitserland nog steeds een jacht op klein wild, de dierenbeulende holenjacht voor sadisten of drijfjachten, geen alcoholverbod vóór en tijdens de pirsch enzovoort?

Anders dan David Clavadetscher, de woordvoerder van JagdSchweiz, communiceert, is het naspeuren enzovoort al verplicht.

Bij de federale overheid en de kantons zoekt men echter tevergeefs naar een statistiek over misschoten en naspeuringen, met één uitzondering: alleen het kanton Graubünden voert een dergelijke statistiek met goed gedocumenteerde cijfers, die afhankelijk van de diersoort een misschotpercentage tussen 7 % en 10 % laten zien. Geëxtrapoleerd naar alle in Zwitserland geschoten wilde dieren komt dat neer op 6’000 tot 10’000 dieren per jaar die door misschoten pas na uren of dagen lijden sterven of gewond wegkwijnen. Dergelijke dierenwelzijnsproblemen mogen niet worden toegedekt, schrijft de Zwitserse Dierenbescherming STS.

Kuddebescherming

De kuddebescherming in Zwitserland is in hoge mate succesvol en draagt in doorslaggevende mate bij aan de veiligheid van landbouwhuisdieren. Dit blijkt overtuigend uit de populatieontwikkeling van de wolf, de schapenaantallen en het aantal gedode dieren. Ongeveer 90 % van de schade aan landbouwhuisdieren in Zwitserland ontstaat op weiden zonder kuddebeschermingshonden. Ook bij kudden die volledig met een elektrische omheining zijn omheind, komen aanvallen slechts bij uitzondering voor. De voorstanders van de mislukte jachtwet zullen de komende weken willen uitbuiten dat er dieren worden gedood, zonder erop te wijzen dat met de bestaande wet al afzonderlijke dieren kunnen worden afgeschoten. Alleen pas nadat er schade is ontstaan. Per wolf worden er tegenwoordig aanzienlijk minder landbouwhuisdieren gedood dan in de beginfase van de terugkeer van de diersoort naar Zwitserland. Dat wolven steeds meer landbouwhuisdieren doden en de kuddebescherming steeds moeilijker wordt, klopt niet.

Jagdgesetz: Herdenschutz statt Wolfsabschuss

Jachtrecht en recreatieve jagers

Onze manier van leven verdrijft de veldhaas steeds meer uit zijn leefgebied. Het gevolg is een drastische achteruitgang van de populaties. Zonder bescherming zou de veldhaas in Zwitserland volledig kunnen verdwijnen. Met de herziening heeft het parlement de kans laten liggen om de veldhaas te beschermen – een overdreven eis? Als de kantons maatregelen gelasten tegen afzonderlijke jaagbare dieren zoals de veldhaas, kunnen de milieuorganisaties zich naar verwachting in de toekomst niet eens meer met het Recht van beroep voor organisaties daartegen verweren.

De steenbok is weliswaar beschermd en richt geen schade aan, maar is in Zwitserland voor trofeejagers toch jaagbaar. De nieuwe jachtwet wil deze absurde tegenstrijdigheid behouden.

Geen nieuwe wildcorridors, geen verbeteringen voor de recreatieve jacht en een massale afbraak van de soortenbescherming – daarom zeggen ook talrijke jagers NEE tegen de volledig mislukte jachtwet!

Interessant genoeg rept de voorstanders van de volledig mislukte jachtwet met geen woord over de knobbelzwaan. Toch heeft het parlement de Bondsraad al via een motie opdracht gegeven om de vogelsoort vrij te geven voor regulering. Knobbelzwanen kunnen dan, als de wet wordt aangenomen, worden afgeschoten nog voordat er schade is ontstaan.

Sinds de uitroeiing van de grote roofdieren in Zwitserland is het aantal hoefdieren gestaag toegenomen. Dit heeft een grote invloed op de natuurlijke verjonging van het bos, want wild knabbelt maar al te graag aan knoppen en verse scheuten en brengt daarmee de groei van de jonge bomen in gevaar. Wolf en lynx kunnen dit probleem verminderen!

Wat vroeger in Genève honderden zondagsjagers die eveneens minderwaardig werk hebben geleverd, wordt tegenwoordig door 11 wildbeheerders naast tal van andere taken voorbeeldiger uitgevoerd. Met meer wildbeheerders die alleen therapeutisch ingrijpen bij vos, lynx, wolf, roofvogels enzovoort, zou ook Zwitserland weer meer orde, biodiversiteit en bescherming tegen natuurgevaren kennen. En de belastingbetaler zou waarschijnlijk honderden miljoenen franken worden bespaard, die de federale overheid, de kantons en de gemeenten steken in het behoud van het beschermbos, juist daar waar de probleemjagers wilde dieren stallen en fokken.

Genf Jagdverbot

Wildcorridors

Wildcorridors zijn nu al wettelijk erkend en afgebakend als te beschermen leefgebieden. Met de nieuwe wet wordt geen enkele corridor sneller gesaneerd of beter beschermd, maar wordt louter de geldstroom van de Bondsstaat naar de kantons opnieuw geregeld. Geen financiële steun van de Bondsstaat voor de bevordering van soorten en hun leefgebied in wildreservaten en vogelreservaten. De kantons profiteren van financiële steun van de Bondsstaat voor de bevordering van soorten en hun leefgebied in wildreservaten en vogelreservaten. Leefgebieden worden daardoor verbeterd. De Bondsstaat zal de kantons meer geld toekennen voor toezicht en leefgebiedbevordering in de beschermde gebieden – dus voor maatregelen die de kantons nu al uitvoeren. Daardoor worden noch nieuwe beschermde gebieden gerealiseerd, noch wordt de bescherming in de bestaande gebieden verbeterd. Bovendien zal de Bondsstaat de kantons in de toekomst ook geld geven voor maatregelen tegen beschermde dieren in beschermde gebieden – bijvoorbeeld voor het afschieten van wolven in wildreservaten.

Wat in de totaal mislukte jachtwet, waarover op 27 september wordt gestemd, met name ontbreekt, is een nationale persoonlijkheidstest voor recreatieve jagers, naar Nederlands voorbeeld. In heel Europa worden wapenbezitters uitgebreider getoetst vanwege een gebrek aan ethische integriteit – een overdreven eis?