Recreatieve Jagers organiseren wildavond in verzorgingstehuis
Op 4 oktober vindt om 18.30 uur in verpleeghuis Gartenhof een wildavond plaats met de jachthoornblazers Hubertus St. Gallen. De IG Wild beim Wild bekritiseert het evenement en de verantwoordelijken scherp.
De woonzorgomgeving Gartenhof is gebouwd als een ruime wooncomplex voor senioren.
Het complex ligt direct aan de Bodensee, in het dorp Steinach. Er wordt begeleid wonen aangeboden, wonen met zorg en met dementie.
Regelmatig vinden er ook oecumenische vieringen, protestantse en katholieke kerkdiensten plaats in Gartenhof.
Op 4 oktober vindt om 18.30 uur in verpleeghuis Gartenhof Steinach een wildavond plaats met de jachthoornblazers Hubertus St. Gallen. De IG Wild beim Wild bekritiseert het evenement en de verantwoordelijken scherp.
De woonzorgomgeving Gartenhof maakt reclame voor iets dat bij nadere analyse niet strookt met het gezonde verstand. Velen weten helemaal niet dat meerdere instanties waarschuwen voor wildvlees. Bewerkt wildvlees is net zo kankerverwekkend als sigaretten, asbest of arseen, aldus bijvoorbeeld de WIE.
Let op: sektegevaar!
Het woord sekte (van het Latijnse secta ‚partij‘, ‚leer‘, ‚schoolrichting‘) wordt onder andere zo gedefinieerd: een kleine gemeenschap zoals recreatieve jagers, vaak met een hiërarchische structuur, waarvan de opvattingen meestal zeer radicaal en afwijkend zijn en indruisen tegen de ethische kernwaarden van de samenleving.
Dit laatste is bijvoorbeeld te herkennen aan de zogenaamde jachtethiek van de recreatieve jagers, die in veel landen diametraal tegenover de dierenbeschermingswetten staat, of aan de verboden gewelddadige beelden van gemartelde wilde dieren in de media. Ook verbieden de fundamentele ethische waarden van onze samenleving dat dieren worden gemarteld of doodgeschoten, of daarvoor worden aangeboden.
Recreatieve jagers manipuleren, treiteren en terroriseren.
Een duistere sekte die de cultus van de dood koestert en onderhoudt. Die in het bos bloedige rituelen uitvoert en oorlogsmuziek blaast. Terreurcellen die hele landstreken ontsieren met schiettorens. Die de natuur en dieren vergiftigen met zware metalen uit munitie. Die een eigen, het leven verachtende taal spreekt en dieren martelt.
Wildbraad is aas
Vlees is een uiterst gevoelige vulstof voor recreatieve jagers, die eigenlijk voortdurend gekoeld moet worden. Als dat niet gewaarborgd is, wordt het vlees zeer snel aangetast door kiemen en rottingsbacteriën, die allesbehalve bevorderlijk zijn voor de gezondheid.
Hoe het gesteld is met de kwaliteit van wildvlees, daar zijn veel mensen zich helemaal niet van bewust.
Al 8 minuten na de dood van het wilde dier begint het bloed in de aderen te stollen. In feite heeft men dus al na nog niet eens 10 minuten te maken met iets dat bekend staat als kadaver.
Geschoten wild is in principe kadaver en zou daarom eigenlijk niet toegestaan mogen zijn voor verkoop en consumptie door gewone mensen.
Wat zeggen de autoriteiten over wildvlees?
Bij wildliefhebbers, zoals bijvoorbeeld jagers en hun families, laten studies uit Zwitserland zien dat in deze huishoudens tot 90 porties wildvlees per jaar worden geconsumeerd. Het Bundesamt für Lebensmittelsicherheit beoordeelt de situatie van jagers en gezinnen die één of meerdere keren per week Wildvlees eten, als zorgwekkend.
Terwijl koper en zink essentieel zijn voor de mens, geldt lood als zeer giftig. Autoriteiten bevelen daarom al jarenlang aan dat kinderen, zwangere vrouwen en vrouwen met een kinderwens geen vlees van met loodhoudende munitie geschoten wild eten.
Gevallen van hepatitis E nemen volgens het Universitätsklinikum Bonn snel toe. Een manier om besmet te raken, is het eten van rauw of onvoldoende doorgebakken wildvlees. „Omdat deze infectie doorgaans onschuldig verloopt, wordt het gezondheidsrisico van het hepatitis E-virus (HEV) tot nu toe onderschat“, waarschuwt gastro-enteroloog prof. Christian Strassburg van het Universitätsklinikum Bonn. Bij mensen met een sterk verzwakt immuunsysteem kan de leverinfectie namelijk een chronisch verloop krijgen tot en met levercirrose. Bij zwangere vrouwen bestaat het risico op acuut, levensgevaarlijk leverfalen. In beide gevallen helpt vaak alleen nog een levertransplantatie.
Ziekten
Zo bestaat er door wildvlees een verhoogd risico om toxoplasmose, trichinellose, sarcosporidiose, cysticercose, taeniasis, echinokokkose of larvale alariasis te krijgen, waarschuwt het Bundesinstitut für Risikobewertung.
Wildvlees is bovendien minder lang houdbaar dan vlees van geslachte landbouwdieren. Meerdere factoren veroorzaken het snellere bederf: het ontbreken van uitbloeden, het vertraagde begin van de koelketen en ongunstige hygiënische omstandigheden.
Rauw of onvoldoende gegaard wildvlees kan besmet zijn met ziekteverwekkers zoals trichinen, salmonella, E. coli, hepatitis E-virussen enzovoort. Daarom is bij de omgang met wildvlees zoals ree of wild zwijn bijzondere hygiënische zorgvuldigheid geboden.
Vlees past genetisch en anatomisch niet bij de mens
Alleen omdat de mens alles kan eten of verorberen, betekent dit niet dat hij een vuilnisbak is die alles in zich moet opnemen. Volgens studies was de voeding van de Homo sapiens altijd al hoofdzakelijk plantaardig. Vlees werd eerder alleen in noodtijden verwerkt om te overleven. Het vleesaandeel van onze voorouders bedroeg ongeveer 5%. Daarop wijzen veel anatomische en fysiologische kenmerken van de huidige mens.
Daartoe hoort het slikmechanisme van de mens: dierlijke vleeseters kunnen hun voedsel in grote brokken naar binnen schrokken, de spijsvertering begint pas in de maag. Voor planteneters geldt daarentegen: ze moeten goed kauwen om hun voedsel te kunnen verwerken. Het menselijk speeksel bevat een enzym dat de afbraak van zetmeel al tijdens het kauwen mogelijk maakt.
Echte vleeseters verorberen hun vlees dus rauw, mensen geven daarentegen de voorkeur aan gekookt of gebraden vlees. Door de verhitting worden echter de natuurlijke, spijsverteringsbevorderende enzymen in het vlees vernietigd. De alvleesklier moet daarom meer eigen enzymen produceren, waardoor hij geleidelijk overbelast en verzwakt raakt. Dan is het niet ver meer tot het uitbreken van een ziekte.
Recreatieve jagers verleiden onder valse voorwendsels dierenliefhebbers en schromen er niet voor terug hun onbeschaafde gedrag ook in verpleeghuizen te verspreiden.
Een verpleeghuis zou altijd hoogwaardige gezondheidszorg moeten bieden en geen kadaver aan de bewoners moeten opdringen.
Voor de IG Wild beim Wild is dierenwelzijn altijd ook mensenwelzijn.
Meerwaarde:
- Wildvlees: natuurlijk, gezond – of gevaarlijk?
- Wildvlees van de recreatieve jager? – Kadaver op het bord!
- Volgens studies bestaan er gezondheidsrisico's in de context van het eten van wildvlees
- Voeding: de geciviliseerde smaak
- Wildvlees van de jager is kadaver
- Wildvlees kan niet BIO zijn
- Vlees van in het wild levende dieren is geen bio-wild
- Dementie: hoe schadelijk is wildvlees?
- Wildvlees maakt ziek
- Loodresten in wildvleesproducten
- Wildvlees: risico's, lood en jachtmythes
- Let op: waarschuwing tegen wildvlees van de recreatieve jager
- Jagers liegen ook bij de verkoop van vlees
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Psychologie van recreatieve jacht plaatsen wij onderzoek, motieven en maatschappelijke gevolgen in een breder perspectief. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →