Solothurn: 26 nieuwe jachtdiploma's en groeiende kritiek

20 mannen en 6 vrouwen ontvingen op Schloss Waldegg het jachtbekwaamheidsdiploma uit handen van regeringsraadslid Brigit Wyss.

Steeds meer grootstadmensen trekt het vanuit hun kantoor de vrije natuur in – niet alleen voor ontspanning, maar ook voor natuurbehoud. Als men hier meer zinvolle aanbiedingen voor vertraging zou aanbieden, hoefden zij niet te eindigen bij de recreatieve jacht, af te zakken en te verdommen.

Een normaal mens wil niet eerst een wapenvergunning moeten halen om biotopen te verbeteren of wilde dieren met fatsoen, respect en eer te verzorgen en te beschermen. Recreatieve jagers redden in de lente reekalfjes, zodat ze ze in de herfst kunnen doodschieten.

Solothurn: Stoppt das Fuchs- und Dachsmassaker

Het vrolijke schouderklopje onder recreatieve jagers ziet er vandaag bijvoorbeeld bij vossen zo uit: hoewel elke normale wildbioloog weet (en talloze studies en praktijkvoorbeelden erop wijzen) dat ook het onzinnige vossenjacht een voorgewend sprookje is – jagerslatijn dus.

In plaats van de vos kan men elk willekeurig wild dier neerleggen, na de verzorging en bescherming door deze geweldplegers.

Recreatieve jagers verspreiden zowel onder mensen als onder wilde dieren onbeschrijflijk leed, terreur en ellende. Vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, wordt door jagersverenigingen gestimuleerd, zoals onlangs een rechtbank in Bellinzona is bevestigd. Door recreatieve jagers lijden Wilde dieren. Niet zelden richten recreatieve jagers hun wapens ook op mensen aan.

Volgens studies bevorderen en verspreiden recreatieve jagers zelfs ziektes.

• Jagers verspreiden ziekten
• Recreatieve Jacht bevordert ziekten

Niederjagd und Wildkrankheiten

Recreatieve jagers hebben het moeilijk wanneer ze zich in de verlichte samenleving moeten verantwoorden. Ze zijn onvoldoende tot helemaal niet opgeleid. En zo waggelen de meeste houders van een jachtakte met de volgende instelling door de natuur:

• Ongedierte moet men doden
• Wilde dieren zijn fruit dat alleen maar wacht om geoogst te worden
• Ecologie zou zijn: de bodem, het grondwater en wilde dieren met munitie vergiftigen
• in het bos zoveel mogelijk lawaai maken
• Bont is mode
• Vleesconsumptie zou gezond en aangeboren aan de mens zijn
• Jacht en dierenmishandeling zijn dierenwelzijn
• Alcohol en andere drugs horen bij het jachtvermaak
• Jagerslatijn is wetenschap
• Jacht zou diepe meditatie zijn
• Doden zou een gebod van Mozes zijn
• Recreatieve jagers zouden de advocaten van de wilde dieren zijn
• enzovoort.

Recreatieve jagers worden benadeeld door ambtenaren

Op de plek waar geweld zich ontlaadt, ontstaat evenveel schade als op het punt waarop het gericht is. En dit heel concreet op neuronaal niveau. Wetenschappers hebben dit ontdekt bij onderzoeken. Ook neuropsychologen bevestigen: de amygdala, een kerngebied in de hersenen, is bij geweldplegers opvallend teruggevormd of gestoord. Als dit centrale deel van de hersenen defect is, wordt onder andere het walginggevoel uitgeschakeld.

Wie het jachtdiploma haalt, krijgt dus altijd twee dingen: een diploma voor het doden en een diploma voor het verdomen.

„Weidelijk“ heeft ook niets met dierenwelzijn te maken. De zogenaamde weidelijkheid van de recreatieve jagers staat lijnrecht tegenover de dierenwelzijnswet. Weidelijk staat ongeveer even ver van de dierenwelzijnswet af als een koe van fietsen. De hedendaagse recreatieve jacht is in wezen gewoon crimineel. Alleen is ons rechtssysteem tot nu toe niet zo ver dat dit in het strafrecht wordt meegenomen.

Dan prijzen wij ons gelukkig met het kanton Genève  met een professioneel wildbeheer zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders. Aan het meer van Genève liggen wijngaarden en andere gewassen, net als in de rest van Zwitserland. Blijkbaar hanteert men daar echter menselijke en ethische benaderingen in de omgang met wilde dieren, en intelligente maatregelen om gewassen te beschermen. Wildbeheerders organiseren ook geen drijfjachten en hebben daarvoor geen jachthonden nodig. In Genève worden geen vossen, marters, dassen, vogels enzovoort gereguleerd alleen omdat het jachtseizoen is. Dit blijkt ook uit de landelijke jachtstatistiek. In plaats daarvan vinden praktische verjagingsmaatregelen en zinvolle voorlichting en ondersteuning plaats, evenals bijscholing voor de bevolking samen met de wildbeheerders. Veiligheid, vakkennis, dierenwelzijn en ethiek zijn het devies.

Steeds weer worden er vanuit de kringen van recreatieve jagers beweringen gedaan die bij nadere analyse hun oorsprong blijken te hebben in jachtliteratuur en dergelijke onwetenschappelijke bronnen. Dit is vooral te wijten aan de vaak gebrekkige opleiding in de cursussen voor het jachtexamen, die grotendeels worden gegeven door deels fanatici met sekteachtig gedachtegoed worden uitgevoerd en geen regulier bewijs van kwalificatie vereisen. Na de opleiding beweegt de recreatieve jager zich alleen nog in de echoruimte van de jachtpers, die zijn scheve en vaak ook foutieve voorstellingen voortdurend herhaalt.

In de jachtverenigingen bevestigen ze elkaar vervolgens in hun kijk op de zaken. Zo is een afgeschermde en militante groepering ontstaan die nauwelijks toegankelijk is voor nieuwe informatie. Het fatale hierbij is dat de lokale pers en de politiek nog steeds geloven dat er onder de jagershoed vakkennis paraat staat, waardoor ze bij alle natuurthema's graag de plaatselijke recreatieve jager raadplegen. Zo besmetten de recreatieve jagers dan ook nog de publieke ruimte.

Vooral bij de jacht en de recreatieve jagers en jaagsters is het essentieel dat de bevolking heel goed oplet. Nergens wordt zoveel gemanipuleerd met onwaarheden en nepnieuws. Geweld en leugens horen bij dezelfde munt. De recreatieve jacht is al decennialang niets anders dan een permanent kostbare bouwplaats, lappendeken en twistpunt voor politiek, bosbouw en landbouw, overheden, justitie, ziekenfondsen, verzekeringen, dierenwelzijns-, milieu- en natuurbeschermingsorganisaties, politie, rijksoverheid, media, enzovoort.

Der Hobby-Jäger im 21. Jahrhundert

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of dierenwelzijn, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?

Volgens IG Wild beim Wild zijn er voor hobby jagers jaarlijkse medisch-psychologische geschiktheidskeuringen naar Nederlands voorbeeld nodig, alsook een bindende leeftijdsgrens. De grootste leeftijdsgroep onder recreatieve jagers is tegenwoordig 65+. In deze groep nemen leeftijdsgebonden beperkingen zoals afnemend gezichtsvermogen, vertraagde reactietijden, concentratiezwakte en cognitieve tekorten statistisch duidelijk toe. Tegelijkertijd tonen ongevalanalyses aan dat het aantal ernstige jachtongevallen met gewonden en doden vanaf de middelbare leeftijd significant stijgt.

De regelmatige berichten over jachtongevallen, dodelijke fouten en misbruik van jachtwapens tonen een structureel probleem aan. Het privébezit en gebruik van dodelijke vuurwapens voor vrijetijdsdoeleinden onttrekt zich grotendeels aan continue controle. Vanuit het perspectief van IG Wild beim Wild is dit niet langer verantwoord. Een praktijk die berust op vrijwillig doden en tegelijk aanzienlijke risico's voor mens en dier met zich meebrengt, verliest haar maatschappelijke legitimiteit.

Hobby Jacht berust bovendien op speciesisme. Speciesisme beschrijft de systematische minachting van niet-menselijke dieren enkel op basis van hun soort. Het is vergelijkbaar met racisme of seksisme en is noch cultureel noch ethisch te rechtvaardigen. Traditie vervangt geen morele toetsing.

Juist op het gebied van recreatieve jacht is kritische toetsing onmisbaar. Nauwelijks een ander terrein wordt zo sterk gekenmerkt door verhullende verhalen, halve waarheden en gerichte desinformatie. Waar geweld genormaliseerd wordt, dienen narratieven vaak ter rechtvaardiging. Transparantie, controleerbare feiten en een open maatschappelijk debat zijn daarom onmisbaar.